Carrera Suç Örgütü

CARRERA CRIME SYNDICATE


"ASALET KANLA YAZILIR, İHANET KANLA SİLİNİR."

HİKAYEMİZ

   

       

BÖLÜM I: VEZÜV'ÜN GÖLGESİ (KÖKLER)

       

       
        Napoli'nin dar, rutubetli ve güneşin bile girmeye çekindiği arka sokaklarında, devletin kanunlarının sadece kağıt üzerinde hüküm sürdüğü kaotik yıllardı. Savaşın yıkıntıları arasında, halkın açlık ve belirsizlikle sınandığı o dönemde, Fausto Carrera ismi bir kurtarıcı gibi değil, bir "düzenleyici" olarak fısıldanmaya başlandı. Carrera organizasyonu, başlangıçta liman işçilerini ve yerel esnafı dışarıdan gelen yağmacılara karşı korumak amacıyla kurulan bir "mahalle birliği" gibi görünse de, Fausto'nun vizyonu bir sokak çetesi olmaktan çok daha büyüktü. O, kaosun içindeki matematikti.
       


        Fausto'ya göre suç, toplumun kaçınılmaz bir yan etkisiydi. Eğer bu kaçınılmazsa, onu başıboş serseriler değil, vizyoner adamlar yönetmeliydi. Organizasyonun mottosu basitti: "Biz kanunsuz değiliz, biz kendi kanunlarımızı yazarız." Carrera ismi, Napoli'de korkudan çok, ağırbaşlı bir saygıyı temsil eder hale geldi. Ancak güç, her zaman düşman doğururdu ve Napoli'nin eski, paslanmış kurtları, Fausto'nun bu "soylu suçlu" tavrından rahatsız olmaya başlamıştı.
       
   

   

       
   

   

BÖLÜM II: REDDEDİŞ VE KİMLİK

   

   
    Fausto'nun imparatorluğu genişlerken, oğlu Vito, babasının kan ve barutla inşa ettiği bu tahtı reddeden bir prens olarak büyüdü. Babasının akşam yemeklerinde masaya koyduğu paranın nereden geldiğini biliyordu ve bu "eski dünya" vahşeti, Vito'nun modern ve vizyoner zihniyetine tersti. Genç Vito, babasının gölgesinden ve "Carrera" soyadının getirdiği o ağır yükten kurtulmak istiyordu. Onun yolu karanlık sokaklar değil, aydınlık üniversite koridorlarıydı. Ekonomi ve İşletme üzerine aldığı üst düzey eğitim, onu babasından tamamen kopardı. Bu kopuş o kadar keskindir ki, Vito, babasının soyadını reddederek annesinin kızlık soyadı olan "Marotti"yi kullanmaya başladı.
   


    Ancak kan, sudan ağırdır. Vito ne kadar kitaplara, borsa grafiklerine ve legal projelere sığınsa da, damarlarında akan o agresif "Carrera" kanı, en beklenmedik anlarda kendini gösteriyordu. Zekası onu medeni bir iş adamı gibi tutsa da, sevdiklerine yapılan en ufak bir tehdit, içindeki o zincirli canavarı serbest bırakmaya yetiyordu. O, kravat takmış bir kurttu ve bunu kabullenmesi uzun sürmeyecekti.
   

   

       
   

   

       

BÖLÜM III: YENİDEN DOĞUŞ

       

       
        Napoli'deki dengeler, rakip ailelerin ve yozlaşmış hükümet yetkililerinin Fausto Carrera'ya karşı birleşmesiyle altüst oldu. Bir ihanet gecesinde, Fausto'nun on yıllardır ilmek ilmek kurduğu düzen yerle bir edildi. Organizasyon çökertildi, sadık adamlar ortadan kaldırıldı. Bu çöküş, Vito'nun steril dünyasına bir bomba gibi düştü. Babasının çaresizliği ve ailesinin yok olma tehlikesi, Vito'yu o çok kaçtığı dünyanın tam merkezine çekti. Artık kaçacak yer yoktu; miras onu çağırmıştı.
       


        Vito, babasının intikamını almak veya kaybedilen bir savaşı sürdürmek yerine, daha stratejik bir karar verdi: "Geri çekilmek ve yeniden inşa etmek." Ancak bu sefer kurallar farklı olacaktı. Napoli yanarken, Vito küllerden kalanları alıp okyanusun ötesine, fırsatlar şehri Los Santos'a taşıdı. Artık o sadece Vito Marotti değildi; o, babasının mirasını modern dünyaya uyarlamak zorunda olan, Carrera ruhunu taşıyan bir liderdi. Los Santos'a ayak bastığında cebinde babasının kanlı parası değil, kendi vizyonu ve öfkesi vardı.
       
   

   

BÖLÜM IV: SANTOS'A GİRİŞ

   

   
    Los Santos, Napoli'ye benzemiyordu. Burada racon yoktu, sadece kaos vardı. Vito, bu kaosu yönetebilmek için sadece zekaya değil, sadık bir kılıca da ihtiyacı olduğunu biliyordu. Ryozuki Arakawa ile yolları, şehrin arka sokaklarında dönen başarısız bir ticaret anlaşmasının ortasında kesişti. Ryozuki'nin soğukkanlılığı, savaşçı ruhu ve en önemlisi "satılamaz" sadakati, Vito'nun dikkatini çekti. İkisi, farklı kültürlerden gelmelerine rağmen aynı "onur" kodunu paylaşıyorlardı. Ryozuki, Vito'nun stratejik zekasının sahadaki yumruğu oldu.
   


