Satürn X "Gökyüzü sadece uçmaktan korkanların sınırıdır. ..."

Tarihçe

Nasa çalışanı olan Jesse Bean, 2010 yılında işten ayrılmış ve kendi uzay ajansını kurmak için çalışmalara başlamıştı. Yaptığı birçok uzay görevlerinde başarılı olan Jesse'nin asıl hedefi Marsta koloni kurmak ve uzay turizmini başlatmaktı. Federal büronun gözetimi altında geçen birkaç yıl Jesse'nin fikirlerini değiştirmiş ve kendini olabildiğince geliştirmiştir. Uzay çalışmalarına Norveç'te devam eden Jesse yeni bir roket icat etmiş, tüm haklarını almıştı. Bu roket düşük yakıt ile daha çok performans ve itiş gücünü kapsıyordu. 2015 yılında ise Satürn X resmiyet kazandı ve faaliyetlerini sürdürmeye başladı.

Katıldıkları Uzay Programları



Apollo 17

Apollo 17 misyonunun bilimsel hedefleri arasında, Toros-Littrow bölgesinin önceden seçilmiş bir alanında jeolojik araştırma ve malzemelerin ve yüzey özelliklerinin örneklenmesi; yüzey deneylerinin yerleştirilmesi ve etkinleştirilmesi; ve ay yörüngesi ve dünya ötesi kıyı boyunca uçuş deneyleri ve fotoğrafik görevler yürütmek. Bu hedefler, bir ısı akışı deneyi ile Apollo Ay Yüzey Deneyleri Paketi veya ALSEP gibi konuşlandırılmış deneyleri; ay sismik profili veya LSP; ay yüzeyi gravimetresi veya LSG; ay atmosferik kompozisyon deneyi veya LACE; ve ay ejecta ve meteorlar veya LEAM. Misyon ayrıca ay örneklemesi ve ay yörünge deneylerini de içeriyordu. Biyomedikal deneyler, Biostack II deneyini ve BIOCORE deneyini içeriyordu.


Viking programı

Mariner programının devamı olarak görülen Viking programı, 1969'dan beri Marine programının yöneticisi Jesse Bean tarafından Mars'ın yüzeyine iniş programı olarak planlanmaktaydı. Fırlatma için ilk girişimler ancak 1972'de yapılabildi. Fakat bu kez uzay sondasının ağırlığı planlanandan çok fazlaydı. (Mariner 9, 1000 kg iken Viking, 3500 kg'dı.) Bu nedenle 1975'e kadar görev ertelendi. Göreve başlama
Görevin en önemli amacı Mars'ta yaşam için kalıntılar bulmaktı. Bunun için çeşitli araştırma araçları geliştirildi.

Bu araçların temel işlevleri şunlardı:

atmosfer ölçümü
görüntü alma
meteorolojik ölçüm yapma
biyolojik ölçümler yapma
bağlantı kurabilme
sismolojik ölçümleri yapma
UV fotometri

örevin bilimsel hedefleri
Mars yüzeyinin yüksek çözünürlüklü görüntülerini elde etmek.
Atmosferin ve yüzeyin yapısını ve bileşimini karakterize etmek.
Mars'ta yaşam kanıtı aramak.

Görevin sonuçları
Mars yüzeyinin çeşitli haritaları (termal, kimyasallar, fizikî haritalar) oluşturuldu. Toprak incelendi. Ölçümler yapıldı. Yaşam kanıtı için deneyler yapıldı. Mars'ı dünyalaştırma için yeterlilikler araştırıldı.

