Nicole 2000'lerin başlarında Fransa Marsilya kentinde dünyaya geldi.
Çocukluk döneminin başlarında Marsilya sokaklarında koşuşturup sokak eğlencelerinin son demlerini yaşayan nesilden.
Nicole kendisiyle birlikte dört ağabeyi ile yetiştirildi. Tamamen ağabeyleriyle büyüyen Nicole Ortalama brüt gelirli ailesinde ufakda olsa yoksulluk geçirdi.
Gerek kıyafet gerek oyuncak okul araç gereci gibi minimal şahsi ihtiyaçlarını ağabeyleri ile birlikte kullanıp onların eskileriyle avutuldu.
Genellikle görmemişlik faslından dolayı malının değerini bilen yerine göre kıskançlık yapabilecek bir tip eşyaları onun için kıymetlidir, dokunulmamalıdır.
2001 - 2006 yılları arasında Rennes tarafında sokak kesimlerinde sokak futbolu ile kendi bireysel hayatına ufak eğlenceler katan Nicole futbolu kendi şahsi hayatında futbolu daima ön planda tutmuştur.
Marsilya fanı olan Nicole odasının baş köşesinde daim Pascal Nouma formasını tutuyor, o onun en değerli varlığıdır.
Çocukluk döneminin sonlarına doğru Nicole her kızın olduğu gibi sokak oyunları gibi işlerden uzak tutulmuş kendi yaşıtlarının yaptığı gibi kişisel bakım onun gibi benzeri işlere yöneltilmiştir.
Nicole hiç bir zaman kendi içindeki çocuk tarafını unutmamış kendine ufak eğlenceler çıkaran küçük şeylerden mutluluk duyabilen bir karaktere büründü.
Genelde hiperaktif bir birey olan Nicole uzun süre aynı ortamda bulunmaktan veya aynı işler eğlenceler içine bulunmakta zorluk çeken çabuk sıkılıp bırakan bir genç haline geldi.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
- Amerikan Rüyası -
Lise hayatına başlayamadan ebeveynleri tarafından eğitim için zorlanılan Nicole hep birlikte Amerika Thoronton eyaletine göç etti. Amerika Thoronton eyaletinde devlet okulu Thoronton Academy'e tabii tutulan Nicole eğitim hayatına burada devam etmesi yönünde yönlendirildi.
Okulunda yeni çocuk terimine uyan Nicole ilk bir kaç ay içinde alışmakta zorluk çekiyordu. Çeşitli hobiler denedi okul içindeki kulüplerde aktif faaliyet gösteren Nicole kendini yeni amaçlar türetmeye teşvik etti.
Müzik kitap kulübu, Sanat&Heykeltıraşlık, Yazar&Şairlik ve Gazetecilik gibi kulüplerde görev bulan Nicole bir türlü kafasındaki işleyişi bir araya getiremedi.
Genellikle okul popüler kesimi tarafından dışlanılan çocuk olup öğle yemeğinde bile tek başına takılırdı. Dört duvar terimi gibi Nicole hayatını sadece okulda kulaklıklarını takıp yalnızlığına gömülmeyi seçmek zorunda bırakıldı.
Nicole çektiği yalnızlık içinde okulda hor görülen tip olup çeşitli zorbalıklara, tacizlere uğramaya devam etti okuldan rehabilite desteği gördü.
Amerikan hayatına uyum sağlamakta zorluk çeken ailesi içinse zor bir durumdu.Muhasebecilik işiyle uğraşan Nathanael (baba) ödemelerinde zorlanıyordu, geri gelen Cashback'lerde dönüt alamıyordu.
Ailesi ile harcamalarında bile sıkıntı yaşayan Nicole yaşam ile hayattan kopmak adına gidip geliyordu.
- Yaşam ve Bağlaçlar -
Nicole ilk senesini borçlar hayattan kopukluk ve yalnızlık içerisinde geçirdi çeşitli aktiviteler deneyimleyip başarı bulamadı hayatına yön vermekte epeyce zorlandı.
Ergenlik çağı olarak adlandırabileceğimiz dönemde agresif bir hale bürünen Nicole yaşadığı stresten çektiği sosyal anskiyete sonucu iyice bitik bir hale büründü.
