NEDİR NE DEĞİLDİR?Little İtaly yada diğer adıyla bilinen Chiellini Organize Suç Örgütü, Cosa Nostra kurallarını benimsemiş fakat organizasyon yapısını günümüze adapte etmiş, İtalya kökenli hayali bir örgüttür. Örgütün ortaya çıkışı eskiye dayanmaz, İtalya'dan buraya göç edildiğinde yaşananlara karşı, vakti zamanında bu işlere yakından yada uzaktan karışmış Amerikalı İtalyanların birleşmesiyle ortaya çıkmıştır. Merkezi Ocean Docks olarak bilinir, o mevkii de artık İtalyan nüfusu daha fazla göreceksiniz. Örgüt ve elemanları başlangıçta ufak işlerle uğraşacak, zamanla önleri açıldığı vakit büyük işlere yelken açacaklar. Bizim için, ufak işlerden büyük işlere geçme eşiği sistemsel birliği almakla eşdeğer olduğundan, sistemsel onay alana kadar birlik "ufak bir organize suç örgütü" rolü yapacak.Patron ve ikinci patron birlik yetkilisidir. Patron aynı zamanda aile babasıdır. Genellikle yukarıdan yönetirken, yeri geldiğinde işleri yoluna koymak için sahaya inebilir ve takımını yönetebilir. Aile babasının başına bir şey gelmesi durumunda örgüt hızla organize olarak caporegimelerden oluşan konseyi toplar, ikinci patron aile babası seçilir ve caporegimeler bağlılık yemini eder (birlik sağlığı ve geleceği için, bağılılık sunmayanlar bu görüşü destekleyen adamlarıyla birlikte infaz edilir). Yeni baba, eski baba cinayete kurban gitmişse onun intikamını ve tercihe göre kan parasını almakla mükelleftir. Baba hala hayattaysa başına ne geldiği tespit edilir, yerine ikinci patron vekil seçilir ve aile bütün mevcuduyla harekete geçer..
[/color]
Caporegimeler kendilerine ait bölge ve takıma sahibi olabilir (birlik büyüdükten sonra). Bu bölgeler birliğin asıl hoodu değil, varlık gösterdiği bölgeler olarak tanımlanır. Caporegimeler doğrudan patron ve ikinci patrona bağlıdır, takımını aksi belirtilmedikçe sadece kendileri yönetir. Herhangi bir sürtüşmeye/çatışmaya/savaşa girme yetkileri yoktur, bu konuda doğrudan patronlara bağlıdır ve sorunları oraya raporlama yapması gerekiGerekmedikçe savaş; para, adam ve zaman kaybından öteye geçmeyecek bir atraksiyondur. Birlik savaşsız bir rol ortamı için barışçıl hareket edecek fakat çıkar çatışmaları elbette olabilir. Birlikler arası savaş durumunda birlik elinden geldiğince Cosa Nostra tarzına göre hareket edecek ve bitirmek için barışçıl yolları ararken, savaşına da hakkıyla devam edecek.
İ T A L Y A B A Ğ L A N T I S IMarsala.. Sicilya'nın pek bir küçük, tenha fakat yazları kalabalık, ufak bir şehri. Marcus Chiellini, kalabalık ve sıcak bir yaz akşamında her zamanki gibi babasından miras kalan restoranın başındaydı. En yakın adamı Matteo mutfağı idare ederken, Marcus garsonlara emir yağdırıyor, otoriterliğini korumaya çalışıyordu. Saatler gece yarısına yaklaştığında, Sicilya'nın önde gelen ailelerinden Ferroni'nin adamları içeri girdi ve garsonlardan birini çevirip restoranın sahibini sordu, garson Marcus'u işaret edince adamlar, Marcus'a doğru yürümeye başladı. Marcus, durumdan habersiz masa masa dolaşıyor ve müşterilerinin memnuniyetinden emin olmaya çalışıyordu. Birkaç saniye sonra adamların başındaki adam Marcus'un yanına yaklaştı, daha sakin bir yere geçmek ve konuşmak istediklerini söyledi. Marcus pek anlam veremese de konuşmak isteyeni geri çeviremezdi, kabul etti ve restoranın yönetim odasına geçtiler. Vito'nun oğlu Matteo mutfağın restorana açılan penceresinden olan biteni izliyordu, babasını ve tekin görünmeyen bu bir grup adamın arka odaya geçtiğini görünce, o da mutfaktan çıkıp peşlerinden gitti. Marcus, odaya girince masasına geçti ve oturdu. Grubun başındaki adamda masanın karşısına oturdu, diğerleri ayakta bekliyordu. Birkaç saniye sonra Marcus içeri girerek babasının yanına geçti ve ayakta beklemeye başladı. Konuşma başlamıştı.Boris: Bil diye söylüyorum, ben Boris. Sana Ferroni'nin sözlerini getirdim.