Viking programı 2

Viking 2 uzay aracı, Amerika Birleşik Devletleri'nin Viking programı kapsamında Mars'a gitmiş bir yörünge ve bir iniş aracından oluşan ve aslında Viking 1'in eşi yolculuk. Mars yüzeyinde 1.281 Mars günü çalıştı ve 11 Nisan 1980'de aküleri bitince kapatıldı. Yörünge aracı 25 Temmuz 1978'e kadar neredeyse 16.000 resmi 706 dönüşte çekip Dünya'ya yolladı. Araç 9 Eylül 1975'te fırlatıldı. Bir Titan / Centaur fırlatma aracı ve Mars'a 333 günlük bir yolculuk kullanılarak fırlatmanın ardından Viking 2 Orbiter , yörüngeye sokulmadan önce Mars'ın küresel görüntülerini döndürmeye başladı. Orbiter, 7 Ağustos 1976'da 1500 x 33.000 km, 24,6 saat Mars yörüngesine yerleştirildi ve 9 Ağustos'ta 1499 km periapsis ve 55.2 derecelik bir eğim ile 27,3 saatlik bölge sertifikasyon yörüngesine ayarlandı . Aday bölgelerin görüntülenmesi. başladı ve iniş yeri bu resimlere ve Viking 1 Orbiter tarafından döndürülen görüntülere göre seçildi.

3 Eylül 1976'da UT 22 :37:50'de uzay aracı yörüngeden ayrıldı ve Utopia Planitia'ya indi . Normal operasyonlar, yörünge aracı ve iniş aracını (biyo kalkan) bağlayan yapının ayrılmadan sonra çıkarılmasını gerektiriyordu, ancak ayırma ile ilgili sorunlar nedeniyle biyo kalkan yörüngeye bağlı kaldı. 30 Eylül 1976'da yörünge eğimi 75 dereceye yükseltildi. İniş takımı ve onun aeroshell 19:39:59 UT, 3 Eylül 1976 tarihinde uydusunun ayrılır. Ayrılma anında, iniş aracı yaklaşık 4 km/s hızla yörüngedeydi. Ayrıldıktan sonra, inişe başlamak için roketler ateşlendi . Birkaç saat sonra, yaklaşık 300 km'lik bir mesafede, iniş aracı giriş için yeniden yönlendirildi. Ablatif ısı kalkanına sahip aeroshell , gemiyi atmosfere dalarken yavaşlattı.

Viking 2 uzay aracı içinde krateri Mie 200 km batı hakkında indi Ütopya Planitia'da de 48,269 ° K 225,990 ° WKoordinatlar : 48.269°K 225.990°W22:58:20 UT (9:49:05 yerel Mars'ta) ekvator yarıçapı 3397,2 km ve düzleşmesi 0,0105 ( 47.967°K 225.737°W gezegenografik boylam ) olan bir referans elipsoide göre -4.23 km yükseklikte zaman).

İnişte yaklaşık 22 kg (49 lb) itici gaz kaldı. Radarın bir kayayı veya yüksek oranda yansıtıcı yüzeyi yanlış tanımlaması nedeniyle, iticiler inmeden 0,4 saniye önce fazladan ateş ederek yüzeyi çatlattı ve tozu yükseltti. İniş yapan kişi, bir ayağı 8.2 derece eğimli bir kayanın üzerine yerleşti. Kameralar inişten hemen sonra görüntü almaya başladı.

Viking 2 Lander pillerini başarısız 12 Nisan 1980 kadar radyoizotop jeneratörleri tarafından desteklenmektedir ve yüzey üzerinde çalıştırıldı.  İniş yeri toprak analizi
Genellikle "toprak" olarak adlandırılan regolit, bazaltik lavların ayrışmasından üretilenlere benziyordu . Test edilen toprak , önemli miktarlarda magnezyum , alüminyum , kükürt , kalsiyum ve titanyum ile birlikte bol miktarda silikon ve demir içeriyordu . Eser elementler, stronsiyum ve itriyum tespit edildi.

Potasyum miktarı, yerkabuğunun ortalamasının beşte biri kadardı. Topraktaki bazı kimyasallar , deniz suyunun buharlaşmasından sonra kalanlara benzeyen kükürt ve klor içeriyordu . Kükürt, alttaki yığın halindeki toprağa göre toprağın üstündeki kabukta daha yoğundu.

