HikayemizBaşlangıcımız
Idlewood yakınlarında, küçük bir sokak başında başladı herşey. Eski, tozlu bir koltuk ve çöplerden topladıklarımız ile yaktığımız o sıcacık ateşimiz. 4 kardeş o tozlu koltukta sıcacık ateşin yanında
birbirimize anlattığımız hikayeleri hiç unutmam. Hatta Billy birkeresinde Andrew'in anlattığı korku hikayesinden korkup pizzacıya kadar koşarak kaçmıştı. "Kahkaha atar." O anıları hiçbirşeye değişmem. "Duygulanır" O zamanların çok zor olduğunu düşünürdük
şimdi ise keşke o günlere dönebilsek diyoruz. (bağırarak) Lanet olsun böyle hayata!
Başlangıçta Nasıl Hayatta Kaldık?
Cebimizde 20$ ile bir çimento şirketine şoför olarak girmeyi başardık. Doğrusu nasıl girdik bizde hatırlamıyoruz. Willowfield'dan başlayan mesaimiz köprüden geçtikten sonra teslim alanında son buluyordu.
Teslim alanının nerede olduğunu aileden kimse hatırlamaz bile. "Kahkaha atar." Direksiyonları tutmaktan ellerimiz uyuşur, sırtlarımız ağrırdı. Gün sonunda birbirimize masaj yapar dinlenmeye çalışırdık. (bağırarak) Ahh o eski günler..
Canımızdan Bir Parça Koptu
Neyse "Ciddi haline döner." nerede kalmıştık? Hah evet. Günlerce geçen iş günlerinin birinde kardeşim Mike Bell'in cesedini kaldığımız
mahallemizin çöp bidonlarının arkasında bulduğumuzda dünyalarımız kararmıştı. İşimizden istifa ettik. Polislere haber verdik. Olay yeri inceleme gelip baştan savma bir iş yapıp
çekip gittiler. Polislere güvenimizde o gün bitti. Ama bu işin peşini hiçbir zaman bırakmadık.
Köşeyi Nasıl Döndük?
Kardeşlerimizin en büyüğü Andrew Bell kazandığımız paraları kumarda oynamak istedi.
Şahsen ben uygun görmemiştim. Çünkü bir garantisi yoktu. Ama en küçüğümüz Billy Bell kardeşimde onay verince, bana laf düşmedi. Neyse ki şansımız varmış hayatımız kurtuldu resmen.(bağırarak) O kadar çalışmanın sonucunda kazandığımız
paraların resmen 3 katını kazanmıştık! O paralar ile ilk işimiz aileye araçlar almak oldu. Motorundan minibüsüne...
Illegal Hayatımızın Başlangıcı
Araçlarımız vardı, köşede paralarımız da vardı fakat bir işimiz yoktu. Toplanıp başladık düşünmeye. Her kafadan farklı bir fikir çıktı. Tabikide benimde bir fikrim vardı. Ne mi fikrim? Kalan paralar ile silah alıp güvenliğimizi kendimiz sağlamak.
Polislere inancımız yoktu. İş başa düşmüştü. Herkes bunun farkında idi. Fikrim kabul edildikten sonra araçlara binip düştük yollara. Aradık, taradık ve bir kişi ile tanıştık. Bize bir yerden bahsetti. Orada silah alım satımı yapılıyormuş.
Polislerin oraya geldiği görülmemiş. Yani silah ticareti için oldukça ideal bir yermiş. Tarif ettiği yere gittik. Silahlarımızı aldık. Artık silahlı ve kendimizi bir nebze güvenli hissediyorduk.
Illegal Hayatımızda ki Kazançlarımız
Silahlarımız var olduğu sürece kendimizi yenilmez hissediyorduk. Tabi gençtik, normal. Önümüze geleni gasp ettik. Kazancımız yüksekti. Fakat gasp ettiklerimizden birisi bir rus mafya lideriymiş. Beni kaçırdıklarında öğrendik. "Kahkaha atar"
Bir kurşun sıkıp kaldığımız yerin çöp kutusuna bıraktılar beni. Neyse ki kurşun organıma isabet etmeden delip geçti. Kardeşlerim bulmasa kanamadan ölürdüm belkide. Neyse ki kardeşim Billy erkenden kaldığımız yere gelip beni buldu.
Hızlıca tişörtünden bir parça koparıp yarama baskı uyguladı. Andrew'i arayarak hemen gelmesini söyledi. Sağolsun hastahaneden nasıl yaptığını anlamadığım şekilde ilaç çalarak gelmiş. Hızlıca kuytu köşede ilkyardımımı yaptılar. Neyse ki artık iyiyim.
Bu olayda gasp işlerimizi bayağı bir azalttı. Yeni para kazanma yolları arıyorduk. Pizzacıda yemek yerken birisi gelip bize "Hey dostum, Kafanın büyükannen kadar güzel olmasını ister misin?" diye sordu. İlk önce anlamadık. Küçük bir kavga yaşandı. Dışarıya çıktığımızda
anladık ki toz satıyormuş. Adamı tekrar bulduk ve bu tozun nereden alındığını öğrenerek bizde alım satım yapmaya başladık. İllegal yaşantımızın kazançları hala gasp, kumar ve tozdur.
