Otobiyografi:
Elizabeth Owen, 03.09.1995 yılında doğdum. Annem ortaokul güvenliği, babam ise kendi atölyesinde çalışıyordu. Annemi babamdan daha fazla seviyordum. Babamdansa anneme daha çok bağlıyım. Fakat babam işine çok düşkün biri olduğundan dolayı pek fazla vakit geçiremezdik. Babam hep okumamı istedi, ileride düzgün bir meslek sahibi olmam için çabalıyordu. Lise çağlarında babamı trafik kazasında kaybettim, benim için tüm dönemler ağır geçti. Annem ile üstesinden bir şekilde geliyordum. Liseyi bırakıp Annemin yanında çalışıcaktım. Okulu devamsızlığımdan dolayı bırakacak gibi oldum, fakat ilginç bir şekilde öğretmen devamsızlıklarımı kayıttan silinmişti ve üst sınıfa geçmiştim. Ben pek başarılı bir öğrenci değildim, daha çok Annemden bana kalan küçük bir dükkanda çalışıyordum çünki babamın borcu bize yüklenmişti. Annem okuldaki işten gelir sorunları çektiği için ayrılmak zorunda kaldı. Ben onun bu haline çok üzülüyordum elimden birşey gelmiyordu. Annemin mutluluğu için bir çok şey denedim, bir çok iş denedim yapamadım. Ben de derslerime odaklanıp sınıfımdaki çalışkan öğrencilere özenerek başarılı olmaya çalıştım. Okulun ikinci dönemi okul birinciliği ile sınıfı bitirdim. 24 yaşında geldim işletme bölümünü bitirdim. O sırada annem çiçekçi dükkanı tekrardan açtı. Ondan ayrılamıyordum, ayrılmak da istemiyordum. Üniversite dönemim boyunca annem ile yaşadım. Üniversite de başka bir sınıftan erkek arkadaşı edindim, flörtleşiyorduk. Annemin haberi yoktu. Bir müddet sonra annemi de kaybettim. Annemi de kaybetmek bana çok büyük şok yaşattı. İyice içten içe kendimle tartışıyordum. Annem ile çok vakit geçiremedim şöyle yapamadım böyle yapamadım derken kız arkadaşımı dahi umursamıyor kimseyi dinlemiyordum. Üç buçuk yıl sonra ev değiştim, tek başıma yaşamaya başladım. Artık kendimi toparlamam gerekiyordu, sorumluluklarımı kaybettim. Polis olup hayatımı yeniden yaşamaya karar verdim. Babamın istediği gibi düzgün bir çocuk oldum onun sayesinde buralara geldim şimdi ise hayal ettiğim tek şey maaşım, güzel bir işim ve huzurum. Bunu başaracağıma, inanıyorum.