Marcus Chiellini: Ferroni? Bay Ferroni'nin sözleri benim için çok önemlidir, dinliyorum.
Boris: Marcus, değil mi?
Marcus Chiellin: Evet, Vito.
Boris: Restoranın çok güzel, bay Marcus. Bay Ferroni böyle bir güzelliğin korumasız kalmasını istemiyor.
Marcus Chiellin: Korumasız?
Boris: Evet, korumasız. Sana açık konuşacağım. Her yerde tanıdıklarımız ve yakınlarımız var, buralar dahil. Restoranında sorun çıktığında birilerinin sorunu çözmesini istemez miydin?
Marcus Chiellini: İst-..
Boris: Evet, evet isterdin. Biz bu sorunu çözmeye geldik.
Marcus Chiellini: Anladım..
Boris: Bay Ferroni bu çabasının karşılığını almak istiyor. Kârının yüzde otuz beşi gibi..
Marcus Chiellini: Yüzde otuz beş mi? Ama.. Ama ben nasıl geçineceğim?
Boris: Geçinirsiniz bay Marcus, burası ufak bir şehir ve yaşamak pek pahalı değil. Ayrıca, emin olun paradan daha kıymetli şeyleriniz var. **Enzo'ya bakınıyor**
Marcus Chiellini: Pekala.. Pekala.. Yüzde otuz beş..
Boris: Anlaştığımıza sevindim bay Marcus, her ayın beşinde birileri kahvenizi yudumlamak için uğrayacak. **gülümser**
Çok geçmeden ayın beşi gelmiş ve Ferroni, restoranın kârının yüzde otuz beşine denk gelen koruma parasını cebine indirmişti. Etrafta onlara ait kimseler yoktu, restoranda bir sorun çıktığında müdahale edeceğini söyleyen insanlar, parayı aldıktan sonra restoranı da, korumayı da unutmuşlardı. Bir farkla.. Sadece ayın beşinde hatırlıyorlardı. Marcus, en yakın adamı Matteo'yu Amerika'ya kuzenlerinin yanına göndermişti, Amerika'ya yolladı ve orada işleri devam ettirmek için para yollamaya başladı. Günler geçti.. Günleri haftalar, haftaları aylar, ayları yıllar takip etti. Ferroni, Sicilya'nın bir başka ailesi Mitraglia ailesiyle yaşadığı çıkar sürtüşmelerini savaşa taşıdı. Başlarda her şey iyi gidiyor gibi görünse de Ferroni, hızla adam ve mekan kaybederek malikanesine sıkıştı. Polis olayı durduramıyor, olayların önünü alamıyordu. Sicilya'da aileler, polisten daha güçlüydü. Binlerce polisin bulunduğu bölgede neredeyse hepsi satın alınmıştı, paraya tamah etmeyenlerin ise hayatları pek uzun sürmüyordu. Marcus bu hengamenin içinde taraf seçmek durumunda kaldı ve Ferroni'nin bu kötü durumuna bakınca, Mitraglia daha çekici geliyordu. Vito bir süre tarafsız kalmaya devam etti fakat Mitraglia, adamlarını restorana yollayarak Vito'dan Ferroni'ye akan paranın yönünü kendine çevirdi. Günler, haftalar geçti. Ferroni'nin adamı Boris, restoranın kapısını hızla iterek açtı ve içeri girdi. Yaralı ve yalnızdı, elinde tabancası vardı. Birilerinden kaçtığı belliydi. Marcus olan biteni görünce hızlı karar alarak Boris'i ilk geldiğinde konuştukları odaya aldı ve oturttu. Yarasına bakındı, temizlemek için etraftan bez bulmak için aramaya koyuldu. O sırada restoranın kapısı tekmelenerek açıldı ve içeriye Mitraglia'nın bir grup eli silahlı adamı