İnsanlarla tanışın, hikayenizi yaşayın.

01 / Palermo'da Bir Çocukluk
Vittorio Montaperto, 2 Ekim 1994 tarihinde Sicilya'nın Palermo kentinde dünyaya geldi. Çocukluğunu limana uzanan sokaklardan çok da uzak olmayan, birbirini tanıyan ailelerin yaşadığı eski bir mahallede geçirdi. Babası Giovanni Montaperto, birkaç ticari araçla yürüttüğü küçük bir nakliye işletmesinin sahibiydi. Annesi Elena ise evde terzilik yapıyor, zaman zaman mahalledeki kadınlardan aldığı siparişlerle aile bütçesine katkıda bulunuyordu. Montaperto ailesi zengin değildi. Ancak Vittorio'nun çocukluğunu sürekli bir yoksunluk duygusuyla hatırlamasına neden olacak kadar kötü bir durumda da değillerdi. Evde belli bir düzen vardı. Giovanni sabah erkenden çıkar, Elena gün içinde işleriyle ilgilenir, akşam olduğunda aile aynı masada bir araya gelirdi. Vittorio'nun çocukluk anılarında Palermo, turistlerin fotoğraflarını çektiği güzel binalardan ibaret değildi. Dar kaldırımlar, kapı önlerinde oturan yaşlılar, sabahın erken saatlerinde kepenk açan esnaf, korna sesleri ve sıcak yaz akşamlarında açık bırakılan pencereler de şehrin bir parçasıydı. Babası onu küçük yaşlardan itibaren yanında işe götürürdü. İlk zamanlarda yapabildiği pek bir şey yoktu. Bazen ofiste bekler, bazen çalışanların getirdiği evrakları masaya bırakırdı. Canı sıkıldığında depodaki araçları izler veya bir köşede oturup babasının müşterilerle konuşmasını dinlerdi. Giovanni bu ziyaretlerin oğlunu işletmeci yapacağını düşünmüyordu. Yalnızca çalışmanın ne anlama geldiğini görmesini istiyordu. Vittorio içinse babasının iş yeri, zaman içerisinde okuldan sonra gitmeyi alışkanlık hâline getirdiği ikinci bir eve dönüştü.
02 / Gençlik Yılları
Vittorio okul hayatında dikkat çekici bir öğrenci değildi. Derslerinde genel olarak başarılı sayılırdı fakat eğitim hayatını büyük hedefler üzerine kurmamıştı. Özellikle sayılarla ve hesaplarla uğraşmakta iyiydi. İnsan ilişkilerinde ise çocukluğundan beri biraz mesafeliydi. Arkadaşlarıyla vakit geçirmeyi severdi ancak kalabalık bir grubun merkezinde bulunmak için özel bir çaba göstermezdi. Yeni tanıştığı insanlara karşı temkinli yaklaşır, yakınlık kurmak için zamana ihtiyaç duyardı. Gençlik yıllarında çevresindekiler onu çoğunlukla sakin biri olarak tanımlıyordu. Ancak ailesi, Vittorio'nun inatçı tarafını daha iyi biliyordu. Bir şeyin doğru olduğuna karar verdiğinde fikrini değiştirmesi kolay değildi. Özellikle haksızlığa uğradığını düşündüğü durumlarda meseleyi gereğinden fazla kişiselleştirebiliyordu. On altı yaşından itibaren babasının işletmesinde daha düzenli çalışmaya başladı. Önce telefon görüşmeleriyle ve basit kayıtlarla ilgilendi. Zamanla teslimatları takip etmeyi, araç masraflarını hesaplamayı ve müşterilerle ödeme konularını görüşmeyi öğrendi. Giovanni'nin ticaret anlayışı basitti. Kazanacağından fazla harcamayacak, karşılayamayacağı bir sözü vermeyecek ve kendisiyle çalışan insanların hakkını zamanında ödeyecekti. Vittorio babasının bu yaklaşımına saygı duysa da her zaman yeterli bulmuyordu. Müşteriler arasında ödemelerini sürekli geciktirenler, verilen sözleri değiştirenler ve iyi niyeti fırsat olarak görenler bulunuyordu. Giovanni çoğu zaman sabırlı davranır, uzun yıllara dayanan ilişkilerini tek bir tartışma yüzünden kaybetmek istemezdi. Vittorio ise bazı insanların bu sabırdan faydalandığını düşünüyordu. Bir müşterinin aylarca geciktirdiği ödeme nedeniyle babasıyla tartıştıkları günü uzun süre unutmadı. Giovanni meseleyi konuşarak çözmek istiyordu. Vittorio ise müşterinin artık ciddiye alınması gerektiğini savunuyordu. Sonunda babasından habersiz bir görüşme yaptı. Görüşmenin ardından ödemenin önemli bir bölümü tamamlandı fakat Giovanni, oğlunun meseleyi kendisinden gizleyerek çözmeye çalışmasına öfkelendi. Aralarında geçen tartışma büyük değildi ancak ikisi de aynı olaya ne kadar farklı baktıklarını ilk kez açıkça görmüştü. Giovanni için bir işi doğru biçimde yapmak, o işi sonuçlandırmak kadar önemliydi. Vittorio ise bazen sonuç almanın, kullanılan yöntemin önüne geçebileceğini düşünmeye başlamıştı.
