Wright Crime Firms

Chapter I - Başlangıçta ki baha:

    Wright Crime Firm'in doğuşu yetimhane kapılarını arşınlayan ince bir ses, ince bir edâya sahiptir. Wright kardeşlerden Arthur Wright 02.02.1986 Londra, kardeşi Daniel Wright ise 18.06.1988 Londra doğumludur. Kardeşlerin annesi bir hastanede hemşire babaları ise İngiliz özel kuvvetler biriminden olan S.A.S'da görev alan bir askerdir. Babaları deniz aşırı görevlerde yer edinen, üstün başarıya sahip örnek alınması gereken bir karaktere sahiptir. S.A.S içerisinde doksan dört göreve çıkmış ve hepsini başarı ile tamamlamıştır. Babaları ve annelerinin tanışmışlığı kötü bir hikaye ile başlar. Baba George, gittiği bir operasyonda yaralanır ve acilen hastaneye kaldırılır. Hastanede ameliyat sonrası odasına alınır ve onun bakımı ile yükümlü olan Anne Angelina ile tanışır. Solgun bir yaprağın tekrar yeşermesi gibi hayata tekrar tutunan George birkaç ay sonra ayağa kalkmayı başarır. İlişkileri bir süre daha devam eder ve üst rütbelilerinde katıldığı törenler, kutlamalar eşliğinde kader bağlarını birbirlerine bağlarlar.

Dokuz ay sonrası:
    Angelina'nın telaşlı tavırları George'u daha da heyecanlı hâle getiriyordu. Bu telaşın sebebi Angelina'nın karnında ki minik bir atan kalp sayesindeydi. Hızlıca hastaneye koştular ve yarım saat sonrasında Arthur dünyaya geldi. Kundaklandı ve birkaç gün sonra Angelina hastaneden taburcu edilip evinde oğluyla beraber yeni dünyasına adım attı. Aradan uzun bir zaman geçti ve Angelina ikinci çocuğuna hamile kaldı. Bu çocuk Daniel'ın ta kendisiydi. Doğuma iki ay kala baba George S.A.S'ın gizli görevlerinden birinde hayatına gözlerini yumdu. Angelina bu durumdan çok etkilendi ama bebeğine bir şey olmasına izin vermedi. İki ay geçti doğum zamanı geldi, acilen hastaneye yetiştirildi ve doğuma başladılar. Zor bir doğum sonrası Daniel dünyaya ilk çığlığını attı. Daniel şanslıydı ama annesi onun kadar şanslı değildi, doğumda hayatını kaybetmişti.

Chapter II - Yaşamın zorluğu:

    George ve Angelina'nın herhangi bir yakınları yoktu, olanlarda hayatta değillerdi. Bu sebeple oğulların ikisi de yetimhaneye verildi. Onlar için hayatın zorluğu asıl şimdi başlıyordu. Onların yaşlarında ki çocukların dünyası anneleri ve babalarının öğrettikleri kadardı fakat kardeşlerin hayatı gerçeğin ta kendisiydi. Yetimhanede yetişkinlerin bile görmediği şeyleri gördüler, duymadığı şeyleri duydular. Onlar daha çocukken bile birer yetişkindiler. Arthur 7 yaşına geldiğinde orta halli bir aileye evlatlık olarak verildi. Daniel ise ondan iki yaş küçüktü ve Arthur evlatlık olarak verildikten bir hafta sonra Daniel'ı başka bir aile evlatlık edinmek istediler. Daniel'ın verildiği aile de orta halli ekonomiye sahip bir aileydi.

