Mastroianni Kaliforniya Ekibi

PIPPO

Prassede Mastroianni, otuz yıl boyunca Mastroianni Suç Ailesi İtalya'da baskın bir varlıktı. İtalyan mafyası üzerinde en uzun süreli büyük patrondu Prassede "Parat"  Mastroianni mafya komisyonu'nun kurucu üyesiydi ve ayrıca içki kaçakçısıydı, kardeşi Pippo İtalya'da daha fazla pazar kontrolü elde etmek için ortadan kaybolmasında rol oynadığına inanılıyor. Prassede birkaç suikast girişiminden sağ kurtulmuştu. Rakip gangsterler Prassede bombayla öldürmeye çalıştılar, onun yerine kız kardeşini öldürdüler. 1986'da bir kaç suikastçı banyo penceresinden bir el bombası attı ve patlamadı. 1989'da Stanislav Vasiliev, Mafya Komisyonu'ndaki birkaç rakibe suikast planları yaptı;patronlardan Stefano, Frank Zaccagnino suç ailesi patronu Speranzio Zaccagnino'nun desteğini istedi ve Zaccagnino, daha önce Komisyon'da bir sandalyenin reddedilmesinden dolayı duyduğu acı nedeniyle kabul etti. Zaccagnino'ya Vasiliev'i öldürme emri verildi. Zaccagnino'nun en iyi adamların biri olan Lapo bu görevi üstlendi. Mastroiannin imparatorluğu 1994'de polisin Mastroiannin cenaze evinde ve oğlunun çatı katında saklamış olduğu 500.000 dolar bulması üzerine parçalanmaya başladı. Emekli FBI ajanı Hartnett "O zamanlar, Mastroianni astlarına paranın kısıtlı olduğunu ve onlara Noel ikramiyesi ödemeye gücünün yetmediğini söylüyordu... Bütün bu parayı bulduğumuzda insanlar ona güvenmeyi bırakmaya başladı." Prassede, 12 Ağustos 1998'de 62 yaşında kalp krizi nedeniyle vefat etti. Pippo bir zaman sonra ortaya çıktı, ağabeyinin ölümüne yıkılmıştı fakat Pippo ağabeyi zamanında hala faaliyet gösteren içki kaçakçılığına devam ediyordu, borçları nedeniyle İtalya'dan kaçmaya karar verdi Los Santos bölgesine eski dostunun yanına yerleşti.



Chapter - l (Pippo)
 
Burayı sevmemiştim, berbat bir yerdi İtalya'yı şimdiden özlemiştim, her gün para harcıyoruz, başka yapacağımız bir şeyde yoktu aslında.Bizden iyisi yok! Böyle triplere girmeyi sevmiyorum.Peki ya Prisco? Benim baş belası kardeşim Prisco.. Birkaç taş yüzünden mekanda sorun çıkarttığı için, yaka paça dışarıya atmışlar. Buda kendine yediremeyip güvenlik şefini göğsünden iki kere vuruyor. Ne yapmaya çalışıyor bu Prisco? Anlamıyorum onu. Kendini kanıtlamaya çalışıyorsa eğer, herşeyi başardı sayılır. Kısa bir süre sonra, işlettiğimiz Restaurant'lardan birine birkaç ekip aracı polis geldi. Prisco'yu aldılar ve çıkıp gittiler. Sadece 1-2 şahit, mekanın güvenlik kameraları silinmişti. Kimin sildiği hakkında en ufak bir fikrim bile yok. 1-2 saat geçmeden, Prisco mekana geri geldi. Viski'yi yudumlarken, mekanı bir anda adamlar bastı. Ne olduğunun farkında değildim, yaka paça yere yatırıldık ve kafamıza silah dayandı. Gözlerimi kapattım, bir köpek gibi korkuyordum ama asla belli edemezdim. Eğer ki yalvarmaya başlasaydım, ayağa kalktığımda yanımdaki adamların suratına bakamaz hale gelirdim. Ne olduğunu sorarken, karşıma beyaz takımlı bir adam oturdu. Prisco'nun cezası birlikte çekiyorduk anlaşılan... Bu sefer zarlarıda kaybetmiştik...

