Cümlenin devamını tamamla - 1

Merhaba sizinle ufak bir oyun oynamak istiyorum. Bu oyunumuzun amacı bir topluluğun bir cümleyi ne kadar farklı anlamlara getireceğini göstermektir. Aslında bende merak ediyorum. Cümlenin boşluklu tarafını doldurup oluşturduğunuz cümleyi yazın bakalım neler çıkacak.

Ben o kadar düşünceliyim ki ....... ..... .....

İlk kendim başlıyorum.

Ben o kadar düşünceliyim ki pd nin kovaladığı adama pit atıyorum.

Ben o kadar düşünceliyim ki pd aktif olsun diye onlara dm atıyorum ve şehir dışında gidip ma1 frekansı başlattırıyorum. (!)

ben o kadar dusunceliyim ki cok dusunuyorum

ben o kadar düşünceliyimki çok fazla şey düşünmekten beynim agrio

ben o kadar düşünceliyim ki rol yaptığım insanların canı sıkılmasın diye rol esnasında afk atmıyorum

ben o kadar düşünceliyim ki oynanıyor fınal babalar firar aaahhh saat 200 milyar kuruyorlar komplo kankam sürer moto piyasa bi orman ama babada var rambo senin sorun ne kardes saat da bes saat da bes saat saat da bes senın sorun ne kardes saat da bes saat da bes saat da bes fransıza samamamael oda bı meraba der olsun yınede gel aagggh lvbel c5 baba yok baklava

ben o kadar düşünceliyim ki Minecrafttaki köpeğim üzülmesin diye her gün biftek veriyorum.

ben o kadar düşünceliyim ki bu iletiyi atıyorum

ben o kadar düşünceliyim ki Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak;
Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.
O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak;
O benimdir, o benim milletimindir ancak.
Çatma, kurban olayım çehreni ey nazlı hilâl!
Kahraman ırkıma bir gül… ne bu şiddet bu celâl?
Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helâl,
Hakkıdır, Hakk’a tapan, milletimin istiklâl.
Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım.
Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım!
Kükremiş sel gibiyim; bendimi çiğner, aşarım;
Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım.
Garb’ın âfâkını sarmışsa çelik zırhlı duvar;
Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var.
Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir îmânı boğar,
"Medeniyet!" dediğin tek dişi kalmış canavar?
Arkadaş! Yurduma alçakları uğratma sakın;
Siper et gövdeni, dursun bu hayâsızca akın.
Doğacaktır sana va’dettiği günler Hakk’ın…
Kim bilir, belki yarın… belki yarından da yakın.
Bastığın yerleri "toprak!" diyerek geçme, tanı!
Düşün altındaki binlerce kefensiz yatanı.
Sen şehîd oğlusun, incitme, yazıktır atanı;
Verme, dünyâları alsan da, bu cennet vatanı.
Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki fedâ?
Şühedâ fışkıracak, toprağı sıksan şühedâ!
Cânı, cânânı, bütün varımı alsın da Hudâ,
Etmesin tek vatanımdan beni dünyâda cüdâ.
Ruhumun senden, İlâhî, şudur ancak emeli:
Değmesin ma’bedimin göğsüne nâ-mahrem eli!
Bu ezanlar-ki şehâdetleri dînin temeliEbedî yurdumun üstünde benim inlemeli
O zaman vecd ile bin secde eder –varsa- taşım;
Her cerîhamdan, İlâhî, boşanıp kanlı yaşım,
Fışkırır rûh-i mücerred gibi yerden na’şım;
O zaman yükselerek Arş’a değer, belki başım.
Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilâl;
Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helâl.
Ebediyen sana yok, ırkıma yok izmihlâl:
Hakkıdır, hür yaşamış bayrağımın hürriyet;
Hakkıdır, Hakk’a tapan milletimin istiklâl!