    Kardeşler birbirlerinden habersiz, birbirlerini tanıyamadan ayrı hayatlara hapsedildiler. Kardeşlerin ikisinin de geleceği parlak gözükmüyordu çünkü onlar evlatlık verildiklerinde bunun farkındaydılar ve ergenliklerinin ortalarında ailelerini terk ettiler. Kardeşler ne kadar farklı ailelerde büyüselerde kaderleri hep aynı olacaktı. Arthur 15 yaşlarında sokaklarda hırsızlık yapıp uyuşturucu kullanmaya başlamıştı. Akıllıydı, daha yetimhanede bile insanların gerçek yüzlerini görebiliyordu. Vücudu büyük olmadığından ufak yerlere girip çıkmakta ustalaşmıştı, öyle ki yeraltının isimlerine çalışan adamlar girilmeyecek yerlere girebilmek için bu ufak parmakları kullanıyordu. Zamanla Arthur bu işin içine iyice sürüklendi ve bataklığa kendini çoktan kaptırmıştı. Hayatı soygunlarla, bahislerle, fuhuşla, şantajlarla ve belirtilen adamı öldürmek ile geçiyordu. Daniel mı? Daniel'ın da Oxford'a birinci derecede mezun olduğu söylenemez, kardeşinin izinden gidiyordu ama onun izi Arthur'un çalıştığı adamların düşmanlarının olduğu tarafa doğru belirlenmişti. O da Arthur gibiydi, işini iyi yapar sesini fazla çıkarmaz ve verilen emri yerine getirirdi. Ortada toplamda iki suç ailesi vardı bu ailelerden biri Davies Organize Suç Örgütü ve diğeri ise Walsh Organize Suç Örgütüydü. Bu aileler iki yıldır birbirlerine düşmanlardı ve iki taraftanda çok kişi ya yaralanmıştı ya da öldürülmüştü. Arthur, Walsh'a çalışır onun tetikçiliğini yapardı. Daniel ise Davies'in tetikçisiydi ve vur denilen adamların hepsini indirmekle yükümlüydü.

    O gün gelmişti, kardeşlerin buluşacağı büyük gün. Fakat bu buluşma öyle hayallerde ki gibi birbirlerini görüp, birbirlerine koşarak sarılacakları bir hikaye olmayacaktı. Onları buluşturan şey, bir mermi olacaktı. İki suç örgütü de ikilinin kardeş olduklarından bihaber karşılıklı birbirilerinin tetikçilerini indirme emri vermişti. Çünkü bu adamlar karşı tarafın çoğunu temiz bir hamleyle düşürmüş ve ardında iz bile bırakmamıştı, çünkü onlar Wright kardeşlerdi. İkiliye vur emri verildiğinde ikisi de birbirlerini tuzağa çekme peşindeydiler. Gittikleri yerleri, nerede içtiklerini, ne içtiklerini, nerede yediklerini ve ne yediklerini, ne zaman tuvalete gittiklerine kadar araştırdılar fakat sonucu istenildiği gibi gitmeyecekti. Her ikisinin de telefonuna bilinmeyen bir numaradan bir adres atılmıştı. Adrese vardılar, karşılarında birbilerini gördüklerinde silahlarına davrandılar, namluları birbirlerine doğrulttular. Ama kardeşler burada bir yanlış olduğunu burada bir gedik olduğunu görebiliyordular sadece bulanık gözlerle bakıyorlardı. İkisinin de aniden telefonu çaldı ve yanlarında bulunan çöp konteynırını açmaları istendi, kardeşler konteynırı açtılar ve ikilinin bulunduğu yetimhanede çekilmiş bir fotoğraf gördüler. Birbirlerine baktılar, bu olabilir miydi? Gerçekten yıllar sonra böyle bir durumda birbirlerini bulmuş olabilirler miydi? Belki de olmuştu. Silahlarını bıraktılar, sarıldılar. Ortamdan uzaklaşıp Arthur'un kendi evine gittiler, orada uzun uzadıya yaşantılarını birbirlerine anlattılar. Neler yaşadıklarını nasıl yaşadıklarını, ne zorluklarla bu yaşlara ulaştıklarını, her şeyi. Onlar artık birbirlerini bulmuştu fakat yeni bir sorun vardı; Suç örgütleri onların birbirlerine sarılmalarını değil, birbirlerini öldürmelerini istiyordu. Bu onların hiç hoşuna gitmeyecekti.

