Öncelikle Hepinize Selamun aleyküm sayın Rina Rp oyuncuları.Roleplay macrasına ilk başta Mta'da başlamıştım.O kadar kötüydüm ki millet selam yazsa ben direk ooc kanaldan hayırdır filan yazardım tabi o sunucunun da bir ayıbı var yeni gelene rol öğretmemesiydi.Her neyse uzun süre başka rp sunucularında oynadım ve en sonunda Samp üzerinde Rina'yı buldum.Mtadan buraya gelince başta bir garipsedim ama bir okadar da sevdim.Kendimden bahsedicek olursam 2004 Doğumluyum,kendimi bildim bileli bilgisayar kullanırım ve asla ilk görüşte aşka inanmam..Burada birkaç kişinin yazılarını da okudum.Herkes güzel güzel yazmış kendini tanıtmış.Şimdi aşk dedim belki bazılarınızın yaralarına tuz bastım..Çünkü ben şuan bu konuyu açtım ve eskiyi tekrar bi hatırladım gibi oldu,zaten unutması çok zor oluyor bilenler bilir.Neyse anlatayım bari özelim diye birşey yok artık.Hani derler ya çocukluk aşkı gelip geçicidir diye ben buna şahsen inanmam.Hiç unutmuyorum bak ilkokul 4.sınıf..İlk tanışma anım o zamanlar sevgili olur musun değil benimle çıkar mısın gibi cümleler daha çok kullanılıyordu en azından bizim buralarda böyleydi.Her neyse bir kızla ozamanlar tanışmıştım,kız üçüncü sınıftı ve ben dört.Her neyse arkadaşların yardımı ile tanıştım tenefüslerde ozamanlar olurdu ya böyle gruplaşarak gezmek gerçi hala bazı liselerde de var bu durum ama neyse..Teneffüslerde kızla görüşürdüm ederdim ve bir gün cesaretimi topladım ve kızın karşına geçtim..Sanki evlenme teklif edeceğim ne cesaretiyse bu kadar
Söyledim işte benimle çıkar mısın diye Evet dedi bir fark oldu mu o evet deyince hafif yüzde bir gülücük..Artık bu gülücüğü,mutlulugu arar olduk tabi orası da ayrı mesele.Neyse aga hani derler ya okula gelme sebebimsin filan diye harbiden de öyle birşey var bir gün gelmese veya gitme o gün ders geçmez zaman dururdu sanki.Sonunda 4.sınıf bitti ve ben orta okula gönderildim ama ne mutsuzum.Her neyse aldım karneyi kızla vedalaştım okula her hafta sonu gelmesini söyledim okul yakındı evime çünkü fakat yazın öyle pek olmadı ben gittim ama kız hiçbir zaman gelmedi.Geçtim 5.sınıfa yeni okul aynı sınıf farklı dersler,öğretmenler vs.Neyse öyle-böyle o yılı da bitirdim.6. sınıfın ilk günü kafamın içinde şöyle bir soru -Acaba bu yıl bizim okula gelecek mi?-Görebilecek miyim onu? gibisinden ve evet olmuştu kız da o yıl gelmişti aynı okuldaydık artık.Birkaç ay yanına gidemedim anca uzaktan göze göze geliyorduk.Bir gün not yazdım kıza tam hatırlamıyorum ama başta -nasılsın beni unuttun mu gibisinden birşey yazmış olmam gerek neyse işte kızla arayı düzelttim.Arada görüşürdüm ama sanki bir soguk davranıyor gibiydi.Neyse ara ara konuşurduk hatta sık sık..Öyle böyle geldim 8.sınıfa..Lise için son bir viraj.O yıl herşeyi düzeltip iyi bir lise tutturmayı istiyordum ilk birkaç ay herşey güzeldi.Bir gün kızla buluşucaktım kızın evine gittim.Bekledim bir süre mesaj gönderdim aşagıdayım diye filan çıkmak istemedi hastayım dedi gönderdi.Ertesi gün okulda öğrendim ki başkası varmış.Başta sordum onaylamadı,tek akıllı benim ya okadar insan görmüş inanmıyorum kız -hayır,yok öyle birşey deyince inanıyorum.Neyse ama şüpheliydim artık tabi,ve birkaç ay sonra ikinci döneme girerken bu olayı gözümle gördüm.