Sheeya Abraham Buthelezi - Yo Bitch Next

Abraham, Los Santos'un kalabalık ve kaotik bir mahallesi Rancho'da dünyaya geldi. Babası, mahallenin tanınmış uyuşturucu satıcılarından biriydi. Abraham, bu karanlık dünyanın farkında olsa da ailesi, onun bu hayatın çok uzağında kalması için ellerinden geleni yaptı. Annesi, onu bu ortamın etkilerinden korumak için çok çaba gösterdi. Aile, zorluklarına rağmen bir arada kalmayı başarmıştı ve Abraham, bu bağların çok önemli olduğunu çocuk yaşta öğrenmişti. Mahalledeki bağımlılar ve satıcılar arasındaki karışıklıklar, kimi zaman evin içine bile girebilirdi. Abraham, bu küçük yaşta bu gürültülerden ve çatışmalardan kendini uzak tutardı ama aynı zamanda mahallenin sunduğu kaotik özgürlük ortamından da etkilenirdi. Bazen evde uslu bir çocuk gibi davranırken, bazen arkadaşlarıyla mahallede yaramazlık peşinde koşardı. Her ne kadar mahalledeki hayat zorlayıcı olsa da Abraham, ailesinin sevgisi ve rehberliği sayesinde çocukluğunu normal bir şekilde geçirebildi. Annesinin ona söylediği şu sözler kulaklarında yankılanırdı:

"Hayat bazen sert olabilir ama biz önce insanız. Ne olursa olsun, kim olduğunu unutma."

Pazar günü, öğle vaktiydi. Mahalle, güneşin sıcak ışıkları altında her zamanki gibi hareketliydi. Abraham, arkadaşlarıyla sokakta top oynarken anın keyfini çıkarıyordu. Kahkahalar, bağırışlar, asfalta çarpan lastik topun yankısı... Hepsi, onun çocuk dünyasında hayatın sıradan sesleriydi. Derken, güçlü bir vuruşla topu fırlattı. Top, dar caddeden sekerek karşıdaki ara sokağa doğru yuvarlandı. Hiç düşünmeden peşine düştü, hızlı adımlarla dar geçide yöneldi. Topun kenara sıkıştığını görünce eğilip almak üzereyken tanıdık bir ses duydu, babasının sesi. Abraham, anında duraksadı. İçini huzursuz eden bir hisle duvara yaslandı ve sessizce olup biteni izlemeye başladı. Babası, karşısında sinirle konuşan bir adamla tartışıyordu. Adamı tanıyordu; mahallenin köşelerinde dolaşan, kaybolmuş ruhlardan biriydi. Tartışma giderek yükselirken, adam aniden cebine uzandı, adamın elinde eski, yıpranmış bir silah belirdi. Tetiğe uzanırken sesi titriyordu, ama gözlerindeki çaresizlik Abraham'ı en çok korkutan şeydi. Babası, tek bir adım geri çekildi ancak soğukkanlıydı. Bir saniye bile tereddüt etmeden, beline götürdü elini ve kendi silahını çıkardı. İki patlama sesi mahallede yankılandı. Abraham, nefes bile alamıyordu. Gözleri dehşet içinde açılmış, bedeni olduğu yere mıhlanmıştı. Bir an her şey durdu, bağımlının bedeni sendeledi, dizleri üzerine çöktü ve yere yığıldı. Çığlıklar, uzaktan gelen panik dolu sesler... Mahalleye yayılan fısıltılar...
Dakikalar içinde siren sesleri duyuldu. Kırmızı-mavi ışıklar duvarlara vurduğunda Abraham hâlâ orada, gölgelerin içinde, korkuyla kıpırdamadan bekliyordu. Polisler geldiğinde babası kaçmadı. Ellerini havaya kaldırdı, soğukkanlı bir ifadeyle teslim oldu.

Abraham ve annesi, hayatlarında yeni bir sayfa açmak için annesinin doğduğu yer olan İspanya'ya taşındılar. Anneannesinin evine yerleşen Abraham, ilk kez mahallesinin kaotik ortamından uzaklaşıyor, bambaşka bir dünyaya adım atıyordu. Dar sokaklar, yüksek binalar ve sürekli hareket halindeki kalabalık yerini, daha sakin ve düzenli bir hayata bırakmıştı. Ancak bu yeni başlangıç, onun için beklediği gibi olmadı. Mahallesinde öğrendiği hayatta kalma kuralları burada geçerli değildi ve en önemlisi, ten renginden dolayı yerel gençler tarafından dışlanıyordu. Sokaklarda hissettiği bakışlar, fısıltılar, zaman zaman sert sözler...

Bunlar Abraham'ı, ait olmadığı bir yerde sıkışıp kalmış gibi hissettiriyordu. Annesi, oğlunun içindeki huzursuzluğu gördü. Bir akşam yemek masasında göz göze geldiklerinde, konuşmadan bile ne demek istediğini anlamıştı. Abraham, "Burası benim yerim değil." dediğinde annesi başını salladı.
Abraham, gerçek hikayesinin başladığı yere dönmeliydi. Los Santos onu bekliyordu.

Abraham, Los Santos'a döndüğünde, her şeyin olduğu gibi kalmadığını fark etti. Mahalle, bir zamanlar bildiği o haşin yerdi ama şimdilerde her şey daha da karmaşık hale gelmişti. Geri dönüşü, eski arkadaşlarını görmek ve eski işine başlamak için bir fırsattı, ama aynı zamanda geçmişin ve ailenin ona yüklediği ağır sorumluluklarla da yüzleşmesi gerekti.

Babası tutuklandıktan sonra, mahalledeki herkes, Abraham'ın kaybıyla birlikte boşluğa düştüğünü düşündü. Ama Abraham, sokaklardan uzak durmayı tercih etmeyecekti. Babasının işini devralmak, onun mirasını yaşatmak için sokaklara geri döndü. Babasının işini almak, onun yerini doldurmak istiyordu.

Sokaklar ona müzik sahnesinde de kapılar açıyordu. Eski iş arkadaşları ve rakipler, onun bu yeni yönelimini duyduğunda, bazıları ona fırsatlar sundu, diğerleri ise tekrardan onun güvenini test etmeye başladı. Ancak Abraham, iki dünyayı birleştirerek hem sokak işine devam etti, hem de rap sahnesinde yer edinmeye başladı. Müzik, sokaklardaki gücünü pekiştiren, aynı zamanda onu daha geniş bir çevreye tanıtan bir araç oluyordu.

Tüm bunlar olurken, her adımda yeni bir zorlukla karşılaştı. Hem rap kariyerini ilerletmek hem de sokaklarda saygınlık kazanmak için strateji geliştirdi. Rakipler ve eski dostlar arasında dengenin her zaman sağlanması zor bir işti ama Abraham, hayatındaki en büyük savaşı sadece caddelerde değil, aynı zamanda iç dünyasında da veriyordu.