Chapter III - Sonun başlangıcı:

    İkilinin yıllar sonra birarada olmasını sağlayan kişi belli değildi. O kişi kimdi, ne için böyle bir şey yapmıştı hiç bilinmiyordu fakat iki gün sonra kardeşlerin telefonlarına yeni bir mesaj geldi. Bu mesaj kişilerin Londra'dan hatta İngiltere'den çıkmalarını ve Santos adı verilen bir yerde sıfırdan başlangıç yapmaları gerektiğini söylüyordu. Aksi taktirde bunu yapmamaları durumunda ömürlerinin uzun olmayacağını, bağlanan kaderlerinin suç örgütleri tarafından kesileceği durumundaydı. Denileni en başta yapmak istemediler fakat olacak olan eninde sonunda buydu, isimsiz kişi haklıydı, kalsalar öldürülüceklerdi iki kişi, iki suç örgütüle nasıl baş edebilirlerdi? Londra'ı arkalarında bırakıp Caelornia adasına doğru bankalarında kalan son kuruşlarını da sömürüp yola çıktılar.

Ellerinde olan paraları çok değildi, bankalarında güvende olan paralarını almışlardı geriye kalan her şeylerine örgüt tarafından el konulmuştu. Ortada toplamda yüz bin dolar kadar bir para vardı, bu para ile Los Santos içerisinde en başta en mantıklı şeye kartlarını oynamak istediler. Uyuşturucu ve silah ağını düşündüler fakat bu işler için sermaye ve en önemlisi iş ağına sahip olmaları gerekiyordu, bu onlarda şu an için yoktu. Yapabilecekleri en mantıklı şeyi yaptılar, kendilerine ufak bir şirket açtılar. Bu şirket Lojistik şirketiydi, hem ileride kazanacakları kara parayı aklayacak hemde kara paraları kazanana kadar kendilerine bu şirket sayesinde ekonomi oluşturacaklardı. Şirkete birkaç adet Flatbed aldılar ve bunlar içinde şoför buldular. Şirket, Wright kardeşlerin planlarının en basit parçasıydı, mantıklı ve sağlam adımlarla örgütün ilk taşlarını yerlerine oturtmaya başladılar. Bundan sonra olacak olanlar kardeşlerin direkt olarak karakterlerini yansıtan birer yapboz parçası olacaklardı.

Karakter planlaması:

  Oyuna girip, birkaç tur kamyon yapıp ya da pizza stack önünde /lean yaparak gününüzü geçirmeyin. Kendinize bir hobi edinin, basketbol oynayın, maçları takip edin, araçlara merağınız varsa aracınızla uğraşın, detaylı şekilde rollerinizi yapın. Fobileriniz olsun; en basitinden yüksekten korkabilirsiniz, fareleri sevmeyebilirsiniz. Rollerinizde aralıklarla bunları yakın dost ve çevrenize aktarabilirsiniz. Hayvanları sevebilirsiniz, bir hayvana sahip olabilirsiniz, onunla vakit geçirip rollerinizi bizlere aktarabilirsiniz. Kendinize bir eş bulun, onunla ilgilenin, onunla vakit geçirin. Sinemaya da merak sarabilirsiniz, bunun muhabbetini yapabilirsiniz.

Alışagelmiş olan 1.90 boyunda kaslı yapılı düşüncesinden kendinizi kurtarın. Herkes uzun boylu, kaslı ve yakışıklı olacak diye bir kâide bulunmuyor. Zayıf orta veya kısa boylarda bir yapıya sahip olabilirsiniz, emin olun bundan daha güzel roller çıkartabilirsiniz.

Nasıl yükselirim?