Sene başı artık okulun kıdemlileri eskileri arasında adlandırılabilecek Nicole okul hayatını kendi karakteristik özelliklerinden uzak sessiz ve ezik bir tipleme ile bağdaştırırken okulun Yeni kızı ünvanını elinden kapacak bir kız çocuğu ile tanıştı.
Okula yeni kaydını tamamlatmış Hannah Bellamy ile akademi hayatına alışması için okul tarafından görevlendirilen Nicole kendi yaşam kaynağını bulmuş gibiydi.
Okul aralarında görüştürülen Nicole ve Hannah, öğle yemekleri dışında'da buluşuyorlardı, kütüphane ön arka bahçe yemekhane bölgelerinde bile birlikte takılır oldular.
Bu tatlı arkadaşlık başladıktan sonra ikilinin arkadaşlık bağları iyice kuvvetlendi.
Hannah ile sabahları buluşup okula birlikte giderlerdi okul sonları Thoronton Lakes (dağlık ormanlık bölge) tarafına aile arabasını alarak giderler ikili kendilerine ufak eğlenceler sosyo aktiviteler türetirdi.
Hayattan eğlence çıkarmayı bilen iki kişi kendilerine yeni birer amaç istediler, okulun Amigo kızları ile yakınlık kurmaya başlayan Hannah ve Nicole Amigo kızların arasına katıldı.
- TIGERS BASKETBALL! -
Amigo grubuna giren ikili bir süre sonra aralarında bir kopukluk yaşadı, yinede ortak noktalarda karşılaşır olmuşlardı, Nicole ardından tekrar yalnızdı ama yinede güçlü bir haldeydi.
Nicole Amigo grubunda maç başlangıçlarında öncelerinde daima okulun spor salonunda bahçede kişisel antrenmanını yapardı fiziğine dikkat ederdi.
Eski haline kıyasla o haline benzettiği bir çocuk onun dikkatini çekti; Bu çocuk hayattan kopuk haldeydi yaşama isteğini yitirmiş tek işi ve aşkı olan Basketbol'a takılan tiplemenin tekiydi.
- ROGER BARNEY "ON MY EYES" -
Sadece basket oynayan sosyal aktivitesi olmayan sadece tek tabancayı yalnızlara oynayan bu çocuk onun aşırı derecede dikkatini çekti.
Nicole bu herifin neden bu hale düştüğünü oldukça merak ediyordu, ilk senesinde bile onu görürdü ama kendi halinden onu umursamaz tek tabanca takılırdı.
Nicole git gide "Roger'ı kafasında bir sorun haline getirdi. Onunla tanışmak bu halinden onu çekip almak istiyordu fakat isteyipte yapamadığımız şeyler vardır.
Cesareti kırılmış Nicole bu süreçte kolay kolay ona yakın olamadı maç bitişlerinde onu izler maç aralarında suyunu havlusunu getirir ama ona bir selam dahii veremezdi.
İki dudak arasından çıkabilecek tek bir kelime ne kadar zor olabilirdi? İşte Nicole bu açıdan büyük derece'de zorluk çekiyordu.
Bu konuyu iyice kendine sorun haline getiren Nicole yaptığı boktanlığı büyütüp onu okul sonlarında dahii izlemeye devam etti paparazi triplerinde takıldı bu gizem halini bitirmek isteyen meraktan kafasını yiyip bitirecek düşüncelerden bıkkınlık geçiriyordu ama,
cesaretini kelepçeleyen sapkın "WATCHERS" düşüncesinden bir türlü kopamıyordu. Bu süreç bir süre daha bu halde devam etti.