03 / Giovanni Montaperto
Vittorio'nun babasıyla ilişkisi hiçbir zaman kusursuz değildi. Giovanni, alışkanlıklarına bağlı ve zaman zaman oldukça katı davranabilen bir adamdı. İş yerindeki disiplinini evine de taşıyor, özellikle verdiği sözlerin yerine getirilmesine önem veriyordu. Vittorio gençliğinde bu tavırlarından rahatsız olurdu. Babasının bazı konularda gereksiz yere ısrarcı olduğunu düşünür, daha farklı yöntemlerle çok daha iyi sonuçlar alınabileceğini savunurdu. Yine de aralarındaki anlaşmazlıklar uzun sürmezdi. Giovanni oğlunun yetenekli olduğunu biliyor, zaman zaman bunu söylemekten kaçınsa da iş yerinde ona giderek daha fazla sorumluluk veriyordu. Vittorio ise babasının kendisinden memnun olup olmadığını çoğu zaman doğrudan öğrenemiyordu. 2022 yılına gelindiğinde Giovanni'nin sağlık sorunları belirginleşmeye başlamıştı. Önceleri yorgunluğa bağlanan şikâyetler nedeniyle daha az çalışıyor, işletmedeki kararları büyük ölçüde oğluna bırakıyordu. Aynı yıl geçirdiği kalp rahatsızlığının ardından hayatını kaybetti. Vittorio için babasının ölümü yalnızca aileden birini kaybetmek anlamına gelmiyordu. Çocukluğundan beri alıştığı hayatın düzeni de değişmişti. Artık kendisine kızacak, yaptığı hesapları kontrol edecek veya aldığı kararları sorgulayacak bir Giovanni yoktu. İşletmenin sorumluluğu tamamen Vittorio'ya kalmıştı. Cenazeden sonraki haftalarda çalışmaya devam etti. Sabahları erkenden iş yerine gidiyor, müşterilerin telefonlarını cevaplıyor ve biriken evraklarla ilgileniyordu. Bazen babasının masasının önünden geçerken duraksıyor, ona danışmak istediği bir şey olduğunu fark ediyordu. Bu alışkanlığın kaybolması uzun zaman aldı. Annesi Elena, oğlunun kendisini sürekli işe vermesinden endişeleniyordu. Vittorio ise işlerin durmasının, babasının yıllarca kurduğu düzenin boşa gitmesi anlamına geleceğini düşünüyordu. Elena için önemli olan oğlunun iyi olmasıydı. Vittorio içinse o dönemde iyi olmak, işletmeyi ayakta tutabilmekle neredeyse aynı anlama geliyordu.
