Kuruluş
Divan Malik ve Vuksha Volny İki arkadaş ve iki yoldaş Amerika'ya göç ettiklerinde kimse yoktu, iki arkadaş olarak tek başlarına kaldılar. Geçimlerini çöp toplayarak ve arada günlük garsonluk yaparak sağlıyorlardı. Yaşadığı bölge de genellikle
kendi gibi Balkan göçmeni insanlar oturuyorlardı ve birbirlerini sıkça kolluyorlardı. Bu kollama onları sıkı dostluğa ve güvene doğru itti. Divan çalıştığı iş yerinde bir kavgaya karıştı, bıçaklanarak acil hastaneye kaldırıldı. Hayati tehlikesi bulunuyordu. Vuskha bu haberi duyduğu vakit dayanamadı mahalleden diğer insanları toplayıp Divan'ın yanına doğru yol aldılar topluluk güvenlik sayesinde güçlükle sakinleştirildi. Olay sessiz bir şekilde kapandı. Divan'ın hastaneden çıkışı sonrası Vuksha ile buluşmaya gitti. Divan'ın Vuksha'yı itirafta bulundu. Aslında uyuşturucu satışı işinde olduğunu, köşe anlaşmazlığı sonucu bıçaklandığını itiraf etti. Vuksha bu konunun pek üstüne gitmedi, uyuşturucu işi o dönemlerde çok tehlikeliydi. Yakalanan kişiler ya konuşuyor ya da uzun süreler içeri de yatıyordu.
Divan'da bu mahalleden insanları ve Vuksha'nın topladığını gördüğü vakit iş teklifin ona sundu. Tereddüt ile arada kalsa da geçim sıkıntıları yüzünden kabul etmek zorunda kaldı. Kısa sürede çoçukları etraflarına topladılar, organize olarak köşelerini belirlediler ve işlerini yaptırmaya başladılar. İşleri sıkıntılı bir şekilde ilerliyordu, kimse Divan'ı ve Vuksha'nın sözlerini pek önemsimiyordu. Herkes kazandığı parasına doğru bakıyordu, kendi cebine indiriyordu. |  |
Divan çalıştığı iş yerinde bir kavgaya karıştı, bıçaklanarak acil hastaneye kaldırıldı. Hayati tehlikesi bulunuyordu. Vuskha bu haberi duyduğu vakit dayanamadı mahalleden diğer insanları toplayıp Divan'ın yanına doğru yol aldılar topluluk güvenlik sayesinde güçlükle sakinleştirildi. Olay sessiz bir şekilde kapandı. Divan'ın hastaneden çıkışı sonrası Vuksha ile buluşmaya gitti. Divan'ın Vuksha'yı itirafta bulundu. Aslında uyuşturucu satışı işinde olduğunu, köşe anlaşmazlığı sonucu bıçaklandığını itiraf etti. Vuksha bu konunun pek üstüne gitmedi, uyuşturucu işi o dönemlerde çok tehlikeliydi. Yakalanan kişiler ya konuşuyor ya da uzun süreler içeri de yatıyordu.
Divan'da bu mahalleden insanları ve Vuksha'nın topladığını gördüğü vakit iş teklifin ona sundu. Tereddüt ile arada kalsa da geçim sıkıntıları yüzünden kabul etmek zorunda kaldı. Kısa sürede çoçukları etraflarına topladılar, organize olarak köşelerini belirlediler ve işlerini yaptırmaya başladılar. İşleri sıkıntılı bir şekilde ilerliyordu, kimse Divan'ı ve Vuksha'nın sözlerini pek önemsenmiyordu. Herkes kazandığı parasına doğru bakıyordu, kendi cebine indiriyordu.
Divan ve Vuksha bu konuda fazla sinirlenmiş ve sertleşmeye başlamışlardı. Bu davranışlar diğer mahalleliler tarafından fazla eleştirilse de iş doğru dürüst ilerliyordu. Çoçukları bu işe kattıklarında hayatlarının hatasını yaptılar, onların hatalarını düzeltecek vakitleri olmuyordu.
Boyan Slivkin'in yakalanışı onların yakalanmasına el verdi. Boyan genç yaşta içeri alınmış on senelik cezaya çarptırılmıştı. Kurtulması ve cezasının yarıya indirilmesi için itirafcı olması gerekiyordu. Ailesi ve kendisi korunmaya alınacaktı. Divan ve Vuksha bu konuda çok endişeli bir şekilde duruyordu. Çoçuğun konuşması an meselesiydi. Ailesi evinden taşınmış ve bir iz bırakmamışlardı. Bütün işleri anlatan Boyan suçunu hafifletir ve cezasını yarıya indirtir. Divan ve Vuksha'ya ansızın baskın düzenlenir, üzerinde mal olduğu için çatışmaya başvurur, polisler tarafından kurşuna dizilir. Hayatlarını oracıkta kaybeder.