    Birliğe yeni katılmışsanız, yeni yeni bazı şeyleri kavramaya başladıysanız her şeye ses etmeyin. Düşüncelerinizi ve fikirlerinizi kendinize saklayın zîra ayakçı rütbesinde ki bir adamın sözlerinin değeri yoktur. Diğer üyelerden kendinizi farklı kılmaya çalışın, mesleklerden birine gidin bir miktar para hazırlayıp bunu Arthur'a teslim edin, onun güvenini kazanın. Aileye ne kadar çok kazandırırsanız unutmayın ki ileride bunun size dönüşü daha fazla olacaktır. Size verilen görevleri eksiksiz yerine getirmeye çalışın, itiraz etmeyin çünkü bu sizi aşağıya çekmekten başka bir şeye yaramaz. Vergilerinizi düzenli ödeyin, göze girmeye çalışın. Bunlar sizi yükseltecektir.

Hood Alanı

İngiliz Kültürü

Sosyal hayata dair

• Kurallara uyarlar ve üç kagıtçılıga fazla kafa yormazlar.
• Hayatın her alanında ama özellikle trafikte çok sakin ve sabırlıdırlar (hatta bazen çıldırtıcı şekilde sabırlı olabiliyorlar). Yol isteyene, en kalabalık saatlerde dahi, yol verirler.
• Ezilen/hakkı yenilen kesimlerin yaşadıkları sıkıntılara karşı duyarlılardır.
• İnsanların kesinlikle din ve ideolojilerini araştırmazlar/ilgilenmezler. O konular hakkında konuşan çok az insan vardır.
• Cuma ve Cumartesi dışarıda (çoğunlukla “pub”larda) içer, Pazarları ise evlerinde dinlenirler.
• Çoğunluk başka bir dil öğrenmez. Okul yıllarında çoğunlukla Fransızca ögrenirler; onu da sonradan geliştirmezler.
• Dışarı çıktıklarında önce eğlenir (çoğunlukla Pub/disko’da içerler), sonra ceplerinde kalan parayla da yemek yerler.
• Şaşırtıcı şekilde “görmüş/geçirmiş”tirler. Genç yaşta olanlarının dahi, dünyada görmedikleri ülke/kültür, tatmadıkları yemek/içki kalmamıştır.
• Futbol, Rugby ve Cricket en sevdikleri sporlardır. Halk olarak, Tenisi de Wimbledon turnuvası başladığında takip ederler. Fakat her alanda önemli sporcular yetiştirmeye çalışırlar ve okul çağlarında yetenekli çocukları arar/bulurlar. Yaşlıların arasında yaygın olan sporlar ise Bowls ve Golf’tür.
• Hava durumu hakkında konuştukları kadar başka bir konu hakkında konuşmazlar.
• En ufak bir güneş çıktığında, ailecek cümbür-cemaat parklara akın eder ve güneşlenirler.
• Kurallı oyunlarda, eskiden kalan en basit protokol/kültürlerini/centilmenliklerini dahi korurlar.
• Hukuk her şeyin üstündedir. Milletin canı başka bir şey istese dahi, hukukun dışına çıkılmaması gerektiğini içselleştirmişler.
• Tarih/kültüre büyük saygı gösterirler; tarihi hiç bir şeyin (bina, yol, alan) değiştirilmesine izin vermezler.
• Doğaya da çok önem verirler.
• Değişik/sıra dışı insanları severler. Sıradanlığı/sıradan insanları ise sevmezler; halk nazarında, iş dünyasında ve akademik dünyada önemli yerlere gelmeleri çok zordur bu tip insanların.
• İnsanlar bilmedikleri/araştırmadıkları konularda konuşmaktan sakınırlar.
• Sadeliği severler; göze batacak lüksten kesinlikle kaçınırlar
• Önemli yerlere gelmiş insanların onlara hizmetkar olması gerektiğini bilirler. Onlara yalakalık bizdeki gibi yapmayı bırakın, devamlı eleştirir hatta kafa tutarlar.
• Okuma alışkanlıkları vardır; otobüs/metrolarda çoğunun elinde bir kitap görmek mümkündür.
• Bilim adamları, entellektüelleri, sanatçılarına büyük saygı gösterirler.
• Churchill, Darwin, Queen Victoria, Shakespeare, Charles Dickens, George Orwell, Oscar Wilde gibi tarihi şahsiyetlere de çok önem verirler.
• Eleştiriyi  kişiselleştirmezler. Kendilerini çok ciddiye almazlar. Çok ciddiye alanlardan da irite olurlar. Hatta kendileriyle (belli bir standart/kalitede) alay etmeyi severler. Komedi anlayışları dahi çoğunlukla bunun üzerinedir
• Hafta içi dışarıdan yemek yerler: her gün farklı bir mutfak denerler.
• Genel olarak vatansever olsalar da, evlerinin/binalarının önünde fazla asılı bayrak görmezsiniz. Bayrak bizdeki gibi kutsal değildir.
• Kendi dert/problemini/fikrini anlatmak isteyenler arasında, sadece somut konuşanlara değer verirler; duygusallık onlara işlemez. Özellikle “şöyle uçarım, böyle kaçarıma kesinlikle değer vermezler.
• Duygusallığın hayatlarında çok yeri yoktur. Akıl/mantık hayatlarının her alanında daha önemlidir.
• “Not bad” (fena değil), “interesting” (ilginç) gibi terimleri çok kullanırlar.
• Standartları çok yüksektir. Bir İngilizi yaptığınız işle memnun etmek için her detayı düşünmüş olmalısınız.
• “Please”, “Thanks”, “Sorry”, “Allright” gibi tek kelimelik terimleri çok kullanırlar.
• Restoranlarda hesap geldiğinde, herkes kendi harcadığını öder.
• ‘Posh’ İngilizce (Posh English) konuşabilmek bir iftihar sebebidir.
• İşçi sınıfı çoğunlukla ‘Full English Breakfast’ yer (özellikle pişmemiş bacon’ı çok severler). Orta sınıf/üst sınıf ise daha hafif kahvaltı yaparlar (cereal gibi şeyler yerler).