04 / Yanlış Kararlar
Babasının ölümünün ardından geçen ilk yıl yorucu fakat yönetilebilir bir dönemdi. Eski müşterilerin büyük bölümü çalışmaya devam ediyordu. Araçların bakımları, çalışanların ücretleri ve günlük masraflar işletmenin gelirleriyle karşılanabiliyordu. Ancak işlerin yolunda gitmesi giderek daha fazla çaba gerektiriyordu. Bazı müşteriler daha düşük fiyat teklifleri alıyor, kimi anlaşmalar yenilenmiyor, araçların bakım masrafları beklenenden yüksek çıkıyordu. Vittorio bir süre bütün sorunlarla tek başına ilgilenmeye çalıştı. Müşterilerle görüşüyor, hesapları kontrol ediyor, gerektiğinde teslimatların takibini bizzat yapıyordu. Eve döndüğünde çoğu zaman kimseyle konuşacak hâli kalmıyordu. İşletmenin büyümeye değil, yalnızca mevcut düzenini korumaya çalıştığının farkındaydı. Bu dönemde uzun yıllardır tanıdığı bir adamla ortak çalışma fikrini değerlendirmeye başladı. Söz konusu kişi ticari çevreye yabancı değildi. Vittorio'nun babasının döneminden beri tanıdığı insanlar arasında bulunuyor, yeni müşteriler ve bağlantılar konusunda yardımcı olabileceğini söylüyordu. Vittorio başlangıçta tereddüt etti. Fakat işletmenin yükünü paylaşabileceği birine ihtiyacı olduğunu düşünerek ortaklık teklifini kabul etti. İlk aylarda işler beklediğinden iyi gitti. Yeni görüşmeler yapıldı, bazı teslimatlar arttı ve işletmenin geleceğine ilişkin planlar yeniden konuşulmaya başlandı. Vittorio uzun zamandır ilk kez işlerin düzelebileceğine inanıyordu. Ancak zamanla hesaplarda küçük tutarsızlıklar ortaya çıktı. Önce geciken tahsilatlar dikkatini çekti. Ardından bazı harcamaların kayıtlarla uyuşmadığını fark etti. Ortağı başlangıçta bunları geçici sorunlar olarak açıklıyordu. Vittorio bu açıklamaları kabul etmek istedi. Çünkü aksi durumda yalnızca işletmenin değil, yıllardır tanıdığı bir insana duyduğu güvenin de yanlış olduğunu kabullenmesi gerekecekti. 2025 yılında durum artık görmezden gelinemeyecek noktaya ulaştı. Şirket kaynaklarının bir bölümünün işletme dışında kullanıldığı ortaya çıktı. Ortağıyla iletişimi giderek zorlaştı ve sonunda karşı taraf ortadan kayboldu. Ortaya çıkan mali yükün önemli kısmı Vittorio'nun üzerinde kaldı. Aylar boyunca işleri toparlamaya çalıştı. Araçlardan bazılarını sattı, alacaklarını tahsil etmeye uğraştı ve borçları kapatmak için anlaşmalar yaptı. Fakat işletmenin eski düzenine dönebilmesi artık mümkün görünmüyordu. Sonunda faaliyetine son verme kararı aldı. Kapanış işlemlerinin tamamlandığı gün iş yerinde uzun süre kalmadı. Masasının çekmecelerini boşalttı, kalan evrakları topladı ve babasının yıllardır kullandığı küçük not defterini yanına aldı. İşletmenin anahtarlarını teslim ettikten sonra eve yürüdü. O gün kendisini en fazla rahatsız eden şey para kaybetmiş olması değildi. Bir süredir karşısında duran sorunları fark ettiği hâlde her şeyin düzelebileceğine inanmak istemesiydi.
05 / Palermo'dan Ayrılış
İşletmenin kapanmasının ardından Vittorio bir süre Palermo'da kaldı. Günlük hayatı eskisinden oldukça farklıydı. Yıllardır her sabah aynı saatte gittiği bir iş yeri artık bulunmuyordu. Daha önce sürekli çalan telefonu sessizleşmiş, günlerini dolduran sorumluluklar yerini belirsizliğe bırakmıştı. Başlangıçta bu durumun geçici olduğunu düşündü. Yeni bir iş bulabilir, başka bir işletmede çalışmaya başlayabilir veya yeterince para biriktirdikten sonra tekrar kendi işini kurabilirdi. Fakat Palermo'da karşılaştığı hemen her şey ona eski hayatını hatırlatıyordu. Babasının tanıdıkları, daha önce çalıştığı müşteriler ve aynı sokaklarda karşılaştığı insanlar sürekli geçmişteki işletmeyle ilgili sorular soruyordu. Vittorio bu sorulardan kaçmaya başladı. Kendisine acınmasından hoşlanmıyor, özellikle işlerin neden kötüye gittiğini