09 Şubat 2021, saat 15:40:27. O an, belki sıradan bir kayıt anı gibi görünebilir ama benim için bir başlangıcın, bir bağın, bir dostluğun, bir hayatın başlangıcıydı. Rina Roleplay'e o gün adım attım — yeri geldiğinde cana yakın, yeri geldiğinde agresif, kimi zaman da en umursamaz halimle. Ne olursa olsun her daim aktiftim, içindeydim, yaşadım ve yaşattım. Birlikler değişti, ekipler gitti geldi... ama ben hep roldeydim. Gerçek dostluklar biriktirdim burada, gerçek anılar bıraktım.
İlk giriş günüm, bir oyuncunun kalbine kazınabilecek en özel anlardan biriydi. Etrafı bilmeden, adımı kimsenin tanımadığı bir boşlukta başladım. Sonra o boşluk doldu, kalabalıklaştı, renklenmeye başladı.
Rina'nın en güzel zamanlarında bir huzur vardı. Bir düzen... Bir aile gibiydi herkes. Kavga edilirdi, ama içinde saygı vardı. "Ekibini hazırla, akşam 8'de East Beach’te ol." denirdi — ve herkes oradaydı. Kimse liderinden bağımsız hareket etmezdi. Roller baltalanmazdı. Sunucuda bir disiplin, bir ağırlık vardı. Sadece karakterler değil, ruhlar da oyundaydı.
Ama bugün... Rina, bir zamanlar ışıkları yanan bir şehirken artık sessizliğe gömülmüş bir harabeye dönmüş gibi. Yeniler belki sadece bir oyun görüyor olabilir; ama biz eski topraklar burada yaşanmışlık görüyoruz. İçeri girdiğimde boş evler, sessiz sokaklar, donmuş zamanlar karşılıyor beni. Kalabalığın içindeki yalnızlık değil bu... Gerçek anlamda yalnız kalmış bir sunucu.
Bu satırlar herkes için. Eski dostlara, sunucu sahiplerine, moderatörlere, ekip arkadaşlarıma, Rina'nın sokağında bir kez bile yürümüş herkese...
Burada sadece bir sunucuya değil, bir döneme, bir ruha veda ediyorum. Ama bilin ki, Rina Roleplay bizimle yaşadı. Ve biz yaşadıkça, o da yaşamaya devam edecek... satır aralarında, ekran görüntülerinde, kalbimizin bir köşesinde.
Belki bir başka baharda görüşmek üzere..
Elveda Rina. Seni unutmayacağız.
— Eren Başkan.
“Bir yerin ruhu, orada kaç kişinin olduğu ile değil, kimlerin orada ne yaşadığıyla ölçülür.”