Yeniden yapılanış
Divan Malik ve Vuksha Volny ölümü sonrası Ranko Kostić ve arkadaşları olayı ele aldı.Kostić mahalle de tanınan, gayet başarılı bir kişiydi. Üstelik Divan'da onu tanıyordu. Divan'ın ona güvenmesi demek mahalle de diğer kişiler tarafından saygılı görülmek anlamına geliyordu. Çoğu kişi de Divan'ın yaptığı gibi ona güveniyor ve saygı duyuyorlardı. Ranko onlara verdiği güveni anladığı vakit Divan ve Vuksha'nın işini ele aldı diğer insanları bu işe ikna etti ve bu işe tekrar başladılar.
İlerleyen süre içerisinde Kostić'in malları bitmişti, mahalle para kazanamıyordu uyuşturucu satışından başka bir şey yapılmıyordu. Nakit akışı kesilmişti. Bütün herkes bu durumdan çok şikayetçiydi. Malları mahalleye tedarik eden kişiler polisle çatışma sonrası vurularak öldürülmüştü onları tanıyan kişilerde o çatışma da hayatlarını kaybetmişlerdi. Kostić bu olayın üzerine ilk adımın dışarıya attı ve yola koyuldu. Birkaç mal bulsa da kalitesiz maldı. Alan kişiler genellikle şikayetçi oluyor, söyleniyordu. Bu durum Kostić'in canını oldukça sıkıyordu. Bir şikayet sonrası kafası yerinde olmayan birisi mahalleden birini darp etmişti. Kostić'in arkadaşları bu durumdan çokca şikayetçiydiler. Bu durum en çok Kostić'i rahatsız etmişti. Herkes ona laf ediyordu. Arkadaşlarını topladı ve mal satan adamın yanlarına gidip onları darp ettiler, öldüresiye kadar dövdüler. Şu ana kadar verdikleri bütün paraları geri aldılar. Satıcının bütün mallarına el koymayı da unutmadılar.
Artık herkes uyuşturucu satma işini bırakıp kendi kafalarına göre iş yapmaya koyuldular. Herkes kafasına buyruk hareket ediyor Kostić'in lafını kimse dinlemiyordu. Bir kazanç olmuyor, mahalle de kimse kazanmıyordu. Kostić bu durum üzerine herkese kızdı, onları bir araya topladı onlara organize iş vererek gruplara böldü ve düzenli olarak gelir elde etmeye çalıştılar. Belli bir miktar kazandıklarını grup içinde bölüşüyor, kendileri için yatırım yapıyorlardı. Böylece düzeni yavaşca oturtmuştu. |  |
Balkan mahallesi ilerlediği günlerde oldukça büyümüştü, fazlasıyla para kazanıyorlardı. Çalıştıkları bölge de açtıkları mekanlar her zaman tıklım tıklım dolu oluyor ve nakit paralar kaynıyordu. Kostić bu durumdan gayet memmundu fakat sonunun Divan ve Vuksha gibi olmasını istemiyordu. Herkes birbirine oldukça kolay ulaşıyor ve bulabiliyordu bu durum onu rahatsız ediyordu. Çoğu zaman tanımadığı kişilere fazla samimiyet gösteriyor ve o bunu zayıf gösteriyordu, kendi de bunu biliyordu. Fakat mahalledeki insanların ve iş ortaklarına tavır değiştirmesi onu egoist bir yapıya sürükleyeceğini düşünüyor ve itibarının düşeceğini kafasından çıkaramıyordu. Bu durumunu arkadaşlarına danıştı ve onlarda bu konu da Kostić'e hak verdiler ardından kendi aralarında bir toplantından sonra alınan büyük bir kararla ekip ikiye bölünmüştü. Herkesin kendi işini yapması ve arada görüşmelerini söylüyorlardı. Her işin ve her bölgenin bir kaptanı ve ayakçısı olmaya karar verdiler. Sorunlarını kendileri çözüyor, Kostić'e gerek kalmıyordu. Toplantı vakti sadece büyük sorunlar anlatılıyor çözüm için Kostić ve yakın arkadşaları devreye giriyorlardı. Ayakçılara güven kazanana kadar fazla bir samimiyet bulundurmuyorlardı. İletişimlerini ankesörlü telefon üzerinden iki dakikanın üstünü geçmeyecek bir şekilde yapıyorlar ve yanlarında telefon bulundurmak ve telefondan konuşmaktan pek haz almıyorlardı. Çok titiz bir şekilde işlerini devam ettiriyorlardı.
Günümüz
Kostić genç yaşlarda başladığı işe günümüz 2023'de devam ediyor. Bazı arkadaşları emekli olsa da hâla o sahanın içinde olmaktan ve sıcak parayı barındırmayı çok seviyor. Otuzlu yaşlarına geldiğini ve daha çok stresin her gün arttığını o da biliyor. Bu durumdan rahatsız olsa da işini bırakamıyor, işlettiği mekanı ve ayak işlerini yaptırmaya devam ediyor. Bazı yaptığı ortaklık sonucu işlerinde bozulma olsa bile durmadan devam ediyorlar. Organize olarak işlerine başladıkları gibi bırakmıyorlar. Diğer iş konularında yükselen arkadaşlarıyla birlikte yavaş bir şekilde insanları kendi tarafına çekiyor ve baskı ve zorbalık yaparak kendi işlerine alet ederek onları bu işe şantaj yoluyla zorlamaktalar. Hayatlarına bu şekilde devam ediyorlar.
Bölgeleri ve işlerine bu alanda devam etmekteler.