- ROGER'IN KALEMİNDEN -
@Dengesiz- NİCOLE GENEVİEVE "WATCHERS" -
Üst üste gelen başarıları sayesinde önüne gelen yardımları, havuluları kabullenmek istemiyordu. Hepsi boktan üvey babasının gerzek ağzına inat hırs başarısından kaynaklanan bir şovdu işte. Onun kafasını karıştıran tek şey bu kızın neden bunları yaptığıydı? Nicole... Umursamaz yanı sıra sürekliliği canına tak etmişti, görmezden gelerek kurtulabileceğini umuyordu, o an için. Bunlardan daha öncelikli kafasında hala üvey babasının onu yetersiz görme hissiyatından kurtulamamıştı ki bunu kendisi uydurmuyordu, tavırları göz önündeydi. Bunu bastırmak adına hırsına iyice yenik düşen Roger dersleri, boş zamanlarını asarak evine göre uzakta kalan bir sahada çalışarak vaktini geçiriyordu. Günün son derslerinde ki yokluğu farkedilsede ona sorabilecek kimse yoktu, o bunu seviyordu. Mesafesinden kimse onu sorgulamıyordu ve hesap vermesine gerek kalmıyordu, sadece yapıyordu işte ama elbette bazen pürüzler olabiliyordu. Nicole gibi. Farkedilmediğini zannederek kendini izlemesi ne kadar garibine gitsede ilk zamanlar bunu yine görmezden gelmek için çabalıyordu. Annesiyle kavga ettiği o gün damarına basmasına kadar.
- BİR TAKIM HATALAR-
Dar bir sokak dönemecinde tanımadığı sapığına annesinin nefretini kusmak adına kurbanını bekliyordu adeta. Nicole'i görmesi ile birlikte onu kolundan tutup duvara yaslaması bir oldu. Yıllardır beslediği donuk bakışlarını kızın gözlerine dikmişti. Kızın yüzünde ki şaşkınlığı ve ilk başta ki şapşal gülümsemeyi umursamıyordu. Roger tanınmasada iyi bir gözlemciydi, bu kızın rehabilite aldığını, yaşadıklarını biliyordu ve tetik şuan parmaklarının ucundaydı.
- Gülümsüyor musun? Boğazına bıçakta dayayabilirdim, ne bu aşk filmi mi çekiyoruz?
Kızın yüzünden silinerek giden ve yerini korku, kasvete bırakan gülümsemesini umursamadan devam etti.
- Bana bak, neden beni takip ediyorsun bilmiyorum ama bunu yapmayı kes. Yoksa şapşal gülümsemenden geriye tek kalan rehabilite odasında ki film düşlerin olur.
Kızın gözünden akan yaşı umursamadan arkasını dönüp devam etti. Antremanını umursamadı, evine gitti. Sonra ki üç gün Nicole ortalarda yoktu, sanki kaybolmuştu ve sürekli duyduğu o cartlak dediği maç öncesi gülüşleri arar oldu. Düşündü, düşündü, düşündü. O kız bir şeyleri başarmıştı, kendisinin yapamadığı o boktan çukurdan çıkıp gülmeyi başarmıştı. Roger'ın kendisi ne yaptı peki? Tabii ki de hiç bir şey, kendi elleri ile karanlığına çekildi ve annesi, babasının arkadaşı gibi o karanlığı etrafa bulaştırıp durdu. Bu düşünceler haklıydı ve kendini yiyordu. Sik kafasını kullanıp en azından bir şeyleri tedavi etmek için yola koyuldu.
Nicole'i sınıfta, eski halinde gördüğünde gerçekten daha boktan hissettiğini farketti. Onun yanına gitti, oturdu ve ilk defa birisine öldürecek gibi bakmıyordu, dolan gözleri bunun en büyük kanıtıydı.
- Özür dilerim, biliyorum... İki cümlem bunu telafi etmeyecek bende bir teklifle geldim. Beni takip etmektense tek antremanlarıma gelip beni izleyebilirsin. Ve istediğin üç maddeye uyacağım.
Madde sözünün altını çizdi, hala bencildi hala soğuk. Bu onun için sadece kendi azabından kurtulmaktı. Yinede o üzgün kız gülümsemeyi başarabilmişti, teklifi kabul edildi.
- BİR GARİP TANIŞIKLIK HALİ -
Bazı arkadaşlıklar dostluklar hayatınızda bir dönüt olabilir, yaşadığınız boktanlık sürecinden sizi çekip alabilecek birini istersiniz veya yapmak istediğiniz şeyi elinize bocaladığınızı fark ettiğiniz bir dönemdir bilinmez sadece kendi çabanızın içinde boğulduğunuzu düşünürsünüz.
İşte anlatacaklarım'da bu şekilde konu "Roger Barney". Roger Nicole için bir çıkmazdı bir darboğaz.
