Rurouni Kenshin

Uyruk : Japonya
Doğum Tarihi : 13.11.1991
İlişki : Yok
Dini İnanç : Ateist
Cinsiyet  : Kadın
Bilinen Özellik(LER) : Psikolojik sorunları yüzünden düzenli olarak hap alıyor, aksatıldığı zaman atak geçiriyor. Alkol bağımlısı.
Boy : 1.81
Kilosu : 65
Göz Rengi : Koyu mavi
Saç: Sarı
Bağlantı: Japonya Yamaguchi göçebelerinden Rurouni adındaki üyenin old lady'si olduğu biliniyor.
Dövmeler&Yara izleri: Sol omzundan bileğine kadar inen zincir zırh dövmesi, sol elinin parmaklarının eklem kısmında  R U RO U N İ harfleri
Belirleyici kıyafetler: Dar kot pantolon, siyah kot gömlek, Property of Rurouni yamalı kızıl deri yelek, çivili kırmızı deri botlar.




Hikaye

Ailemle her zaman her şey yüzünden kavga ettim. Haklıydım veya değildim; annem ve babam beni evden atmak için yer arıyordu, kız kardeşim Freya yüzüme bile bakmıyordu. Artık eve gitmiyordum, gece geç saatlere kadar çocukluk arkadaşım Adam ile takılıyordum, eve gittiğimde de üç saat uyuduktan sonra tekrar dışarı çıkıyordum. 16 yaşımdayken ailemle ettiğim son kavga da Adam ile ilgiliydi. "Geç saatlere kadar onunla ne yapıyorsun! Umarım paranı iyi alıyorsundur." O cümleden sonra delirdim ve ne söylediğimi hatırlamıyorum bile. Ama o kavganın sonunda anahtarlarım alınmış bir halde, birkaç kıyafet ve üç hamburger yedikten sonra bitecek bir parayla kapının önündeydim.

Gidebileceğim iki kişi vardı; Adam ve büyükbabam. Adam'ın da kendi sorunları vardı. Ben de büyükbabamı seçtim. Onunla ilişkilerim her zaman iyiydi. Beni evden atanların yerine büyükbabam benim için "Aile" oldu. O da babamla ve annemle sorunlar yaşıyordu. Görünüş, davranış, her yönümle büyükbabama benziyordum. Beni evine aldı. Odamın temizliği dışında kızmıyordu ama olsun. En azından diğerlerinde olduğu gibi çok büyük kavga etmiyorduk. Bir yıl sonra doğumgünümde Adam ile takılıyorken telefon geldi. "Kaybınız için üzgünüm." Büyükbabam bana doğumgünü hediyesi alacağını söyleyip eski, deriden iş çantasıyla dışarı çıkmıştı. Kalp krizi, ölüm. İş çantasında bir sürü belge çıktı. Çoğunlukla büyükbabam öldüğü zaman evinin bana miras olarak kalacağı belgeler. Doğumgünü hediyesi olarak bana evini miras bırakacakmış. Ama yapamadan öldüğü için ev babama kaldı ve babam beni o evden de attı. Gidebileceğim tek Adam kaldı.

Adam'a gidip durumu anlattığımda hemen kabul etti. Adam'ın annesi genelde evde kalmıyormuş. Benim de işime yaradı ve Adam ile kalmaya başladım. Adam ile önümüze gelen her çeşit maddeyi içiyorduk. Alkol, ot, sigara, toz, hepsi. Daha önce hiç olmayan bir olay oldu, panik atak geçirip hastaneye gittim ve reçeteme haftada bir içmem için birkaç tane sakinleştirici yazdılar. Adam ile sevinmedik değil, ne de olsa devlet desteğiyle kafa yapmak için ilaç alıyorduk.Sakinleştiricilerimi almadığım zaman nefes alamıyor, vücudum sarsılırcasına titriyor ve ölecek gibi hissediyordum.

Adam ile doğru düzgün düşünemediğim bir yıldan sonra üniversite için 18 yaşında Las Venturas'a geldik. Üniversiteye yazıldık ama kalacak yerimiz yoktu, çoğunlukla çadırlarda, çatılarda kaldık. Elimize az para geçtiğinde de Motele gidip bir günlük oda tuttuk ve orada banyo yapıp bir gün kaldıktan sonra çadır ve çatılara devam ettik. Adam'ın üniversiteden başka bir şeyle uğraşmaya başladı, Bandits Motor Kulübü. Supporter olarak orada yer siliyor, ayak işlerini yapıyordu. Üniversiteyi yok saymıştı. Artık onu göremiyordum bile. Endişeleniyordum, nerede kaldığını bile bilmiyordum. Ben de boş vakitlerimde Adam'ın yanına gitmeye başladım. 2011'in kasım ayının sonlarına doğru Adam'ın yanına tekrar gittiğimde Prospect yamalı ceket giyiyordu. Bana üniversiteden atıldığını söyledi. Dışarıya çıkıp yaptığımız küçük bir tartışmadan sonra bana açıldı. Şaşırmadım, bekliyordum. O noktadan sonra arkadaşlığımız yolundan biraz çıktı .

Başarılarının devamını isterim MM ' lerinide görmek isterim.

Wow Ateist tam benlik.

Başarılar

Başarılar, roller güzel.

Wow Rurouni sakin ol...

Başarılar kardeşim

Başarılar

yakuza kızı