İş-Güç-Politika

• “Health and safety” herşeyin başıdır. Yapılacak olan çok önemli bir iş dahi olsa, insan sağlıgını etkileyebilecek her şeye karşı önlemler almadıkça, o işe izin vermezler. Bu yüzden iş kazaları oldukça azdır.
• Sabah içecekleri çay/kahve günlerinin en önemli parçalarından biridir. Ona özel zaman ayırırlar. çoğu çaylarına (az yağlı) süt koyarlar.
• İşe alacakları insanlara “işime yarar mı?” gözüyle bakarlar. “Benden mi?” diye değil.
• Eski Emperyal zihniyetin kalıntılarından dolayı her alanda birinciliğe oynamaları gerektiğine inanırlar. Bundan dolayı da dünyanın en iyilerini, işlerine yarayacak her insanı ülkelerine davet eder, iş verir, kıymet gösterirler.
• Şiddet içermeyen her ideolojiye saygı duyarlar, gerektiğinde korurlar. Her konunun (kendi tabularının dahi) konuşulabilmesini, her sorunun (ne kadar aykırı da olsa) sorulabilmesini isterler.
• Liyakat ve başarı üzerinedir her şey. Çok çalışan, sıra dışı işler başaran her insan en üstlere gelebilir.
• Herkes başarısızlıklarının hesabını vermek zorundadır.
• Profesyonelliğe çok önem verirler. Bir iş yapılmadan/tartışılmadan önce ön hazırlık yapmak çok önemlidir.
• İlk izlenim her şeydir (İngilizce bir deyim: “First impression is last impression”).
• Rekabet/yarışmanın olduğu alanlarda, mütevazilik, centilmenlik ve fair-play gösterenleri severler. Ama başarılı olan ukala tipleri de severler. Başarılı insanların bu türden irite edebilecek yönlerini görmezlikten gelebiliyorlar.
• İşlerinde başarılı olmanın sırrı planlı/projeli olmalarıdır.

