İnsanlarla tanışın, hikayenizi yaşayın.

Alıntı Yap

• WE WERE BORN IN (2026)

Bugün Amerika'nın hangi büyük şehrine giderseniz gidin, sokakların tek bir ortak kabusu var: Fentanil. Bu lanet uyuşturucu, sadece birkaç yıl içinde mahalleleri, aileleri ve bir nesli haritadan sildi. İnsanların "zombi" gibi kaldırımlarda yattığı, her köşe başında ambulans sirenlerinin yankılandığı bir ortamda, sistemin ve polisin bu çürümeye sadece uzaktan bakması bardağı taşıran son damla oldu. Grove Street gibi yılların ağırlığını taşıyan bir bölge bile, dışarıdan gelen ucuz ve ölümcül hapların pençesine düşüp kimliğini kaybetmeye başlamıştı.
South Side 28, işte tam bu toplumsal çöküşün ortasında, bir nefret ve hayatta kalma dürtüsüyle doğdu. Bizler sadece aynı ırktan değil, aynı acıdan beslenen bir grup gençtik. Aramızda göçmen olarak gelip sokaklarda tutunmaya çalışanlar da vardı, dedelerinden kalma evlerini bu zehir yüzünden kaybeden yerliler de. Farklı diller konuşuyor, farklı kökenlerden geliyorduk; ancak hepimizin kardeşi, çocukluk arkadaşı veya komşusu o mavi haplar yüzünden bir morg çekmecesinde son bulmuştu.
Grup ismindeki "28", mahallemizdeki 28. Blok'ta bir gecede yaşanan toplu doz aşımı trajedisinden geliyor. O gece o sokakta sadece insanlar ölmedi; aynı zamanda bu işe dur diyecek bir irade doğdu. South Side 28, klasik bir "çete" tanımının ötesinde, kendi bölgesini temizlemek için ant içmiş bir sokak serserileri birliği olarak sokağa indi. Girişimiz sessiz olmadı; mahallemizi zehirleyerek zengin olan dış kaynaklı satıcıların araçlarını ateşe vererek ve onlara bu bölgede barınamayacaklarını ilan ederek başladık. Bizim için artık uyrukların veya deri renginin bir önemi yok. Tek bir kuralımız var: Kendi sokağını koru, mahallenin zehirlenmesine izin verme ve sana sırt çeviren sisteme karşı kendi adaletini sağla. Grove Street artık sadece eski bir efsanenin gölgesi değil; South Side 28'in kurduğu, her türlü saldırıya ve yozlaşmaya karşı örülmüş çok uluslu bir barikattır. Bu topluluğun asıl sarsıcı tarafı, Grove Street'in gölgelerinde saklanan bu yüzlerin çoğunun henüz çocuk denecek yaşta, hayatın sillesini en sert haliyle yemiş gençlerden oluşmasıdır; onlar, Amerika'yı esir alan fentanil vebasının içinde ebeveynlerini kaybetmiş, çocukluklarını bir kenara bırakıp sokağın en vahşi kurallarıyla erkenden tanışmış bir neslin temsilcileridir. South Side 28'in üyeleri, mahallelerini birer açık hava mezarlığına çeviren o ucuz mavi haplara karşı nefretle bilenirken, hayatta kalabilmek ve sokağın otoritesini ellerinde tutabilmek adına kendi kirli düzenlerini kurmak zorunda kalmışlardır.
Kendi aralarında marijuana ve kokain ticaretini organize ederek geçimlerini sağlayan bu gençler, aslında sistemin kendilerine sunduğu sefaletten kaçarken, kendi bağımlılıklarının ve mecburiyetlerinin ördüğü bir parmaklığın ardına hapsolmuş durumdadırlar. Her biri sabahın ilk ışıklarına kadar nöbet tutarken, bir yandan kendi damarlarındaki dumanı veya tozu beslemek için uğraşmakta, diğer yandan ise sokağın kontrolünü kaybetmemek adına ellerindeki silahları yaşlarından büyük bir soğukkanlılıkla taşımaktadırlar. Geçim derdi ve sokağın bitmek bilmeyen ihtiyaçları, bu genç grubu sadece uyuşturucu ticaretiyle değil, aynı zamanda mahallenin arka sokaklarında dönen kadın ticareti gibi çok daha karanlık ve acımasız işlerin de içine sürüklemiştir. South Side 28 için kadın ticareti, bir tercih olmaktan ziyade, fentanilin yarattığı o ekonomik ve sosyal çöküşün ortasında ayakta kalabilmek, silah ve mühimmat alabilmek için kullanılan birer kazanç kapısı halini almıştır. Mahallenin kadınlarını kontrol altında tutarak dışarıdan gelen yabancılara pazar sunan bu çocuk yaştaki serseriler, ahlaki değerlerin çoktan yitip gittiği bu düzende kendi yasalarını uygularken, bir yandan da mahalleliyi dışarıdan sızmaya çalışan fentanil satıcılarından koruyarak garip bir "koruyucu" rolü üstlenmişlerdir. Bu çok uluslu genç kitle, farklı dilleri ve kökenleri bir kenara bırakıp aynı zehrin ve aynı ticaretin içinde erirken, kendi yarattıkları bu karanlık döngünün hem efendisi hem de kölesi haline gelerek Grove Street'in kaderini yeniden yazmaya devam etmektedirler.