Kükürt , sodyum , magnezyum, kalsiyum veya demirin sülfatları olarak mevcut olabilir . Bir sülfür demir de mümkündür.  Ruh gezici ve fırsat gezici Mars bulundurulmakta sülfatlar.

Mineraller, mafik magmatik kayaçların tipik bozunma ürünleri bulundu. Gaz kromatograf-kütle spektrometresinde (GCMS) ısıtılan tüm numuneler su verdi.

Ancak numunelerin işlenme şekli, su miktarının tam olarak ölçülmesini engelledi. Ancak %1 civarındaydı.  ile yapılan çalışmalar, mıknatıslar iniş araçları toprak ağırlık itibarıyla 3 ila 7 oranında bir manyetik malzeme olduğunu göstermiştir. Manyetik kimyasallar manyetit ve maghemit olabilir, bunlar bazalt kayaçlarının ayrışmasından gelebilir .  Mars Spirit gezgini (2004'te indi) tarafından gerçekleştirilen sonraki deneyler , manyetitin Mars'taki toz ve toprağın manyetik yapısını açıklayabileceğini gösteriyor.

Roller

Yeni canlı türü yaratma çalışmaları, uzay programları, ilaç üretimi, uzay gelişmelerini sunmak için bir haber kanalı.   

Kolay gelsin

Uzayda yasam



Dünya dışı yaşam, kökeni Dünya olmayan yaşamdır. Hali hazırda dünya dışında basit bakteri formunda yaşam olabileceği yönünde hipotezler bulunmakla birlikte, günümüze kadar gözlemlenebilen herhangi bir dünya dışı yaşam bulunmamaktadır. Dünya dışı yaşam üzerinde araştırma yapan bilme astrobiyoloji denir.

Dünya dışında yaşamın başlangıcına dair farklı tahminler vardır. Bir görüşe göre yaşam evrenin farklı yerlerinde ayrı ayrı ortaya çıkmıştır. Bir diğer görüş ise panspermiadır, buna göre yaşam evrende bir noktada bir kez ortaya çıkmış ve yaşama uygun gezegenlere yayılmıştır. Sözü edilen dünya dışı yaşam biçimleri bakteriyel formların basitliğinden insansı akıllı varlıkların karmaşıklığına kadar her seviyede olabilir.

Venüs ve Mars gezegenleri, Jüpiter ve Satürn'ün bazı uyduları (Europa, Enceladus ve Titan) geçmişte yaşamın gelişmiş olabileceği veya hala yaşamın devam ettiği düşünülen yerlerdir. Gliese 581 yıldızının yeni keşfedilmiş iki gezegeni yaklaşık dünya kütlesindedir ve yörüngeleri yıldızlarının yaşam kuşağı içinde kalmaktadır. Stephen Hawking 2016 yılında dünya dışı yaratıklarla temas etmeye çalışmanın insanlara yarar getirmek bir yana, bu temas çabalarının insanların ve dünyadaki tüm canlıların zamanında Amerika'nın yerlileri kızılderililerin İngilizler tarafından katledilmesi gibi uzaylılar tarafından soykırıma uğramasıyla ve bir kısmının yok olup bir kısmının onların kölesi olmasıyla sonuçlanabileceğini, dolayısıyla dünya dışı hiçbir varlığa uydular aracılığıyla ileti gönderilmemesi, onlardan ileti niteliğinde tepkimeler alındığında hiçbir şekilde yanıt verilmemesi gerektiğini açıklamıştır.