Nicole sürdüğü hayatında başarılı mutlu olduğunu sanırdı fakat Roger ile her şey afallak oldu çarklar bu kez Roger'ı gösterdi.
Nicole ilk kez hayatında bir kişiyi ön planda tutuyordu.
"Sınıfta geçen DİYALOG"
Nicole Roger'ın yüzüne bakıp gülümseyen halini sürdürüyordu, fakat bu gülümseme dudaklarından dökülecek bir kaç sağlam kelimenin habercisiydi.
Durumdan ne kadar hoşnut olsada kızgınlığı yüzüne vuruyordu onu bu durgunluk halinden çekip alma isteğine karşın bu kaba saba herifin yaptığı büyük bir ayıptı.
Nicole yinede nezaketinden ödün vermemeyi seçip derince iç çekti parıldayan lipstick sürülü dudakları ile birlikte iki dudağının arasından çıkacak sözlerini sıraladı.
"N" - Tamam demek kendini affettirmek istiyorsun kas yığını, sana bu hakkı sunacağım yinede bir kızın kalbini kıracak sözler söyledin.
Roger Nicole'e bakıp gülümseyip sıralı beyaz dişlerini sergileyerek gülümsedi, avuç içini saçlarına sürerek sarman saçlarını parmaklarıyla aralayıp adeta eliyle ütüledi kafa salladı.
"N" - Birincisi isteklerimin dışında bir kızla nasıl konuşacağını öğrenmen gerek, karşında karşı cinsin duruyorsa dudaklarından dökülecek kelimeleri özenle seçmelisin. Asıl isteğime gelelim sana bir kaç kitap getireceğim Anskiyetelerinden ve ön yargılarından kurtulmanı istiyorum.
Roger sol kaşını havaya kaldırıp dudağını sıktı, içinden kıza ufakta olsa kin besledi ama yinede yaptığı ayıbın farkındaydı kıza bir şans vermek istiyordu sözlerini umursamayıp kafa salladı nefes aldı nefes verdi.
"N" - İkinci isteğime gelelim basket takımından biraz aykırı takılmayı denesene, farklı çevre farklı insanlar yaşadığın hayatı farklı bakış açıları ile gören gözler.
Roger yine çıt çıkarmadı, kızın isteğine göz yumdu başını salladı adeta boynuna tasmasını geçirip ipleri ona teslim etmişti. Ama bunu kabullenmeyeceğini kendide biliyordu kafası asla kimseyle uyuşmazdı kızı o anlık geçiştirmek isteğini kırmamak için sadece kabul etti ve iki kulağını ona verdi.
(Nicole sarımtırak dalgalı saçlarını eliyle sallandırdı, ona gülümseyip hafif utangaç bir tavırla baktı ve sözlerine devam etti)
"N" - Uhhfff-, belki garip gelebilir ama biliyorsun yıl sonu balosu var ve kendimi kabul ettirdiğim tek bir erkek bile yok, böyle söyleyince yağma gibi geliyor ama bu böyle.
Senden benimle yıl sonu balosuna gelmeni istiyorum.
- ŞARTLARIN BEDELLERİ VARDIR-
@DengesizRoger kendini affettirmek adına verilen maddeleri dinledi, emin olun aklında tutmaya zorlandığı en büyük şeylerden birisiydi. Eve gittiğinde kızın cümlelerinden kısaltılarak yazdığı bir kağıt vardı. Her gün yanına aldığı basketbol topunun rafına kağıdı yapıştırdı.
- Kızlarla konuşmayı öğren. (Üstü karalanmış çünkü madde değildi, karıştırdı)
- Gelen kitapları oku.
Dipnot; Anlaman önemli değil.
-Çevre edin. (Yanında orta parmak çizili)
-Balo gecesine katıl.
Sabah çantasına koyduğu basketbol topunu ve içerisinde ki tek defter kalemini aldıktan sonra Roger maddeleri tekrar gözden geçirip iç çekti. Okula gittiğinde Nicole merdivende yüzünün bile göremeyeceği üst üste kitaplarla orada duruyordu.
"R" - Bu işin sonunda Aristoteles falan mı olacağım?