defalarca anlatmak istemiyordu. Zaman içerisinde çevresiyle daha az görüşmeye başladı. Günlerinin bir bölümünü evde geçiriyor, bazen şehrin kıyı kesimlerinde uzun yürüyüşlere çıkıyordu. Çocukluğundan beri denize yakın yaşamış olması, kıyıda vakit geçirmeyi onun için sıradan bir alışkanlık hâline getirmişti. Balık tutmaya ilgisi de bu dönemlerde yeniden arttı. Saatlerce kıyıda oturmak, sürekli birileriyle konuşmak zorunda olmadığı nadir zamanlardan biriydi. Annesiyle ilişkisi ise farklıydı. Elena, oğlunun yaşadıklarını kendisinden saklamaya çalıştığının farkındaydı. Vittorio bazen her şeyin yolunda olduğunu söylüyor, bazen de birkaç gün boyunca iş aradığından başka bir şey anlatmıyordu. Elena onun yeniden çalışmasını istiyordu fakat aynı zamanda yıllardır taşıdığı sorumluluğun altında ezilmesini de istemiyordu. İtalya'dan ayrılma fikri ilk kez bu dönemde ciddi biçimde konuşuldu. Vittorio başlangıçta başka bir ülkeye gitme konusunda kararsızdı. Dilini, insanlarını ve düzenini bildiği bir şehirde bile işlerini yoluna koyamamışken tamamen yabancı bir yerde ne yapacağını bilmiyordu. Öte yandan Palermo'da kalmak için gösterdiği çabanın büyük bölümü artık geçmişte kalmış bir hayatı sürdürme isteğinden kaynaklanıyordu. Yapacağı şeyi kesin olarak bilmese de farklı bir başlangıca ihtiyacı olduğuna karar verdi. Los Santos'a gitme fikri zaman içerisinde şekillendi. Burada daha önceki iş tecrübesinden faydalanabileceğini, özellikle taşımacılık ve ticaret alanlarında iş bulma ihtimali olduğunu düşünüyordu. Elena oğlunun gitmesinden memnun değildi. Ancak kararını değiştirmesi için ısrar etmedi. Vittorio ayrılmadan önce annesiyle uzun bir akşam geçirdi. Konuşmalarının büyük bölümü geçmişte yaşananlarla ilgili değildi. Daha çok yolculuk, kalacak yer ve ilk zamanlarda dikkat etmesi gereken şeyler hakkında konuştular. Elena, oğlunun kendisini düzenli aramasını istedi. Vittorio söz verdi.
06 / Los Santos
2026 yılında Vittorio Montaperto, hayatının büyük bölümünü geçirdiği Palermo'dan ayrılarak Los Santos'a geldi. Şehre geldiğinde otuz iki yaşındaydı. Yanında kişisel eşyaları, babasından kalan bir kol saati, eski bir not defteri ve yeni bir hayat kurmak için ayırabildiği sınırlı miktarda para bulunuyordu. Los Santos hakkındaki bilgisi oldukça sınırlıydı. Şehrin bazı bölgelerini isim olarak biliyor, ekonomik imkânlar konusunda çeşitli şeyler duymuş bulunuyordu. Ancak bunların ne kadarının doğru olduğunu kendi deneyimleriyle öğrenmesi gerekiyordu. İlk amacı yaşayabileceği bir yer bulmak ve düzenli bir gelir elde etmekti. Daha önce nakliye ve işletme işlerinde çalışmış olması belirli konularda avantaj sağlıyordu. Fakat İtalya'da edindiği deneyimin burada aynı biçimde işe yarayacağından emin değildi. Yeni tanıştığı insanlarla konuşurken geçmişi hakkında çoğunlukla kısa cevaplar vermeyi tercih ediyordu. Palermo'da ailesinin küçük bir işletmesi olduğunu, bir süre bu işletmeyle ilgilendiğini ve daha sonra işlerin kötü gitmesi nedeniyle ayrıldığını söylüyordu. Bunun dışında geçmişte yaşananları ayrıntılı biçimde anlatmak istemiyordu. Kendisini olduğundan başarılı göstermeye çalışmadığı gibi yaşadığı başarısızlığı da herkesle paylaşmak istemiyordu. Los Santos'ta onu tanıyan insanların, kendisi hakkındaki fikirlerini eski işletmesinin başına gelenlere göre oluşturmasını istemiyordu. İnsanlarla yeniden tanışmak, zaman zaman yorucu olsa da ona belli bir rahatlık sağlıyordu. Kimse Giovanni Montaperto'nun oğlundan ne beklemesi gerektiğini bilmiyordu. Kimse kapanan işletme hakkında soru sormuyordu. Kimse eski ortağının nereye kaybolduğunu merak etmiyordu. Burada Vittorio yalnızca kendi adıyla tanınıyordu. Bunun bir avantaj mı yoksa dezavantaj mı olduğunu henüz öğreniyordu.
