Çok garip ama bir o kadar da güzel bir çocukluk yaşadım aslında, mesela keşke şunu yapsaydım çocukken dediğim olmadı. Belki de benim isteklerim az kalıyordur, bilmiyorum. Okulumda ortalama erkek öğrencilere göre son derece başarılıydım, gerçekten başarılı bir öğrenciydim. Bunun nedeni basit, ailem ile anlaşmam vardı; ben derslerime çalışır başarılı olurdum, onlar benim en çok istediğim bir şeyi yapardı yıl sonunda. İstediğim şeylerde çoğu erkek çocuğunun isteğinden farklı olurdu, bir çoğu oyun - oyuncak gibi şeyler isterken ben Napoli'de yaşayan büyükannemi görmeye götürmelerini isterdim. Maddi durumumuz ortalamaydı, babamın çalıştığı iş yerinde yangın çıkana kadar. Zaten tüm herşey orada başladı, ama yine de henüz bu konulara geçmeyeceğim şimdilik beni tanımanız gerekiyor ve tanışma kısmına geçmeden çok bile anlattım. Ben Kane, Kane Covelli. Burada doğdum, Los Angeles'da. 25 Mayıs 1992'de doğdum, yani şuan 26 yaşındayım. Annem ve babam Los Angeles'da doğmuşlar, isimleri;Marry Watson Covelli, babam ise Connor Covelli ve şuan 55-57 yaşlarındalar. Şimdi kendimi gerektiği kadar tanıttığıma göre anlatmaya devam edebilirim. Derslerde olan bu başarım liseye kadar devam etti, okulumdan gelir gelmez 2-3 saat arası ders çalışıyor sonra ise sokağa çıkıp arkadaşlarımla oynuyordum. Ne olduysa, lisede olmaya başladı.
Dedim ya, bana ne olduysa lisede olmaya başladı. Lisenin ilk zamanları aşırı hevesliydim okumaya, yeni arkadaşlar edinmeye, yeni bilgiler kazanmaya.Hatta ilk haftalar son derece güzel geçiyordu, yeni arkadaşlar edinmiştim Jason, Alyssa, Abraham ve sayamadığım diğer birçoğu gibi. Yeni arkadaşlıklar kurduğumda, onlara alışma sürecim oluyor. Doğruca samimi olamıyorum, çekiniyorum, utanıyorum yani en azından o zamanlar öyleydi. İşte, tüm her şey onlara alıştıktan sonra değişmeye başladı. Sadece Napoli'de yaşayan büyükannemi görme isteğimin yanına telefon, bilgisayar, bilgisayar oyunları, daha çok harçlık, pahalı saatler, yeni güzel kıyafetler gibi şeyler gelmeye başladı. İlk başlarda ailem bunu doğal karşıladı, isteklerimi yerine getirmek için ellerinden geleni yaptılar. Her isteğim karşılanıyordu ve ben ise arkadaş grubuma alıştıkça b*kun içine sürükleniyordum. Onlara alıştıktan sonra, Jason ve Abraham olacak p*çler sigaraya başlamama neden oldu. Sigara içmediğim için havalı olmadığımı düşünüyor, dalga geçiyorlardı ve bende havalı olduğumu kanıtlamak zorundaydım. İki p*çin dalga konusu olamazdım. Sigaraya başladığımın başlarında öksürmekten öleceğimi düşündüğüm zamanlar oluyordu, o kadar çok öksürtüyordu ki nefret ediyordum ama buna alışmak zorundaydım ve tahmin edebileceğiniz gibi bir süre sonra alıştım. Artık cebime konulan fazladan harçlığın büyük kısmı sigaraya gidiyordu ve paramın kalmadığı günlerde oluyordu. İşte o zaman, paramın bittiği günlerde o iki p*ç bu sefer ise parası yok diyerek dalga geçiyorlardı. Ne kadar sinir bozucu değil mi? Bu durum bir süre sonra gerçekten canımı sıkmaya başladı, daha da fazla para istedim.
* Kane:Ya anne, verdiğiniz harçlık yetmiyor. Okuldaki kantin çok pahalıya satıyor yiyecekleri, biraz daha fazla verir misiniz?
* Anne:Bizden aldığın harçlık yetmiyor, öyle mi? Kantin pahalı yani?
* Kane:Evet anne, başka ne olabilirdi ki?
* Anne:Öğretmenlerin ile görüştüm Kane, dersleri dinlemiyor ve hatta arkadaşların ile derste sürekli konuşuyormuşsunuz.
* Kane:Hayır anne, çok iyi dinliyorum ve sadece bir iki kere konuştuk dersteyken. Hem, konumuz bu değil ki.
* Anne:Konumuz tam olarak bu Kane, verdiğimiz harçlık karnını doyurmaya yeter. Derslerine odaklanmadığın sürece daha fazla harçlık vermeyeceğiz.
