Çeteyle ilgili bilinen en farklı şeylerden birisi, öldürdükleri kişilerin sadece düşmanları değil, kendi üyeleri de olmasıyla soğukkanlılık kavramına farklı bir tanım getirmişlerdir.
Çok küresel bir çete olmakla birlikte, Rusya'da iş yapmak isteyen herkesten karlarının yüzde 20'sini almak üzere anlaşma yapıyorlar.
Santos'da Rusya bağlantılı suç çetesine nefes kesen operasyon!
Santos'da çeşitli suçlara karıştığı belirlenen ve Rusya bağlantılı olduğu tespit edilen suç çetesine operasyon düzenlendi. Operasyonda 17 şüpheli yakalanarak gözaltına alındı. Şüphelilerin İtalya'yalı suç çetesi lideri Loto Guli lakaplı Vitaliy Stepanov'a yönelik eylem hazırlığı için geldikleri belirtildi. Öte yandan polisin şüphelilere düzenlediği nefes kesen operasyon kameralara yansıdı.
Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü ekipleri, liderliğini Gürcistan uyruklu ve Andri Malyi takma isimli Guram Chıkladze 'nin yaptığı ve Rusya ile bağlantılı olduğunu tespit ettiği organize suç çetesine 31 Ocak günü Operasyon düzenledi. Rus çete gruplarının aralarındaki hesaplaşmadan dolayı Santos'a geldiklerini ve eylem hazırlığında olduklarını belirleyen ekipler, şüphelileri teknik ve fiziki takibe aldı. Çalışmalarını tamamlayan polis, 31 Ocak günü Willowfield, Glen Park ve East Los Santos'daki 6 adrese operasyon düzenledi. Eş zamanlı operasyonlarda 9 İtalyalı , 5 Fransız , 2 Ukrayna ve 1 Rus olmak üzere 17 şüpheli yakalanarak gözaltına alınırken, 11 tabanca, otomatik tüfek ve 222 mermi ele geçirildi.
DETAYLAR ORTAYA ÇIKTI Şüphelilerin, Rus çete gruplarının çeşitli suç organizasyonlarında bulundukları ve birbirlerine karşı eylem hazırlığında oldukları belirlendi. Yakalanan Rus çetenin hedefinde ise İtalya uyruklu suç çetesi lideri "Loto Guli " lakaplı Vitaliy Stepanov olduğu bildirildi. Suç çetelerinin hesaplaşmalarının ise öldürülen İtalyan mafya lideri Rövşen Caniyev'den oluşan boşluğu doldurmak ve Caniyev'i öldüren kişinin Vitaliy Stepanov'un olduğu düşünülmesinden kaynaklandığı iddia edildi.
Gerçekleştirilen operasyonda yakalanan şüphelilerin, Vitaliy Stepanov ve adamlarına yönelik eylem hazırlığında oldukları iddia edilirken, İstanbul'da çeşitli suçlara karıştıkları da belirlendi. Suç çetesinin liderliğini yapan Fransız uyruklu " Andri Malyi " ismini kullanan ve gerçek adı Guram Chıkladze olan kişi Willowfield'daki lüks rezidansta yakalandı. Çete liderinin havuza girerken yanında 3 korumasının bulunduğu ve sürekli zırhlı araçlarla gezdiği öğrenilirken, Vasya Bogdanov'un Rusya'da yankesicilik yapan bir çetenin lideri olduğu belirlendi. Yakalanan çetenin 22 Aralık 2019'da Beach'da bulunan bir restoranda Vitaliy Stepanov'un adamı olduğu iddia edilen bir kişiyi bıçakladığı anlar güvenlik kameralarına yansıdı. Yakalanan şüpheliler Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü'ndeki işlemlerinin ardından bugün Los Santos Police Departman'a sevk edildi.
NEFES KESEN OPERASYON KAMERADA
Öte yandan polisin şüphelileri yakalamak için düzenlediği operasyon kameralara yansıdı. Görüntülerde özel harekat polisleri desteğinde adreslere giren ekipler, şüphelileri yere yatırarak gözaltına alıyor. Adreslerde yapılan aramalarda silah ve çok sayıda mermi ele geçiriliyor.
1990'lardaki olağanüstü yükselişlerinden bu yana, Rus çeteleri ülkenin birçok yerinde yerleşik durumda kaldılar. Bazı çete üyeleri çete savaşlarında öldü ya da hapishane parmaklıklarının arkasına düşerken, diğerleri sokaklarda muhteşem kariyerler yapıp Rus seçkinlerine katıldı.
RUSYADAKİ ÇETELER HAKKINDA BİLGİLERSovyetler Birliği'nin son yıllarında, 1988'de Moskova'daydı. Sonun ne kadar yakında geleceğini kimse bilmese de, sistem eski püskü bir unutulmaya doğru kayıyordu. Afganistan'daki Sovyet savaşının etkisi üzerine doktoram için araştırma yaparken, bu acımasız çatışmanın Rus gazileriyle röportaj yapıyordum. Yapabildiğim zaman, eve döndükten kısa bir süre sonra bu küstahlarla tanışırdım ve sonra sivil hayata nasıl alıştıklarını görmek için tekrar bir yıl geçirirdim. Çoğu, ya korku ve gaf hikayeleriyle dolup taşarak ya da ani bir şekilde ya da uyuşuk bir şekilde içine kapanarak, ham, şok ve öfkeyle geri döndü. Ancak bir yıl sonra çoğu, insanların bu tür durumlarda genellikle yaptığı şeyi yaptı: adapte oldular, başa çıktılar. Kabuslar daha seyrek, anılar daha az canlıydı. Ama sonra devam edemeyen ya da devam etmeyecek olanlar vardı. Savaştan tali olarak zarar gören bu genç adamlardan bazıları, adrenalin bağımlıları ya da sadece gündelik hayatın geleneklerine karşı hoşgörüsüz hale gelmişlerdi.
Bu süre içinde tanıdığım adamlardan birinin adı Volodya'ydı. Sert, sert ve asık suratlı, kırılgan ve tehlikeli bir niteliğe sahipti ki, genel olarak, kaçınmak için yolun karşısına geçerdim. Savaşta nişancıydı. Tanıdığım diğer saldırgan Volodya'yı hoş gördü, ama onunla ya da onun hakkında konuşmaktan asla rahat görünmüyordu. Çoğunun hayatlarının en marjinalliğini kıvranırken, genellikle ebeveynleriyle birlikte yaşarken ve birden fazla işte hokkabazlık yaptığı bir zamanda, her zaman yakacak parası vardı. Yine de, daha sonra Rus suç çevrelerinde “torpido” olarak bilinen bir tetikçi haline geldiğini öğrendiğimde her şey mantıklı geldi.
Sovyet yaşamının değerleri ve yapıları ufalanıp çökerken, artık yozlaşmış Komünist parti patronlarına ve karaborsa milyonerlerine boyun eğmeyen organize suç enkazdan çıkıyordu. Yükselirken, SSCB'nin son savaşının hasar görmüş ve hayal kırıklığına uğramış gazileri de dahil olmak üzere yeni nesil acemi askerler topluyordu. Bazıları koruma, bazıları koşucu, bazıları bacak kıran ve bazıları - Volodya gibi - katildi.
Volodya'ya ne olduğunu asla öğrenemedim. Muhtemelen 1990'ların çete savaşlarının bir zayiatı olarak sona erdi, geceleri araba bombaları, arabalı atışlar ve bıçaklarla savaştı. O on yılda, düşmüş gangsterler, beyaz karanfillerle kaplı yollardan geçen siyah limuzinler ve devasa mezar taşlarıyla işaretlenmiş mezarlarla, vaftiz babası tarzı gösterişli bir şekilde gömüldükçe, anıtsal bir anıtlaştırma geleneğinin ortaya çıkışına tanık oldu. Son derece pahalı (ortalama ücretin günde bir dolara yakın olduğu bir zamanda en büyük maliyet 250.000 doları aşan) ve muazzam derecede yapışkan olan bu anıtlar, ölüleri suç hayatlarının ganimetleriyle birlikte gösteriyordu: Mercedes, tasarımcı kıyafeti, ağır altın zincir. Bir gün Moskova gangsterlerinin gözdesi olan mezarlıklardan birinde yürüyeceğimi ve Volodya'nın mezarıyla karşılaşacağımı hâlâ merak ediyorum.