Nicole ayaklandı, ruhsuz herif kitapları almak için elini dahi uzatmadan onun suratına bakmaya devam ediyordu. Nicole kitapları onun göğüsüne doğru vururken gülümsemesini yine eksik etmeden konuştu.
"N"- Açıkcası bilmene fazlasıyla şaşırdım. Ama kitaplara biraz göz atsaydın bazılarının ders kitabı olduğunu görürdün. Neyse, taşır mısın? Seni beklerken yoruldum.
Roger kaş kaldırdı, otururken nasıl yorulduğuna kafa yoramadan kitapları eline almıştı. Sınıfa çıktıklarında fısıldaşmalardan büyüyen bir uğultu ve Roger'in üzerinde ki bakışlar onun ve Nicole'un hakkında dönen dedikoduların en iyi habercisiydi. Roger kızın kulağına yaklaşarak;
"R"- Benim hakkımda insanlara bir şey anlattığın an bu iş biter. Ne olduğu umurumda değil, içinde ben geçtiysem biter.
Nicole sadece usulca başını salladı ve o gün okuması için ona ince bir kitap uzattı. Roger kitabı aldığı gibi sıvıştı. Roger onun diline bir kilit vurmuştu, sorgulanmayı sevmiyordu ve kendince cevapları kendisi verebilirdi. Bu iş sandığının aksine bunu alt üst edebilecek bir olaydı, ona ulaşmaya cesaret edemeyen herkes Nicole'e yapışacaktı ve bu kızda bunun ekmeğini yiyecekti ki öylede oldu ama Nicole şuan için Roger'in isteğine saygı duydu, kendisi için sınırlarını aşan o çocuğa.
1 HAFTA SONRA...
Roger gittikçe kalınlaşan kitaplardan bıkmıştı ama dahi fikrinin onu kurtarabileceğini sanıyordu. Nicole'den kurnaz olabilirdi ama kesinlikle daha zeki değildi. Üç beş belkide on sayfa atlayarak okuduğu kitaplar normale göre daha erken bitiyordu. Nicole ise bunu anlamıştı.
Roger ektiği dersin tek antremanında Nicole'un yine ne yaptığını dinliyordu. Ve o sadece dinliyordu. Nicole'un Roger'e her adımında Roger biraz daha kaçtı, Nicole çabalasada kurtarmak istediği bu çocuk hakkında hiç bir şey bilmiyordu, çizgilerini asla geçemiyordu ama mükemmel bir dinleyiciydi. Kitaplar yinede işe yaramış olsada Roger duraksamak adına onu onaylıyor ya da gerçekten tespiti koyacak bir şey söylüyordu. En kötüsü saçma bulduğu bir fikirle tek cümlede dalga geçebilmesiydi, sinir bozucu. Nicole Roger'den kitap özetlerini istedi, özet veremediği son üç kitabı ona tekrar okuttu.
- GEÇİP GİDEN BULGULAR VE ARKAMIZDA BIRAKTIKLARIMIZ -
(Bu bölüm tamamen Nicole'in gözü önünden geçen olayları içermektedir, keyifli okumalar dilerim)
Hayatta yaptığımız şeyler dikkat çekicidir. Yaşantımızda dönüp giden bir tekerleğin daima içindeyizdir bazı anlar vardır ki o tekerlek sadece olduğu yerde dönüp durur fakat bir yol alamaz.
Bunun gibi anlarda bir destek bulup o tekerleği durduğu yoldan kaydırmamız gerekir. Pekii o gücü kendimizde bulabilir miyiz?
İşte Nicole'in hikayesi bu sallantıda devam ediyor....
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Nicole yaptığı işten dolayı kendiyle gurur duyuyordu, geçirdiği sallantılı dönemde ne ailesinde ne çevresinde bulamadığı desteği bu çocuğa kılmak istiyordu. Nedendir bilinmez,
onun için çabalarken kendi düşlerinde kendisini girdiği dipsiz kuyunun içinden çekip alıyormuş gibi hissediyordu.
Fakat bu iyi halli kız ne kadar çaba sarf etsede Roger umursamaz halinde takılırdı. Nicole bunun farkındaydı ama elden bir şey gelmez onun için çizdiği yaşantıya katılması için ona destek sunmaya çalışıyordu.
