Mia Forster

Mia'nın Hikayesi

- Adı: Mia Foster | Cinsiyeti: Kadın  | Doğum Yeri: İtalya  | Doğum Tarihi: 08.11.2000
- Boyu: 1.75 | Kilosu: 60 | Ten Rengi: Beyaz

Mia, 24 yaşında, İtalya'nın karmaşasında kendine yer açmaya çalışan bir trans kadındı. İnsanlar çoğu zaman sadece görünüşüne bakıp karar verirken, Mia'nın hikayesi görünenden çok daha derin, çok daha insaniydi.

Başlangıç

Çocukken, aynaya her baktığında bir şeylerin eksik olduğunu hissederdi. Annesinin diktiği pantolonlar, babasının zorla giydirdiği takım elbiseler... Her biri üzerine oturmayan birer maske gibiydi.

Okulda sessizdi. Bir gün, ilkokul öğretmeni sınıfa "kendinizi anlatan bir resim çizin" dediğinde, Mia (o zamanlar başka bir isimle çağrılıyordu) kendini pembe bir elbise içinde çizdi. Öğretmen gülmüştü, "Yanlış renk seçmişsin," demişti. O gün, Mia sessizce kalemini bırakmıştı ama içindeki renkleri hiçbir zaman silememişti.

Ergenlik Dönemi

Lise yıllarında vücudu değiştikçe aynalar daha da yabancılaştı. Her sabah banyoda yüzünü yıkarken, içinden bir ses "Ben bu değilim" diyordu.
Bu dönemde internet onun sığınağı olmuştu. Forumlarda, videolarda kendisi gibi insanları buldu. "Trans kadın" kelimesini ilk kez bir forumda gördü. O an, hayatının en büyük tanışmasıydı: Kendisiyle tanışmıştı.

Ama bunu yüksek sesle söylemek kolay değildi. Babası sert, annesi sessizdi. Bir gün annesine açıldı:

Mia: "Anne, ben kızım. Hep öyle hissettim."
Annesi: uzun süre sustu, sonra sadece "Bu evde zor olur, biliyorsun" dedi.

O cümle, Mia'nın kalbinde hem bir kırık hem bir güç kaynağı olarak kaldı.

Dönüşüm

Üniversiteye başladığında, ilk kez kendi kararlarını vermeye başladı. Yeni bir şehir, yeni bir başlangıç.
O yıl adını değiştirmeye karar verdi: Mia.
Mia, kendine bu ismi seçti çünkü kulağa hem zarif hem güçlü geliyordu — tıpkı olmak istediği gibi.

Hormon tedavisine başladığında her değişimi bir umutla takip etti: sesinin yumuşaması, yüzündeki çizgilerin hafiflemesi, aynadaki gözlerin artık tanıdık gelmesi...
Ama dışarısı o kadar yumuşak değildi. Sokakta bakışlar, üniversitede fısıltılar, iş başvurularında reddedilmeler...
Yine de Mia her sabah aynaya bakıp kendine şöyle diyordu:

"Bugün de ben olabildim. Bu bile devrimdir."

Bugün

Şimdi 24 yaşında. İtalya'dan Amerika'ya gelmiş ve küçük bir apartman dairesinde yaşıyor,. Grafik tasarım işleri yapıyor, bir kediyle hayatını paylaşıyor.
Kimliği resmi olarak değişmiş, kimlik kartında artık "Mia" yazıyor.
O kartı eline ilk aldığında ağlamıştı  ve şunu demişti "Ne bir kayıp için, ne de bir korku için; sadece sonunda var olabildiği için. "

Geceleri bilgisayar başında çalışırken bazen pencereden dışarı bakar, geçmişteki küçük halini düşünür: o pembe elbiseyi çizen çocuk.
Artık biliyor: o çocuk hiçbir zaman yanılmamıştı.