Ben hiç kimse için oturup ağlamadım,
Akşamdan sabahlara kadar,
Ben hiç kimse için hıçkırmadım,
Çöküpte kaldırımlardan soğuk buzlu taşlara...
Ve ben hiç kimse içinde,
Düşmedim nezarethanelere,
Ve de girmedim karakollara,
Ama senin için ama senin için,
Ah, ah, ah, ah,
Bir inada dua gibi inanmışsın tövbe haşa,
Ruhunun kapılarını kapatmışsın,
Aşka sevgiye ve gönülden haykırışa.
Ben dertlerimi anlatabildim de,
Cümle aleme canlıya ve de cansıza.
Ama sana ama sana anlatmayı beceremedim.
Ah, ah, ah.
Bir başını kaldırda semaya bak Arş-ı al'a ne yüce,
Sen yaratmadın, yaradansa,
Senden çok çok yüce
Ocağım batsın korkuyorum...
Başucumda güleceksin,
Bir gün ben ölünce,
Ruhumun ızdırabını ruhumun ızdırabını sana anlatamadım,
Ah, ah, ah, ah...
Nesin be kimsin be nedir bu inad-ı şartın,
Onlarca senemi yedi on dakikalık inadın.
Bu ne cürret be,
Beni sen mi yarattın?
Hayatımla oynuyorsun.
Ah Ah Ah Ah
Zehir verdin ağu verdin,
Şerbet diye tattım.
Seni ruhumun en kutsal köşesinde yüceltim,
Ne yaptım deme lan Allah'sız!
Sana taptım taptım taptım taptım be yaaa!
Bir pul niyetine harcadın beni be.
Ah Ah Ah Ah Ah!