Şimdi kafamda deli sorular..Kızın yanında durana mı dalsaydım yoksa herşeyi siktir edip yoluma devam mı etseydim?Ve ben siktir etmeyi seçtim.Bu arada ben bunları gördüğümde onlar da beni görmüştü hiçbir şey söylemeden yürüdüm eve doğru.O gece sağa dön-sola dön yok uyku yok gözümde kalktım whatsapp'tan eski sesli mesajlarını yazdıklarımızı okuyorum filan aşk lan işte heves olsa böyle mi olur?Tabi kız arıyor,mesaj atıyor özür diliyor filan ne yani ne değişicek ki.Ondan sonra okula ikinci dönem birkaç hafta gitmedim.iki hafta sonunda okula döndüğümde sınıf arkadaşlarım şöyle birşey söyledi -Nerdesin sen kaç haftadır kız seni merak etti oakdar filan diye.Kız bunlara ben Arda varken başkasıyla gezdim tozdum dememiş tabi.Ben de söyledim bizimkilere.Madem bu kadar merak ettin evime neden gelmedin?Yolu unutmuştur kesin tabi.Her neyse her teneffüste geçerdim sakin boş bir agacın altına gölgesinde oturur tüm okul bahçesini izlerdim.Dersler filan anlatmıyorum bile berbattı artık.Nasıl iyi olabilirdi ki kaç yıl beraber vakit geçirmişsin ve onu başkasıyla kol kola teneffüste görüyorsun.Her neyse 8.sınıf benim için berabet geçmişti dersler konular aklıma hiçbir şey girmiyordu o ise daha önce beni hiç tanımamış gibi yeni sevgilisi ile takılıyordu.Neyse okuldan birkaç arkadaşla o yıllar okul çıkısı bisiklet sürerdik tabi tayfa biraz genişledi zamanla ama öyle mahalle arası işte birbirimze yoldaş olurduk bu bizim arkadaşların birisinin ablası benden hoşlanmış ama benim haberim yok haberi bırak çocugun ablasının oldugunu yeni öğrendim.Arkadaş ısrarı ile kızla normal bir şekilde selamlaştım,tanıştım.Bir ay da öyle geçti artık okulun kapanmasına bir veya iki ay kalmıştı.Hani bazı kızlar olur ya hep pozitiftir,mal mülk avcısı değillerdir gerçek sevgiyi ararlar filan bu da öyleydi ama konuştukca tanıdıkca anlaşılıyıordu böyle oldugu..Neyse nasıl oldu anlamam biz sevgili gibi birşey olduk.Dışarıdan okununca biraz orospu hikayesi gibi görülse de içeriden öyle değil bence.Aslına bakarsan bir ara baya bi böyle kızı sahiplendim çünkü seviyordum lan kıskanıyor insan ister istemez tekrar kaybetmekten korkuyor filan.Kızla öyle bir ortak yönümüz vardı ki başta ben bile inanmamıştım.Kızla ben aynı ay ve aynı günde doğmuşuz bak sen şu Allah'ın işine.Ulan aynı ay aynı gün de doğmuşuz kızı uzaklarda arıyorum kız beş sokak ilerimdeymiş.Neyse böyle hayaller kurardık arada doğum gününde sana şunu bunu alıcam filan gibisinden masum hayaller..Kimseye zararım dokunmamıştır lan benim durduk yere kimseye sataşmazdım ben.Kızla normal kaçamak gibi bir ay rahat görüşmüzdür.Ailesi bilmiyordu yani.Neyse kız beni bir gün evine çağırdı ama aklınıza fesatca şeyler filan boşuna gelmesin.Ailesiyle tanıştırdı daha önceden görüyorlardı zaten kapılarının önünde filan anca merhaba filan diyordum ailesine bu sefer harbi harbi tanıştım öyle bir gittim ki evine böyle sanki kızı almaya gidiyorum ara ara titreme filan geliyor bacaklarıma filan..Her neyse normal bir şekilde görüştük,ailesiyle tanıştım bu kardeşi de annesine -Anne ablamla Arda abi sevgililer demesin mi. Ben tabi içimden şimdi sıçtık filan diyorum siktir git demelerini bekliyorum filan..