Geçmiş hakkında, her şeyi bir kenara bırakmıştım. Sanki, o geçmişi ben yaşamamış gibi... Fransa'da olduğu gibi, tek takılıyordum. Yalnız ve yalnız başıma, her zaman ki gibi. Nedensizce, dostlarım yok oluyordu. Sanki, onlara savaş açmış gibiydim. Bu savaşın ismi de, Yalnızlık Savaşı olurdu. Aslında kimseye ihtiyacım yok ama, onlar olunca daha iyi oluyordu. Takılacak birileri olması, her zaman iyi oluyor. Şimdilerde ise, motor düşkünü oldum. Kendi kafama göre takılıyorum.
