İyiyle kötünün, sevinçle hüzünün arafındayım. Var olmuş ümidimi hiçliğe adım adım teslim ederken buluyorum kendimi. kötünün düşüncelerine dalmış, döngünün pençesinde bulurum genelde ruhumu. Ne kadar gözükmeye ve olmaya çalışsam da umutlu, sevinçli. Bazen çıkaramıyorum döngüden kendimi. Şu sıralar böyleyim, arada bir aptal aptal psikolojilere girdiğimin farkındayım. Çıkarım ama yakında, bunu da tahmin edebiliyorum.
Az iç dökeyim dedim yazacaklarım bu kadar.