Selamlar arkadaşlar. Uzun bir süredir elimde bulunan ve aylar öncesinde araştırmalarımız ile ortaya çıkarttığımız uyuşturucu kaçırma yöntemlerinden bazılarını platform üyelerinin kullanımına açmaya karar verdim. Şimdiden rehberi inceleyen herkese şükranlarımı sunuyorum.
NASIL KARAKTERLER YÖNETMELİSİNİZ? — FİNANSAL FİGÜRLER
Suç örgütlerinin hayatta kalıp varlığını sürdürebilmeleri için finansal anlamda doğru adımlar atmaları gerekir. Finansal faaliyetlerin düzenlenmesi için bu konuda özel eğitim almış insanlar bulunur. Bu insanlar türlü yöntemlerle örgütün kara parasının sisteme aktarılmasına ön ayak olur. Kıyı bankacılığı, şirinler (smurfing) yöntemi, parçalama (structuring) yöntemi, vergi cennetleri (off-shore), paravan veya hayali şirketler, fonların fiziken yurtdışına çıkartılması, oto-finans borç yöntemi (loan-back), döviz büroları ve kumarhaneler, sahte fatura (hayali ihracat), internet bankacılığı ve elektronik para yöntemleri kara paranın sisteme aktarılması sırasında kullanılan yöntemlere örnek olarak gösterilebilir.
Finansal Danışman (Financial Advisor)
Her örgütte finansal danışmanların olması zorunlu olmasa da kara paranın aklanması evresinde tecrübeli ve bilgili bir kişiye mutlaka ihtiyaç duyulur. Bu isimler kara para aklanırken kusursuz davranmalıdır. Örgütün kasasına geçen kara paranın büyüklüğüne göre ideali yöntem değişiklik gösterebilir. Bu noktada finansal direktör kara parayı aklıyorken ideal yöntemi bulma noktasında titiz davranır. Burada amaç devletin bu parayı nereden buldun sorusuna karşın resmi kanallar üzerinden cevap yaratabilmektir.
Bu tarz karakterleri canlandırıyorken özgeçmişiniz tamamen sizin isteğinize bağlı olarak değişir. İsterseniz eğitimli bir karakter yönetirsiniz isterseniz de eğitim almamış ancak çalışma özverisiyle tecrübe kazanmış bir karakter yönetebilirsiniz. Finansal danışman, örgütün temiz yüzü niteliğindedir ve buna uygun rol sergilenmelidir.
GENELGEÇER KARA PARA AKLAMA YÖNTEMLERİ
Kıyı Bankacılığı (off-shore)
Kıyı bankacılığı diğer adıyla “off-shore banking”, ülke dışında sağlanan fonların yine ülke dışında kullandırılmasını amaçlayan ve sektörle ilgili her türlü yasa ve yönetmeliklerin dışında kalan serbest bankacılık olarak tanımlanmaktadır. Özellikle 1960’lardan sonra gelişen kıyı bankacılığı merkezleri dünya finansal merkezleri için büyük birer fon kaynağı, uluslararası fonlar için ise bir ara geçiş olmaktadır. Bunlar arasında başlıcaları, Uzak Doğu’da, Hong-Kong, Singapur, Asya dolarlarının merkezidir. Ortadoğu’da Bahreyn, Pasifik adaları içerisinde Cayman Adaları ve Bahama son derece önemli finans merkezleridir.
Uluslararası Kıyı Ötesi Mali Merkezler, “Vergi Cennetleri” olarak da bilinmektedir. Kıyı Bankacılığı ve Vergi Cennetlerinin ilgili ülke, karşı ülke, bankalar ve yatırımcılar açısından çeşitli avantaj ve dezavantajları bulunmaktadır. Genel olarak Off-shore sistemi ve vergi cennetlerinin bankalar ve yatırımcılara sağladığı avantajlar ve kayıplar şöyle sıralanabilir:
Avantajlar,
• Yatırımcılar mevduatları karşılığında, merkez bankasına sıfır faizle karşılık yatırmaktan kurtulurlar.
• Tasarruf mevduat sigorta fonuna prim ödemezler.
• Bu tür bankalar daha yüksek faiz vadettikleri için mevduat çekerler.
• Hesaplar yurtdışında gösterildiğinden, resmi denetimden kaçarlar ancak parayı ülke içinde kullanabilirler.
• Yükümlülükleri az olduğu için de bilanço karlarını arttırırlar.