Kaynak: https://tr.wikipedia.org/wiki/D%C3%BCnya_d%C4%B1%C5%9F%C4%B1_ya%C5%9Fam

Uzay enkazı




zay enkazı (ayrıca yörünge enkazı, uzay döküntüsü ve uzay atığı olarak da bilinir) insanlar tarafından yaratılan ancak artık herhangi bir yararlı amaca hizmet etmeyen Dünya'nın çevresindeki yörüngede bulunan nesneler topluluğudur. Bunun ilk örneği insanların uzaya ilk adımı olan Sputnik I'dir.4 ekim 1957' de Sputnik I yörüngeye oturtuldu ve 3 aydan fazla kalmasına rağmen Sputnik I sadece 3 hafta çalıştı ve 2 aydan fazla dünyanın etrafında dolaştı. Buda onu ilk uzay enkazı yapmış oldu[1]. Bu nesneler harcanan roket aşamaları ve işlevlerini yitirmiş uyduların patlama ve çarpışmalarıyla oluşan tüm parçacıkları içerir. Örneğin 10 şubat 2009’da kulanım dışı olan bir Rus uydusu aktif bir ABD İridyum ticari uydusu ile çarpışmış ve onu yok etmiştir bu kaza sonucunda uzay enkazlarının arasına 2000 parça daha eklenmiş oldu.

Enkaz katı roket motorlarından çıkan tozu, boya gevreği gibi yüzey bozulma ürünleri, RORSAT nükleer güç uyduları tarafından yayılan soğutucuları, Needles Projesi kümelerini ve mikrometoorların veya oldukça küçük enkaz parçalarının uzay araçları üzerindeki etkisi ile serbest kalan nesneleri barındırmaktadır.[2] Bu nesnelerin yörüngeleri uzay araçlarının uçuş yönleri ile örtüşme olasılığı olduğu için uzay enkazları genellikle olası bir çarpışma riski taşırlar.

Uzay enkazlarının, tahmini onlarca milyon gibi büyük çoğunluğu boya parçacıkları ve roket yakıt cürufu gibi küçük partiküllerden oluşmaktadır. Bu küçük parçacıkların etkisi eroziv ve kumlama benzeri zararlara yol açarlar. Bu zararların etkisi, uzay araçlarının mikrometeorlardan korunabilmesi için kullanılan teknikle, uzay aracının gövdesi dışına ince bir folya tabakası eklenerek hafifletilebilir. Yüksek hızlarda enkazların bu folyo ile çarpışması sonucu oluşan plazma yeterli hızla buharlaşacağından içduvara ciddi bir zarar vermeyecektir. Ancak, bir uzay aracının tüm parçaları bu şekilde korunamaz; örneğin güneş panelleri, optik cihazlar (teleskop, yıldız izleyici gibi) ve bu bileşenlerin enkaz ve micrometeorlar tarafından sürekli aşınmaya tabi olan kısımları gibi.

Uluslararası Uzay İstasyonunun insan barındıran modülleri, bu enkazların 1 cm den küçük olanlarına karşı bile korunma kapasitesine sahiptir. Bazen uzay aracının bu çarpışmalardan korunabilmesinin tek yolu manevra yapmaktır. Ancak bu ilgili nesnelerin yörüngesinin tam olarak önceden bilnmesi ile mümkün olabilir. Bu tür bilgileri toplamak için kullanılan mevcut ekipman Alçak Dünya yörüngesinde (ADY) sadece 5 santimetre çapına kadar küçük nesneleri, Yer istasyonel yörüngede (YİY) ise 50 santimetre çapına kadar küçük nesneleri izleme yeteneğine sahiptir. Dışarıda 1 cm çapından yüksek 600.000 kadar olduğu tahmin edilen enkazlardan bugün 19000 kadarı ancak gözlemlenebilmektedir. Bu ise, enkaz tahmini miktarları ve bunların yörüngelerinin tahmini yolunda geniş belirsizliklere yol açar.




Kaynak: https://tr.wikipedia.org/wiki/Uzay_enkaz%C4%B1

Phoenix




 NASA'nın denetimi altında Mars Keşif Programı çerçevesinde Mars'a gönderilen robotik bir uzay aracı. Programda görev alan bilim insanları, Mars üzerinde mikrobiyal yaşam olup olmadığını ve orada suyun geçmişini araştırmak için Phoenix'in iniş bölümünün üstünde yer alan cihazları kullanacaklardır. Çok ortaklı program, NASA'nın Roket İtiş Laboratuvarı yönetimi altında Arizona Üniversitesi'ndeki Ay ve Gezegenler Laboratuvarı bölümünün başkanlığında yürütülmekteydi. Program ABD, Kanada, İsviçre, Filipinler, Danimarka, Almanya ve İngiltere'den çeşitli üniversitelerin; NASA, Kanada Uzay Ajansı, Finlandiya Meteoroloji Enstitüsü, Lockheed Martin Space Systems ve diğer uzay şirketlerinin ortak çalışmasıdır. Bir devlet üniversitesi tarafından yönetilen ilk uzay uçuşudur.

