Merhaba arkadaşlar, ben okuldan zamanında atıldım. Çok uzun bir hikaye açıkçası, 3000 kelimeye sığdırabileceğimi hiç düşünmüyorum fakat size kendimden bahsedersem aklınızda şu an beliren kişi ile alakam olmadığını anlayacağınızı düşünüyorum. Şöyle hayal edin, çok güzel koyu renkte uzun saçları olan ve fötr şapka - gözlük ile kendisine stil edinmiş. Sözel açıdan Mythpunk yazarlığıyla ilgilenen birisiyim.
Okulum yok, uzun bir süredir iş arıyorum. Açık lisedeyim, çevrem olmadığı için asosyalimsi bir hayatım var fakat özgüven problemim yok. Dışarı çıktığımda genelde kütüphane de kitap okurum ya da parkta oturur kitap okurum, biraz sıkıntıları olan ama alışmış birisiyim. Şimdi tüm bunları bir kenara bırakacak isek.
Zamanında uzun mesafe ilişkim oldu, çevre edinmek için arkadaş ve kız arkadaş bulmaya çalıştım, kurslara girmeye çalıştım ama kursların süresine henüz çok varmış öğrendiğim kadarıyla nitekim yaşadığım yerde parkta da pek iyi insanlar yok sadece yaşlılar ve serseri diye tabir edebileceğimiz türden İnsanlar.
uzun mesafe ilişkimde gerçekten sevdiğim için kızın yaşadığı şehre bile gittiğim oldu. Özgüvenim konusunda hiçbir sorun yok. Empati de kurmakta başarılı olduğumu düşünüyorum fakat hiç kendime göre bir ortam veyahut topluluk bulamadım. Sosyal yaşam da ise bir kızın yanına gidince ne söyleyeceğimi bilmiyorum, flörtleşmek ve konuşmak konusunda hiçbir sorunum yok ama aklımda ki soru şu; "Yanına niye gittim ki bunun, arkadaşım yok mu. Kızı güzel mi buldum? Ben dış görünüşe bakmam ki." Sonra ise vazgeçip o an elimde olan kitabı okumaya devam ediyorum.
Bu arada evet zeka, davranış ve ağızdan çıkan sözlere aşık olan birisiyim. Dış görünüşe bakan günümüzün trajikomik İnsanlardan pek hoşlandığım söylenemez. Böyle biriyim ve sorunum bariz; Çevrem yok ve sosyal açıdan arkadaşım ve kız arkadaşım yok. Tavsiyelerinizi bekliyorum arkadaşlar, şimdiden teşekkür ederim sizlere!