Their fate wasn't the problem; it was being forsaken by the very government of the nation they called home.

South Side 28'in damarlarında akan tek şey sadece uyuşturucu ya da para değil; aynı zamanda bastırılamayan bir iç savaşın ve ideolojik bir çöküşün getirdiği o yakıcı öfkedir. Bu çok uluslu serseri ordusunun içinde, fentanilin mahalledeki anneleri birer hayalete, babaları ise birer mezar taşına çevirdiğini gören bir grup genç, zamanla her türlü zehre karşı kutsal bir nefret beslemeye başlamıştır. Onlara göre sokağın kurtuluşu, sadece fentanilin değil, bizim geçim kaynağımız olan kokainin ve marijuananın da bu mahalleden tamamen kazınmasıyla mümkündür. Ancak bu idealist yaklaşım, sokağın çıplak ve acımasız gerçekliğiyle, yani karnı aç olanın ve mermisi bitenin hükmünün de biteceği gerçeğiyle her gün çarpışmaktadır. Bizim tarafımızdaki gerçekçiler için uyuşturucu ticareti bir hobi ya da bir zenginlik hayali değil, tam aksine bu cehennemin ortasında silah alabilmenin, sokağın güvenliğini sağlayabilmenin ve dışarıdan gelen akbabalara karşı dik durabilmenin yegâne ekonomik yakıtıdır. Bu fikir ayrılığı, zamanla Grove Street'in kaldırımlarında sadece tartışmaların değil, aynı sofrada ekmek bölen kardeşlerin birbirine doğrulttuğu namluların da gölgesini büyütmüştür.
Bu içten içe büyüyen bölünme, bazen gece yarısı bir torbacı köşesinde, bazen de bir mal sevkiyatı sırasında patlak veren kanlı çatışmalarla sonuçlanmaktadır. Kendi içimizdeki o "temizci" grup, bizim sattığımız her gram malın mahalledeki bir başka çocuğun sonunu hazırladığını savunarak sevkiyatlarımıza sabotajlar düzenlemekte, biz ise bu paranın dönmediği bir senaryoda fentanil kartellerinin ve yozlaşmış polisin mahalleyi tek bir gecede yutacağını haykırmaktayız. Bu iki grup arasındaki gerilim, South Side 28'i sadece dışarıya karşı savaşan bir çete olmaktan çıkarıp, kendi çocuklarını yiyen bir canavara dönüştürmüştür. Bir yanda ellerindeki parayı fentanil krizinin yaralarını sarmak için harcamak isteyen o gencecik idealistler, diğer yanda ise kadın ticaretinden ve uyuşturucudan gelen kirli parayla sokağın savunma hattını tahkim eden, her biri kendi bağımlılığının pençesinde kıvranan bizler... Aramızdaki bu uçurum, aynı dili konuşan, aynı vatanın hükümetleri tarafından terk edilen çocukların arasındaki en derin ve en kanlı yaradır. Ekonomik anlamda uyuşturucu satışını destekleyen grubumuz için bu ticaret, fentanil denen o büyük iblisle savaşabilmek için şeytanla yapılan zorunlu bir pazarlıktır. Biz biliyoruz ki; eğer o kadınlar bizim korumamız altında çalışmazsa, eğer o kokain bizim kontrolümüzde dağıtılmazsa, mahalledeki otorite boşluğunu fentanil denen o sessiz katil saniyeler içinde dolduracaktır.



Onlar bizim ekonomik kaynaklarımıza, yani hayatta kalmak için mecbur olduğumuz o kokain trafiğine ve korumamız altındaki kadınlara göz diktikçe, biz de onların fentanil depolarını havaya uçurmaya, o mavi hapları satan torbacılarını ibretlik olsun diye meydanlarda sergilemeye devam edeceğiz. Bu bitmek bilmeyen kaosun içinde, her gün biraz daha vahşileşiyoruz. FLOB ile girdiğimiz o her çatışma, South Side 28'in içindeki o bölünmeyi de tetikliyor aslında; çünkü bazı çocuklar bu kadar çok kan dökülmesinden yoruluyor, bazıları ise intikam hırsıyla daha da gözü kara hale geliyor Ama günün sonunda, o fentanil tüccarlarının bu sokağa girmemesi için gerekirse kendi içimizdeki hainleri de temizlemekten çekinmiyoruz. Bu sokaklar artık sadece uyuşturucunun ya da paranın değil, FLOB'a karşı verilen o amansız dissleşmenin ve kanlı hesaplaşmanın tarihini yazıyor. Bizim için geri dönüş yok; o FLOB tayfası ya bu mahalleden tamamen silinecek ya da biz bu uğurda son mermimize kadar Grove Street'in kaldırımlarına gömüleceğiz. Çünkü biz, terk edilmiş bir neslin son bekçileri olarak, kendi yarattığımız bu karanlık krallığı kimseye yar etmeyecek kadar çok sevdik.