Buna karşılık milli devletler kıyı bankalarına yatırılan fonlar için büyük kayıplarla karşılaşmaktadırlar. Bu kayıpları da şu şekilde sıralamak mümkündür:
• Ülke vergi kaybı ile karşılaşır.
• Merkez bankası kanuni karşılık toplayamaz, tasarruf mevduatı sigorta fonuna prim alamaz, bunun sonucunda da para politikası araçları etkisizleşerek istenilen sonuçları veremez hale gelir.
• Merkez bankası otoritesini ve güvenini, denetim organları denetim imkanlarını, hazine de tam rekabeti sağlayamadığı için hem etkinliğini hem de denetim yollarını kaybeder.
Kumarhane ve Gazino Merkezlerinin Kullanılması
Bu yöntemde sistem şöyle işlemektedir. Gazinodan veya kumarhaneden eldeki nakit kara para ile fiş satın alınır ve hiç kumar oynanmadan belli bir süre sonra tekrar gazino veya kumarhaneye gidilerek eldeki fişleri verip karşılığında çek alınır ve bu çekler bankaya yatırıldıktan sonra emlak gibi herhangi bir mal alımında kullanılır. Bazen fiş almaya da gerek olmayabilir. Eldeki bütün kara para kumarhaneye verilir ve kumarhane belli bir komisyon aldıktan sonra karşılığında çek verebilir. Aklayıcıya paranın kaynağı sorulduğunda da kumar kazancı diye makul bir cevap verilecektir.
Paravan Şirketler Kullanılması
Gerçekte ticari bir faaliyeti olmayan bir şirketin ticaret yaparak gelir elde etmiş gibi gösterilmesi ve kara paranın bu şirkete aktarılması sonucu ortaklarının yasal gelir elde etmiş gibi kamu otoritelerine beyanda bulunmaları yöntemidir. Aklayıcılar birden fazla paravan şirkete sahip olabilirler ve finansal kuruluşlarda yapıldığı gibi iz kaybetmek için fonları bir şirketten diğer şirkete sürekli aktarabilirler.
Parçalama Yöntemi (Structering)
Kara para ile ilgili olarak bütün yasal düzenlemeleri yapan ülkelerde, finansal sektörde faaliyet gösteren kuruluşlara yatırılacak belli bir miktarın üzerindeki paralar kara para ile mücadele eden ilgili kuruma finansal kuruluşça bildirilmesi gerekmekte, yürürlükteki kanunlar mucibince. Böyle olunca aklayıcılar belirtilen miktarın biraz altında bir miktarı finansal kuruluşta açmış oldukları hesap veya hesaplara yatırmak suretiyle bildirim zorunluluğundan kurtulmaktadırlar. Örneğin bir ülkede bu miktar 10.000$ ise, bu yöntemi kullanacak olan kara para aklayıcısı işlemlerini 10.000$’ın altında bir rakamla yapacaktır.
Sahte veya Muhteviyatı İtibariyle Yanıltıcı Faturalar
Fatura üzerinde yazan miktarın gerçeğinden düşük ya da fazla yazılması suretiyle kullanılan bir yöntemdir. Bu yöntemde kara para aklayıcısı aklama amaçlı kurmuş olduğu bir paravan şirkete ya da normal faaliyet gösteren bir şirkete elinde bulunan bir malı olduğundan çok yüksek bir fiyata satmış gibi göstermek suretiyle fatura düzenleyerek aradaki fark kadar parayı aklar. Örneğin 50 dolar değerindeki bir mal için 100 dolarlık fatura keserek aradaki 50 dolarlık farkı aklamış olur. Bu yöntem genellikle ihracat ve ithalat yapmak suretiyle kullanılır. Gerek ithalat gerekse ihracat faturalarının olduğundan daha fazla veya daha düşük olarak gösterilmesi neticesi aradaki fark kadar kara para aklamaya dayanan bir yöntemdir. Değeri normal olan bir mal çok nitelikli ve değerliymiş gibi yüksek bir fiyatla yurtdışına gönderilerek fatura düzenlenir ve aradaki fark konu aklamada kullanılır. Olası bir denetimde yakayı ele vermemek için aklanan kara parayı ihracatın yapıldığı şirket gönderiyormuş gibi hareket edilir. Bu şirket gerçekten faaliyet gösteren bir şirket olabileceği gibi, paravan bir şirket de olabilir. Aynı şekilde yurt dışından mal alımlarında da alınan ucuz bir mal yurt içinde malum şirketlere çok pahalıya satılıyormuş gibi gösterilir ve aradaki fark kara para aklamada kullanılır.
