Los Hijos Del Sol - Güneşin Evlatları

LOS HiJOS DEL SOL – "GÜNEŞİN EVLATLARI"
"Bizi doğuran sokaktı, büyüten ateş."

I. BÖLÜM: PASOLİNE'DEN LOS SANTOS'A

Los Hijos del Sol, Latin Amerika'nın kayıp mahallelerinden çıkıp, Los Santos'un cehennem sokaklarına adım atmış bir kardeşliktir. Meksika'nın gölgesinde büyüyen çocuklar; Kolombiya'nın barut kokulu rüyaları ve El Salvador'un ölü sessizliğinde şekillenmiş büyük kankalardan oluşur.

Pasoline adlı bir sınır kasabasında doğan ilk çekirdek grup, Amerikan rüyasını kovalamaya değil, onu kendi kâbuslarına çevirmeye geldi. Hayatlarında hiçbir zaman "şans" diye bir kavram olmadı. Ellerinde yalnızca paslı silahlar, yıpranmış hayaller ve yan yana yürüyen kardeşlikleri vardı. Bu şehir onların son şansı değil, savaş alanıydı.

İlk geldiklerinde yerleri belliydi: El Burro Heights ve La Mesa'nın arası — kimsenin tam olarak sahip çıkmadığı, ama herkesin göz diktiği gri bölge. Orayı bir eve çevirdiler. Duvarlar grafitiyle konuştu, kaldırımlar kurbanlarla doldu.


II. BÖLÜM: TOZ, TER VE KAN


İlk birkaç hafta sessizlikti. Güneşin Evlatları sokakları temizledi, çöpleri topladı, yaşlılara yardım etti. Herkes onların mahalleye huzur getireceğini sandı. Oysa huzur değil, düzen kuruyorlardı. Çünkü biliyorlardı: Düzen, önce kaostan doğar.

Bir gece, Families grubu küçük bir çocuğu korkutup haraç almaya kalktığında, Solito'nun cevabı gecikmedi. Sessizce ilerleyen dört genç, o sokağı sonsuza dek değiştirdi. Ertesi sabah duvarda sadece tek bir şey yazıyordu:

"El Sol Sale Para Nosotros."
(Güneş bizim için doğar.)

III. BÖLÜM: ATEŞİN KARDEŞLERİ

Ruben "El Perro" Abarquero

Sokağın ortasında doğdu. El Salvador'un en yoksul kenar mahallelerinde büyümüş bir sokak çocuğuydu. Annesi sınır dışı edildiğinde henüz 9 yaşındaydı. Los Hijos del Sol'un beyni. Sessiz konuşur ama her sözü emir sayılır. Güneşi başına dövme yaptırmasının sebebi, onu her sabah yeniden doğmaya zorlamasıdır. Gençlik yıllarında yaşadığı hayatta kalma mücadelesi, ona acımasızlık değil, tecrübe kazandırdı. Sert bakışlarının ardında, mahalledeki çocukları kollayan bir akıl yatar. Los Santos'a 43 yaşında kaçak yollarla geldiğinde cebinde sadece bir çakı ve üstünde yırtık bir tişört vardı. Kısa sürede mahallede yaptığı temizlik ve sokak yardımlarıyla sadakat ve sessizlikle adını duyurdu. "El Perro" lakabını, sessizce takip edip sadece gerektiğinde "ısırmasıyla" aldı. Yıllar boyunca her kurşun, her kan lekesi onu daha da ağırlaştırdı. Bugün mahallede gençler onu bir efsane gibi anlatır. O artık ön saflarda dövüşmese de, her köşede onun gölgesi hissedilir.