Phoenix, 4 Ağustos 2007 tarihinde Dünya'dan fırlatıldı ve 26 Mayıs 2008 tarihinde saat 02:55'te Mars'ın su-buz açısından zengin kuzey kutup bölgesindeki Vastitas Borealis'e şu koordinatlarda 68.2°N 234.3°W başarıyla bir iniş gerçekleştirdi. Şimdi robot kolunu kutup toprağını kazmak için kullanacak. Uzay aracının başarılı inişi ile ilgili teyit saat ABD'de EDT'ye (Arizona'nın dahil olduğu saat dilimi) göre öğleden akşam 7:53'te geldi.
Phoenix, "2001 Mars Odyssey" aracının sağladığı verilere göre yüzeyin 2 – 5 cm. derinliğinde buz tabakasının yer aldığı bir bölgeye indi. Bu verilere göre söz konusu bölgenin yüzeyi yüzde 80 civarında buzdan meydana gelmektedir. Yüzey araştırmalarında, 50 cm. derinliğinde kazı yapabilen robot kolundan yararlanılacak.

Phoenix aracılığıyla yapılacak ölçümler iki ana hedef güdüyor: Öncelikle gezegendeki suyun gelişimi araştırılacak; bir zamanlar sıcak ve nemli bir gezegen olan Mars'ın bugünkü soğuk ve buzlarla kaplı haline geçiş sürecine ışık tutulmaya çalışılacak. Phoenix'in bir başka hedefi, buz tabakasında yer alabilecek hayat izlerini araştırmak olacak.








Kaynak: https://tr.wikipedia.org/wiki/Phoenix_(uzay_arac%C4%B1)

başarılar

Mars Pathfinder



Mars Pathfinder (MESUR Pathfinder) 1997 yılında Mars yüzeyine üzerinde bir ana istasyonu ve keşif robotunu başarıyla indirmiş bir Amerikan uzay aracıdır. İniş takımları ile birlikte Carl Sagan Hatıra İstasyonu olarak anılan tekerlekli ve hafif (10.6 kg/23 lb) keşif aracının adı ise Sojourner'dir.

4 Aralık 1996 tarihinde NASA tarafından, Mars Global Surveyor fırlatıldıktan bir ay sonra Delta II iticileri kullanılarak fırlatılmıştır. 4 Temmuz 1997 tarihinde ise Mars yüzeyine başarılı şekilde iniş yapmıştır. Uzay aracı inişi ardından açılarak içinde bulunan ve Mars yüzeyinde birçok deney yapacak Sojourner'i yüzeyde serbest bırakmıştır. Görev atmosferik, iklimsel, jeolojik ve yüzeyi kaplayan taş ve toprak karışımı hakkında birçok deney içeriyordu. Ayrıca bu, NASA'nın Discovery Program (Keşif Programı) adını verdiği, amacı düşük bütçeli uzay araçları yapmak ve daha sık araç göndermek olan programın ikinci projesiydi. O zamalar yönetici koltuğunda oturan Daniel Goldin tarafından desteklenen projenin mottosu ise "Daha ucuz, daha hızlı ve daha iyi."idi. Görev, NASA'nın Mars Exploration Program (Mars Keşif Programı) adlı programından sorumlu, Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü'nün bir bölümü olan Jet Propulsion Laboratory (JPL) tarafından yönetilmiştir. Proje yöneticisi JPL'den Tony Spear'dı.