girdi. Garsonları darp ederek Boris'in yerini sordular, Marsala'nın masum sakinlerinden olan garsonlar pek direnemeyerek yerini söylediler. Mitraglia'nın adamları arka taraftaki odaya girdiler ve Boris'i oracıkta vurarak öldürdüler. Marcus, sesleri duyunca odaya geri döndü ve gördüğü manzara karşısında şoka girdi. Mitraglia'nın adamlarının başındaki capo, Marcus'un başına silahı dayadı ve "Mitraglia buradan siktirip gitmeni istiyor, gitmezsen geri gelir kafana sıkarım" dedi ve adamlarıyla birlikte restorandan çıkıp gittiler. Vito, Boris'in cansız bedenine bakakalmıştı.Marcus için İtalya serüveni son bulmuştu
K U R T U L U Ş A Y O L C U L U KMarcus, yaşananların ardından hızlıca evine gitti, içeri girdi ve üst kata çıktı. Aceleyle bavulunu topladı ve zulada sakladığı bir miktar parayı cebine koydu. Aşağı kata indi, bir bardak su içti ve yolda acıkmamak için hızlıca yemeğini yedi. Yemekten sonra salona geçti ve aile fotoğrafının bulunduğu çerçeveyi bavulun içine sıkıştırdı. Son kez eve doğru bakındı, unuttuğu bir şey olup olmadığını düşündükten sonra yıllarını geçirdiği, vefat eden eşiyle birlikte satın aldığı eve son kez baktı, iç geçirdi, ileride bir gün anılarıyla yoğrulmuş evine geri dönme umuduyla arkasını döndü ve kapıyı kapattı. Yoldan geçen bir taksiyi çevirerek en yakın havalimanına gitti, oğlunun yanına gelmek üzere uçağa bindi ve Caelornia, Los Santos'a doğru yola çıktı.
Marcus Los Santos'a indiği sıralarda en yakın adamı Matteo Marcus'u karşılamak için terminalin kapısında, arabada bekliyordu. Kuzenleri de yanındaydı. Marcus terminalden çıktığında arabasından inip yanına gitti ve sarıldılar. Marcus, Matteo'yu daha önce hiç görmemiş gibi sıkı sarılıyordu. Matteo ise olan bitenden haberdardı, Marcus'u tekrar göremeyeceğini düşündüğü için sıkı sıkıya sarılıyordu. İkisi de bir süreliğine geri çekildi ve göz göze geldiler.Marcus Chiellini: Matteo, dostum çok değişmişsin!
Matteo Giardano: Hıhıh-.. Zaman çok hızlı geçti Marcus.
Marcus Chiellini: Seni özledim.
Matteo Giardano: Bende seni özledim.. Seni de kaybedeceğim için korktum.
Marcus Chiellini: Korkma, korkma. Geçti gitti hepsi..
Matteo Giardano: Restorandaki aşçı aradı beni. Neler oldu Marcus? Neden aldın adamı içeri?
Marcus Chiellini: Ya ne yapsaydım ? Almasam o vuracaktı, orada dursam diğerleri vuracaktı.
Matteo Giardano: Her şeyi bilmek istiyorum.
Marcus Chiellini: Anlatacağım, her şeyi anlatacağım..
Matteo Giardano: Bak, kuzenler de geldi seni görmeye.
Marcus Chiellini: **Marcus'un kuzenlerine, Matteo'ya bakıyor** Hoş geldiniz, hoş geldiniz.. İyi gördüm sizi buralarda..
Matteo Giardano: Buralarda iş tutuyoruz artık, mekanımız var oraya gidelim, hem sende görmüş olursun.
Marcus Chiellini: İyi, iyi..
Matteo'nun her şeyden haberi vardı. Ayrıca, Marcus'un kuzenleriyle belli ki gruplaşma içindeydi..
