𝑯𝒆𝒍𝒆𝒏𝒂 𝑹𝑨𝑺𝑪𝑨𝑳𝑶𝑽𝑨 ~ PATRONİÇE

General/Общее

Ad Soyad: Helena Rascalova
Yaş: 30
Millet: Rus
~~Yaptığı İşler: Psikolog/Üniversite Hocası~~
~~Ünvan: Doktor~~
Bildiği Diller: Rusça,İngilizce,Arapça,Rus Yerel Dilleri

Sadece kötü olarak nitelenen insanlar terapiye ihtiyaç duyarlar, iyiler kendi yalanlarını gizleyerek kendi terapilerini sağlayabilirler.

Physical/физическиe

Boy: 170
Kilo: 58
Göz Rengi: Mavi
Saç Rengi: Kızıl Tonu

Characteristic/характерные

Kitap okumayı çok sevdiği kadar hiçbir şeyi sevmez. İnsanları iyi tanımlar, işlerine ve sevdiklerine çok önem verir. Sinirlendiği zaman gözü döner fakat sonra bundan pişman olur. İnsanlarla daima iyi geçinmeye çalışır. Tam bir diplomasi kadınıdır, uzlaştırıcı ve uzlaşıcıdır. Tek başına yaşadığı ve hayata tutunduğu için insanlara karşı acındırma hissi olmaz. Daima kendi işini kendisi görmeye çalışır. Rusya'da yaşadıkları onu çok perişan etmiştir. Dünyayı çok iyi tanır, entelektüel bir kişiliği vardır ve geniş bir tarih bilgisi vardır. Keman çalmayı sever. Klasik müzik dinlemeyi sever.

More/Больше

1991 Yılında doğdum bu kışın Tundra topraklarında. St.Petersburg.. Soğuktu yine kış mevsimi her zaman yıl içerisinde etkisini gösterir Rusya'da. İnsanın soğuğu mu deseniz yoksa havanın üşütücü etkisi mi? Anlayamayız doğrusu. Her halükarda hayat benim için çok fırsat sunan bir hayal olmaktan çıkmıştı. Raymond Rascalov'un kızı ne olabilirdi ki; Bir mafya tetikçisinin kızı ancak onlara hizmet eden, yemek yapan, ya da ileride okuyup mezun olup onlar için çalışacak biri olurdu. Bende öyleydim işte. Büyüdüm, küçükken tek sevdiğim şey belki de Karayip Korsanları'nı çalmaktı kemanımla. Her şeyden uzak kar yağdığı sıralarda bir köşeye çekilir, soba ateşinde Karayip Korsanları'nı çalardım. Özgürlüğe atardım kendimi. Kim bilirdi Cambridge'de Hukuk Fakültesi okuyup sonra üniversitede 2 sene çalışıp Psikologluğa döneceğimi, bir mafya tetikçisi kızından.

Silahlarla büyüdüm ben, kurşunların içinde. Zorla evlendirilmiş bir çocuğun ne hissettiğini kimse bilemez. Zorla 7 senenin ızdırabını kimse bilemez. Doğurduğum çocuğunda aynı yoldan gideceğini bilerek yaşamayı kimse bilemez. Herkes kaderini kendisi çizmiyor biliyorum. Benim çocuğumda kendisi çizmedi. İnsanlar boş yere yasadışı işlere karışmıyor. Ben o tetiği çektiğimde sadece kocamı gömmemiştim mezara. Gerçek bir Rascalov olduğumu da altın harflerle yazdırmıştım babamın gözünde. Fakat ailemin katliamından sonra benim Los Santos'a kaçışım onlar için bir hayal kırıklığı benim içinse var olmayan bir başlangıç olmuştu. Sevmiştim belki birilerini, yapacağım işlerin temelini oluşturmuştum. Biliyordum insanların neler yaşadığını.

İnsanlar neden kötü oluyor biliyordum. Kimse durduk yere uyuşturucuya başlamaz. Kimse annesinin karnından silah kaçakçısı olarak doğmuyor. Siz eğer küçük bir kızken yemek yapmayı mafya toplantılarına yetiştirmek için, öğrendiğiniz şarap isimlerini bu toplantıların mezelerine eşlik etmesi için öğrendiyseniz sizin içinde pek bir seçenek kalmıyor. Ben tüm bunlardan uzaklaşarak öğretmenliğe, psikologluğa döndüm. Ben Helena RASCALOVA. Kocam öldü, annem öldü, babam öldü, bürom yandı. Erkeğe muhtaç olmadan erkek gibi büyüyen bir kadınım artık. Ben kadın görünümlü bir erkeğim, ya da erkek görünümlü bir kadınım bilemiyorum. Sadece bu kimliğim benimle birlikte ölene kadar gidecek bunu biliyorum.

Psikolog olmuştum. Çünkü sadece psikolojileri bozulanlar hastaların halini anlayabilirdi..

Raymond Rascalov Helena'nın Kulağına ''Sen Bir Rascalov'sun kızım.'' diyerek fısıldar.