Nicole baskıcı bir tavır takındı adeta bu sorumsuz herifi zan altında tutmuş iki avucunun arasında sıkıştırmış kaçmaması için elinden geleni yapıyordu.
Okul sonraları Thoronton dağlarına onunla birlikte çıkıyor, çeşitli aktivitelere tabii tutuyordu Tracking benzeri işler. Okul bahçesinde sürekli ona büyükanne öğütleri verip dururdu.
"N" - Roger! Yine beni dinlemiyorsun.
(Roger iki avucunu yanaklarına kıstırmış, sıkkın halinde duruyor sadece konuşmanın bitmesini bekliyor)
(Nicole ona bakıp nefes verdi kafa sallayıp o dinlemesede elindeki kitabı ona okumaya devam etti)
"N" - Geçen sefer bir kitapta okumuştum içinde çeşitli maddeler var bunu sana okuyacağım, en azından denesen benim için lütfen!
(Roger kıza bakıp umursamaz bir of çekti, ardından ahşap bankın dayamacına elini dayayıp tek bacağını banka attı ve ona bakınıp kafa salladı)
"N" - Burada diyor ki;Doğada zaman geçirin, eveeet bunu zaten yapıyoruz. Hmmm'h, kendinizi etrafınızdaki enerjilere kapatmayın, sana doğal bir taş almamız gerek bence iş görecek.
"N" - Gerçekten sevdiğiniz insanlara odaklanın, onlara umursadığınızı onu önemsediğinizi gösterin. (gözlerini kısarak Roger'a baktı, ve kafa salladı)
"N" - Bak sıradaki madde en mantıklısı, Başkası için değil sadece kendiniz için yaşayın. Bence bunu senden çok benim deneyimlemeye ihtiyacım var. (gülümser ve iç çeker)
(Roger banktan iki adım öteleyip okul dışına doğru dönüp sakinledi, ve ardına dahii bakmadan yol aldı Nicole sadece onun gidişini seyretmek ile birlikte yetindi)
- UMURSAMAZ KİŞİLİKLER VE HAYATTAN ÇIKARMAMIZ GEREKENLER -
O gidişten sonra bir kez daha hiç bir şey eskisi gibi olmadı, Roger okulda Nicole'i göz ardı ediyordu sanki onu takmıyor umursamıyordu Nicole bu durumdan sıkılmış artık her şeyi olduğu yere bırakmıştı.
Roger'dan bağımsız artık kendi hayatına yön veriyordu umursaması gereken bir kişilik yok geriye sadece kendi benliği ile çelişkide olan bilinci kalmıştı.
- YANLIZLIĞIN YANLIZLIĞI-
@Dengesiz(Sadece Roger'den)
Gecenin bir vakti çimenliğin üzerinde yatan Roger gözlerini kapattı, yanlızdı. Bunu kendisi istemişti ama bir şey eksikti, öyle kalacaktı. Bir kızı kırmamak için girdiği bu yol ne kadar karmaşık gelsede çabalıyordu işte ama çabasını neye harcıyordu? Kendi yaşantısından Roger'a pay biçmesi ne kadar doğru olabilirdi ki?
Hassiktir be, kız benim penceremden bakmalıydı.
"PEKİ BUNUN İÇİN NE YAPTIN ROGER?"
Elbette sadece onu dinleyip kendini kıza açmadın ve o bunu denemedi. Belki deneyebilirdi. Senin açından düşündükten sonra bir insana neden kendini açmayasın ki? Neyse ne, kızda farketti işte.
(Derin bir iç çekip yüzünü buruşturur, hiç sikine sallamadığı sözlerin ardından yüzüne tokat gibi vuracak o cümleler yankılanır.)
"N" - Başkası için değil sadece kendiniz için yaşayın. Bence bunu senden çok benim deneyimlemeye ihtiyacım var.
Roger yanında ki çimenliğe bir yumruk salladı, duyulmayacaktı ama haykırdı.
- O MADDEYİ BENDE YAPIYORUM, NE BOKA YARIYOR HA?
Evet, bir şeye yaramamıştı ve bir şeye yaramayacağınıda sözün sahibine kanıtlayacaktı.
