Konunun çarptırılması trajikomik. Askerlerimiz için sesimizi duyuramadık o halde bırakın sanatçımızı da içeride çürüsün. Bırakın batılılaşma sürecimiz batsın, hatta askerimiz için yeteri kadar ses çıkartamadık; Diğer konularda da ses çıkartmayalım. Sessiz sessiz çürüyelim.
Neyse ki ben bu düşünce yerine, her türlü haksızlığa karşı ses çıkartma taraftarıyım. Ona şu kadar destek verildi, buna şu kadar muhabbetini geçip birazcık olgun düşünmek lazım. Bir asker çocuğu olarak söylüyorum; Konuyu çarptırıp başka olaylarla karşılaştırmanın lüzmu yok. Sadece haksızlığın karşısında durun, gerisi teferruat. Herkes sesini duyurabilirse eğer askerimizin de sanatçımızın da sırtı yere gelmez.