İnsanlarla tanışın, hikayenizi yaşayın.

Adı: Melina West
Doğum Tarihi:  10 Temmuz 1999

Doğum Yeri: Stuttgart, Almanya

Mevcut Yer: Los Santos

Melina, 1999'un soğuk bir Ocak sabahında Stuttgart yakınlarında küçük bir kasabada dünyaya geldi. Ailesi ona Max adını verdi. Dışarıdan bakıldığında "sağlıklı bir erkek çocuk" gibi görünüyordu; ama iç dünyasında bundan çok daha farklı bir hikâye yazılmaya başlamıştı.

Daha 3 yaşındayken bile...
Oyuncak arabalar yerine annesinin saç fırçaları, tokaları ve atkıları ilgisini çekerdi.
Evde en sevdiği an, annesinin saçlarını taradığı dakikalardı.

Bir gün, annesine küçük parmaklarıyla uzanıp fısıldamıştı:
"Ben de böyle olmak istiyorum."

Anne önce bunu tatlı bir çocuk masumiyeti olarak gördü ama kısa süre sonra bunun bir istekten daha fazlası olduğunu anladı.
Melina, kendisini o yaşta bile "kız gibi" görüyordu fakat bunu ifade edecek kelimelere sahip değildi.

Okula başladığı yıllar, kimliğiyle dünyanın beklentileri arasındaki çatışmanın ilk gerçek yüzünü gösterdi.

Erkek çocuklarının oynadığı oyunlara pek ilgi duymuyordu.

Okul gösterileri olduğunda, hep kızların sahne kıyafetlerine bakıyordu.

Bayramlarda kendisine verilen takım elbiselerden hoşlanmıyor, hep elbiselere göz gezdiriyordu.

Bir gün sınıfta rol dağılımı yapılırken, Melina gönlünden geçen cesareti toplayıp "Ben prenses olmak istiyorum," dedi.
Sınıf gülüştü. Öğretmen şaşırdı.
O ise o gün ilk kez utancın ne olduğunu öğrendi.

Ama içindeki hisleri hiç kaybolmadı.
Sadece sessizleşti.

Bu dönem, Melina için adeta bir fırtınaydı.
Aynaya baktığında yüzü tanımadığı birine dönüşüyordu:

Sesi çatallaşmaya başladı.

Boyu hızla uzadı.

Kalçaları değil, omuzları genişledi.

İlk kez gerçek anlamda bedenine yabancı hissetti.
İlk kez "Yanlış bir kabukta yaşıyorum," düşüncesi zihninde belirginleşti.

Geceleri internette gizlice aramalar yaptı:
"Why do I feel like a girl?"
"Born boy but feel like a girl."
"Transgender stories."

Orada kendi gibi hisseden insanların olduğunu keşfetti.
Bu bilgi bir yandan ona umut verdi, diğer yandan korkuttu.
"Ya ailem beni kabul etmezse?"
"Ya herkes benden nefret ederse?"

Bu sorular ona yıllarca eşlik edecekti.

15 yaşında sınıfta Lara adında biriyle yakın arkadaş oldu.
Lara'nın yanında kendini güvende hissediyordu.
Bir gün dayanamayıp gözleri dolu dolu itiraf etti:

"Ben... kendimi kız gibi hissediyorum."

Lara onu uzun süre sarıldıktan sonra söylemişti:
"Bu bir sorun değil Melina. Sen sadece kendin oluyorsun."

Melina ismini o yaşlarda ilk kez fısıldadı.
Evin banyosunda aynaya bakarak:
"Ben Melina'yım."

Henüz cesaret edemediği için gizli kaldı, ama kendi gerçeğini ilk kez kabul etmişti.

O yıllarda:

Saçlarını uzatmaya başladı.

Evde yalnız kaldığında annesinin eski rujlarından birini sürüyordu.

Kendi bedeninde görmek istediği kadınlık hatlarını hayal ediyordu.

İnternette trans kadınların hikâyelerini okuyordu.

Okulda yine "erkek" gibi davranması bekleniyordu, ama geceleri defterine hep şu satırı yazıyordu:

"Ben aslında hep bir kızdım. İnsanların görmediği tek şey bu."

18 yaşında lise biter bitmez Berlin'e taşınarak hayatının ilk özgür adımını attı.
Stuttgart'taki baskıcı çevresinden, babasının anlayışsızlığından, susmak zorunda bırakıldığı tüm yıllardan uzaklaştı.

Berlin'de ilk aylarında:

İlk kez kendi kıyafetlerini seçti

Makyaj yapmayı öğrendi

Kendi adını tanıdığı insanlara söyleme cesareti buldu

Trans topluluklarla tanıştı

Psikolojik destek almaya başladı

Sonunda doktoruyla yaptığı uzun görüşmelerden sonra hormon tedavisi için onay alındı.

İlk hormon hapını içtiği gün gözleri doldu.
"Ben artık gerçek halime yaklaşıyorum."

Aylar geçtikçe:

Yüz hatları yumuşadı

Cildi daha pürüzsüz, daha ince görünmeye başladı

Vücudu göğüs oluşturmaya başladı

Omuzlarıyla kalçaları arasındaki oran daha feminen hale geldi

Ses eğitimiyle tonunu değiştirmeye başladı

Kendine "kadın" olarak hitap edilmesi normalleşti

Her bir değişiklik, onun için bir mucizeydi.

Başta ailesiyle ilişkisi kopuktu.
Babası uzun süre konuşmadı.
Annesi gizlice arıyor, "Seni anlamaya çalışıyorum," diyordu.

Bir yıl sonra annesi Berlin'e geldi ve Melina'yı ilk kez gerçek haliyle gördü.

Gözyaşları içinde "Çok güzelsin," dedi.
O an Melina'nın içindeki çocuk iyileşmeye başladı.

Baba ise daha uzun süre direndi.
Ama zamanla o da kabullendi—tam anlamıyla olmasa da en azından kızına "Melina" demeye başladı.

26 yaşındaki Melina artık:

Sosyal geçişini tamamlamış

Hormonal gelişimi oturmuş

Moda, sanat ve müziğe tutkulu

Duygusal, kırılgan ama güçlü

Gözlem gücü yüksek

Az güvenen ama güvenince çok bağlanan

Hayatını yeniden inşa etmiş bir kadın

Dışarıdan bakıldığında sakin ve olgun görünür;
ama içinde aşk, kimlik, yalnızlık ve özgürlük üzerine sayısız çatışmayı taşıyan derin bir ruh vardır.