* Kane:Anne yetmiyor ama, lütfen.
* Anne:Hayır dedim Kane, hayır.
Ama ben hayır yanıtını cevap olarak kabul edemezdim, o iki p*çin daha çok dalga geçmesine katlanamazdım ve arkadaşlarım ile konuşmak ders dinlemekten daha eğlenceliydi. Babam işten geldiğinde hep birlikte yemek yerdik, yemek yedikten sonra ailem oturma odasında televizyon izlerdi ben ise odama geçerdim. Annem harçlığımı arttırmıyordu, annem hayır diyorsa babam hiç bir şekilde tamam demezdi ve benim gerçekten buna ihtiyacım vardı yani en azından ben öyle düşünüyordum. O akşam babam geldi, her zaman olduğu gibi yemeğimizi yedik ve onlar oturma odasına, ben ise kendi odama geçtim. Televizyona iyice odaklanmalarını bekledim, odaklandıklarını düşündüğüm anda odamdan çıktım ve onların yatak odasına girdim. Babamın pantalonunu aldım, ceplerini karıştırdım ve elime gelen tüm parayı cebinden çıkardım. Ama hepsini alamazdım, anlaması çok basit olurdu ve bunun üzerine elimdeki paradan sadece 100 dolar alıp geri kalanı tekrar cebine bıraktım. 100 dolar şuan düşünüldüğünde o kadar fazla bir miktar değil, kabul ediyorum ama o zamanlar daha çocuktum. Yani 100 dolar ile zengin olduğumu düşünüyordum. Pantalonu geri aldığım şekilde, aldığım yere bıraktım ve odama döndüm. Yine de anlayıp bana sorma ihtimalleri vardı, o parayı öylece ortada tutamazdım ve bende yastık kılıfımın içine sakladım. Hiç bir sorun çıkmadı, güzel bir uyku çektim ve sabah okuluma gittim. Yanımda hem harçlığım, hem babamın cebinden çaldığım 100 dolarım vardı yani benimle dalga geçemezlerdi ve geçemediler. Çok mutluydum, arkadaşlarım arasında havalı, paralı biriydim ve bu da ilgiyi üstüme çekiyordu. Bir süre daha babamın cebinden çalmaya devam ettim, her gece 100 dolar çalmıyordum ama bu şekilde fazla uzun sürdüremedim. Babam, cebinden para eksildiğini kısa süre içinde anladı ve bir akşam yine cebinden para çalacakken beni yakaladı. Aslında bu durumda hiç utanmamıştım, ne kadar kızsa da dövse de utanmıyordum. Tek üzüldüğüm şey, ceza olarak harçlığımın daha da düşürülmesi olmuştu. O iki p*ç yine benimle dalga geçmeye başlayacaklardı, dalga geçmek için yer arıyordu or*spu çocukları ve tabi yine geçtiler. Onları öldürmek istiyordum, ama bunu yapamayacağımı biliyordum. Babama daha çok param olması için ne yapmam gerektiğini sordum.
Kane:Baba, harçlığım bana yetmiyor. Daha fazla almak için ne yapmalıyım?
Baba:Pantalon üstümde değilken 10 adım yaklaşırsan kötü olur Kane.
Kane:Hayır - hayır, bir daha yapmayacağım. Sadece daha çok para gerekiyor.
Baba:Derslerini geri düzelt ya da iş bulup çalış boş zamanlarında.
