İnsanlarla tanışın, hikayenizi yaşayın.

Adım Deshaquen Zheleznaya. 15 Şubat 1992 Moskova doğumluyum. Aile büyüklerim 2. Dünya savaşı sonrasında iş sebeplerinden dolayı İtalya Floransa'dan Moskova'ya gelmişler. Dedem Savaş sonrasında Buraya geldikten sonra babamı eğitimini Lise'de yarıda bıraktıkrarak. Kendi çalıştığı Araba Fabrikasına çalışması için yanına alıp işi öğretmiş. Ardından babam Annemle İtalya'ya ziyaret sırasında tanışmışlar ve çok iyi iki arkadaş olmuşlar. Ardından babam anneme evlenme teklifi etmiş ve annem kabul etmiş. Annem ile babam evlendikten sonra beraber yaşamak için Almanya'ya gelmiş. Annem Eğitimini Politecnico di Torino'da Tıp fakültesinde tamamladığı için dil eğitiminide tamamladıktan sonra Berlin'de bir hastahanede Doktor olarak görev yapmaya başlamış. Dedem ve babam Çalıştıkları işyerinde yaşadıkları ırkçı problemlerden dolayı işyerinden ayrılmışlar. Ardından kendi Mekanik atölyelerini açmışlar. 1992 yılına geldiğimizde ben doğmuşum. Ben doğduktan 2 gün sonra dedem Olan Marcus Ensor öldüğü için benim adımı dedemin adını koymuşlar. Annem ve babam benim eğitimim için çok uğraşsalarda benim babamın mesleğini olan aşkımı bastıramadılar. Sabahları okuluma gidip geldikten sonra üstümü değiştirip bisikletimi atlayıp hergün babamın işyerine gidip o araçlara bakardım. İçimde hep bir heves olarak kalmıştı modifiyeli araçlar. Ardından birgün akşam evde yemek yerken, annem işyerinde neler yaşadığını anlatıyordu ve anneme dönüp "anne bende doktor olmak istiyorum." dediğimde babam ve annem bana bakarak gülümsediler. Babam bana bakarak hangi mesleği yapmak istediğime karar vermemi istedi. Bende hem arabalar ile ilgilenmek ama doktorlukta yapmak istediğimi söyledim. Babam oradan bana atılarak doktor olabilirsin ve ben sana istediğin aracı yaparım o zaman dedi, bende şaşkın bir gözle cidden mi baba dedim, babam evet istediğin aracı istersen beraber bile yaparız dedi. Bende o günden sonra çok sıkı çalışmaya başladım ve anneminde bana yardımı ile Lise eğitimimi tamaladıktan sonra Tıp fakültesini kazandım ve üniversite hayatına başlamış oldum. Üniversiteyi Berlinde okumak istesemde puanım çok iyi olduğu için ailem beni berline gönderdi. Üniversitenin son senesindeyken Ailem feci bir trafik kazasında hayatını kaybetti. Bende üniversite eğitimimi tamamladıktan sonra Berline geri döndüm ve babamdan kalan işyerini de satıp olduğum şehirden uzaklaşma kararı aldım. O işyerinde babamla yapacak olduklarım hep içimde bir heves olarak kaldı.