Ardit Thaqi

Ardit Thaqi
"Geçmişi geride bırakmadım, sadece sustum."

Tiran gecelerinde doğan bir kumarbazın başlangıcı...

• Geçmişi ve Yükselişi •

Ardit Thaqi, Arnavutluk'un Tiran şehrinde dünyaya geldi. Babası bir polis memuruydu, annesi ise ev hanımı. Dışarıdan bakıldığında sade bir aile, sıradan bir yaşam...

Ancak Ardit'in yolu 25 yaşında değişti. 
Kumarla tanıştığında, başlarda yalnızca babasından aldığı harçlıkla küçük oyunlara katılıyordu. Neredeyse her seferinde kaybediyor, geceyi cebinde beş kuruşsuz tamamlıyordu. Bu döngü tam üç yıl sürdü. 
Ama Ardit her yenilginin ardından ayağa kalktı. 
Her kayıptan sonra daha fazlasını öğrenmeye başladı. 
Ve sonunda oyunları anlamaya, insanları çözmeye başladı.

Kazandığında kısa süreli zaferler yaşadı. Ama ceplerindeki para hep geçiciydi. 
Bir gün harçlıkla, ertesi gün hırsızlıkla... 
Çünkü bir noktadan sonra, babasının cüzdanına el uzattı. 
Ve bu, onu geri dönüşü olmayan bir yola soktu.

27 yaşında evden ayrıldı. 
Artık ne ailesi ne de geçmişi onun için güvenliydi. 
Kumar bağımlılığı zamanla yasadışı işlere dönüştü. 
Kumarhanelerde tanıştığı adamlardan biri ona "ufak işler" teklif etti. 
Başta ayakçılık, çanta taşıma, bilgi aktarma...

Sonra bir gün, hayatının fırsatı sandığı iş geldi:
Rusya'dan gelen bir silah sevkiyatını organize etmek. 
Teslimatı yapacak, alıcılarla bağlantı kuracak ve pastadan pay alacaktı. 
Kumar masalarında tanıdığı zengin adamlarla bağlantıya geçti, parayı bölüştü, sistemi kurdu.

Ama planlar kusursuz olsa da insanlar değildi. 
Aralarından biri polise çalışıyordu. 
Ve sevkiyat günü, baskın yapıldı.

Ardit, baskından sağ çıktı ama her şeyi geride bırakmak zorunda kaldı. 
Peşinde hem yasa hem de eski ortakları vardı. 
Yanına sadece nakit parası ve suskunluğu kaldı.

Bir yudum viski, bir yığın sır...

Kaçtı. 
Ve 27 yaşında, bir göçmen olarak Amerika'ya ayak bastı.

• Kadınlar, Mesafe ve Sessizlik •

Amerika'ya giden bu yolda, Ardit'in kalbinde sevgiye yer kalmamıştı. 
Tanıştığı kadınlarla sadece bir gece geçirirdi. Sabah olduğunda ise ortadan kaybolurdu. 
Ne bir iz bırakır, ne bir söz söylerdi.

Bağlanmazdı. 
Çünkü ertesi gün onun için garanti değildi. 
Geçmişinden hiç kimseye bahsetmez, insanlarla arasında hep görünmez ama sağlam bir mesafe bırakırdı.

Kadınlar onun hakkında konuşur, ama kimse onu gerçekten tanımazdı.

"Ben duygularla değil, olasılıklarla yaşarım." – Ardit Thaqi

O bir yabancıydı. Her zaman öyle kaldı.

Rezerve

Rezerve

noluyo

sa

vay panpam hayirlisiyla insallah 

arnavut aslanı

 

Başarılar dost.