İki seçenekte çok sıkıcı geliyordu kulağa ama yapmaya mecburdum, derslerden o kadar uzaklaşmıştım ki ders çalışmak uykumu getiriyordu. Durum böyle olunca babama tekrar gittim ve nerede çalışabileceğimi sordum. Arkadaşlarına soracağını, ihtiyaçları varsa arkadaşlarının yanında çalışabileceğimi söyledi. Bu teklifi kabul ettim ama bir yanım hiç çalışmak istemiyordu, tabi diğer yanım çok hevesliydi. Bir arkadaşının yardım edecek birine ihtiyacı varmış, onun yanında çalışabileceğimi söyledi ve babamın arkadaşının yanında çalışmaya başladım. Tabi, önceki konuşmanın üstünden günler geçmişti ve yine dalga geçilmişti bunu söylememe gerek yok diye umuyorum. Artık hem okuyor, hemde boş zamanlarımda gidip çalışıyordum. Babamın arkadaşından aldığım para hâlâ yetersiz kalıyordu ve çalışmamın yarardan çok zararı oldu. İş arasında sigara içmeye çıktığımda babamın arkadaşına yakalandım ve o da babama söyledi ama cebinden para çalarken yakalandığımdan beri babam bana karşı ilgisiz davranıyordu, sigara içtiğim için kızdı ve kendi hayatın hırsızlık yapacak kadar büyümüşsün zaten ne b*k yersen ye tarzı bir cümle kurdu. Şuan düşündüm de, çok umursamaz biriyim sanırım çünkü babamın bu cümlesi de utanmama yeterli olmadı. Günler geçiyor, para bana yetersiz gelmeye devam ediyordu ve üstelik artık 18 yaşıma girmek üzereydim. Hayat hikayemi çok uzattım ve bu yüzden kısaca geçeceğim sonrasını, bunun için özür dilerim. Bir gün çalışırken, iş arasında babamın arkadaşının molada oluşundan yararlanmak istedim, kasayı açtım ve içerisinden 300 dolar alıp boxerim ile belimin arasına sıkıştırdım. O gün, para koyduğum yerde durmadı ve yere düşerek yakalanmama neden oldu. Babamın arkadaşına yakalandım ve bir süre konuştuk fakat normal olarak bana karşı sert bir tavırla konuşuyordu. Bana yanlış kişiden çaldığımı, bugün olmasaydı yarın beni yakalayacağını söyledi. Nedenini sordum, babam; onunda pantalonundan para çaldığımı anlatmış ve o zamanda yakalandığımı, babana bile yakalatacak kadar acemisin dedi. Babana bile derken neden öyle dediğini anlamadım ama o an sormaya korkmuştum. Paraya ihtiyacım olduğunu, o iki p*çin sürekli benimle dalga geçtiğini anlattığımda bana karşı birazda olsa yumuşadı.
Kane:O yüzden çalıyorum amca, özür dilerim söz veriyorum bir daha olmayacak. Lütfen babama söyleme.
Fiorentini Amca:Arkadaşların seninle paran olmadığı için mi dalga geçiyor?
Kane:Sadece o değil, sigarayı bile onlar yüzünden içiyorum. Sigara içince havalı oluyormuşum.
Babamın arkadaşı yani Fiorentini bıyık altı güldü, omzuma yavaşça vurup elini omzumda bekletti.
Fiorentini Amca:Neden düzgün yollarla para kazanmayı denemiyorsun, her seferinde böyle çalmaya mı çalışacaksın?
Kane:Çalışarak kazanmak hiç eğlenceli değil ki, kendim kazanınca harcamakta istemiyorum.
Fiorentini Amca:Seninle aramızda ufak bir sır olsun ister misin Kane?
Kane:Şey, nasıl yani? Ne gibi bir sır?
Fiorentini Amca:Sana, bu şekilde para kazanman için yardımcı olurum, seni eğitirim ama bilmen gereken birşey var.
Kane:Nasıl yani? Anlamadım.
Fiorentini Amca çekmecelerden birini açtı, içerisinden bir silah çıkardı. Silahı görünce altımı pisletecektim ilk başta.
Fiorentini Amca:Bu silah ruhsatlı, yani burada bulunması yasal. Eğer sana edeceğim yardımdan herhangi birinin haberi olursa, neler olabileceğini tahmin edebilirsin zaten. Değil mi Kane?
Kane:E-ev*yutkundu*Evet.
Fiorentini Amca:Eğer yardımı kabul edecek olursan, benim sayemde yapacağın şeylerin bir kısmını bana getireceksin. Yardımı kabul ediyor musun, etmiyor musun?
Kane:Nasıl yani, ne kadar kazanacağım ki?
Fiorentini Amca:Çok kazanacaksın Kane, çok.
Bu konuşma sonrasında bir süre duraksadım ve düşündüm, bir yanda daha çok para, daha çok arkadaş ortamı, daha çok ilgi çekmek ve diğer tarafta ise 18 yaşıma girmek üzere olsam bile sürekli dalga geçilmesi vardı. 18 yaş diyoruz, ne kadar gururum eziliyordu biliyor musunuz siz? Tabi ki de kabul ettim bu teklifi. Bana insanların dikkatini dağıtmayı, nasıl yaklaşmam gerektiğini vesaire öğretiyordu ve bu eğitimden de sıkılmaya başlamıştım. Ne zaman hazır olacağımı sordum, ne zaman işe başlayacağımı ve ben sana söyleyeceğim gibi bir cevapla karşılaştım. Gün geçtikçe hevesim kırılıyordu ama Çok para kazanacaksın cümlesi kulağımda çınladıkça tekrar hevesleniyordum. Artık liseyi bir şekilde bitirmiştim ve 18 yaşımın ortalarına gelmiştim. Yanına çağırdı, beni birkaç soru eşliğinde test edip anlaşmamızdaki maddeleri tekrar hatırlattı ve sonrasında hazır olduğumu söyledi.