Kişisel hayat

• Birçoğuna göre “hayat evde değil, dışarıda yaşanır”. Bir evin asıl var olma amacı gece dinlenmektir. Ondan evlerinde çok bir şaşa olmaz.
• Paralarını fazla biriktirmezler ve tüm paralarını tatil ve eğlenceye harcarlar.
• Dinin hayatlarında çok önemi yoktur. Çoğunlukla yaşlılar (60 üstü) kiliseye gider.
• Evlilikler önemini yitirmiştir. İnsanlar onlarca yıl beraber yaşadıktan (ve yaparlarsa, 1-2 çocuktan) sonra evleniyorlar.

İngilizlerde Çay Kültürü

  İngiltere ve çay denince akla meşhur 5 çayı geliyor hemen! İngiltere, çay konusunda gerçekten kendine has kültürü olan bir ülke. Bu kültürün temeli saray hayatına dayanmakta. 1600’lü senelerde Kraliçe Anne’in uzak doğudan getirttiği çaylarla ettiği kahvaltılarla meşhur çay serominisinin temelleri atılıyor ve daha sonra da yüksek sınıf arasında yayılıp, o zamanki sosyetik hayatın bir parçası haline geliyor. Şimdilerde o kadar görülmese de özel davetlerde ya da lüks otellerde/cafelerde bu aralar bu seramonilerle karşılaşmanız pek mümkün!

Low Tea (Düşük Çay) ve High Tea (Yüksek Çay), İngiliz çay seramonisine dair en önemli iki konsept. İsimler kullanılan masaların yüksekliklerinden geliyor, Low Tea daha çok alçak masalarda, öğleden sonra atıştırmalık yiyeceklerle 3-5 arasında servis ediliyor. High Tea ise daha geç saatlerde (5 ve sonrası), akşam yemeği yerine geçecek kadar kapsamlı bir menüyle daha yüksek masalarda servis ediliyor. Her ikisinin de kendine dair uyulması gereken ritüelleri var. Altta bu kültüre dair hazırlanmış çok güzel bir şema var.

Benim bu seramonilere dair ilk aklıma gelen özellikler ise şunlar:

• Servis edilen yiyeceklerin çoğunlukla çatal kullanılmadan yenebilecek şeyler olması
• Bardağın doğru şekilde tutulması (Küçük parmakla denge sağlanmalı)
• Altta yazmıyor ama en önemli noktalardan biri, servis eden kişinin muhabbeti bölmemesi.

İngiliz Mafyaları

 İngiliz mafyaları 1970'ler de sinema ve posta aracı soygunlarıyla Liverpool'da oldukça aktifti. Liverpool Amerika'ya dönük yüzü ve limanlarıyla oldukça işlek ve zengin bir kıyı şehri olması nedeniyle oldukça zengin bir şehirdi. 80'lerin sonu 90'ların başı gibi büyük uyuşturucu ticareti Liverpool'da başladı. İngiltere'nin suç oranı yüksek şehirlerinden biriydi Liverpool. Halada aktif bir şekilde uyuşturucu satıldığı ve ticaretinin yapıldığı söyleniyor. İngiliz mafyalarının temel para kaynağı uyuşturucu ticaretidir.(Ufak bir kaç topluluk Silah kaçakçılığı ile para kazanıyordu.) Hiyerarşik olarak İtalyan mafyalarına birebir benzemektedir.

Para Aklama
Kara para aklama yöntemleri, yasa dışı para kazanma yöntemleri değildir. Kara para kısaca devletin izin vermeyeceği yol ve yöntemlerle kazanılmış para demektir. Örneğin: uyuşturucu ticareti, yasa dışı silah ticareti, rüşvet yoluyla elde edilmiş para kara paradır. Kara para aklama ise kısaca devletin bu parayı nereden buldun sorusunun cevabını hazırlamaktır.

Burada kilit soru nereden buldun?

Örneğin bir şirkette 2.000 dolar maaşla 60 aydır çalışıyorsunuz, bir gün gidip bankaya 50.000 dolar yatırırsanız devlet kontroller sonucu sizi vergi dairesine çağırıp bu parayı nereden bulduğunuzu sorabilir. Bu durumda siz de açıklamak zorunda kalarak son 60 ayda çalışıp 120.000 dolar kazandım, 70'ini yedim 50'sini de biriktirdim dersiniz.