Yine de Volodya ve onun gibiler sayesinde, varlığı birkaç onurlu istisna dışında daha önce görmezden gelinen Rus organize suçunun yükselişi ve sonuçları hakkında alarma geçen ilk batılı bilim adamlarından biri oldum. 1990'lar Rus gangsterlerinin parlak günleriydi ve o zamandan beri, Putin'in yönetiminde sokaklardaki gangsterizm, devlette kleptokrasiye yol açtı. Çete savaşları sona erdi, ekonomi sakinleşti ve Kırım sonrası soğuk savaştaki mevcut yaptırım rejimine rağmen, Moskova şimdi Starbucks ve benzeri küreselleşme simgeleriyle herhangi bir Avrupa başkenti kadar süslenmiş durumda.
Volodya ile tanıştığımdan beri, bir bilim adamı, bir hükümet danışmanı (İngiliz Dışişleri ve İngiliz Milletler Topluluğu Ofisi ile bir görev dahil), bir iş danışmanı ve bazen bir polis kaynağı olarak Rus yeraltı dünyasını inceledim. Yükselişini izledim ve düşmediyse kesinlikle değişmesini; Kendince eski suç patronlarından çok daha acımasız olan bir siyasi seçkinler tarafından giderek daha fazla evcilleştirildiğini gördüm. Yine de, hâlâ, Rus gangsterizminin yeni dalgasının hem kurbanı hem de faili olan, savaştan yaralanmış o silahlı saldırganın imgesi elimde kaldı; bu, neredeyse sınırsız bir yozlaşma, şiddet girdabına sürüklenecek bir toplum için bir metafor. ve suçluluk.
1974 yılında, Leningrad'ın güneybatısındaki Strelna sahilinde çıplak bir ceset kıyıya vurdu (o zamanlar St Petersburg olarak biliniyordu). Birkaç haftadır Finlandiya Körfezi'nde yüzüyordu ve hiç de hoş bir manzara değildi. Adamın karnındaki bir dizi derin bıçak yarası, ölüm nedeninin oldukça iyi bir göstergesiydi. Yine de parmak izi ve giysisi olmayan ve yüzü şişmiş, hırpalanmış ve kısmen yenmiş olarak, onu teşhis etmek için geleneksel ipuçlarının hiçbiri yoktu. Kendisi için herhangi bir kayıp ihbarı yapılmamıştı. Ancak iki gün içinde kimliği tespit edildi. Nedeni: Vücudu özgürce dövmelerle süslenmişti. Dövmeler bir vor'un işaretiydi - Rusça "hırsız" kelimesi, aynı zamanda Sovyet yeraltı dünyasının bir kariyer üyesi için genel bir terimdi. Dövmelerin çoğu hala tanınabilir durumdaydı ve onları okuma konusunda bir uzman çağrıldı.
Bir saat içinde şifreleri çözülmüştü. Göğsünde sıçrayan geyik mi? Bu, kuzeydeki çalışma kamplarından birinde geçirilen bir dönemi simgeliyordu. Sağ kolundaki zincire sarılı bıçak mı? Adam, parmaklıklar ardındayken şiddetli bir saldırı (cinayet olmasa da) gerçekleştirmişti. Üç boğumunu mu çarpıyor? Üç ayrı hapis cezası infaz edildi. Belki de en çarpıcı olanı, kolunun üst kısmındaki, daha sonra açıkça bir dikenli telle çevrelenmiş olan kirli çapaydı: Kullanıcı, hizmetteyken işlediği bir suçtan hapis cezasına çarptırılmış bir donanma gazisiydi.
Bu ayrıntılarla donatıldığında, ölü adamın Matvei Lodochnik ya da 20 yıl önce bir donanma askerini neredeyse ölümüne dövmüş eski bir donanma emri subayı olan “Kayıkçı Matvei” olduğunu belirlemek nispeten hızlı bir meseleydi. Daha sonra Matvei, Vologda şehrinde yeraltı dünyasının demirbaşlarından biri haline geldi. Polis, Matvei'nin neden Leningrad'da olduğunu veya neden öldüğünü hiçbir zaman tam olarak öğrenemedi. Ancak onun tanımlanabilmesindeki hız, yalnızca Sovyet yeraltı dünyasının özel görsel diline değil, aynı zamanda evrenselliğine de tanıklık ediyor. Dövmeleri, hem suç yaşamına bağlılığı hem de özgeçmişiydi.
Vory (vor'un çoğulu) altkültürü daha önceki, çarlık yıllarına kadar uzanır, ancak 1930'lar ve 1950'ler arasındaki Stalin'in gulaglarında radikal bir şekilde yeniden şekillendirildi. İlk olarak, suçlular meşru dünyayı tavizsiz bir şekilde reddetmeyi benimsediler ve kendilerine bir meydan okuma hareketi olarak görünür bir şekilde dövme yaptılar. Kendi dilleri, kendi gelenekleri ve kendi otorite figürleri vardı. Zamanla, vory baskınlıklarını kaybedecekti, ancak tamamen yok olmadılar. Sovyet sonrası Rusya'da yeni seçkinlerle kaynaştılar. Dövmeler ya kayboldu ya da yırtıcı yeni bir gangster-işadamı türü olan avtoritet'in ("otorite") bembeyaz beyaz gömleklerinin altına gizlendi.
1990'larda her şey ele geçirilmek üzereydi ve yeni vory iki eliyle uzandı. Devlet varlıkları özelleştirildi, işletmeler koruma için para ödemek zorunda kaldı ve demir perde inerken Rus gangsterleri dünyanın geri kalanına saldırdı. Vory, kendi tarzında, Rusya'nın 20. yüzyılda yaşadığı değişikliklerin bir yansıması olan bir yaşam biçiminin parçasıydı. Organize suç, kendisinin daha organize hale geldiği bir Rusya'da gerçekten kendine gelmeye başladı. Bin yılın başlangıcından bu yana Başkan Vladimir Putin altında merkezi otoritenin restorasyonundan bu yana, yeni vori yeniden adapte oldu, daha düşük bir profil aldı ve hatta gerektiğinde devlet için çalıştı.
Rus organize suçunun ortaya çıkardığı zorluk, yalnızca evde değil, zorlu bir meydan okumadır. Dünya çapında uyuşturucu ve insan kaçakçılığı yapıyor, isyancıları ve gangsterleri silahlandırıyor ve kara para aklamadan bilgisayar korsanlığına kadar her tür suç hizmetini satıyor. Bütün bunlara rağmen, dünyanın geri kalanının çoğu, bu gangsterlerin parasını aklamaya ve onlara pahalı çatı katı daireleri satmaya istekli - aslında, genellikle memnun - olmaya devam ediyor.
Rusya'yı gangsterler mi yönetiyor? Hayır, elbette hayır ve kendilerini onlara karşı mücadeleye adamış birçok kararlı, adanmış Rus polis memuru ve yargıçla tanıştım. Bununla birlikte, birçok işletme ve politikacı, yasal uygulamalardan çok yeraltı dünyasına borçlu olan yöntemleri kullanır. Devlet, savaşları için bilgisayar korsanlarını ve silahlı gangsterleri işe alıyor (ve bu ay Salisbury'de Sergei Skripal'e suikast girişiminde suçluların ajan olarak kullanıldığına dair öneriler var). Sokaklarda vor şarkıları ve vor argoları duyabilirsiniz. Putin bile zaman zaman sokaktaki kimliğini yeniden öne çıkarmak için bunu kullanıyor. Belki de asıl soru, devletin gangsterleri ne kadar ehlileştirmeyi başardığı değil, vory değerlerinin ve uygulamalarının modern Rusya'yı ne kadar şekillendirdiğidir.
