ALİCE ''HYDE'' CHAEYOUNG
Ad: Alice
Soyad: Chaeyoung
Doğum yeri: Yesou
Kilo: 67
Boy: 1.75
Yaş:25
Welcome To The Nightmare In My Head...
Yesou'da savaşın getirdiği sefalet, burjuva sokaklarının gölgesinde kalmış kenar mahallelerini harekete geçirirken bunun etkisinde kalan insanlar hayatta kalmak için çeteleşmeye başladılar.
Çeteler arttıkça aralarındaki rekabet onları daha korkunç ve daha tehlikeli işlere sürükledi. Her çete kendi payının peşine düşerken, karanlık tarafın yollarında silahlanmaya başladılar. Yeosu'yu hâkim alan güç artık arka sokakların yasa dışı eylemlerine kapı açtı.
Diğer insanlar için ise hayatta kalmak giderek zorlaştı...
Alice için ise her şey çok daha farklıydı. O istemese de cehennemin arka sokaklarında hayatta kalmak zorundaydı. Onun hayalleri ve yaşamak için birçok nedeni vardı. Ailesini yakın bir zamanda kaybetmiş olması onu yenilgiye uğratamazdı. O sandığından daha da güçlü olduğuna inanıyordu. İnanmak zorundaydı.
Alice lise son sınıftaydı. Tek istediği ise bir an önce liseyi bitirip kaldığı bu yerden kurtulmaktı. Karşısına çıkan tüm engellere karşı savaşmak zorundaydı.
Tüm bunları düşündüğü bir gün sırtında çantasıyla okuldan çıkmış kendini eve atmak üzere cehennemin ara sokaklarından geçerken çetelerden biri Alice'in yolunu kesmişti. Ve farkında olmadan Alice'e öyle bir kapı açmıştı ki Alice bir gün bu anıyı gülerek hatırlayacaktı.
Díaz Garcia, o an o dakikada cehennemin sokaklarında bulunmasının bir sebebi var mıydı ya da tamamen bir rastlantıdan ibaret mi başlamıştı her şey bilinmezdi ama Alice'nin bildiği tek bir şey vardı... Gücün yenemediğini en güçlüsü yenebilirdi.
O zamanlarda 30'lu yaşlarının başında olan Díaz Garcia, Alice'nin karşısındaki adamın lideri hatta tüm çetelerin bir numaralı adamıydı. Díaz adamı tek bir el hareketiyle gönderirken Alice yaklaşıp, bir süre bakındı. "Aç mısın?" diye sordu. Alice korkuyla tuttuğu nefesini gecenin soğuğuna geri bırakırken şaşkınlıkla önce ardına dâhi bakmadan yanlarından uzaklaşan adama daha sonra ise karşısındaki adama baktı ve tepkisiz bir şekilde kafasını sallayarak bilinmezliğe bir adım attı.
Alice ve Díaz fazla bilinmeyen bir sokak arasında oturmuş yemeklerini yerken aralarındaki konuşma onları nereye götürecekti bilinmez ama Alice'in, Díaz'ın yanında bulunması belki de ailesini kaybettiğinden beri kimseyle bu denli yakından konuşmamış olmasından kaynaklanıyordu. Peki ya Díaz onun aklından neler geçiyordu? Güçlü bir liderinin bu denli basit bir kızdan beklediği neydi?
In The Daylight...
Alice ile o geceden sonra her seferinde bir araya gelmek için fırsat kollayan Díaz günler sonra bunu tamamıyla başarmış ve Alice, Díaz'ın gücüyle tamamen dokunulmaz ilan edilmişti. Alice, Díaz'a tamamıyla güvenmiş belki de sahip olamadığı aile bağını Díaz'ın gücünde bulmuş belki de tamamıyla hayallerine giden yolda dokunulmaz olmak onunda işine gelmişti.
Díaz'ın tarafında ise işler daha farklıydı.
Sahip olduğu bu gücü biriyle paylaşmak tamamıyla delilik olsa da onun aklından geçenler çok daha farklıydı.
Díaz, Alice'e sahip çıkmıştı. Onu cehennemin arka sokaklarının karanlığından almış Seul'un en iyi okullarında okuması için elinden gelenin en iyisini yapmıştı.