I R K Ç I S A L D I R I L A RMarcus açtıkları mekanı yönetiyordu. Zaman geçmiş, yaşanılan yerler ve görülen yüzler değişmiş, Marcus'un karakteri de ortama uyum sağlamıştı. İş yerinin ve evinin sokağında onu tanımayan insan pek yoktu. Çevresi tarafından saygı ve sevgi görüyor, sorunu olan insanların sorununu çözüyor, onları barıştırıyordu. İyi iş yapıyor ve Los Santos'ta yaşayanlara göre nispeten fazla kazanıyordu. Her şey iyiye giderken ve herkes halinden memnunken ortaya çıkan bir grup işleri baltalamaya başladı. Yirmi birinci yüzyılda, Amerika'da ırkçılığa uğruyor ve topluluktan yavaş yavaş dışlanıyorlardı. Bulundukları sokağın etrafında toplanan ırkçı gençler, işine gitmek için sokaktan ayrılan İtalyan gençlerini darp ediyor, bununla da kalmayıp gasp ediyordu. Aylarca devam eden bu hareketlerin ardından Matteo'nun eline bir kamera kaydı geçti. Kayıtta, ırkçı gençler üç İtalyan'ı öldüresiye dövüyordu ve şans bu ki ırkçıların yüzleri görünüyordu. Çok geçmeden Matteo elindeki kayıtla birlikte polise başvurdu, tespit edilen ırkçılara dava açılmasını sağladı. Irkçılar yakalandıktan sonra darp edilen İtalyanlardan ifade alındı, tek tek ırkçıları doğruladılar ve Matteo'nun da baskısıyla ırkçılar uzunca yıllar çıkmamak üzere hapse girdi..Fakat, arkadaşları hapse giren ırkçılar durumdan hiç memnun değildi. Nefret ve şiddet, yerini daha kötüsüne bırakacaktı.
Matteo'da yaptığı işler yüzünden aynı gruplar tarafından tehdit alıyordu. Patron Vito, geçmişinin de katkısıyla, Matteo ve oradaki İtalyanları korumak için kendi çapında tepki gösteriyor ve ne zaman mahallesine saldırganlar uğrasa, o da onlara saldırıyordu. Kaçmaktan, kaçınmaktan ve sakin kalmaktan sıkılmıştı, çünkü bir işe yaramıyordu. Bela, her yerde belaydı ve insanları canından kolayca edebiliyordu. Bir şeyler yapılması gerekiyordu. Marcus'un bu saldırganlığı gören İtalyan gençler de zamanla ona ayak uydurmaya başladılar ve mahalleye gelen saldırganlara saldırmaya başladılar. Kimi sopayla, kimi sağdan soldan bulduğu silahla. Daha önce olaylarla ilgilenmeyen polis, İtalyanlar karşılık verince ilgilenmeye başladı ve kendini savunmaya çalışan İtalyanları tek tek gözaltına aldı. Marcus'da bunların içindeydi.
Polisler Marcus'u birkaç gün gözaltında tuttuktan sonra bıraktılar. Mahallesine döndüğünde, insanların kendi iş yerine toplandığını gördü. İçeri girdiğinde Matteo bir masanın üstüne çıkmış hararetli hararetli konuşma yapıyordu. Mimiklerinden ve vücut hareketlerinden sinirli olduğu apaçık ortadaydı. Mahalle sakinleri ve Marcus'un kuzenleri
de oradaydı. Vito, Los Santos'a geldiği ilk gün Matteo ve kuzenlerinin bir gruplaşma içinde olduğu anlamıştı, fakat ilk defa bu kadar açık konuşuyorlardı.Matteo Giardano: Artık yeter! Bu sikiklere günlerini göstermeyecek miyiz?!
Matteo Giardano: Marcus ne zaman gelseler elinde sopa heriflerin üzerine gitti!
Matteo Giardano: Ama o aptal polisler ne yaptı!? Bize saldıranları değil babamı ve onunla gidenleri içeri aldılar!!
Matteo Giardano: Biz birbirimize destek olmazsak tek tek hepimizi öldürecekler! Bu adamlar şaka yapmıyor! Kendinize gelin! Polis bizi sikine bile takmıyor!
**insanlar Matteo'yu onaylıyor**
**Marcus bu sırada içeri giriyor**
Matteo Giardano: İşte! Babam geldi! Vito Giuliani!
Matteo Giardano: Bu adam sizin görmediğiniz şeyleri gördü! Bilmediğiniz şeyleri biliyor!
Matteo Giardano: Bu adamın peşinden gideceğiz! Artık bizi ezemeyecekler!
Matteo Giardano: Herkes bilsin, bize yapılanın cezası kesilecek!