Birçok yorumcu Rusya'yı bir "mafya devleti" olarak nitelendirdi. Kesinlikle akılda kalıcı bir sıfat, ama aslında ne anlama geliyor? İspanyol savcı José Grinda González için – ülkesindeki Rus çetelerinin özel bir belası – bu, Kremlin'in (veya en azından devlet güvenlik aygıtının), suçluların kontrolü altında olmaktan ziyade, çeteleri yapan karanlık bir kuklacı olduğu anlamına geliyor. iplerinde dans et. Gerçek daha karmaşıktır. Kremlin, Rusya'daki organize suçu kontrol etmiyor ve onun tarafından kontrol edilmiyor. Aksine, organize suç, Putin'in altında gelişiyor, çünkü onun sisteminin özüyle uyumlu olabilir.
Rusya'da organize suç için elverişli bir ortam sağlayan çok yüksek düzeyde yolsuzluk var. Rusya'nın yamyam kapitalizminin sunduğu fırsatlardan yararlananlar sadece profesyonel suçlular değil - devlet görevlileri de kendi suç fırsatlarını giderek daha organize bir şekilde kullanıyor. 2016 yılında polis, polis teşkilatının yolsuzlukla mücadele bölümündeki bir daire başkanı vekili olan Albay Dmitry Zakharchenko'nun dairesine baskın düzenledi. Orada nakit olarak 123 milyon dolar (87 milyon sterlin) buldular: o kadar çok para vardı ki, müfettişler, hepsini alacak kadar büyük bir konteyner bulduklarında aramayı durdurmak zorunda kaldılar. Varsayım, paranın tamamının kendisine ait olmadığı, daha ziyade polis saflarındaki organize suç gruplarının genellikle bilindiği gibi bir oboroten çetesinin veya “kurt adamların” ortak fonunun sahibi olduğudur.
Putin, yolsuzluğun yaygın olduğunu defalarca kamuoyu önünde kabul etti. Bununla birlikte, 18 yıllık saltanatından sonra, halka açık bir kararlılık gösterisinden ve tek kullanımlık günah keçisi olarak hizmet eden yetkililerin periyodik olarak tasfiyesinden daha fazlasını amaçladığına dair çok az kanıt gördük.
Seçkinler ve gangsterler arasındaki bağlantı, genellikle karşılıklı olarak karlı ilişkiler etrafında döner - ancak bu ilişkiler de muhteşem şekillerde dağılabilir. Said Amirov vakasını ele alalım. 1998'den itibaren Amirov, Kuzey Kafkasya Dağıstan Cumhuriyeti'nin başkenti Mahaçkale şehrini kendi siyasi-suçlu beyliği olarak yönetti. Dağıstan'daki tartışmasız en asi şehri, kendisi de birçok yönden Rusya Federasyonu'ndaki en asi cumhuriyeti kontrol etmek için özel bir kişi gerekti. Amirov, kelimenin tam anlamıyla, neredeyse yok edilemez görünüyordu. En az bir düzine suikast girişiminden sağ kurtuldu, 1993'te omurgasına saplanan bir kurşunun ardından tekerlekli sandalyeye mahkum edilmesi ve 1998'de ofisine yapılan roket saldırısı da dahil. En az politik olarak karşı çıkılmaz görünüyordu. Devam eden vahşet, yolsuzluk ve suç bağlantıları iddialarına rağmen, dört Dağıstanlı lider ve üç Rus devlet başkanı gördü.
15 yıl boyunca Moskova, Amirov'un kendi derebeyliğini inşa etmesine izin verecek kadar mutluydu, çünkü en azından onu disiplinli tuttu ve merkeze açık bir meydan okuma yapmadı. Devlet nihayet 2013'te ona karşı harekete geçmeye karar verdiğinde, yerel güç tabanının gücünü düşünmek zorunda kaldı. Tutuklanması, cumhuriyetin dışından getirilen, zırhlı araçlar ve helikopterlerle desteklenen Federal Güvenlik Servisi (FSB) özel kuvvetlerinin öncülük ettiği düşman topraklarına yapılan bir baskın gibiydi. Amirov'un diğer 10 şüpheliyle birlikte derhal Moskova'daki bir hapishaneye nakledildiği yerel yetkililer üzerindeki etkisi o kadar fazlaydı ki.
Moskova neden Amirov'a düşman oldu? Putin'in düşmanlarını kovuşturmak ve bastırmak için kullandığı organizasyon olan güçlü Soruşturma Komitesi'nin 2011'de bölge başkanlarından birinin öldürülmesine karışması sayesinde kötü bir duruma düşmüş gibi görünüyor. Bu, adaletin bir hesap vermekten çok hizmet ettiğini görmekle ilgili değildi. Amirov, maksimum güvenlikli bir hapishane kolonisinde 10 yıl hapis cezasına çarptırıldı ve devlet ödüllerinden mahrum bırakıldı (ironik bir şekilde, kendisine FSB tarafından verilen bazıları da dahil). Bu, Kremlin'in eski yerel güçlü adamlarından biri için emsalsizdi ve diğer yerel kleptokratlar için uyarıcı bir hikayeydi. Bir zamanlar Amirov'u takdire şayan bir yerel vekil yapan özellikler – Dağıstan'ın karmaşık siyasetini yönetme becerisi, acımasızlığı, hem yeraltı hem de meşru dünyayı kapsayan ağı, endüstriyel ölçekteki yozlaşması, kendisi için çıkarcı hırsı ve ailesi - hepsi yükümlülük haline gelmişti.
Modern Rus devleti 1990'larda olduğundan çok daha güçlü ve siyasi otoritesini kıskanıyor. Modern Rusya'da zenginleşen çeteler, bunu devlete karşı değil, devletle birlikte çalışarak yapma eğilimindedir. Başka bir deyişle: Kremlin adına iyi yapın ve Kremlin görmezden gelecek. Aksi takdirde, devletin şehirdeki en büyük çete olduğu size hatırlatılacaktır.
Bir keresinde, işi esas olarak Donetsk'ten bazı Ukraynalı gangsterler adına kötü yapılmış sahte CD'leri piyasaya boşaltmak gibi görünen bir Rus girişimciyle konuştuğumu hatırlayın. Organize suçta çalışmak konusunda ne hissettiği sorulduğunda, "Hepsi iş, sadece iş" önerisini havada uçuştu.
Bugünün Rusya'sındaki organize suçun temel bir özelliği, meşru ekonomiyle bağlantılılığının derinliğidir. Rusya'da kirli parayı temiz paradan ayırmak umutsuz bir iştir, çünkü 1990'larda en iyi ihtimalle etik açıdan sorgulanabilir ve en kötü ihtimalle düpedüz yasadışı olan uygulamalara girmeden ciddi miktarda para kazanmak neredeyse imkansızdı.
Bu süre zarfında cinayet, ticari anlaşmazlıkları çözmenin iç karartıcı derecede yaygın bir yoluydu. Örneğin 90'ların başındaki kötü şöhretli “alüminyum savaşları”, haydutların fabrikaları işgal ettiğini, bir dizi cinayeti ve metal endüstrilerinde organize suç faaliyetinin korkunç hesaplarını gördü. Son araştırmalar, bu savaşlarla ilgili sözleşmeli cinayetlerin muhtemelen binlerce olduğunu gösteriyor.