Artık onun öğrettiklerini uygulamaya hazırdım, beklemeden hemen işe başlamak istedim ve başladım. Fiorentini amcanın öğrettikleri çoğu zaman gerçekten işe yarıyordu, tabi işe yaramasında hiç adını geçirmediğim çok eski bir dostumun da yardımı oluyordu. Jacob'tan size hiç bahsetmedim, pek gerek duymadım çünkü o da Fiorenti'ni amcanın bilgilerinden yararlanıp benimle aynı şeyleri yapıyor ve hatta benim hazır olmam ile birlikte beraber yapıyoruz. Birimiz karşı taraf ile sohbete tutarken diğerimiz yapacağını yapıyor ve uzaklaşıyordu. Uzun bir süre böyle devam ettik, uzun bir süre derken gerçekten uzun bir süre; 5-6 yıl kadar ve bu süre sonunda artık sıkılmıştık. Yanlış anlaşılmasın, bu işi yapmaktan değil gelen paranın miktarından. Artık daha fazlasını istiyorduk, daha fazla paramız olmalıydı. Bir süre daha öyle devam edip Fiorentini amcanın karşısına çıktık ve düşüncelerimizi, isteklerimizi anlattık. Buna karşı çıkması için bir nedeni yoktu, çaldığımızın bir kısmını elden çıkarıp nakit olarak ona götürüyorduk herkes mutluydu yani ve dolayısıyla karşı da çıkmadı. Ufak ufak ayak işlerine başladık, bunu al şuraya götür, şuradan onu al bana getir gibi gibi. Tabi tüm bunlar olurken ailemin hiç haberi yoktu, tek bildikleri üniversite okumak istemediğim, Fiorentini amcanın yanında çalışmaktan memnun olduğum. Ayak işlerini yapmak daha eğlenceliydi ama tabi ayak işlerini yaparken çalmaya devam ediyorduk, tabi ki de Fiorentini amcadan değil. Bu şekilde de bir süre devam ettik, son işe kadar. Son teslimata tek gittim, Fiorentini amca bir poşet verirdi ve istediği yere götürürdüm zor bir iş değildi yani ama bu sefer iyi bitmedi. Gittiğim yerde ki adamlar gerçekten kızgındı, neden kızgınlardı bilmiyorum ama orada kafama silah yasladılar ve bu paketin nereden geldiğinin tam adresini, Fiorentini amcanın tam adını ve onunla ilgili bilgiler sorup küfürler savurmaya başladı or*spu çocukları.
Kafama silah yaslandığında, bir boklar döndüğünü anlamam basit oldu tabi ve sordukları bilgileri sürekli geçiştirdim işte paketi almam için bir yer veriyorlar oradan gidip alıyorum, kimseyi görmüyorum gibi gibi. Tabi ilk başta inanmadılar, sağlam dövmüşlerdi or*spu çocukları ama bir süre sonra sürekli aynı şeyleri söylemeye başladığımda inanmaya başladılar ve bir sonraki teslimat için onlara ulaşıp teslimat yerini önceden söylememi istediler ve mecburen kabul ettim. Fiorentini amcanın yanına gitmeden önce etrafta gezdim, farklı farklı dükkanlara girip yarım saat - bir saat arası oyalandım ve en sonunda Fiorentini amcanın yanına gidip bir yarım saatlik sürede tüm herşeyi anlattım. Fiorentini amca zaten beni görül görmez suratımdan neler olduğunu az çok anlamış gibiydi, bana bir adres verdi ve iki saat sonra orada onunla buluşmamı istedi. İki saat sokaklarda boş boş gezdim, başka bir mekana girdim ve takip ediliyor olma ihtimalime karşı kasadaki adam ile sohbete başladım. Süre dolduğunda Fiorentini amcanın verdiği adrese gittim, bir süre konuştuk ve en sonunda bana bir bilet verdi. Bir süre ortada olmamamı, ben yokken aileme sahip çıkacağını söyledi ve ben ise bunu kabul etmek zorundaydım. S*keyim, düşünsenize kafama silah yaslamışlardı, başka ne yapabilirdim ki? Verdiği bile, Chicago'ya giden bir uçak firmasına aitti, aileme Fiorentini amca beni tatile yolluyor de ve bir süre git, geri döneceğim zaman sana ulaşacağım dedi ve bende bunun üzerine gittim. Üstünden bir - iki yıl geçiyor tabi bu olanların, Fiorentini amca üç - dört gün önce ulaştı ve Los Angelas'a dönmemi, bu sefer daha önceden tanıştırdığı Paulie'nin yanında olacağımı söyledi. Tekrar paralar gelecek, tüm sorunlar çözülmüş, hem ailemi görecek hemde yüksek miktarda para kazanacağım. Hikayem bu kadar, bundan sonrasında neler olacak bende bilmiyorum ama bildiğim tek birşey var.BİR SON YOK, SADECE ESKİ ZAMANLARIN SONU VE YENİ ZAMANLARIN BAŞLANGICI VAR. HER ÖLÜMÜN ARKASINDAN DİRİLİŞ GELİR.
