Öncelikle kestane balının diyarı olan Zonguldak’tan selamlar 
Seni düşünmediğim bir an, bir anım yok kör olayım. Dağlar bile, sarsılıyor, gönlümün ağırlığından. Rüzgara vuruyorum kendimi, belki sıyırır diye. Ruhumu inciten hürmütsüz sevginin kurbanıyım ben. Her sağanak yağmur da, ıslanırım, iliklerime dek. Belki çeker götürür diye, içimdeki bu hasretini! Faydasız!!! Kenetlenmişsin kalbime, ilmek ilmek, işlenmiş gibisin, hasretinle, yüreğime. Nereye böyle? Bileyim söyle. Suskunluğunun itirafıdır, vefasızlığına. Yoksa bir hayat böyle yoksa yar mıydı? Hadi git! Hiç durma, mühim değil, vefa borcun yok! Hadi git! Aldırma, bırak umutlarım kararsın!