BALO GECESİ
@Dengesizİlk defa şık giyindi, salaş sıfır kol ve boktan şeylerdense aslında bir takım ona yakışmıştı. Aynaya baktı ve bunu reddetti.
Anahtarını kaptı ve orada olması bir şeyi değiştirmeyecek olan o baloya doğru yola çıktı.
Üzgünüm piç kuruları, iddiayı kaybettiniz. O soğuk çocuk oraya geliyor.
Yavaş yürüdü, geç kalmak umurunda değildi. Zamanda onu kısıtlamıyordu, yanlızlığı zamana hesap vermemesini dahi sağlıyordu, bunu seviyordu. Balo yerine geldi, fazlasıyla canlı ışıklar ve sikimden eğlenceler.
Roger duraksadı, etrafa baktı. Ağaçlarla çevrili olan salonun ağaçlar içinde ki karanlık bir köşesine geçti, ufak bir cam aralığından baloyu uzaktan seyrederek oraya eşlik etti. Nicole'u gördü, harika hazırlanmıştı. Acaba onun için miydi? Yoksa kendisi için mi? Düşüncelerini siktir etti, kendisi için uğraştı. Evet, belkide Nicole'den aldığı ve alabileceği en acı dersti bu. Minik bir camdan orayı izledi, Nicole'nin saatlerce tek bekleyişini. Gece sonuna doğru dağılışı izledi ve herkesten sonra gitti. Tıpkı hayatı gibi hiç bir şey değişmedi. Acımasızlığı sızladı ama o duygularını yine hiçe saydı. Nicole'nin anlattıkları, yaşattıkları şimdi bir sözüne bedeldi. O da gerçeğiyle bunu ödedi.
- KIRGINLIKLARIMIZ VE DAİM TUTULANLAR -
(Balo gecesi Nicole'in gözünden)
Nicole o gece saatler boyu bekledi, bekledi bekledi ve bekledi. Ne kapının ardından çıkan bir kişilik nede arkasından onun ismini söyleyen boğuk bir ses bulduğu tek şey balodaki insanların slow müzik eşliğindeki dansı gecenin arasından parıldayan ışıltılar ve yalnızlığı.
O gece sadece tek düşündüğü tek bir defalık da olsa Roger'ın arkasından çıkıp gelmesi ve onu orada yüz üstü bırakmamasıydı, fakat Roger bu hakkı ona tanımadı.
Nicole belki de ilk kez yüzüstü bırakıldı bunun ağırlığı ona dokundu ilk defa bir kişinin hayatında yer edinemedi belkide.
Kalbi gerçekten kırıldı bütün gece umutlanmıştı bütün gece boyu kafasında düşünceleri arasında aklını tırmalayan tek bir soru vardı.
"NEDEN BURADA DEĞİLSİN ROGER? NEDEN SÖZÜNÜ TUTMADIN?"
Nicole hayatında en güzel anılarının bırakılması gerektiği dönemde ağustos böceği ve karınca hikayesini oynamıştı, pekii burada karınca kimdi? Onu anlamasını bekleyen Roger'mı yoksa onun için çabalayan Nicole'mi?
İyi halli güler yüzlü kızın yüzünde aldatılmış ifadesi yer değiştirmiş ve o gece neden kimseye güvenmemesi gerektiğinin dersini ilk kez almıştı, Roger adeta onun yüzüne sert bir aparkat indirdi Nicole bunu asla unutmayacaktı.
Nicole yavaş yavaş sönen ışıkların kapatılan şartellerinin kollarının seslerinin yankısının arkasında son dakika yine onun gelmesini bekledi ama boş yere çabalıyordu artık vakti gelmişti.
Yine eskisi gibi boktan sürüngen hayatına dönüyordu, Roger ile olan dönemine ket vurdu ve önüne baktı.
Nicole yeni hayatına ilk adımını atarken kafasında bir tını dudaklarından dökülen Sarah Darling - Dreams şarkısının sözleri.
"RÜYALAR, YAŞADIĞI ŞEYLER BİR RÜYA MIYDI? YOKSA SADECE İÇİNE HAPSOLDUĞU KABUSLARDAN TEKİ MİYDİ?"
.......
