İnsanlarla tanışın, hikayenizi yaşayın.

Los Santos'ta bazı isimler fısıltıyla söylenirdi.
Vlad Dark o isimlerden biriydi.

Bendis Crew'un aile lideri...
Ama "lider" kelimesi onun için hafif kalırdı. Vlad, kanla yazılmış kurallara göre yaşayan bir adamdı. İhaneti affetmez, sadakati ödüllendirirdi. Onun dünyasında aile; sevgiyle değil, bedelle ölçülürdü.

Yanında her zaman kardeşleri vardı.

Jivan Wann...
Ailenin beyni. Konuşmadan önce düşünen, plan yapmadan asla tetik çekmeyen adam. Liman anlaşmaları, kara para rotaları, rüşvet zincirleri... Hepsi onun masasından geçerdi. Vlad'ın sağ kolu değil, gölgesiydi.

Katarina Rashad...
Soğukkanlılığıyla tanınırdı. Gözleri birine kilitlendi mi, sonunu önceden yazardı. Silahı kadar sessizdi, sesi kadar ölümcüldü. Ailede kimse Katarina'ya "duygusal" demezdi. Çünkü duygularını çoktan gömmüştü.
Aile için.

Ve Sergei...
En sessiz olanı. Ama en tehlikelisi.
Konuşmazdı, uyarmazdı. Emir geldiğinde yapardı. Sokaklarda onun adı geçtiğinde insanlar kapılarını kilitlerdi. Çünkü Sergei gelmişse, konuşma bitmiş demekti.

Bir gece, Bendis Crew'a bağlı bir depoya baskın yapıldı.
Bu bir hata değildi.
Bu bir meydan okumaydı.

Vlad Dark masanın başında durdu.
Kimse bağırmadı. Kimse paniklemedi.

"Bizi test ediyorlar," dedi sadece.

Jivan haritayı açtı. Katarina silahını kontrol etti. Sergei ceketin fermuarını kapattı.

O gece Los Santos uyumadı.
Ama sabah olduğunda herkes şunu biliyordu:
Bendis Crew hâlâ ayaktaydı.

Karşı taraf kaybolmuştu.
İsimleri bile kalmamıştı.

Ve Vlad Dark, aileyi karşısına alıp son cümlesini kurdu:

"Biz mafya değiliz.
Biz aileyiz.
Ve aileye ihanet eden... toprağın altına aittir."

O günden sonra Bendis Crew'un bir kuralı daha vardı:
Aileye dokunan, hayatta kalamaz.