O günden sonra elimizde ne kadar araba ve mekan varsa yakıp yıkmışlardı. Bankada kalan son 50.000$ ile ticarete atılmaya çalışıyorduk, acaba ne yapmalıydık? İtalya bize mezarlıktan başka bir şey değildi, geri dönemezdik. Rodeo bölgesinde son bir işletmemiz kalmıştı orayı aktif hale getirmek için oraya doğru yöneldik, burayı adam gibi bi hale sokmak gerçekten bize pahalıya patlayacaktı, cebimizde son parayı burayı adam etmek için harcamıştık.
Rodeo daha rahat iş yapabileceğimiz bir bölgeydi en azından biz öyle düşünüyorduk. Rodeo'da silah ve uyuşturucu işini eline alan adamlar daha önceden samimi arkadaşımın iş yaptığı adamlardı. Kafamızdaki tek şey Rodeo'daki işletmede bize rahat vereceklermiydi? Son çare Rodeo'ydu.


 
Chapter - ll (Rodeo)

Rodeo.. sıfırdan bir sayfa yerine başka lekeli bir deftere geçmiştik. Kabullenilecek şeyler değildi, ama mecburduk.
İşletmemizde işlere başlamıştık fakat Prisco pek memnun değildi, bu işleri sevmediği hareketlerin belliydi. Fakat eskisi gibi olmak istiyorsak bunları yapmak zorundaydık, üstesinden geleceğimize inanıyordum. Cebimizde kalan 10.000 dolar para ile eleman almıştık, 2-3 ayda işler yoluna girmişti mekan işliyordu Prisco'nun keyfi yerine gelmeye başlamıştı

Yine sıradan bir gündü Prisco ile işletmeye doğru yürüyorduk, bahsettiğim o eleman vardı Bay Gasperini, ismini duyanlar zorlada olsa tebessüm ediyordu. Bizi fark etti ve kaşlarını çatarak bize baktı, her neyse onun yanına gittik ve onunla sohbet ettik bir süre sohbet ettikten sonra. Bizimle tanıştı, Rodeo bölgesindeki galerisini işletmemizi istiyordu, Prisco'ya güvenemiyordum, o da kendine tabi. Ne yapacağımız hakkında fikrimiz yoktu, zamanla öğrenecektik.





Chapter - lll

Prisco bu aralar garipti akşamları evden çıkıp gidiyordu gece yarısı eve geliyordu, ona ne olmuştu? Ona ne yaptığını sorduğum zaman beni dikkate almıyor farklı konular açıyordu. Ne yapmalıydım? İlk defa böyle bir şeyle karşı karşıyaydım, bir akşam eve geç geldiğinde kafası güzeldi, iyi değildi sanırım bir şeyler kullanıyordu, benden utanıyormuydu?Sabah kalktığımda evden erken çıkıp gitmişti, işletmeyle tek başıma uğraşıyordum ve yoruluyordum. Ona sinirliydim. Bir gece yarısı oturup onu beklemiştim, karşısında beni görünce oldukça ürpermişti.Onunla oturup konuştuğumda farklı işlere girdiğini ve beni bu işlere sokmak istemediğini söyledi, şaşırmıştım Prisco'dan böyle bir şey beklemiyordum açıkcası, uyuşturucu satıyordu kullanıyorda olabilir.Ona destek olmalıydım ne olursa olsun o benim kardeşimdi, buna nasıl alıştım bilmiyorum ama bende alışmıştım, sanırım parası güzeldi. Bu aralar işler iyi değildi zaten, para tatlı geliyordu.Prisco parayı seven birisiydi, yavaş yavaş bu iş ticaret haline gelmişti, işletmeyle uğraşamıyorduk bile, memur görünce çok korkuyorduk kaçıcak delik arıyorduk. Bu duruma düşeceğimi hiç düşünmemiştim ağabeyim Prassede ölünce her şey çok değişmişti.Onu özlüyordum, kendimi bu şeyden uzaklaştırmaya çalışıyordum ama para beni çekiyordu, ne yapacağımı bilmiyordum. Prisco'yu ve kendimi bu işin içinden çekip atmalıydım, her akşam mal alıyorduk Prisco arada bir kullanıyordu, engel olamıyordum ona.Bende alıştım, evet. Parasıda kafasıda çok iyiydi, eski hayatımla şuanki hayatıma bakınca büyük çöküş içerisindeydim, eski halime ve eski evime geri dönmeliydim, İtalya'da herhangi bir şey yapamazdım ama, kimsenin bize güveni kalmamıştı. Ne yapmalıydım?Ah Prisco, ah! Bizi ne hallere soktuğunun farkındasındır umarım. Yavaş yavaş işleri büyütmüştük, Bay Gasperini'nin işlerini aksatıyorduk başımıza bir şey geleceğinden çok korkuyordum. Bay Gasperini'den silah almaya karar vermiştik, bu iş oldukça tehlikeli oluyordu.
Gasperini bu gidişle bizi masadan atacaktı, peki ya o zaman ne yapacaktık? Ortada kalacağız eskisi gibi, bunun olmasını istemiyordum. Kendi başımızın çaresine bakmalıydık artık Prisco'yla yola girebilirdim bu işte kendimizi ilerletmiştik.