Alice ise bunun karşılığında seçkin bir öğrenci olarak eğitimine en iyi şekilde devam etmişti. Onun için hazırlanan en iyi yerlerde yaşamış, en iyi kıyafetleri giymiş ve en iyi yaşam kalitesinde hayatına devam etmişti.
Alice, Díaz'ın sağladığı bu güç karşısında tamamen değişip yeni hayatına attığı adımlarla ilerlemeye devam etmişti.
Geçmişi onun için bir süreliğine tozlu raflarda beklerken o şu an yaşadığı hayatın gerçekliğiyle sarhoş olmaya devam ediyordu...
Díaz, çalışma masasında otururken elindeki içki kadehinden bir yudum alarak kadehi masaya geri bıraktı. Elleri sertleşmiş ve oldukça kuruydu. Masasının üzerinde duran fotoğraf çerçevesini parmaklarıyla kavradı. Fotoğraftaki kişi yıllar önce kaybettiği kızına aitti. Díaz çalan telefonuyla kendine geldi ve ekrana baktı.
Arayan kişi Alice'di...
Hello it's Mz. Hyde!
Cehennemine geri dönen Alice, Yesou sokaklarında cesurca adımlar atarak geçmişi ile yüzleşti. Díaz, yüksek sesli bir kahkaha ile Alice'in gelişini kutlarken, ona sıkıca sarıldı. İki haftanın sessiz, sakin geçmesin ardından Alice, Díaz'ın işlerine yoğunlaşmaya başlamıştı.
Díaz, işlerin başına Alice'in geçebileceğine inanmıştı. Artık mirasının bir vârisi vardı. Poligon'da vakit geçiren Alice'in içinde ki canavar sanki uyanmıştı. Silah kullanmayı yeni öğrenen biri için oldukça yetenekli sayılırdı. İşler güzel ilerledikçe Díaz, Alice'e daha fazla bağlanıyordu. Yurtdışı ile bağlantılarını güçlendirmesinin ardından sevkiyat işlerini büyüttü. İşleri tamamen Alice yönetiyor ve batırmadan bu işi yapmaya devam ediyordu. İçinde ki o iyi kızı bir kenara bırakmış ve hayata tutunacak kadar güçlü kalmayı başarmıştı. Yüklü bir sevkiyat projesini gerçekleştirdi ve Los Santos'un arka sokaklarına büyük bir ticaret bağı geliştirdi. İşlerin başında durmasının gerektiğini düşündüğü için Santos'a gitti ve bir süre orada yaşadı. Ardından gelen kötü bir haber ile Yesou'a geri dönmek zorunda kaldı. Díaz ortadan kaybolmuştu.
Yesou'a geri dönen Alice, bir yandan tamamen işlerin başına geçmiş bir yandan ise Díaz'a ne olduğu hakkında bilgi toplamak için uğraşmaya başlamıştı. Kulağına ayaklanan büyük bir çetenin olduğu fısıltıları ulaşmıştı. Cehennemin sokaklarında güçlü kalmak ve bir fırtına koparmak zorundaydı. En güvendiği insanlar ile birlikte gece hazırlanıp sokaklara indiler. Çetenin izini yakalayan Alice o gece, çeteden kimseyi sağ bırakmamıştı. Eve geri döndüğünde aynanın karşında saatlerce oturdu ve içindeki canavarın onu kontrol ettiğini kabul etti. Sakin kalamıyordu. Hayatında güvendiği tek insanıda kaybetmişti. Bir süre sonra Alice'e gönderilmiş ufak bir kutu ortaya çıktı. İçini açtığında Díaz'ın yüzüğünü gördü. Kana bulanmıştı. Son kez ağladı. Tamamen aklını kaybetmişti belki de...
Güçlü kalmayı öğrendi. Savaşmayı öğrendi. Ve hayatta kalmak için hala bir umudu vardı. İşleri Díaz'ın abisine devretmesinin ardından Santos'a geri dönmeyi düşündü. Belki de bu onun için bir fırsat olacaktı. Arabaları ve silahları seviyordu. Bu ona hayatta kalmak için yeterde artardı bile...
O içinde ki canavara alışmıştı....