Bu görev Mars'a yapılacak ve kaşif robotu bulundurması planlanlanan görevlerden ilkidir. Ayrıca 1976'da iniş yapan iki Viking aracının ardından kızıl gezegene yapılan ilk başarılı iniştir. Her ne kadar Lunokhod Programı ile Ay'a kaşif robotu göndermekte başarılı olsa da Sovyetler Birliği'nin Mars Projesi'nde kaşif robot kullanma üzerine yaptığı çalışmalar başarısız olmuştur.

Bilimsel deneylere ek olarak, Mars Pathfinder görevi aynı zamanda birçok konseptin ve teknolojinin sorunsuz çalıştığını kanıtlamıştır. Bunlardan bazıları, hava yastığı ile iniş sistemi ve otomatik obje kaçınma sistemleridir ki bu sistemler daha sonra Mars Exploration Rover Projesinde bir standart haline gelmiştir. Ayrıca Mars Pathfinder Mars'a yapılan insansız uzay görevlerinde çok düşük bir bütçe ile başarıya ulaşmış olmasından dolayı önemlidir. Proje, Mars Environmental Survey (MESUR) programının ilk görevidir.





Kaynak: https://tr.wikipedia.org/wiki/Mars_Pathfinder

Mars Global Surveyor




Mars Global Surveyor ( MGS ) Amerikalı olan robotik uzay sondası tarafından geliştirilen NASA 'nın Jet Propulsion Laboratory ve 1996 MGS yüzeye atmosferde aşağı iyonosferden, tüm gezegeni ele küresel bir haritalama göreviydi Kasım başlattı.  Daha büyük bir parçası olarak Mars Keşif Programı , Mars Global Surveyor kardeş için atmosferik izleme gerçekleştirilen orbiters sırasında aerobraking ve yardımcı Mars Rovers potansiyel açılış siteleri belirleme ve yüzey telemetri naklederek ve Lander misyonları.
Birincil görevini Ocak 2001'de tamamladı ve uzay aracının 2 Kasım 2006'da mesajlara ve komutlara yanıt vermediği üçüncü genişletilmiş görev aşamasındaydı. Üç gün sonra, güvenli moda geçtiğini belirten zayıf bir sinyal algılandı . Uzay aracıyla yeniden bağlantı kurma ve sorunu çözme girişimleri başarısız oldu ve NASA resmi olarak Ocak 2007'de görevi sonlandırdı.  MGS, yaklaşık 450 km yükseklikte sabit bir kutup-yakın dairesel yörüngede kalıyor ve 1996 itibariyle üzerine çarpması bekleniyordu. 2047'den sonra bir noktada gezegenin yüzeyi




Kaynak: https://en.wikipedia.org/wiki/Mars_Global_Surveyor

Nozomi



Uzay ve Astronomi Bilimleri Enstitüsü (ISAS) ile Tokyo Üniversitesi tarafından geliştirilen bir Japon uzay sondasıdır.

Nozomi, Mars'ın üst atmosferini ve Güneş rüzgârıyla olan etkileşimini incelemek ve gelecekteki gezegensel misyonlarda kullanılmak üzere teknolojiler geliştirmek üzere tasarlandı. Özellikle, sondada iyonosferin bileşimi ve dinamikleri, güneş rüzgarının havacılık etkisi, atmosferik bileşenlerin kaçışı, intrinsik manyetik alan, güneş-rüzgâr manyetik alanının birleşimi, manyetosferin yapısı ve Mars çevresinde üst atmosferdeki ve yörüngedeki tozları ölçecek araçlar yer almaktaydı. Ayrıca, görev kapsamında Mars yüzeyinin görüntülerini de elde edecekti.

Nozomi, 4 Temmuz 1998 tarihinde yerel saat 03:12'de Uchinoura Uzay Merkezi'nden fırlatıldı.Ancak elektrik arızaları nedeniyle Mars yörüngesine ulaşamadı. Görevi 31 Aralık 2003 tarihinde sona erdi.





Kaynak: https://tr.wikipedia.org/wiki/Nozomi_(uzay_arac%C4%B1)