Matteo "Trapo" Navarro

Matteo Rivera'nın çocukluğu yoksulluk içinde, Venezuela'nın kaotik sisteminde geçti. "Trapo" yani paçavra lakabını, bir zamanlar sokaklarda dolaşırken üzerinde taşıdığı yamalı kıyafetlerden aldı. Ancak onu özel kılan giysileri değil, aklıydı. Çevresindekilere göre Matteo, sokakta fazla konuşmayan ama her şeyi gözlemleyen "sessiz akıl"dı. Öne çıkmazdı, ama bir mesele çıktığında herkes dönüp onun ne düşündüğünü sorardı. Bir bakışıyla kimin güvenilir, kimin tehlikeli olduğunu anlardı. Geceyi dinler, sabahı planlar. Kimsenin konuşmadığı yeraltı döngüsünü yönetir. Kimseye elini kaldırmaz ama kimse gözünün içine bakamaz. Onun bölgesinde hiçbir şey tesadüf değildir. Gençliğinde mahalledeki yaşlılarla uzun uzun oturup sigara içer, onlardan gelenekleri, sessiz kuralları ve sokak adaletini dinlerdi. Bugün hâlâ her önemli karar öncesi bir köşede sessizce oturur, içtiği puroyu tüttürürken gözlerini uzaklara diker. Kimse sormasa bile herkes onun onayını bekler. Çünkü herkes bilir ki: "Trapo susarsa, sokak konuşmaz."

Diego "Solita" Rivera

Savaşta doğdu, kanla büyüdü. Hayatı boyunca üç şeyi gerçekten sevdi: Annesi, silahı ve kardeşliği. Sokakta onun adını duyan çekilir, çünkü Solita geldiğinde pazarlık bitmiş demektir.Diego Rivera, annesini erken yaşta kaybetmiş, babasını ise hapiste tanımış bir çocukluk geçirdi. "Solito" yani yalnız, lakabı da buradan gelir. Kalabalık bir şehrin içinde hep yapayalnız yürüdü.

Ancak bu yalnızlık onu zayıflatmadı; tersine bir araya getirici bir güce dönüştü.
38 yaşına geldiğinde, El Burro Heights'te düşmüş iki arkadaşıyla birlikte bir çekirdek oluşturdu. Bu çekirdeğin adı haftalar içinde Los Hijos del Sol olacaktı. Diego'nun liderliği, silahla değil kelimelerle, stratejiyle, adaletle şekillendi. Bugün geri çekilmiş durumda olsa da, onun kurduğu yapı hâlâ ayakta.

IV. BÖLÜM: LOS SANTOS'TAKİ ATEŞ ÇEMBERİ
Los Santos'un doğu yakası, artık sadece küçük holiganların çatışma alanı değildi. Artık orada sessiz ama kararlı bir dalga vardı. Dışarıdan bakanlar için genç bir kalabalık, ama içeride stratejiyle yürüyen bir yapı...

Geceleri duvarlara spreylenen tek bir işaret vardı:
"SOL13" – Güneş 13'ün Üzerinde Doğar.

Graffitiyle çizilen her güneş simgesi, düşen bir rakibi temsil ediyordu. Amaç çatışmak değildi; sarmak, sindirmek ve yok etmekti. Artık aileler sabah çocuklarını yalnız göndermiyordu. Ya koruma için rüşvet veriyorlardı ya da "evlatları" kabul ediyorlardı.

V. BÖLÜM: AĞ – KANUNSUZLUKTAKİ DÜZEN
Los Hijos del Sol, klasik bir çete değil. Onlar sokakta doğan bir sistem. Faaliyetleri arasında sadece uyuşturucu yok. Her mahallede bir gözcü, her kulüpte bir konuşmacı, her okulda bir "örnek genç" yer alıyor. Gözle görülmeyen bir ağ kuruyorlar.

Şu an itibariyle:

• Los Santos doğusunda fiilen faaliyet göstermiş durumda.
  
• Mahallenin gençleri hala sokaklarda yardım yaparak başta oluşan geleneği devam ettiriyor.
  
• Mahallelerde kurulan "Gençlik Derneği", sadakat eğitimi ve görev devşirme alanı olarak işliyor.
  
• Her bölge için ayrı semboller, takma isimler ve kimlikler yaratıldı.
  

Onlar için çöküş bile bir stratejidir. Çünkü güneş her zaman yeniden doğar.

Rezerv

Rezerv

Rezerv

allah utandırmasın

Başarılar bize

  

OLA OLA OLA! 

mükemmel

tanıtım geliştirilebilir iyi roller