Bununla birlikte, 90'lardan beri, ekonominin çoğunda gangsterizmin aleni rolü azalmaktadır. Eski mafya avukatı Valery Karyshev'in geçen yıl yazdığı gibi: “Çılgın 90'lar tarihe geçti… Suç dünyasının şahsen tanıdığım pek çok efsanesi artık yerle bir oldu. Başkentin merkezinde bile silahlı çatışmalar oldu ama sözleşmeli cinayetler azaldı. Geri tepmeler ve baskınlar olmasına rağmen, raket hardcore formunda ortadan kayboldu. Artık iş dünyası, çatışmalarını haydutlar ve küstahlarla değil mahkemede çözüyor.”
“Baskın” – fiziksel veya yasal zorlama yoluyla varlıklara ve şirketlere el konulması – ciddi bir sorun olmaya devam ediyor, ancak geçmişte olduğundan daha az şiddetle bağlantılı. İngiltere merkezli bir işadamı, mülklerinden birini çalma girişimleri nedeniyle 2009'da iki kez Moskova'ya uçmak zorunda kaldığını söyledi. Eşkıyalar ilk kez kapıda belirdi ve güvenlik görevlisinin yanından geçti. İşadamı, onları dışarı attırmak için yerel polisten yardım istemek zorunda kaldı. Ancak ikinci kez, akıncılar avukatlar ve icra memurları şeklinde, mülkün (var olmayan) bir borcu ödemek için ellerinde imzalandığını iddia eden belgelerle geldi. Haydutlardan kurtulmak birkaç saat sürdü ve polis şefine makul bir rüşvet, yasal zorluklarla uğraşmak için haftalar ve yasal ücretler ve yasadışı teşvikler olarak ödenen büyük meblağlar olduğundan şüpheleniyorum.
Bu, yeni gangster-işadamlarını hukukun üstünlüğünün şampiyonları yapmaz. Sistem içinde bir dereceye kadar öngörülebilirliği takdir ediyorlar ve ayrıca - artık zengin olduklarına göre - mülkiyet haklarını korumaya adanmış bir devlet aygıtı. Ancak dürüst, iyi işleyen bir polis teşkilatı ile kararlı, yozlaşmamış bir yargının kendileri için ciddi bir tehdit oluşturacağının da farkındadırlar. Sonuç olarak, mevcut, tehlikeye atılmış statükoyu korumak konusunda güçlü bir çıkarları var.
Nasıl Rus dili suç argosundan ödünç alınan birçok şey tarafından sömürgeleştirildiyse, düzenli Rus ticari uygulamaları da yeraltı alışkanlıkları ve yöntemleriyle dolu hale geldi. Kurumsal casusluk, rüşvet ve sözleşmeleri bozmak ve rakipleri kandırmak için siyasi nüfuz kullanımı olağan olmaya devam ediyor ve suç ve iş dünyalarını birbirine bağlamaya devam ediyor. Aynı şekilde, yeni nesil suç patronlarının da meşru ve “gri” iş alanlarında aktif olmaları her zamankinden daha olasıdır.
Rusya'nınki kadar kapsamlı yeraltı ekonomisi, kaçınılmaz olarak karmaşık bir dizi hizmet endüstrisi ve pazar nişleri geliştirir. 90'lı yıllarda, ilk ve en belirgin ihtiyaç, haydutlar ve bacak kıranlar içindi. Daha karmaşık amaçlar için, özellikle suikastler için, organize suç çeteleri sporculara ve dövüş sanatçılarına baktı - ilk çetelerin çoğu, Moskova'nın Lyubertsy çetesini oluşturan halterciler ve güreşçiler gibi spor kulüplerinden geliyordu - ya da mevcut ve eski polis ve askeri personele.
Kötü şöhretli Alexander Solonik (“Büyük İskender” veya “Süper Katil” lakaplı) eski bir asker ve çevik kuvvet polisi üyesiydi ve iyi korunan gangsterlere suikast yapmak konusunda uzmanlaşmış, kiralık katil oldu. Daha sonra bu tür üç cinayeti itiraf etti. Aynı zamanda, kısmen 1994'te bir polis karakolundan kaçmaya çalışırken yedi güvenlik görevlisini öldürmeden önce etkisiz hale gelmeden önce savaştığı hikayesi sayesinde bir tür efsane haline geldi; ve 1995'te Moskova'daki Matrosskaya Tishina hapishanesinden firar eden çok az insandan biri olmak.
Solonik, bazıları doğrudan rakip olan çok çeşitli suç grupları için çalıştı. Bu bir sorun olarak görülmedi, sadece Rus yeraltı dünyasının serbest piyasasının bir yansıması olarak görüldü. Ancak cezaevinden kaçıp Yunanistan'a kaçtığında kendi başına çete lideri olmaya başladı ve hizmet sağlayıcıdan çok oyuncu oldu. Tarafsız statüsünü kaybetti ve 1997'de daha önce bağlantılı olduğu çetelerden biri onu öldürdü. Solonik ne yaptığını çok iyi biliyordu, ancak modern Rusya'da bazen gangsterler için çalışıp çalışmadığınızı bilmek bile zor. Organize suç patronu Vasily Naumov'un 1997'de öldürülmesi, St Petersburg polisi için özel bir utanç kaynağı oldu: Korumalarının, gücün seçkin hızlı müdahale timlerinden birinin üyeleri olduğu, ay ışığı altında olduğu ve görünüşe göre bir paravan şirket aracılığıyla meşru bir şekilde angaje oldukları ortaya çıktı. Kimi koruduklarını tam olarak bilip bilmediklerini hala kesin olarak bilmiyoruz.
Bu, suçluların devlet kurumlarından hizmet satın alabilmelerinin birçok yolundan sadece birini temsil ediyor. Diğer hizmetler, güvenlik kurumları tarafından yapılan telefon dinlemelerini ve aracınıza yanıp sönen mavi bir acil servis ışığı yerleştirme hakkı için bir yetkiliye ödeme yapmak gibi daha önemsiz seçenekleri içerir. Migalki olarak bilinen bu tür ışıklar, birçok Rus sürücü için bir tartışma konusu ve yetkililer, iş adamları ve gangsterler tarafından kırmızı ışıkta geçmelerine ve genellikle trafik kurallarından kaçınmalarına izin vermek için geniş çapta kötüye kullanılıyor. Son zamanlarda kısıtlanmış olsalar da, yine de nakit ve bağlantıların bir dereceye kadar cezasızlık satın alabileceği bir kültürü özetliyorlar.
Çetelerin istihdam ettiği bazı siber suçlular ve siber güvenlik uzmanları da hükümet için çalışıyor. Ancak çoğu yapmaz. Yapıları genellikle kolektif olduğundan, bilgisayar korsanlarının kendileri nadiren organize suç modeline uyarlar. Çete üyesi olmak yerine, belirli işler için işe alınan dış danışmanlar olma eğilimindedirler.
Suç operasyonlarının artan karmaşıklığı, özellikle beyaz yakalı suçlara doğru kayması, mali uzmanlara, kendi fonlarını ve ayrıca ekonomik suçlarını yönetmeleri için bir ihtiyaç yaratmıştır. En kötü şöhretlisi, mafyanın tercih ettiği para yöneticisi olarak kendine özgün bir rol kurmuş olan Semyon Mogilevich olmaya devam ediyor. FBI'ın en çok aranan kaçaklarından biri ve Interpol'ün kırmızı bülten uluslararası tutuklama emrine konu olan Mogilevich, kara para aklama ve dolandırıcılık suçlamalarıyla suçlanıyor, ancak Moskova'da rahat ve açık bir şekilde yaşıyor. Bir Rus vatandaşı olarak iade edilmeye karşı güvende. (Aynı zamanda Ukrayna, Yunanistan ve İsrail vatandaşıdır.)
