- Hikaye -
Küçükken sürekli düşünürdüm, bende bir araba sahibi olabilirmiyim... gerçekten küçüklüğümde çok temiz biriydim hayat insanı düşünmediği yerlere sürükleyebiliyor.
Arabalara olan ilgim çok küçük yaşlarda babam'dan bana en büyük miras olarak geçmişti kendimi tamirhanelerde yetiştirmeye çalıştım elimden gelenin her zaman en iyisini yaptım babam arabasını en az benim kadar severdi bazı insanlarda bu gerçekten hastalıktır. tamirhanede çalıştığım zamanlarda sürekli paramın büyük bir kısmını saklar birazını dışarıda harcardımve zamanı geldiğinde kendime bir araba aldım. İlk arabanın herkes için yeri oldukça farklıdır her zaman çok temiz bakarsınız her türlü sorununu çözüme ulaştırmak istersiniz paranız biterama yinede bıkmazsınız, kızmazsınız yinede o araba ile ilgilenmeye devam edersiniz.
Bir gece arabam ile dolaşırken önümden hızlıca geçen bir çok araba gördüm arabalar rengarenk,parlıyor ve modifiye edilmişlerdi.
Bu şehirin bukadar hızlı araba barındırdığını hiç düşünmemiştim. Onları takip etmek istedim ve peşlerine takılmıştım fakat arabam okadar yavaştı ki onlara yetişmek bile değil stop lambalarının parlamasını dahi göremedim ve aradan günler geçdi hala o araba aklımdan çıkmıyordu arabam ile gezmeye devam ediyor altımdaki arabayı onlar gibi ilgi ve dikkat çekici bir arabaymış gibi kullanıyordum yaşım ilerliyor artık elimde daha fazla para geçiyor tamirhane gelişiyor ve daha çok tanınıyordu. Arabam ile gezdiğim sıralarda tekerinin yarısı yolda yarısı kaldırımda duran bir araba gördüm ve bu araç hayallerimdeki gibi modifiye edilmiş bir araba! hemen arkasına park ettim ve aşşağıya indim. Kendisi ile tanışmaya çalışıyordum fakat kişi oldukça Egoist olduğu ve arkadaki dökük arabadan indiğim için benimle pek ilgilenmiyordu neyseki o gün o kişiden nerede toplandıklarını öğrenmiştim artık aklımda yazılı olan bir adres vardı tamirhanede sürekli çalışıyor ve arabalara olan ilgim gittikçe artıyordu kendi aracımı onlarınki gibi hızlı gitmesi için güçlendirme motorun iç aksamları ile oynama çalışmalarına başlamıştım herşey yolunda gidiyor fakat öğrendiğim adresde ki buluşma tarihi yaklaşıyordu bir kaç gün aranın ardından aracım artık hazır ve buluşmaya sadece saatler kaldı. Yanıma alacağım ve son ayarları yapacağım El aletlerini takım çantama koyup yola çıkdım.
Buluşma alanına sonunda ulaşmıştım. içeriye giriş için ufak bir miktar para alındı ve artık aracımı resmen sergilemeye başlamıştım. Aracım tahmin ettiğimden daha kötü bir iz bırakmıştı insanların kafasında insanlar kendi aralarında konuşurlarken; bu nasıl araba, bu nasıl yarışacak, araba dökülüyor gibi bir sürü cümleyi sadece ben duymuştum. Aracımın motorunu kimseye göstermiyorum ve sadece yarışma zamanını bekliyorudum. Ve işte o an geldi! karşımda sanırım önümden hızlıca geçen arabalardan birtanesi varmış gibi düşünmeye başlamıştım fakat asla korkmadım bu yarışı kazanacağıma inanıyordum arabam oldukça dökük fakat motor ve sürücü koltuğundaki kişi bu yarışı kazanmaya yeticekdi.
Yarış başlatılıyor, herkes yerini alıyor şarkılar açıldı insanlar için tamamen bir eğlence alanı oluşturulmuştu ve şimdi eğlendirme sırası benimdi.
