Oluşumun en önemli çekirdek yapısı kan bağına dayanan aile ilişkilerinden kuruluyor ve en tepeye en yaşlı, liderlik kabiliyeti olan kişi seçiliyordu.
Mafya aileleri yöresel bir kültürden geldikleri için o kadar geleneksel kurallar silsilesi oluşturmuşlardı ki, İtalya devletinin bile hiçbir yasası mafyanın üstünde değildi.
Bu kurallara ''omerta'' deniyordu. En önemlisi ise ''sessizlik'' idi. Yani en yakınınız bile mafya tarafından infaz edilse, bunu asla polise bildiremezdiniz.

Sicilya başta olmak üzere İtalya'nın neredeyse tamamında güç hakimiyeti kurduktan sonra sırada Amerika'nın yer altı dünyasına hakim olmak geliyordu.
Mafyaya kabul edilmek kolay bir şey değildir. Bunun için öncelikle bir yemin töreni düzenlenirdi.

Adayın en başta mafya adına bir infaz gerçekleştirmiş olması lazımdı. Eğer uygun şartları taşıyorsa ''capo'' yani kaptan denilen ve küçük grupların yöneticisi olan kişiler tarafından ansızın evinden alınırdı ve tören yapılacak alana getirilirdi. Törende tamı tamına 5 mafya üyesi olurdu. Daha fazla ya da az değil.
Adayın silah kullandığı eli bıçakla kesilir ve akan kan Hristiyanların kutsal saydığı bir azizin resminin üzerine damlatılırdı.
Bu resim ateşle tutuşturulur ve aday kağıt kül olana kadar bunu elinde tutar, ardından ise şu sözleri söylerdi: ''Aileye asla ihanet etmeyeceğime, dostlarımı canım pahasına koruyacağıma, karım ölüm döşeğinde olsa bile görevimi yerine getireceğime, yemin ederim!''
İtalyan mafyasında bu yemini bozmanın cezası yakılarak infaz edilmektir.
Törenle birlikte artık aday, gerçek bir mafyadır ve dokunulmazlığı vardır. Nereye giderse gitsin sıra beklemez, ona saygısızlık yapan biri bütün aileyi karşısında bulur.

Yerleşik sistemde belli bir rütbe düzeni vardır. Bürokrasi net çizgilerle belirlenmiştir.
En alt sistemde çete üyeleriyle takılan, suç işleyen ancak mafya kurallarına uyan henüz aileye kabul edilmemiş çömez gangster sınıfı vardır. Bu kişiler yemin töreni yapılana kadar kendilerini her açıdan kanıtlamak zorundadırlar. Acıya dayanıklılık, güven, emirlere itaat, kamuflaj gibi uzun bir sürece tabiiler.
Diğer bir rütbe, yemin töreni yapılmış artık ailenin bir parçası sayılan ''askerler'' sınıfı. Askerler bir nevi fedailer gibidir. Görevleri yerine getirirler ve aileye ait bazı sırları bilirler. Genellikle 10-12 kişilik gruplar oluşturur ve şefler tarafından kontrol edilirler. Şefler ise altlarındaki asker grubunu yönetir, onları kontrol eder, üstlerinden gelen emirleri iletir. Askerlerin yaptığı herhangi bir uygunsuz harekette onları uyarırlar. Sürekli üstlerine rapor verirler.
Onların bir üstünde ise, kaptan anlamına gelen ''Capo''lar vardır. Kaptanlar, kendilerine verilen bölgelerdeki asker ve şefleri, düzenin işleyişini kontrol eder, kendilerine gelen emirleri altlarına iletirler.
Üstleriyle sürekli iletişim halindedirler. Kendilerine verilen bölgelerin kontrollerini sağlarlar, ki bunlar bazen birkaç bölge, bazen bir şehir bazen de önemli bir endüstri bölgesi olabilir. Eğer aile büyükse, bir kaptanın altında 5-6 farklı asker grubu olabilir.
Onların üstünde ''consigliere'' yani danışman olur. Ailenin tepesinde de ''padrino'', yani baba.
Hiçbir asker kolay kolay Padrino ile iletişime geçemez, hatta çoğu zaman askerler Padrino'nun kim olduğunu bile bilmezler. Padrino emrini kaptanlara, kaptanlar şeflere, şefler askerlere iletir. Bu silsile sayesinde en tepedekinin suçla ilişkisi tamamen kesilmiş olur.
Sistemi iyice oturmuş bu mafya'nın başına artık Luis Petrunko ve Dante Petrunko kardeşler geçicektir. Los Santos'a hakim olmayı düşünen bu kardeşler artık Los Santos'a yerleşecek ve orada işlerine devam edecektir.