Mogilevich'in 20 yıllık kariyeri, çok sayıda organize suç örgütü için aklama ve para taşıma - bu süreçte kendisini birçoğu için vazgeçilmez hale getiriyor - belki de ona herhangi bir koruma veya vücut zırhından daha fazla güvenlik sağlıyor. Çok sayıda güçlü insan onun hizmetlerine ihtiyaç duyar ve çok sayıda kişi onun taşıdığı sırlardan korkar. Gerçekten de, 2008'de Moskova polisi onu kazayla tutukladığında (o sırada Sergei Shnaider adını kullanıyordu), birkaç polis memurundan, söz konusu komutanın hükümeti utanç verici bir ikilemle karşı karşıya bıraktığı için vahşice giyindiğini duydum: zayıf ya da aptal görünmeden onu nasıl serbest bırakabilirim? Sonunda kapalı bir mahkemeye çıkarıldı ve dava delil yetersizliğinden reddedildi.
Rus organize suçunun böylesine karmaşık bir hizmet ekonomisi yaratması, ölçeği, gelişmişliği ve istikrarı hakkında çok şey söylüyor. Bu süreçte, eski vory, en azından kendi şartlarında ölüyor. Bir keresinde, hakkınız olmadığını düşündükleri bir suç dövmesi yaptıysanız, o deri parçasının bir bıçakla zorla çıkarılması riskini taşıyordunuz - eğer şanslıysanız. Şimdi kimsenin umurunda değil: sadece mürekkeplenmek için para ödüyorsunuz. Suç, bir zamanlar insanları tanımlayan, onları toplumun geri kalanından ayıran bir şeydi. Şimdi, o toplum içinde güç ve refaha giden başka bir yoldur ve vor altkültürünü ayrı ve farklı tutmak için orada olan geleneklerin artık anlamı veya değeri yoktur.
Bir keresinde konuştuğum bir vor acı acı şikayet etti, “geri kalanınız bize bulaştı ve ölüyoruz”, ancak enfeksiyon her iki yönde de geçti. Modern Rusya'nın örgütlenme ve çalışma ilkelerinin çoğu, yeraltı dünyasının liderliğini takip ediyor. Belki de, herkesin artık bir vor olduğu ve vorovskoi mir'in - hırsızların dünyası - kazandığı kadar, vory'nin ortadan kaybolması değil.
Rusya, "yasaları ihlal ettikleri" gerekçesiyle ülkede faaliyet gösteren uluslararası kuruluşların bürolarını kapattı. AB karara tepki gösterdi.Rusya Adalet Bakanlığı, aralarında Uluslararası Af (Amnesty International) ve İnsan Hakları İzleme (HRW) örgütlerinin bulunduğu çok sayıda uluslararası kuruluş ile birçok Alman vakfının ülkedeki bürolarının, "Rus yasalarını ihlal ettikleri" gerekçesiyle yabancı sivil toplum kuruluşları kaydından çıkartıldığını bildirdi. Uluslararası Af Örgütü tarafından yapılan açıklamada, söz konusu adımın fiilen kuruluşların kapatılması anlamına geldiği belirtildi.
Rusya Adalet Bakanlığı'nın açıklamasına göre, resmi kayıtlardan çıkartılan 15 kuruluş arasında Almanya'da Sosyal Demokrat Parti'ye (SPD) yakınlığı ile bilinen Friedrich Ebert Vakfı, Hür Demokrat Parti'ye (FDP) yakınlığı ile bilinen Friedrich Naumann Vakfı, Amerika Birleşik Devletleri (ABD) merkezli Carnegie Uluslararası Barış Vakfı (Carnegie Endowment for International Peace) ve Polonya Senatosu'nun himayesindeki sivil toplum kuruluşu Polonya Toplumu (Wspolnota Polska) bulunuyor.
AB: Hiçbir gerekçe bu adımı haklı çıkartmaz
Avrupa Birliği (AB) ise Rusya'nın uluslararası kuruluşları yasaklamasına tepki gösterdi. AB Dış İlişkiler ve Güvenlik Politikaları Yüksek Temsilcisi Josep Borrell'in sözcüsü tarafından Cumartesi günü yapılan açıklamada, Rusya Savunma Bakanlığı'nın kararından derin üzüntü duyulduğu belirtildi.
Açıklamada, hak ve özgürlüklerin korunması için faaliyet gösteren bu kuruluşlara yönelik adımın haklı hiçbir gerekçesi olamayacağı ifade edilerek, söz konusu yasak ile Rus yönetiminin halkın ifade ve düşünce özgürlüğü hakkını da elinden aldığı kaydedildi.
İnsan hakları örgütlerinden tepki
Rusya'nın kararına tepki gösteren Uluslararası Af Örgütü Genel Sekreteri Agnes Callarmard da, "Örgütler, insan haklarını savundukları ve Rus yetkililere doğruyu söyledikleri için cezalandırıldılar" değerlendirmesinde bulundu. Callamard, Rus hükümetinin, Af örgütünün Moskova'daki bürosunun kapatılması ile "insan hakları ihlallerinin belgelenmesini ve ortaya çıkartılmasını" engelleyemeyeceğini ifade etti.
İnsan Hakları İzleme örgütü de Rusya'daki insan hakları ihlallerini araştırmayı sürdüreceğini duyurdu.
Yeşiller'in Federal Parlamento Grup Başkanı Britta Hasselmann
Almanya'da koalisyon hükümetinin ortaklarından, Yeşiller'in Federal Parlamento Grup Başkanı Britta Hasselmann da, partiye yakınlığı ile bilinen Heinrich Böll Vakfı'nın da bu karardan etkilendiğini belirterek, Rusya'nın kararına tepki gösterdi. Hasselmann, yaptırım uygulanan kuruluşların, "Rus sivil toplumu ve takibata uğrayan çok sayıdaki Rus için bir bağlantı noktası oluşturduğunu" bildirdi. Britta Hasselmann ayrıca, "Bu örgütlerin ve siyasi vakıfların Kremlin tarafından zorla kapatılmasını kınıyoruz" ifadesini kullandı.
"Otoriterlik ve totaliterlik yönünde bir adım"
Moskova'nın aldığı kararı değerlendiren Friedrich Naumann Vakfı Yönetim Kurulu Başkanı Prof. Dr. Karl-Heinz Paque ise, "Rusya'da kim vatandaş ve insan hakları için mücadele ediyorsa, cezalandırılıyor, tehdit ediliyor ve zorluklarla karşılaşıyor" dedi. Paque, Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin'in "özgürlükçü ve demokratik değerlere karşı saldırganlığının Ukrayna sınırlarını aştığını" da dile getirerek, söz konusu kararı "otoriterlik ve totaliterlik yönünde atılan bir adım" olarak değerlendirdi.
Ukrayna'ya yönelik saldırılarını "askeri operasyon" olarak nitelendiren Rusya, bu saldırılara başladığı 24 Şubat'tan beri Rus ve yabancı medyaya ait çok sayıda internet sitesini kapatmıştı.
Mart ayında uygulamaya giren yeni yasal düzenlemelerde de, "operasyon" hakkında "yanlış bilgi" yayanlara hapis cezasına varan yaptırımlar öngörülmüştü.
 | |
Duvar’daki son yazımda şu meşhur Rusya oligarklarından bazılarını size tanıtmaya çalışmıştım. Bunlardan birini ayrıca sunmak üzere kenara ayırırken, onu sadece kahramanlarından biri saymamız gereken daha büyük hikâyenin içine düştüm. Kırım, hakkında bol hamaset eşliğinde atıp tutmayı ne kadar sevsek de bizim için bilinmez bir yer. Öğrendiklerimi aktarayım.