Öyle birşey olmadı annesi -Aa öyle mi filan gibisinden şeyler söyledi kendi eşiyle nasıl tanıştıgını filan.Ama şöyle bir sorun vardı kızın babası!Beni hiç istemiyor ve sevmiyordu genel olarak uzak dur diyordu.Daha sonradan öğrendim ki o kızın öz babası değilmiş,anneleri ikinci kez evlilik yapmış.Olabilecek şeyler tabi eyvallah.Artık okulun kapanasıma iki hafta filan kaldı biz bu zamana kadar mutlu,huzurlu bir şekilde ilerledik.Sonra mı ne oldu?Hani bu kardeşim,dostum dediğim adamlar.Beni kıza kötü şekilde anlatmış.Yok seni aldatıyor onun kaç tane sevgilisi var filan.Anlamadıgım şey o kızı nasıl kandırdılar?Sen neredesin amına koyayım bu sırada derseniz şöyle anlatayım Hastanedeydim.Ama öyle haftalarca durmadım tabi,bir hafta full git gel olmuştu fıtık şüphesi ile..Kızı arayamıyordum hastaneden dönünce de göremiyordum kızın babası evde oluyordu ve bende kontör bulunmuyordu.Sanki herkesle ayrı ayrı görüşüyorumda sıfırlıyorum amına koyayım.Her neyse kızla sonunda görüştüm böyle böyle arkadaşlarımın anlattıklarını söyledi.Dedim -yok öyle birşey eskiden vardı yalan yok ama şimdi tek sen varsın yani.Kız bana hiç güvenmiyor gibiydi birkaç gün görüşmedik artık okulun kapanmasına 1 hafta veya on gün filan.Dersler konular yetişmiyor ayrıca kızın söyledikleri aklımdan çıkmıyordu.Arkadaşlarla soruyorum böyle böyle demişsiniz diye -e yalan mı diyorlar.Neyse siktir ettim yine ayrıldım sikerim dedim bisiklet takımını onu bunu kızla ayrılmak istemiyordum ama.Kız en sonunda kendisi geldi ayrılalım bu böyle olmuyor diye başta pek istemesem de olmayınca olmuyor.Kız gitti birkaç gün sonra da yani son hafta babam hastalandı.Çıktım Mersin'den Ordu'ya ha bu arada neden Ordu diyenleriniz vardır elbet benim ailem ayrı başta söylemeliydim ama gerçek işte er ya da geç text metni bile olsa su yüzüne çıktı işte..Bir gün durabildim durumu iyiydi zaten döndüm o günün akşamı.Sınava kalmış iki gece son yattım uyandım zor da olsa uyuyabildim yani sonra ki gün baba sınav günü geldi çattı ben bir bok bilmiyorum tabi sınavın olucagı günün gecesi hiç uyumadım uykusuzca gittim kafam leyla gibi ayakta duramıyorum böyle gittim girdim filan herneyse amk tuttuk meslek lisesini eve 2.5 km uzakta.Öyle ya da böyle yaşıyoruz.Şimdi ne mi düşünüyorum? 2020'ye girdik mart 22 yavaş yavaş sabit bir hız da geliyor.Kızın da doğum günü aynı gün bildiğim kadarıyla şuan hayatında birisi yok acaba gidip doğum gününde kapısını ziyaret etsem mi baylar/bayanlar?Ne diyorsunuz sizce siz olsanız ne yapardınız?La keşke diyorum keşke zamanı geri alsam da kızı daha çok koruyup kollasaydım.Ama şunu da biliyorum ki -Samanyolu gibi elime birisi gelip anahtar verip hadi geçmişe dön ve hatanı düzelt demeyeceğini..Eğer buraya kadar baştan sona okuduysanız cidden teşekkür eder,saygılar dilerim.Bu gece de sabahlayacagım sanırım Allah bilir.Sormak istediğiniz sorular varsa saygı,sevgi içerisinde sorabilirsiniz tabi bi de küfürleşip sinirimin bozulmasını istemiyorum lütfen
Görüşmek üzere Allah'a emanet...
