JOSE JULIAN GUZMAN "SIN NOMBRE"

JOSE JULIAN GUZMAN
"EL POLVO Y LA SANGRE"

SIN NOMBRE
26 Mayıs 2006'da, Tijuana'nın boktan sokaklarından birisinde doğdu Jose. Turistlerin bile uğramadığı, beton duvarların grafitilerle kaplı olduğu, geceleri silah seslerinden uyku uyunmadığı bir mahallede büyüdü. Çocukluğu hiçbir zaman gerçekten bir çocukluk değildi, onun için sokakta öğrendiği bilgiler, hayatta kalması için daha önemliydi.

Annesi gündelik işlerde çalışır, gün sonunda eve getirdiği para ya kiraya ya da borçlara giderdi. Babası ise Jose daha küçükken ortadan kayboldu. Kimine göre sınırı geçmeye çalışırken yakalandı, kimine göre yanlış insanlarla ters düştü.

Ergenliğe girdiğinde büyüdüğü mahallesi onu içine almıştı bile. İlk sigarası, ilk içkisi derken olay kısa sürede kontrolden çıktı. Uyuşturucuya bulaşan Jose, kısa sürede tüm parasını yok etti. Zaten cebinde fazla para yoktu ama en azından karnı aç değildi. Uyuşturucuya başlamasıyla dibi boyladı; zayıfladı ve çöktü. Para bulmanın yoluysa oldukça açıktı. Önce ufak tefek işler: telefon kapma, cüzdan çalma. Sonra daha sert şeyler: gasplar, soygunlar... Jose hep bunları kendinin seçmediğini savunurdu; bulunduğu ortamın doğal sonucu olduğunu iddia ederdi. Sonuç olarak kimileri onu kullandı, kirli işlerde öne sürdü; kimileri ise onu tehdit olarak gördü. İsmi sokakta yayılmaya başladı ama bir lakap bile kazanamadı. Çünkü herkes onu sadece kullanıp atılacak bir araç gibi görüyordu.

Bu kaosun içinde tek "bağ" diyebileceği kişi, kuzeni Isaac Guzman'dı. Isaac yıllar önce Amerika'ya gitmiş, kendi çevresini kurmuştu. Jose bunu bir çıkış noktası olarak görüyordu, bir çeteyle anlaşıp sınırı geçti, her zaman olduğu gibi yine 'iyi olmayan insanlara' borçlanarak yaptı bunu. Bu hiçbir zaman bir plan olmadı; daha çok "ya burada öleceğim ya da başka bir yerde deneyeceğim" kafasıydı. Günler süren yolculuk, açlık, korku... ama sonunda Los Santos'a ulaştı.

Isaac onu bulduğunda karşısında bir kuzen değil, ayakta bile duramayan bir enkaz vardı ve Jose'yi Southside 28'le tanıştırdı. Gençlerden oluşan, sokakların ortasında büyüyen bir ekip... Jose için bu bir "aile" değildi ama en azından yalnız hissetmiyordu. Şimdi Jose Julian Guzman, Los Santos sokaklarında dolaşıyor. Açlık, bağımlılık ve hayatta kalma içgüdüsü arasında sıkışmış durumda. Jose hiçbir zaman uzun yaşamayı planlamadı, inandığı tek gerçeği şu: "Bugün ölmeyeceğim."

       

"Tanrı bizi affetsin... Çünkü sokaklar affetmeyecek."

       

       

   

SOKAĞIN LEŞLERİ
"Birkaç dolar ve bir paket ot için harcanan hayatlar..."

HEDEF / OLAY: Ev Soygunu
DURUM: SOYGUN BAŞARILI

"Isaac'in maymuncukla kapıyı açmasını beklerken bacaklarım öylesine titriyordu ki, bir anda yürümeyi unuttum sandım. Evden çıkan üç beş dolarla o geceki krizimi atlattım. Hayatım bu kadar ediyordu işte, en azından gece rahat uyuyabildim."

rezerve

bos adam knk