Alexander Anatolyeviç Ponomarenko, Rusya’nın en yoğun trafikli (2019’da yaklaşık 50 milyon yolcu) uluslararası havalimanı Şeremetyevo’nun Direktörler Kurulu Başkanı. Kırım -o zaman Ukrayna toprağı- doğumlu. Gençliğinde boks yapmış, Ukrayna Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti’nde gençler şampiyonluğu kazanmış. Daha sonra ortağı olacak Alexander Skorobogatko ile Simferopol Devlet Üniversitesi’nde tanışmış, iş hayatına birlikte atılmışlar. Ponomarenko bunu “ortak değerlerimiz vardı” diye anlatıyor. Var hakikaten; anlaşılıyor.
|
SUÇ CENNETİNDE ÇETE SAVAŞLARIPonomarenko-Skorobogatko ikilisinin, 1980’lerin sonları, 1990’ların başlarında Kırım Yarımadası’na nam salmış Salem çetesine mensup oldukları ileri sürülüyor. (Çetenin adı konusunda, biri fazla hafif gözüken iki rivayete rastladım: Koli koli Salem sigarası getirip satıyorlarmış, bundan veya takıldıkları kafenin adı Salem’miş, ondan geliyor diye.) İyi zamanında 1200’e yakın üyesi bulunan bu çete, Kırım’ın Ekonomik Yeniden-doğuşu Partisi (PEVK) ile bağlantılı. Parti için çetenin “uzantısı” diyen de var.
Kırım’ın kaçakçılık, para aklama, haraç gibi kirli işlerin serbestçe sürdürüldüğü bir suç cenneti haline geldiği 1990’lar boyunca giderek kızışan mafya-çete savaşları öyle sertleşmişti ki, Salem ile rakip mafya “Başmaki” birbirlerini harap etmişlerdi. (“Başmaki”nin adının kaynağını bulamadım. Bir yerde “Ayakkabılar” olarak geçiyor, anlamı nedir, bulamadım.) Polisin de üzerlerine gitmesiyle, çetelerin etkinliği kırılmış görünüyordu. PEVK, 1998 seçimlerinde ancak yüzde yarım oy alabilmişti. Ancak aşağıda göreceğimiz üzre, mafya etkinliği kırılmamış, sınıf atlamıştı. Bir uzman, “Takımları çekip ihale işlerine girmenin büfeden haraç almaya göre çok daha büyük kazançlar getireceğine uyandılar,” diye anlatıyor, mealen.
Kırım’ın mafya geçmişi sağlam. Suç örgütlerinin eli kolu yönetim düzeyine hep uzanmış ya da devletin eli hep bunların arasındaymış; artık nasıl diyeceksek. SSCB’nin çözülüşünden sonra gerçi daha görünür olmuşlardı, ama çeteler Kırım’da 1991 ertesinde ortaya çıkmadı. Kırım Gangsterleri adlı kitabında gazeteci Konstantin Çernetsov, yarımada çapında her türlü yasadışı işi yürüten Salem çetesinin SSCB zamanında KGB yerel birimince kontrol edildiğini ileri sürüyor. Kırım’daki Rus çetelerinin hepsi için bu söyleniyor. Ayrıca Kırım Ukrayna’ya bağlıyken de buradaki mafya düzeninin (özellikle uyuşturucu ve kaçak sigara işlerinde) büyük ağabey Rusya mafyasıyla bağlantı içerisinde sürdürüldüğü biliniyor. Hem akış iki yönlü. Yarımadada yasadışı işlerden elde edilen kara para Rusya bankaları aracılığıyla aklanagelmişti.
EŞOFMAN YERİNE TAKIM ELBİSE1990’ların şiddet dolu yıllarından sonra, çetelerin, savaşarak birbirlerini tüketmek yerine “iş yaparak” daha büyük oynamayı yeğledikleri görüldü. Çetelerin tetikçileri, ayakçıları ya öldürülür ya hapse düşerken, tepedekiler paralarını yasal-meşru işlere aktarıp zenginleşmeyi sürdürdüler. 2000’lerde Kırım’daki örgütlü suç manzarası kökten değişti. Rusya uzmanı akademisyen Mark Galeotti, 2006’dan bir ABD Büyükelçiliği mesajını aktarıyor: “Kırım’ın yeni suçluları 1990’lardakilerden tamamen farklı: eskiler, eşofman giyen, Kırım’a ‘Ukrayna Sicilyası’ namı kazandıran, eli tabancalı ‘haydutlar’dı ve sonunda ya hapse girerler ya vurulurlar, toprağa düşerlerdi. Şimdikilerse yerel hükümete ya da meşru işlere giriyorlar.”
Anlıyoruz ki, günümüzün Kırım kökenli veya bağlantılı birtakım işadamları, oligarkları bu çete(ler)den çıkma. Tabiî Kırım’ı idare edenler de. Bölgenin eski başsavcısı Viktor Şemçuk şöyle anlatmıştı: “Kırım’da bir parlamento oturumunun, [milletvekillerinin] öldürülen ‘kardeşlerinden’ birinin onuruna bir dakikalık saygı duruşuyla başlaması sıradan hadiseydi.”
Organize suç örgütlerinin tepe elemanlarını siyasete taşıyan bir kuruluş da, Ukrayna’nın, halk hareketiyle devrilen Rusya yanlısı başkanı Viktor Yanukoviç’in Bölgeler Partisi. Ukrayna’nın “ayrılıkçı” vilayetlerinden Donetsk ile Kırım, bu partinin kalelerinden. Yanukoviç’in sahip çıktığı ve milletvekili seçilmesini sağladığı en simgesel şahsiyet, Salem çetesinin lideri Alexander Melnik. 1990’larda otuzu işadamı, ikisi polis, biri gazeteci, on beşi rakip mafya elemanı tam elli iki kişiyi öldürmüş çetenin başındaki adam.
Dönüşüm sürecinin ardından Kırım’ın mafyacıları -elbette süren kaçakçılık ve turizm gibi büyük kalemlerin yanısıra- arazi ve inşaat işlerine girdiler. SSCB döneminde yarımadadan sürülen Kırım Tatarlarının geri dönmeye başlamasıyla canlanan konut sektöründen bol para kazanacaklarını öngörmüşlerdi. Başmaki çetesi, SC Tavria Simferopol kulübünü ele geçirdi. Çünkü kulübe ait mal mülk çok. Eski mafyacı yeni işadamları, yolsuzluğa batmış bürokratların işbirliğiyle araziler kapıp inşaatlar yapmaya koyuldular. Mafya için pek kârlı bir alan da, yarımadanın Rusya’ya bağlanmasıyla burayı terk eden Ukraynalılara ait arazilere, mülklere, gelirlere elkonması. Kimin kazanacağı ayarlanmış açık artırmalarla, yarımadayı terk etmek zorunda kalanların mallarına mülklerine çökülüyor. Ukrayna hükümetinin verilerine göre, değeri 110 milyon doları bulan 80 bin hektar arazi ve mülkler bu şekilde gasp edildi.
YENİDEN SUİKASTLAR VE 'ÇÖKME' İŞLEMLERİLacileri çekti diye Kırım mafyası elbette yalnız tehditlerle, kağıt üstü manevralarıyla çalışmıyor. 2010-2013 arasında iki sayfiye yerinin belediye başkanları ile bir köy heyeti üyesi öldürüldü. 2015 Nisan’ında bir gün arayla, Rusya yanlısı Segodnya gazetesinin yayın yönetmeni Oles Buzyna ile Bölgeler Parti’sinden eski milletvekili Oleg Kalaşnikov vuruldu.
Kanlı mafyozo işlerin Kırım’la sınırlı olmadığını, Ukrayna’nın başka yerlerinde de suikastlarla sıkça karşılaşıldığını araya katmalıyız. İçişleri bakanlığının elindeki sayılara göre 2007 başından 2012 sonuna kadar, Kırım, Odesa ve Harkiv başta olmak üzere, ülkenin çeşitli şehirlerinde mafya işi 147 cinayet işlendi (2007 ve 2008’de 30’ar, 2009’da 16, 2010’da 25, 2011’de 28 ve 2012’de 18). 1990’larda mafya elemanları birbirlerini vuruyorlardı, 2000’lerde vurulanlar artık rakip şirketlerin başlarındakiler, işadamlarıydı. 2013’te, teknoloji şirketi NRAVO’nun ortağı ve müdürü Roman Mikita’nın Lviv’de bıçaklanarak, otomobil yedek parçaları ithal eden Omega Avtopastavka’nın genel müdürü Yaroslav Bisaga’nın Harkiv’de vurularak öldürülmeleri, tipik örnekler.