    Ekip, başlangıçta bir "Syndicate" değil, sert bir "Mobster" grubu olarak hareket etti. Vinewood'un ışıltılı partilerinden değil, Davis ve Strawberry'nin gri betonlarından başladılar. Legal görünmek şu an için sadece bir hayaldi; hayatta kalmak için ellerini kirletmeleri gerekiyordu. Ancak Vito'nun farkı şuydu: O, serserilik yapmıyor, "Business" yapıyordu. Her soygun, her baskın ve her anlaşma, gelecekteki büyük imparatorluğun tuğlalarını oluşturuyordu.
   

   

       

BÖLÜM V: SALVUCCI MİRASI

       

       
        Carrera'nın şehre tam anlamıyla kök salması için sadece paraya değil, toprağa ve lojistik bir merkeze de ihtiyacı vardı. Şehrin eski İtalyan temsilcilerinden Salvucci Suç Örgütü, Los Santos'taki faaliyetlerini sonlandırma ve şehirden çekilme kararı almıştı. Ancak geride bıraktıkları devasa Raven Livestock Ind. tesislerinin, kültürden olmayan "yabancıların" veya sokak çetelerinin eline geçmesine göz yumamazlardı.
       


        Vito Marotti ve Salvucci liderleri arasında geçen görüşme, bir çatışma değil, bir devir teslim töreniydi. İki tarafın da paylaştığı o eski "Sicilya Kanı", namluların değil, kadehlerin kalkmasını sağladı. Salvucci ailesi, şehirden çekilirken Raven tesislerinin anahtarlarını, bu mirası taşıyabilecek ve koruyabilecek tek varis olarak gördükleri Carrera'ya devretti. Bu, basit bir iş anlaşmasından öte, kan bağının getirdiği sessiz bir yemindi. O gün Raven'ın kapıları Carrera için açıldı.
       
   

   

       
   

   

BÖLÜM VI: EMANET VE GELECEK

   

   
    Raven Livestock ile yeraltında güçlenen Carrera, yeryüzüne çıkmak için de fırsat kolluyordu. Bu fırsat, şehrin tanınan iş insanlarından Celina Weisner'in şehirden zorunlu ve süresiz ayrılışıyla doğdu. Celina, sahip olduğu Dark GYM, Poseidon Hotel gibi prestijli mülkleri ve henüz ismi konulmamış kritik işletmeleri başıboş bırakmak yerine, güvenebileceği tek güç olan Carrera ailesine "emanet" etti. Bu bir satış değil, bir müttefiklik anlaşmasıydı.
   


    Şu an Vito Marotti'nin önünde, henüz motoru çalıştırılmamış devasa bir makine duruyor. Celina'nın devrettiği bu malvarlıkları, Carrera'nın elinde basit işletmeler olmaktan çıkıp, şehrin ekonomisine ve sosyal hayatına hükmedecek birer kaleye dönüşmeyi bekliyor. Henüz resmi bir açılış, görkemli bir kurdele kesimi yok. Kapılar kapalı, ışıklar loş. Ancak içeride, masanın etrafında toplananlar, bu gücü nasıl kullanacaklarını ve Carrera bayrağını şehrin tepesine nasıl dikeceklerini planlıyorlar. Fırtına öncesi sessizlik hakim; ve herkes biliyor ki, bu sessizlik büyük bir gürültüyle bozulacak.
   

KÜLTÜR

Biz klasik, yaşlı bir mafya değiliz; biz İtalyan-Amerikan rüyasını kovalayan modern ve aç "Mobster"larız.



TARZ VE DURUŞ: Bazen deri ceket ve klasik bir araba, bazen şık bir takım elbise. Ortama ayak uydururuz ama asla paspal görünmeyiz. Bir Carrera üyesinin duruşu, silahından daha etkilidir.



OMERTÀ (SOKAK YASASI): Bu sadece bir yemin değil, hayatta kalma kuralıdır. Polisle konuşan, mezarını kazar. Sorunları kendi içimizde, kendi yöntemlerimizle çözeriz.



AİLE BAĞI: Hiyerarşi vardır ama kardeşlik esastır. Masaya oturduğunda kiminle yemek yediğini bilmek zorundasın.

AİLE HİYERARŞİSİ

BOSS

Vito Marotti

▼

FOTOĞRAF (DİKEY)

UNDERBOSS

(İsim Soyisim)

FOTOĞRAF (DİKEY)

CONSIGLIERE

(İsim Soyisim)

CAPOREGIME

Pietro Vilardi

CAPOREGIME

Nicolo Vitale

SOLDIER

Ryozuki Arakawa

FOTOĞRAF (DİKEY)

SOLDIER

(İsim Soyisim)

FOTOĞRAF (DİKEY)

SOLDIER

(İsim Soyisim)

SAHA OPERASYON EKİBİ

ENFORCER

(İsim Soyisim)
(İsim Soyisim)

ASSOCIATE

(İsim Soyisim)
(İsim Soyisim)

INSIDER

(İsim Soyisim)
(İsim Soyisim)

ROOKIE

(İsim Soyisim)
(İsim Soyisim)

r3

r4

masmavi italy forma

masmavi italy forma

başarılar

NEDİİİYOOOSUUN YAAAA