Chapter - lV

Evet, yolumuzu bulmuştuk artık uyuşturucu arayanlar Rodeo'ya geliyordu, işleri büyütmüştük sağlam paralar kaldırdık. İşletmeyi fazlasıyla büyütmüştük, parasal yönden sıkıntılar çekmiyorduk, kaybettiğimiz şeyleri yavaş yavaş geri almaya başlamıştık bile. Biz iyiydik ama dışarıdan artık hayattan yorulmuş gibi bir halimiz vardı, uyuşturucu bizi yaşlandırmıştı, Prisco uyuşturucu içince çok değişiyordu, ama iyiydi. Prisco parayı görünce değişmeye başlıyordu zaman zaman para onu tav etmişti, uyuşturucudan kazandığı paralar ona yetmiyordu bile, farklı işler peşindeydi silah'dan falan bahsediyordu, umarım bunu yapmayacaktır. Silaha alışırsak İtalya'daki halime resmen geri dönecektim, bunun sonunun kötü olacağını bilmeyecek kadar gençti Priso, ağabeyim gibi olmak istemiyordum aslında ama içine çekiyordu sanki, alkol işine geri dönmeyi düşünüyordum onları Santos'da belkide güzel paralara satabilirdim, evet. Bir zaman sonra Prisco kontrolden çıkmıştı gerçekten tamamen il-legal yöne dönmüştü, ne yapacağım arasında kararsız kalmıştım, Rodeo, silah. Of! Ne yapacağımı bilmiyorum, üstesinden geleceğime inanıyorum.

Gasperini ile aramız iyiydi Prisco artık onun işletmesi ile uğraşmıyordu bile bizi salmıştı, kendi işletmemizde çalışanlarımız vardı, uyuşturucudan sağlam para kaldırıyorduk. Silah işine yavaş yavaş giriyorduk, silah işine giriyorsak Gasperini ile aramızı iyi tutmalıydık şuan da o kadar çevremiz olduğunu düşünmüyorum Gasperininin çevresi geniş olduğundan dolayı onun yanında takılıyorduk, sabahları işletmelerde akşamları ise sokaklardaydık iyice kontrolden çıkmıştık. Gasperini bizi silah işinede sokmuştu silah satıyorduk, aslında sadece geçinmek için çabalıyorduk bu işlere nereden nasıl girdiğimizi bizde bilmiyorduk. İşin sonu umarım kötü bitmez.

Rezerveeee

başarılar   

 

Tanıtım harika, ekib harika bomba gibi geliyoruz bekle bizi Rina Roleplay piyasayı sarsıcağız

Kolay gelsin

Harikaaaaa

ÖZ ABİM BENİMBE

O hâlde birliğe geldim 🙂✌️