yaşamaktan zevk alıyorum ve huzur buluyorum, paranın olmadığı noktada aldığın zevkte kısıtlanır huzurda kısıtlanır bu inanılmaz bir gerçek
en basit örneğini vermek isterim, çoğu kişi ortaokul veya lisede olduğu için - sevgilinle gidip bir çarşamba günü en basitinden bir parka veya oturacak bir yere gidersin değil mi ama işte o esnada oraya götürebilecek bir miktar elinde yoksa imkanların direkt olarak kısıtlanıyor ve ne yazık ki o esnada da bir şeyleri hesaplamaktan huzurun da kaçıyor
ama, "param yok ama onların parası var kader bana bu zorluğu yaşatıyor gelen herkese sert olmalıyım hayat beni buna zorluyor" kafasında olan insanların şehirden uzak bir bölgede yok edilmesi taraftarıyım