SCRILLA BANDZ MOB

"SCRILLA419, kendi yolunu çizer. Bizden çalan, bizden saklanan, bize ihanet eden yaşamaz.Sokaklarda tek kural vardır: Güç bizdeyse, saygı da bizdedir."

Los Santos'un arka sokakları her zaman karanlık sırların ve kanlı hesapların adresi olmuştur. SCRILLA419'un üyeleri de o gece bir araya geldiğinde, her şey sıradan bir sohbet gibi başlamıştı. Thierry Chevalier, birkaç gündür haber alınamayan Corey'den bahsediyor, işlerin aksadığını dile getiriyordu. Darren, cebindeki deliklerden yakınıyor, kafelerde bile onları bulmak isteyen adamlara karşı eli kolu bağlı kalmaktan rahatsızlık duyuyordu. Herkesin üzerinde ağır bir gerginlik vardı; çünkü Felucci'nin adı tekrar tekrar masaya düşüyor, işlerin büyüklüğü karşısında beklenti artıyordu. Grup, sigaralarını yakıp dumanı göğe savururken sözler sertleşti. "Bu iş yarım kalmayacak, Felucci'nin bağlantıları sayesinde büyük işler yapacağız." diyordu Phillip. Darren, sabırsızlığıyla öne çıkıyor, beklemek istemediğini açık açık söylüyordu. Ne Corey'nin yokluğu ne de diğerlerinin tereddütleri, onları yolundan döndüremiyordu. SCRILLA419 için bu sokaklarda bir tek gerçek vardı: güç ve para, kimdeyse söz de ondadır. Gece ilerledikçe karar netleşti. Thierry, "Avlanma vakti geldi." diyerek işi bağladı. Skivvy'den haber bekleniyor, araç ayarlanıyor ve hedef belirleniyordu. Phillip, yanındakilere göz kırparak "Bugün herkes öğrenmeli, bizimle uğraşmanın bedeli vardır." dedi. Sözler havada yankılandı, ardından tabancaların şarjörleri dolduruldu. Çekilen her duman, sıkılan her mermi öncesinin bir provası gibiydi. Artık geri dönüş yoktu. Skivvy'nin mesajı geldiğinde işler ciddiye binmişti. Bir mekâna giriş yapıldı; tabancalar sessizce çıkarıldı, maskeler takıldı. Karsten'in gözleriyle onay verdiği anda gerilim koptu. Thierry, masaya yaslanıp sigarasını içerken, diğerleri hedefin üzerine yürüdü. Çıkarılan makineli silahın namlusu, hainlerin suratına doğrultuldu. "Sana bir mesajımız var." dedi Phillip, gözlerindeki soğuk bakışla. O an herkes anladı ki bu yalnızca bir para meselesi değil, aynı zamanda bir saygı meselesiydi. Kurşunların yankısı odaları doldurdu. Masanın üzerine devrilen sandalyeler, panik içinde dağılan birkaç ses ve ardından gelen sessizlik... Herkesin kulağında tek bir şey çınlıyordu: SCRILLA419'un adı. O gece sokaklarda yankılanan en net mesaj bir hainin evinden herkese duyurulmuştu. SCRILLA419 o gece sadece parasını değil, sokaklardaki saygısını da aldı. Herkes biliyordu ki bu çeteyle uğraşan kim olursa olsun ya toprakta kalır ya da şehrin karanlık köşelerinde kaybolup giderdi. Grup, iş bitiminde sessizce dağıldı. Silahlarını gizlediler, kanlı gömleklerini değiştirdiler. Ama arkalarında bıraktıkları mesaj tüm şehre yayıldı.