Bir kız ortamıza geçdi ve elinde bir bez parçası vardı herkes ortadaki kıza odaklanırken ben sadece elindeki beze odaklanmıştım kız bezi elinden bırakdığı
anda gaza sonuna kadar basdım hızlıca vites değiştiriyor yarışı kazanmaya doğru ilerliyordum. Düz yola geldiğimizde resmen yanıma yaklaşmış sayılırdı yarışın bitmesi iyice yaklaşıyor ve biz hala yan yana gidiyorduk artık son hızlara dayanmış ve motor devrini bitirmek üzereydim.
Yanımdaki arabayı yavaş yavaş geçmeye başladım 1 tekerlek boyu fark ile yanımdaki arabayı yenmiştim.
Evet buraya kadar herşey çok güzel FAKAT unuttuğum çok önemli birşey vardı bu araç nasıl duracak?
Arabamın yapabileceği hız ile yapdığım hız arasında oldukça orantısız bir fark vardı soğuk kanlı davranmaya çalıştım fakat biryere kadar vites düşürüyor ve frene basıyordum en sonunda tekerlekler kendini kilitledi yaklaşık 75 metre fren ile kontrolümü kaybedip yan taraftaki boş bir araziye
uçmuştum. Arabam takla atmayı bitirince gözümün önüne hayatımın en önemli kareleri 8 dakika boyunca yansıdı sanki o anları tekrar yaşıyormuş gibi oldum.Heryerim neredeyse kan olmuştu ve İlk arabam artık kullanılamaz hale gelmişti. En son hatırladığım şey yanıma Abart egzoz'lu sesi oldukça derinden gelen rahatsız edici sesi olan 2 araç geldi ve ondan sonrasını hatırlamıyorum.Gözlerimi açdığımda hareket edemedim. hareket etmek ve konuşmak istiyordum ama bunu başaramıyordum başımda bekleyen 2 kişi vardı ve bunlar Gearlach kardeşler olduğunu öğrendim.
Bir kaç hafta geçdikden sonra artık kendimi ilk halime göre daha iyi hissetmeye başlamıştım ve konuşabiliyordum sürekli hastaneye gelip gidiyorlardı.
Onlarla konuşmaya çalıştım kendilerini tanıttılar bana yardımcı olmak istediklerini söylediler ve doktorum beni bu kişilerin hastaneye getirdiğini söylediler.Artık hayatımdaki değişikliğin zamanı gelmişti. Araba kullanmaktan biraz korkmaya başlamıştım atlattığım kaza ufak bir sıyrık veya ufak bir çarpma değildi.Yavaş yavaş Gearlach kardeşler ile sürmeye başladım İlk arabam olduğunu onlara anlattım ve onlarda nekadar sevdiğimi anlayınca çok üzüldüler.Neyseki hala nefes alabiliyordum artık yeni bir sayfa açmış Gearlach kardeşler ile geziyor ve gördüğüm modifiyeli araçlara özenmiyordum.
Zaman ilerledikçe birbirimizi daha iyi tanıyor ve bağımız güçleniyordu artık beraber olma vakti geldi daha iyi düşündük ve karara vardık.Biz artık tüm Los Santos için gecelerin vazgeçilmeziyiz.
- İşleyiş -
Öncelikli amacımız modifiyeli araç severleri ve araçlara tutkun olan onlarla ilgilenmeyi seven,yarışcı ruhlu arkadaşları bir araya toplamak.Şehirde yeni bir ekip olduğumuz için atılımlar doğal olarak biraz gecikebilir,bu yüzden her şeyi sabırla yapıyoruz.Genellikle düzenlenen yarış,parti,toplantı gibi etkinliklere katılarak ortama alışıyoruz, boş zamanlarımızda bir araya gelerek araçlarımızla takılıyoruz tabi ki her şeyi ölçüsünü kaçırmadan yapmaya çalışıyoruz.