Mafyanın “meşru iş” yapmaya geçmesiyle şiddetin de bu alana kaymasının yanısıra, meşru işlerin yapılışına gayrimeşru pek çok yöntem girdi. Bunların başında, bizim “çökme” diye adlandırdığımız ve pek iyi bildiğimiz eylem geliyor. Matthew Rojansky’nin 2013’te yayınlanan, “Ukrayna’da Şirketlere Çökme” başlıklı çalışmasına göre, bu işin dört ana yöntemi var: Başına işler açarak şirketi iflasa zorlama, sonra ele geçirme; Şirketten biraz hisse alıp, rüşvetle çıkarılmış mahkeme kararlarıyla ve sahte evrakla kendini büyük hissedar göstererek kontrolu ele geçirme; Hakimlere rüşvet vererek şirkete büyük cezalar verdirme, düştüğü ödeme güçlüğünden yararlanarak ele geçirme; Nihayet, müfettiş denetimleri, izin ve lisansların iptali, vergi cezalarından başlayıp doğrudan doğruya tehdit veya şiddetle ele geçirmeye uzanan, daha da faullü yöntemler. Yargıçlar ve devlet görevlilerine rüşvetten, yolsuzluktan dava açılması, sıradan hadise haline gelmiş.
Mark Galeotti, Ulus-aşırı Örgütlü Suça Karşı Küresel İnisiyatif’in sitesinde, 2014 Nisan’ında, Rusya’nın hakimiyetine geçtikten sonra Kırım’ın organize suç cenneti olmaktan kurtulup kurtulamayacağını tartışıyor, “Her şeyden önce,” diye yazıyordu, “yerel otoritelerin iyice yerleşik Rus çetelerine karşı ciddî bir kampanyaya girişmeye kararlı olup olmadığına ilişkin ciddî sorular var.” Sorudan çok cevap bulunduğunu düşünebiliriz. Zira fiilî ilhakla birlikte Slav kökenli olmayanlara, Tatarların ve Kuzey Kafkasyalıların çetelerine karşı bunlar Rusya’dan destek görmeye başladıkları gibi, Kırım Cumhuriyeti Devlet Başkanı sıfatını taşıyan Sergey Aksyonov bizzat yarımadadaki büyük mafya teşkilatı Salem’in orta seviyedeki elemanlarından bir eski gangster! Mafyadayken lakabı “Gulyabani” türü bir şeymiş.
Aksyonov elbette bunu reddediyor. 1990’larda sadece “tütün ürünleri ithalatı” ile uğraştığını söylüyor. “Dolabımda iskeletler olsa siyasete girmezdim,” dedi. Ancak “Gulyabani”nin marifetlerine ilişkin polis kayıtları varolduğu gibi, Aksyonov 2009’da bunları dile getiren Kırım Rus Toplumu öndegelenlerinden Mikail Bakharev’e karşı hakaret davası açmaya kalktığında mahkeme davayı mesnetsiz bularak reddetti.
Galeotti’nin kitabında anlattığına göre, Rusya Federal Güvenlik Örgütü FSB, birbirleriyle kanlı bıçaklı olan iki büyük çeteyi, Kırım’ın Ukrayna’dan kop(arıl)masına varan süreçte, kâh tehditle kâh vaatle işbirliğine zorlamış, bilahare “yerel otoriteler” haline gelecek olan Rusya uzantılarıyla beraber hareket etmelerini sağlamıştı. Putin’in özel ilgisine mazhar olan Moskova merkezli motosikletliler teşkilatı “Gece Kurtları”nın Kırım’daki üyeleri, Rusya’nın ilhak sürecinin darbe aşamasında yarımadaya yerleştirdiği “yeşil adamlar”la birlikte sokakları tutmuşlardı. (“Gece Kurtları”, Donbas’ta da faaliyet gösterdiler. Rock kulüpleri kuran, dövme yarışmaları düzenleyen, merkezlerine Stalin ve İsa’nın resimlerini yanyana asan dindar-milliyetçi motosikletli “erkek örgütü”, Moskova’nın bilumum netameli durumlarda sivil desteği örgütlemek üzere halk arasına saldığı disiplinli bir güç.)
BÜYÜK TUTKULAR…Genç boksör Alexander Ponomarenko’ya dönelim. Salem çetesindeyken lakabı “Zangoç”muş.
O ve ortağı Skorobogatko, Kırım’da taşımacılık yaptılar, inşaat malzemeleri, plastik poşet ve kozmetik ürünleri ürettiler. Ufak çaplı işler. Ponomarenko, “Tutkularınız büyükse,” diyor, “bunların boy atmasına elverecek genişlikte bir yerde olmalısınız.” Moskova’ya geçip bankacılığa girişmişler. Başına geçtikleri ilk banka, Yalosbank, üç yıl sonra, 1996 krizinde batmış. Ancak öyle görünüyor ki, batmasının nedeni kriz değil. Zira bankaya yatırılmış iki trilyon Rublelik mevduat birden toz oluvermiş. Dönemin Moskova belediye başkanı, soruşturma açılmasını istemiş, ama iki kafadar bu işten yırtmayı becermişler.
İlgi çekici bir ayrıntı: Bankanın üç kurucusu aynı sıralarda dünyamızı terk etmiş: Babek Seruf zehirlenmiş, Alexander Goltsov Moskova’da vurulup öldürülmüş, Roman Frumson da İspanya’da bir villada ölü bulunmuş. Bu cinayetlerle ilgili soruşturmalar hiçbir yere varmamış.
Ponomarenko ile Skorobogatko’nun ilk banka batırma macerasından sonra kurdukları Russian General Bank, başarı öyküsü olmuş. Birkaç bankayı daha alıp ona katmışlar ve ortaya Investsberbank çıkmış. Bunu Macaristan’a 470 milyon dolara satmışlar. Ardından liman işletmeciliğine girmişler. Novorossiyk Ticarî Limanı’nda istikbal görüp hisselerini almaya başlamışlar. Limanı geliştirip değerini 4,9 milyar dolara çıkartmışlar. Hisselerini 2 milyar dolara satıp TPS Emlak Holding’i kurmuşlar, alışveriş merkezi inşaatlarına başlamışlar. 700 bin metrekare alana kurulu ticarî tesislere sahip olmuşlar. Nihayet TPS Avia’yı kurup, devlete ait Sheremetyevo Havalimanı’nı geliştirmeye girişmişler. Büyük ortaklarından olduğu, dış mekân reklamcılığı yapan Olimp şirketi, Moskova şehriyle metro reklamları için birkaç yıllığına anlaşma yapmış. Arada Ponomarenko’nun ortağı Skorobogatko iki defa Duma’ya seçilmiş. Birinde Rusya Liberal Demokrat Partisi’nden, öbüründe Birleşik Rusya’dan.
Ponomarenko bugün 3,3 milyar dolarlık servetiyle, Forbes’un en zengin Ruslar listesinde 31. sırada. Şanına yakışır şekilde, Fransız Riviera’sında, Saint-Jean-Cap-Ferrat’da mâlikâne sahibi. Rusya pasaportunun yanısıra, Kıbrıs Cumhuriyeti pasaportu da taşıyor.
2011’de Ponomarenko, Gelendzhik’te, korusuyla, bağıyla bahçesiyle, spor salonuyla havuzuyla, gözlerden uzak bir bina kompleksini satın almış. Otel yapacakmış. Bugün Putin’in özel sarayına dönüştürülen yer. Tesadüf bu ya!..