Marcus, şaşkınlık yaşasa da duruma ayak uydurmayı başardı. Amerikalı İtalyan halkı artık polisten bir şey bekleyemiyordu çünkü polisin taraf tuttuğu belliydi. Yirmi birinci yüzyılda ırkçılığın, dünyanın en modern ülkelerinin başında gelen Amerika'da hala can bulmasına anlam veremiyorlardı. Onlar için legal savunma arayışı artık bitmişti. Kendilerini illegal yollarla korumak isteyen ve ufak bir kıvılcım bekleyen mahallenin sakinleri için Matteo ve onun önderlik için önerdiği Marcus, bulunmaz nimetti. Marcus, kendi mahallelerinde ve çevre mahallelerde tanınan, sevilen, güvenilen ve sayılan biriydi. Konuşmanın ardından ayağa kalkıp "Marcus" diye bağırmaya başladılar. Marcus, konuştuğu masanın üstünden inip babasının yanına geldi, sarıldı ve "Bundan sonra seninleyiz. Sen ne yaparsan bizde onu yaparız." dedi. Eski bir restoran işletmecisi; eşinden geriye kalan anılarının bulunduğu evini, ülkesini ve şimdi de çevresindeki insanları kaybetmişti. Artık sinirli ve kinli bir yapıda, intikam arıyordu. İnsanlar kendilerine yol gösterecek birini arıyordu, Marcus ise onu takip edecek insanları. Domino taşları, artık tam olarak yerindeydi. Fakat; girilen yolun sonu karanlıktı ve bedeli, yitirilen yüzlerce can olabilirdi..
2021. Ocean Docks civarında örgütleşen yeni nesil bir yapı vardı. Başlarda ufak işlerle uğraşırlar, çeşitli elektronik aletleri, yasaklanmış puroları ve şarapları şehre yasa dışı yollardan sokar ve el altından çok ucuza satarlardı. Kimi zaman içeri kaçırdıkları bazı ev aletlerini çevredeki yoksul ailelere dağıtırlar, hiçbir ücret almazlardı. Bunları yapan, Marcus'un ekibiydi. Yaptıkları her kaçırma operasyonunda kazandıkları parayı yukarı çektiler, yukarı, yukarı ve yukarı. Marcus'un adamları her hafta ikişer kez San Fierro ve Las Venturas'tan çeşitli malları Los Santos'a getirirken, Marcus'un kendisi de has adamlarıyla şehir çapında dost edinmekle meşguldü. Yeni bağlantıları birer ikişer kazanırken ayağına gelerek kapısını çalan yeni iş olanaklarını gördü; uyuşturucu sektörü. Birkaç anlaşmayla başlangıç için ufak miktarları satın almayı başardılar ve sokak satıcılarına dağıtarak kâr ettiler. Gelen para güzel ve fazlaydı, gözleri büyütüp insanı büyüleyecek kadar fazlaydı. Günler günleri kovalarken Marcus ve ekibi kaçakçılığa devam ediyor, bununla da kalmayıp uyuşturucu işini günden güne büyütüyordu. Başlarda yirmi paketi dağıtırken artık yüzlerce paketi şehrin birçok bölgesine kolaylıkla dağıtıyor ve delicesine para kazanıyordu. Yirmi paket, elli paket, yüz paket, yüz elli paket.. Şehre giden uyuşturucuların yarısına yakını artık Marcus'un elinden geçiyordu ve Marcus, elinden geçenlerin sayısını arttırmak için adım atmaktan hiç çekinmiyordu. Fakat tek bir şartla.. Çocuklar ve kendi adamları, bu uyuşturucuları kullanamazdı..
Uyuşturucu işinde iyi para vardı. Marcus'un cebi doldukça doluyor, servetine servet katıyordu. Öyle ki, restoranını restore ettirdi ve şehirde başka eşi benzeri olmayan harika bir dekorasyon yaptırdı. Adamları artık kaliteli ve pahalı elbiseler giyiyor, lüks araçlara biniyordu. Bu kadar çok kazanırken eskiden yaptığı yoksul ailelere yardımı da unutmadı. Kazandığı paranın bir kısmını hala yoksullar için harcıyor ve yaşam standartlarının üstünde yaşayarak güzel bir eğitim almalarını sağlıyordu. Şehir çapında adı duyuldukça sempati topluyor, daha fazla kazanıyor ve ekibini de günden güne genişletiyordu. Adamlarını iki ayrı ekibe ayırdı ve her işin başına bir ekibi yerleştirdi. Santigo ve Silvestro bu iki ekibin başındaki iki isimdiler. Santigo uyuşturucu işine birlikte bakarken, Silvestro daha çok arabalar ve gayrimenkul işine bakıyordu.
