İnsanlarla tanışın, hikayenizi yaşayın.

2015'in sonbaharında, yağmurlu bir New York akşamında, Alexandra Rosenberg Brooklyn'deki küçük bir tamirhanenin arka odasında birkaç yakın arkadaşıyla oturuyordu. Gençliğinde hem motor yarışlarında hem de yardım organizasyonlarında aktif olan Alexandra, erkek egemen motosiklet kulüplerinde gördüğü ayrımcılıktan bıkmıştı. "Kendi yolunu kendi çizecek" kadınlar için bir yuva kurma hayali vardı.

Bir masanın üzerine eski bir deri ceket serdi, cebinden çıkardığı iğne ve iplikle ilk Espinas armasını dikmeye başladı. (İspanyolca'da "dikenler" anlamına gelir). Alexandra'ya göre bu, hem savunmayı hem de saldırı gücünü simgeliyordu: "Dikenin varlığı çiçeğin değerini gösterir."

Espinas, başından beri bir "dev" kulüp olmadı. Alexandra, hızlı büyümenin getireceği kaostan uzak durmak istedi. Üyeler özenle seçildi; yalnızca motosiklet sevgisi değil, güven, dayanışma ve kararlılık da şarttı.

New York şubesi;

[] Motosiklet turları ile eyalet içinde ve çevresinde dayanışma gezileri düzenler.
[] Kadın sürücü eğitimleri ile hem yeni başlayanlara hem de güvenli sürüşe odaklanır.
[] Yılda birkaç kez hayır etkinlikleri yaparak toplanan bağışları kadın sığınma evlerine ve burs fonlarına aktarır.
[] Küçük garaj ve atölyelerle ortak etkinlikler düzenleyerek yerel esnafı destekler.

Kulübün merkez üssü Brooklyn'in endüstriyel kısmında, eski bir depo binasında bulunur. İçerisi; duvarlarda deri ceketler, yol haritaları, metal tabelalar ve köşedeki küçük bar ile tam bir biker yuvasıdır.

Alexandra, kulübü hiçbir zaman ticari veya politik bir güç haline getirmeye çalışmadı. Ama bir gün, Espinas'ın ruhunu farklı şehirlere taşıma fikri aklına düştü. Özellikle batı yakasında, şehir kültürü ile motor ruhunu harmanlayabilecek bir yer arıyordu.

Los Santos, bu hayalin kağıt üzerindeki ilk durağı oldu. Şehir; büyük metropolün kaosu, sahil kültürü ve geniş yollarıyla tam bir özgürlük alanıydı. Alexandra, bu görev için doğru kişileri seçmek zorundaydı.

Cristale ve Emily, bir sonbahar sabahı Brooklyn deposunun kapısında hazırdı. Siyah mat boyalı motorları, deri ceketleri ve sırtlarında Espinas arması vardı. Üyeler onları uğurlarken motorların gürültüsü depo duvarlarından yankılandı.

Birkaç gün süren yolculuğun ardından, neon ışıkları ve sahil rüzgarıyla karşılayan Los Santos tabelasına vardılar. Şehir onları hem fırsatlarla hem de bilinmezlerle bekliyordu.

Ve böylece, Espinas'ın dikenleri ilk kez batı yakasına uzanmaya başladı.