3
« : 11 Eylül 2021, 16:12:00 »
etrafımda içimi dökebilecek zayıf yönlerimi gösterecek kadar güvendiğim kimse yok o yüzden buraya yazıyorum zaten olsada anlatamam zayıflıklarımın bana karşı kullanılacağından korkarım. neyse
eskiyi özlüyorum çok eski değil 2020’yi özlüyorum yalnız olduğum zamanlardı etrafımda hiçkimse yoktu ama mutluydum.telefonuma türk telekomun cazip paket teklifleri dışında gelen başka mesaj yoktu ama gece yalnız başıma kulaklığı takıp dilencivari giyinişimle yürüyüşe çıkınca huzur dolu olurdum,mutlu olurdum.yarın tekrar yürüyüşe çıkmak için sabırsızlanır akşama işim olmasın diye sabah erken uyanır işlerimi zevk alarak yapar akşam için heycanlanırdım.
bir çok şey değişti üniversiteye başlayacağım eylülde hazırlık bitti 1. sınıfa geçicem ama ingilizce bile bilmiyorum öğrenmek için çaba bile sarf etmiyorum.artık yalnız değilim etrafımda bir çok insan var her gün “neredesin seni şurada bekliyoruz ” “akşam buluşuyoruz değil mi?” mesajları geliyor ama hiç gitmek bile istemiyorum.
6 ay öncesine kadar hayatında hiç öpüşmemiş biriyken bu 6 ayda bir fuckbuddy terk ettim ve şimdi de düzenli seks yaptığım bir kız arkadaşım var ama seks yapmak bile istemiyorum.bazen bana attıkları nudelar için heycanlanmış numarası yapıyorum ama aslında erekte bile olmuyorum.
bir çok hedef koydum kendime ama değil bu hedefleri gerçekleştirmek başlamadım bile…
bir döngüye girmiş gibiyim çıkamıyorum eski beni özeledim kendi başına , 31ci, huzurlu, yarın için heycanlanan eski beni özledim.