07 / Kişilik ve Alışkanlıklar
Vittorio dışarıdan bakıldığında genellikle sakin ve mesafeli bir izlenim bırakır. Yeni tanıştığı insanlarla hemen samimiyet kurmaz. Karşısındaki kişiyi dinlemeyi, konuşmanın nasıl ilerlediğini görmeyi ve kendisine yöneltilen sorulara gerektiği kadar cevap vermeyi tercih eder. Bununla birlikte tamamen içine kapanık biri değildir. Kendisini rahat hissettiği ortamlarda sohbet etmeyi, espri yapmayı ve insanlarla vakit geçirmeyi sever. Özellikle ticaret, otomobiller ve günlük hayat üzerine uzun konuşmalar yapabilir. Bazen konuşurken İtalyanca kelimeler kullanır. Özellikle sinirlendiğinde veya şaşırdığında ana diline dönmesi daha sık görülür. Giyim konusunda gösterişten uzak bir tarzı vardır. Gündelik hayatında düz renk tişörtler, geniş kesimli eşofmanlar, koyu renk ceketler ve sade ayakkabılar tercih eder. Gerektiğinde gömlek giymekten hoşlansa da sürekli resmî kıyafetlerle dolaşan biri değildir. Saçlarının düzenli olmasına dikkat eder. Babasından kalan saatini zaman zaman takar; bunun dışında aksesuarlarına fazla önem vermez. Sabah kahvesi içmek alışkanlıklarından biridir. Boş zamanlarında kıyıda oturmayı, balık tutmayı veya fazla kalabalık olmayan yerlerde vakit geçirmeyi sever. Bununla birlikte Vittorio'nun insan ilişkilerinde sorun yaratabilecek belirgin özellikleri vardır. Gururludur. Yardım istemekte zorlanır. Bir işi kendi başına çözebileceğine inanıyorsa başkasına danışmayı son ana kadar erteleyebilir. İnsanlara güvenmesi zaman alır. Geçmişte yaşadığı olayların etkisiyle özellikle para ve ortaklık konularında gereğinden fazla şüpheci davranabilir. Bazen karşısındaki insanın davranışlarından yanlış sonuçlar çıkarır. Söylenen sıradan bir sözü kendisine yöneltilmiş bir eleştiri olarak algılayabilir. Kızgınlığını her zaman açıkça göstermez. Bazı meseleleri konuşmak yerine içine atması, daha sonra küçük bir anlaşmazlığın beklenmedik biçimde büyümesine neden olabilir. Aynı zamanda kontrolü kaybetmekten hoşlanmaz. Planladığı bir işin başkasının hatası nedeniyle bozulması onu gereğinden fazla rahatsız edebilir. Her şeyi kendi yöntemleriyle yürütme isteği, birlikte çalıştığı insanları zaman zaman zorlayabilir. Vittorio bütün bu özelliklerinin farkında değildir. Kendisini çoğunlukla mantıklı ve sabırlı bir insan olarak görür. Ancak geçmişte yaşadığı bazı sorunların yalnızca başkalarının hatalarından kaynaklanmadığını kabul etmekte hâlâ zorlanmaktadır.
08 / Bugün ve Sonrası
Vittorio'nun hayatında şu an için kesinleşmiş büyük bir plan bulunmuyor. Düzenli bir işte çalışmak, geçimini sağlamak, yaşayabileceği bir yer edinmek ve çevresini genişletmek istiyor. Bir süre sonra yeniden ticaretle ilgilenmesi mümkün. Belki başka birinin yanında çalışacak, belki de yeterli imkânı bulursa küçük bir işletme kurmayı deneyecek. Fakat bunların hiçbirinin gerçekleşeceğinden emin değil. Palermo'da yaşadıkları ona bazı şeyler öğretti. İnsanlara güvenmenin gerekli olduğunu fakat bunun sonuçlarını da düşünmek gerektiğini biliyor. Bir işletmenin yalnızca iyi niyetle yürümeyeceğini öğrendi. Her şeyi tek başına çözmeye çalışmanın insanı ne kadar yorabileceğini de gördü. Yine de bütün bu dersleri hayatına eksiksiz biçimde uygulayabilen biri değil. Zaman zaman eski hatalarını tekrarlayabilir. Yanlış insanlara güvenebilir, iyi fırsatları kaçırabilir veya gururu nedeniyle çözebileceği sorunları büyütebilir. Belki Los Santos'ta kalıcı bir düzen kuracak, belki de bir süre sonra bambaşka bir yola girecek. Şimdilik bunların hiçbirini bilmiyor. Annesi hâlâ Palermo'da yaşıyor. Vittorio fırsat buldukça onu arıyor. Çoğu görüşmede işlerin iyi olduğunu söylüyor; bazen gerçekten öyle, bazen de Elena'nın endişelenmesini istemiyor. Babasının kol saati ve eski not defteri hâlâ yanında. Not defterinin bazı sayfalarında geçmişten kalan telefon numaraları, hesaplar ve yarım bırakılmış birkaç not bulunuyor. Vittorio bunları henüz silmedi. Belki bir gün buna ihtiyaç duymayacak. Şimdilik defterini saklamaya devam ediyor.