Şaman kelimesi Tunguzca kökenlidir ve Rus bilim insanlarının yaptığı araştırmalar sonucu kullanılmaya başlamıştır. Şamanlar; ruhlar, tanrılar ve insanlar arasında bağlantı kuran din adamlarıydı. Ayrıca hastalıklara çare bulmak, verilen kurbanları yer ve gök tanrılarına ulaştırmak, çeşitli dinsel törenler düzenlemek, insanları kötü ruhlardan korumak, fal bakıp gelecekten haber vermek gibi işlerle de ilgileniyorlardı. İlk ve en etkili şamanlar kadınlardan oluşuyordu. Ancak daha sonra erkekler bu işte baskın rol oynamaya başladılar. Şaman olan birinin soyunda başka bir şaman olması gerekir. Ancak nadiren de olsa soylarında şaman olmayanlar arasında seçildiği de görülmüştür. Şamanın kolayca trans haline geçebilecek karaktere sahip olması gerekir. Bu nedenle şamanlar genellikle toplumdan soyut olarak yaşayan kişiler arasından çıkar. Şamana yardımcı olan malzemelerden biri de üzerinde çeşitli eşyaların ve hayvan kalıntılarının bulunduğu elbisesidir. Bu elbise şamanın trans anında yaptığı yolculuklarda biçim değiştirmesini sağlar. Şamanların bir diğer önemli malzemesi de davullarıdır. Şamanın yeraltına iniş ya da gökyüzüne yükselme törenlerinde önemli bir rolü olduğu düşünülür. Ayrıca tanrıya kurban sunma, bir evi kötü ruhlardan temizleme, kötü ruhları yakalama ve onları içinde hapsetme gibi amaçlarla da kullanılmıştır. Kullanılmasındaki başka bir amaç ise davul sesinin ritmiyle ayinin gidişatının izleyicilere aktarmak ve trans durumuna geçişi kolaylaştırmaktır.