Rusya Federal Güvenlik Servisi (FSB) binası.Rusya Federal Güvenlik Servisi’ne (FSB) göre Moskova, ABD’nin talebiyle fidye yazılımı çetesi REvil’in liderini ve üyelerini gözaltına aldı; suç çetesi dağıtıldı.
Tutuklamalar Rusya’nın Ukrayna sınırında asker konuşlandırmasıyla ilişkilerin gerildiği bir dönemde Rusya ve ABD arasında nadir görülen bir işbirliğine işaret ediyor. Açıklama, Ukrayna’nın hükümet dairelerinin kapanmasına neden olan büyük bir siber saldırıya uğramasının ardından geldi. Ancak iki gelişmenin birbiriyle bağlantılı olduğuyla ilgili bir işaret yok.
FSB, polisle düzenledikleri operasyonda 25 adrese baskın düzenlendiklerini, 14 kişiyi gözaltına aldıklarını açıkladı. FSB açıklamasına göre ayrıca 426 milyon ruble, 600 bin dolar, 500 bin euro ile bilgisayar ekipmanları ve 20 lüks araca el konuldu.
REN televizyon kanalı yetkililerin evlere baskın, tutuklama ve yüklü miktarda dolara ve Rus rublesine el koyma görüntülerini paylaştı.
Moskova’da bir mahkeme gözaltına alınanların ikisinin kimliklerini Roman Muromsky ve Andrei Bessonov olarak açıkladı; bu kişilerin iki ay boyunca gözaltında tutulmasına karar verdi.
Reuters haber ajansına konuşan iki Moskovalı tanık, Muromsky’nin bir internet geliştirme uzmanı olduğunu ve işyerlerinin sitelerini oluşturmaya yardım ettiğini söyledi.
İstihbarat örgütü FSB’ye göre Rusya gruba karşı attığı adımları doğrudan ABD ile paylaştı. FSB, soruşturmanın ABD’nin talebiyle başlatıldığını bildirdi, ‘‘Organize suç yapılanmasının varlığına son verildi ve suç amacıyla kullandığı istihbarat altyapısı etkisiz hale getirildi’’ açıklamasını yaptı.
FSB, REvil üyeleri hakkında suçlama yapıldığını ve yedi yıla kadar hapis cezası alabileceklerini bildirdi.
Konu hakkında bilgi sahibi bir kaynak Interfax haber ajansına yaptığı açıklamada, grubun Rus vatandaşı üyelerinin ABD’ye teslim edilmeyeceğini söyledi.
ABD, Kasım ayında REvil grubunda kilit rollerdeki kişilerin kimliklerine dair bilgi paylaşanlara 10 milyon dolara kadar ödül vereceğini açıklamıştı.
ABD son yıllarda fidye yazılımı çetelerinin üst düzey saldırılarına hedef oldu. Konuyla ilgili doğrudan bilgi sahibi bir kaynak Haziran ayında Reuters’a yaptığı açıklamada REvil’in dünyanın en büyük et paketleme fabrikası JBS’e yapılan saldırıdan sorumlu olduğunun sanıldığını söylemişti.
Washington, Rus hükümetini geçmişte internette kötü niyetli faaliyetler yürütmekle suçlamış, ancak Moskova suçlamaları reddetmişti. REvil, aylardır büyük sanal saldırılarla suçlanmadı.
Tutuklamalar doğrulanmadıMerkezi İngiltere’de bulunan siber güvenlik şirketi Sophos’un risk araştırmacılarından John Shier grubun liderlerinin tutuklandığının bağımsız kaynaklarca doğrulanmadığını söyledi.
Uzman yine de operasyonun Rusya’da faaliyet gösteren diğer suç örgütlerine mesaj niteliğinde olacağını ve Rusya’nın aslında umdukları güvenli liman olmayabileceğini göstereceğini söyledi.
Rusyadan gelen üç şahıs Los Santos içerisinde sadece ticaret ile sorumlular. Uyuşturucu, silah, araba kaçakçılığı tarzında işledikleri suçlar ile bilinen üçlü grup. Kendilerini Santos'a açıp yeni işler peşindeler.
Ekstazi (ecstasy), son yıllarda popülaritesi olan sentetik uyarıcı uyuşturuculardandır. Sağlığa ciddi zararları vardır.
Ekstazi nasıl kullanılır?Genellikle üzerinde çeşitli resimler olan (kuş, fil vb.) renkli haplar şeklinde piyasada bulunan bu madde ağızdan alınır. Son zamanlarda tablet dışında kapsül, toz veya sıvı şekilde de üretildiği görülmektedir. Böylece ekstazinin kullanımı ağız yolu dışında enjekte etme veya burundan çekme gibi farklı yöntemlerle de kullanılmasına yol açmaktadır.
Ekstazi neden tercih edilir?Eğlence ortamlarında daha fazla keyif almaya yardımcı olacağı varsayılarak kullanılır.
Kullananlarda nasıl etki eder?Ekstazi yarım saat içinde etkisini gösterir ve bu etki 3-4 saate kadar devam eder. Kullananlarda açlık ve uyku ihtiyacının azalması, yorgunluğun hissedilmemesi, dayanıklılığın, zindeliğin ve öz güvenin artması, kolay iletişim ve etkileşim kurulmasına, sevgi, şefkat ve empati gibi duygularda artış olmasına yardımcı olur. Ancak bunların yanında kusma, titreme, terleme, dişleri sıkma, kramplar, vücut ısısında aşırı artış, ani kalp durması gibi sonuçlara da sebebiyet verebilir. Olumlu etki sağlasa bile bu etki geçtiğinde sonraki günler huzursuzluk, mutsuzluk ve gerginlik kendini gösterir ve tekrar kullanma arzusu doğar. Böylelikle diğer uyuşturucu maddelerde olduğu gibi kısır döngü başlar ve bağımlılık gelişir.
Kullanıcıların bilmesi gerekenlerEkstazi, görsel ve işitsel algıda bozulmalara sebebiyet vererek halusinasyonlara sebep olabilir. Özellikle alkolle karıştırıldığında ciddi derecede tehlikeli olabilir ve ölüme sebebiyet verebilir. Ölüm riski, hassas kullanıcılarda ve piyasada ecstasy adı altında satılan farklı karışımlar içeren ilaçların kullanılmasıyla da söz konusu olur. Bir başka tehlike ise fazla miktarda ekstazi kullanılması, sıvı tüketilmemesi ve bununla birlikte yoğun fiziksel aktivite yapılması (durmadan dans etme gibi) durumunda oluşacak dehidrasyona bağlı gelişebilecek ölümlerdir.
Ekstazi bağımlılığı nasıl tedavi edilir?Bir sağlık kuruluşuyla görüşerek tedavi planlaması yapmak atılacak ilk adımdır. Bu süreçte ayrıca kişinin kendisini daha iyi hissetmesi ve yoksunlukla baş etme becerilerinin geliştirilmesi için bir psikologla görüşülmesi faydalı olabilir.
Çete'den gelişen alt kısım;Phankrati, Alt kısımın lideriydi üst kısımda Vitaliy Stepanov vardı, Stepanov, Organizasyon'un lideri ve yöneticisiydi, Phankrati ise alt kısım olan Drill Gang'in lideriydi, alt kısım ondan üst kısım Stepanov'dan soruluyordu. Öncesinde sokak çetesi olan Phankrati'nin di ancak Rap'e ve Şarkı'ya olan bütünlükleri, yaptıkları işin gizli ve kimse tarafından bilinmemesi için maskeli işlere bulaşıyorlardı, acımasızca öldürmeye yöneliklerdi, onlar dikkat çekmeyen kısım olduğundan hiç de çekinmiyor ve korkmuyorlardı, "Flawie Organize" onların yaptıkları suç grubunun ismiydi.
