merhabalar, ben 23 yaşındayım, askerden geleli tam 14 ay geçti, bu süre içinde kimse bana düzgün bir iş vermedi.
askere gitmeden 2 ay önce, çok masumane, cinsellik barındırmayan ve bugüne kadarki tek ilişkime de son verdim. o günden bu yana hiçbir kadınla da yakınlaşmadım.
annem ve babam emekli. ben karanlık bir odada bütün gün bilgisayar başında, onlarsa salonda evde pinekliyoruz. tek eğlencem barfiks, şınav ve 31 çekmek. birde arada koluma bıçakla şekiller çiziyorum.
aslında doğuda yaptığım askerlik süresince yaşadıklarımdan dolayı 6 ay kadar psikolojik tedavi gördüm. pek faydalı olmayınca bıraktım. bazen gece yarısı bağırarak uyanıyorum ve koşmaya başlıyorum. birkaç kez bilinçsiz bir halde evdekilerin boynuna gece gece bıçak dayamıştım.
anne ve babama göre işe girememem, birazda benim hatammış. haklı olabilirler çünkü; iş görüşmelerinde bu gerginliğimi hissettirmemden kaynaklanan sorunlarda yaşadım. iş görüşmelerindeki "stres testi uygulamalarında" fiziksel şiddete başvurduğum için artık okuduğum bölümle ilgili hiç bir işe çağrılmıyorum. aslında çok fazla bir harcamam da yok zaten. dolayısıyla arada bizim buradaki kiler markete geceleri mal indirmeye yardımcı olarak, harçlığımı çıkarıyorum.
bu gibi iş aldığım günler, hayattaki tek sosyal aktivitem, tabiki forumdan sonra. ama orada ve hatta forum dışındaki hiçbir ortamda düşüncelerimi açmayı tercih etmiyorum.
herkesin dediği gibi, gün geçtikçe daha da içe kapanan suskun bir tip oldum. bu durumun tek faydası artık komando olarak yaptığım asker halimden bile daha güçlü ve fit haldeyim.
bütün bu zaman içerisinde düşünmeye çok vaktim oldu. ilkokuldan bugüne kadar beni üzen tüm olayları düşündüm. sebep olan kişileri tek tek listeledim. geceleri internet ve daha bir çok yoldan bu kişilerin adreslerine ve bilgilerine ulaşmaya çalıştım. oluşturduğum bu listede ilkokul öğretmenimden lisedeki tarihçiye, eski kız arkadaşımın annesinden, iş görüşmesine katıldığım insan kaynakları sorumlularına kadar birçok kişi var. bazende forumda beğenmediğim yorum ve nicklere göre, üyelerin bilgilerine ulaşmaya çalışıyorum, fırsat buldukça onları da listeye ekliyorum.
apartman boşluğuna bakan odamın dıbına konan güvercinlere zaman zaman, sessizce yaklaşıp, çıplak elle kafalarını koparıyorum. gördüğün gibi çok sessiz hareket edebilme kabiliyetimi arttırmaya çalışmakla beraber bıçak kullanmakta da ustalaştım. bunda öldürdüğüm güvercin cesetleri ve koluma açtığım yaraların payı büyük. bu arada babamın yadigar tabancasına ve ateşli silahlara zaten askerden de aşinayım. bütün bunları neden mi anlatıyorum dostum?
çünkü bunlar beni hayata bağlıyor ve bence bu uğurda ölmek bir şereftir. seninde bu forumda takılmandan dolayı aynı hisleri paylaştığını yani hayatta kendini önemsiz hissettiğini düşünüyorum. eminim ki sende değer verildiğini bilmek ve gerçek bir amaç uğruna ölmek istiyorsundur. bugüne kadar hiçbir listeye giremedim demişsin. istersen benim listemde adın olabilir ve o listede olmanın ikimize de farklı şekilde kazandıracağı mutluluk ve onuru hakedebilirsin, ne dersin dostum?
özet: önemli gördüğüm kişilerden oluşan bir liste hazırlıyorum, sende adını verebilirsin böylece en azından bizler birbirimizin değerini biliriz.
