Atatürk Köşesi

arşivim gitmeseydi keşke, kendisine gerçekten dokunup ağlamak isteyen kişilerdenim

Saygı, sevgi ve özlemle.

Biliyor muydunuz?

Mustafa Kemal ATATÜRK, “Benim naçiz vücudum, bir gün elbet toprak olacaktır. Fakat Türkiye Cumhuriyeti, ilelebet payidar kalacaktır.” sözünü "İzmir Suikasti" olarak adlandırılan suikast girişiminden sonra söylemiştir. (İzmir Suikasti, 1926)

Beni Türk hekimlerine emanet edin! - M.K.A

Bir süre sabitli kalması dilekleri ile...

Peki, bu konuda alt alta istiklal marşını yazmaya ne dersiniz? Başlıyorum, lütfen araya cümleler sallamayın.

Korkma! Sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak;

Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.

O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak;

Yürüyen Köşk

Atatürk bir gün çiftliğine gittiğinde, köşkün yanındaki çınar ağacının dallarını kesmeye çalışan bahçıvanla karşılaşır. Bahçıvanı yanına çağırır ve neden bunu yaptığını sorar. Bahçıvan, "Ağacın dalları uzamış, binanın duvarına dayanmış." şeklinde cevap vermiştir. Atatürk hemen bir emir verir, "Ağaç kesilmeyecek, bina kaydırılacak!".


Görevi İstanbul Belediyesi Fen İşleri Yollar Köprüler şubesi üstlenir. Başmühendis Ali Galip Alnar yanına aldığı teknik elemanlarıyla Yalova’ya gelerek çalışmaya başlar. 8 Ağustos 1930 tarihinde önce bina çevresindeki toprak dikkatle kazılıp binanın temeline inilir. İstanbul’dan getirilen tramvay rayları döşenir köşkün altına yerleştirilir. Köşk, yapı altına sokulan rayların üstüne yerleştirilir. Binanın raylar üzerinden kaydırılma ve ağaçtan uzaklaştırma aşamasına gelinmiştir. Güzel ve sıcak bir yaz akşamında Ulu Önder Atatürk ile birlikte, kardeşi Makbule Atadan, Vali Vekili Muhittin Bey, Emanet Fen Müdürü Ziya Bey ve Cumhuriyet Gazetesi Baş Muhabiri Yunus Nadi nezaretinde bina 4.80 metre civarında kaydırılır. Bu olağanüstü ve riskli iş 10 Ağustos 1930 tarihinde tamamlanır ve ulu çınar ağacı da kesilmekten kurtulur.

O günden sonra o köşkün adı, "Yürüyen Köşk" olmuştur.

Bir köşk için, bir ağacımı feda edemem!
Mustafa Kemal ATATÜRK