Şimdi bu durumda olan kişinin siz değil de bir uyuşturucu satıcısı olduğunu düşünün. Paranın da 10 milyon dolar olduğunu düşünün. Bu adamın bu paranın nereden bulunduğunu açıklaması için hikaye oluşturma işine kara para aklama denir.

Kara para aklama vergi kaçırma değildir;

Vergi kaçırınca kara para kazanmış olursunuz. Yani faturasız el altından herhangi bir malı almak veya satmak, kara para aklamak değil, kara para kazanmaktır. Bu faaliyet elinizdeki kara para miktarını artırır ama kara para aklamaktaki amaç kara para miktarını azaltmaktır. Kara para aklama işinde aksine bir miktar vergi verilerek, paranın kaynağı bu vergiye konu işmiş gibi gösterilir. Örneğin restoran, otel vesaire işletmeler açıp bu işletmeler sürekli çalışıyormuş gibi fatura keserek yasa dışı gelirleri aklamak, en yaygın yöntemlerdir.

Peki bu tür bir işle kara para aklamanın maliyeti nedir?

100,000 dolarlık uyuşturucu gelirini, kara para aklamak amacıyla kurduğu restoranın kasasına koyan kişinin maliyetleri aşağıdaki gibi olacaktır;

7,400 dolar vergi olarak devlete ödenir, herhangi bir maliyet olmadığından kalan 92,600 doların tamamı kar olacaktır. Eğer restoran bir şirket ise %20 de kurumlar vergisi ödeyecektir. Yani 18,510 dolar, geri kalan tutar olan 74,070 dolar aklanmış bir şekilde şirketin kasasında durabilecektir. Uyuşturucu satıcısı ise bu parayı şirket adına bu tutar üzerinden kullanabilir (şirket adına ev alır araba alır kullanır). Eğer parayı alıp cebine atmak isterse kar üzerinden %15 de stopaj ödemesi gerekir. Yani şirket üzerinde tutmayacağım ben paramı derse 60,180 dolarını alıp istediğini yapabilir. Devlet bu parayı nereden buldun derse "Restorandan kazandım, işte kestiğim faturalar." Der. Tabii yine kazanılan para ile işletme büyüklüğü bir miktar orantılı olmalıdır. Küçük bir bakkalda 10 milyon dolar aylık ciro yaparsanız yine yakalanırsınız. Bu nedenle genellikle işler büyüdükçe paravan işe yeni şubeler açılır.

Görüldüğü üzere kara para aklama vergi vermemek değil, paranın oldukça büyük bir payını vergi olarak devlete vermek şeklinde yapılır. Bu nedenle kara para aklama işi için kullanılacak paravan işleri seçerken vergi oranı düşük işler seçilir. Örneğin otel ve restoranların verdiği hizmetlerde vergi oranı %8'dir. Bu nedenle genelde bu işler için otel ya da restoranlar kullanılır.

İşleyiş ve birkaç bilgi

Öncelikle karakterlerimiz, Londra'da daha önce Walsh ve Davies suç örgütlerine çalışan iki kişi. Londra'dan Santos'a gelmiş ve burada yeni bir suç ağı oluşturup bunun üzerinden para kazanma peşindeler. Peki bu para kazanma nasıl oluyor? Nasıl ilerliyor? Wright Logistic, bu yapılandırmanın legal kısmını oluşturuyor. Bu firma sayesinde birliğimize IC şekilde yeni oyuncular alıp bu oyuncuların güvenilirliğini test ederek zamanla illegale geçişlerini sağlıyoruz. Her şeyin bir zamanı var, önce güvenilirliğinizi kanıtlayın, söylenilenleri ses etmeden yerine getirin ve yükselişiniz hızlı olsun.

Dün başıma gelen bir olayı anlatacak olursam; Wright Logistic adına reklamlar veriyoruz, yeni oyuncular alınması adına ve dün akşam bir arkadaş reklam aracılığı ile bize ulaşarak çalışmak istediğini belirtti bizde kendisini görüşmeye çağırdık. Kişinin adını vermek istemiyorum bunun gibi nice kişiler daha bulunduğu için şu yazımı okumadan gelenleri direkt eliyorum. Kişi ile görüşmemize başladık sonuç hüsran? Peki neden hüsran? Çünkü kişi geldiği gibi masaya oturdu ve dediği şey şu: " Uyuşturucu satarım, fuhuş yaparım, tetikçilik yaparım, şantaj benim işim, illegal her olayın içindeyim". Fakat kişinin anlamadığı olay şu benim verdiğim reklamda "serseri aranıyor" yazmıyor. Aynı şekilde "İllegal örgütümüz için adam arıyoruz"da yazmıyor. Bende ve yönetim kadromuzda bu şekilde bir izlenim bırakırsanız emin olun bu girdiğiniz rol 30 saniye bile sürmez hood alanından veya nerde görüşme yapılıyorsa postalanırsınız.

Wright Logistic, Wright Suç Örgütü'nün legal yüzüdür ve bu alanda çalışan, staff rütbesinde bulunan üyelerin illegalden haberi yoktur. Ha şöyle ki bazı üyeler, birkaç zamandır legalde rol yapan ve bizde kredisi bulunanların illegalden bir şeyler duymuş olasılığı yüksektir fakat bunlara seslerini çıkartmazlar ve rol içerisinde kendi güvenilirliklerini inşa etme yolunda ilerlerler. Onlar ses etmedikçe ve işlerini eksiksiz yerine getirdikçe bizlerde kredileri yükselir ve illegale geçişleri sağlanır.

Yine de şunun unutulmaması lazım ki, legalden illegale geçiyorsanız ve en alt rütbede iseniz hiçbir şeyde hükmünüz yok. Söz hakkınız yok, söz hakkınızın olduğunu iddia etmeniz yok, iddianızı paylaşmanız yok. Tam tabiri ile ayakçı konumundasınız. Bu yüzden her işe atlamayın, kendinizi göstermeye çabalayın fakat aşırıya kaçmayın. Son olarak tekrar diyorum ki, birliğe IC şekilde katılmak istiyorsanız legal konumdan başlatılacaksınız, OOC alımlarımız şu an açık durumda, tanıdığımız ve rollerini test edip uygun olduğuna inandığımız kişileri direkt olarak illegal rütbesinden başlatabiliyoruz. İki opsiyon var bunların hangisi ile birliğe katılacağınız sizin tercihiniz.

Birlik OOC Başvuru Formu

IC Bilgiler;

İsim: BURAYA
Soyisim: BURAYA
Yaş: BURAYA

OOC Bilgiler;

İsim: BURAYA
Yaş: BURAYA
Ne zamandır roleplay oynuyorsunuz?: BURAYA
Günde kaç saat aktifsiniz ve aktif saat aralığınız nedir?: BURAYA
Birliğe ne gibi katkılarda bulunacağınızı düşünüyorsunuz?: BURAYA

"Başvuru Formu"

Kod: [Seç]

[center][color=black][size=12pt][b]IC Bilgiler;[/b][/size][/color][/center]
[b]İsim:[/b] BURAYA
[b]Soyisim:[/b] BURAYA
[b]Yaş:[/b] BURAYA

[center][color=black][size=12pt][b]OOC Bilgiler;[/b][/size][/color][/center]
[b]İsim:[/b] BURAYA
[b]Yaş:[/b] BURAYA
[b]Ne zamandır roleplay oynuyorsunuz?:[/b] BURAYA
[b]Günde kaç saat aktifsiniz ve aktif saat aralığınız nedir?:[/b] BURAYA
[b]Birliğe ne gibi katkılarda bulunacağınızı düşünüyorsunuz?:[/b] BURAYA

Başvuru formununu Varbareoth kullanıcısına PM olarak atabilirsiniz.

güzel

Hakkımızda hayırlısı olsun

hoş

kolay gelsin