Nalinee ve Yeni Hayatı

   

       

            NALINEE SRISUWAN
           

Tayland'ın nemli sokaklarından Los Santos'un neonlarına...

       

   

   

       

            PİRİNÇ TARLALARI: "KIET"
       

       
       

            Nalinee aslında 13 Haziran 2003'te Tayland'ın o sıcaktan nefes alınmayan, her yerin pirinç tarlası ve çamur olduğu kasabalarından birinde doğmuş işte. Tabi o zamanlar kimse Nalinee demiyor, herkes Kiet diye sesleniyor. Evimiz her zaman çok kalabalıktı, babamın o eski radyosu hiç susmazdı, sürekli bi yerel Thai müzikleri falan gelirdi içeriden. Babam tam bi "sert erkek" takıntılısıydı, benim de o tapınaklardaki Muay Thai dövüşçüleri gibi olmamı bekledi hep. Ama ben o kalıba hiç girmedim, girmek istemedim. Diğer çocuklar o nemde çamurun içinde birbirini pataklarken, ben hep gölgelik bi köşe bulup kaçardım onlardan. Dövüşmekten falan hep nefret ettim zaten, o kum torbasının sesi bile bana hep bi baskıyı, sanki yapmam gereken bi zorunluluğu hatırlatırdı.

            Bi keresinde Songkran festivali zamanı ablamın o altın sarısı, geleneksel saç tokasını çalmıştım gizlice. Günlerce yatağımın en dibinde sakladım onu, kimse bulmasın diye ödüm kopardı. Geceleri herkes uyuyunca sessizce takardım başıma, aynada kendimi ilk defa "doğru" hissediyordum o karanlıkta. Ama babam bi gün o tokayı bulup ayağının altında paramparça ettiğinde anladım; o kasabada, o evde bana huzur yoktu. O çatırtı sesiyle benim çocukluğumda bitti resmen. Babam her "Adam gibi ol, yumruğunu sık!" diye bağırdığında ben biraz daha içime kaçıyordum.
       

       

            ÇAMURDAKİ ÇİÇEK: "NALINEE"
       

       

            On üç yaşına gelince asıl bela başladı; ergenlik. Vücudum bana hiç sormadan değişiyordu resmen, omuzlarım genişliyor, sesim o iğrenç kalınlığa ulaşıyordu. Aynalara bakamaz oldum, yansımdaki o yabancıdan nefret ediyordum. Odama kapanıp saatlerce pervanenin dönüşünü izlerdim, keşke yok olsam derdim hep. Annemse mutfakta hep sessizce pirinç ayıklardı, hiç bişeye karışmazdı, babamın bağırmalarına bile.

            Kurtuluşum, on altı yaşımdayken o köhne internet kafede bulduğum bi terimle oldu: Cinsiyet Disforisi. Okudukça ellerim titriyordu, yalnız değilmişim meğer, benim gibi birileri varmış. O gece kendime bi isim seçtimişim; Nalinee. Bizim dilde "Lotus çiçeği" demekmiş, hayatımdaki o zifiri karanlıkta çamurun içinden tertemiz doğan tek şeydi çünkü. Ucuz makyaj malzemeleri alıp döşeme tahtalarının altına saklamaya başladım. Geceleri yüzünü boyayıp camdaki o soluk yansımama bakınca Kiet'i değil, Nalinee'yi görüyordum artık.

            On sekizime bastığım gün herşeyi göze alıp Bangkok otobüsüne bindim, valla arkama bile bakmadım. Mutfak masasına tek bi not bıraktıydım; "Kiet burada öldü, Nalinee yaşamaya gidiyor" yazdım. Otobüsün camından o çamurlu yollar geride kalırken ağlıyordum ama korkudan değil, sonunda kurtuldum diyeydi hepsi.
       

       

            AMERİKA RÜYASI: "LOS SANTOS"
       

       

            Bangkok'un o kocaman neon ışıkları ve hiç bitmeyen gürültüsü benim için gerçek hayatın başladığı yer oldu. İlk zamanlar çok zordu tabi; sokak yemekçilerinde bulaşık yıkadım, turistlere broşür dağıttıydım, ne iş bulsam yaptıydım yani. Kazandığım her kuruşu kendimi inşa etmek için biriktirdim. Hormonlar falan derken vücudum yavaş yavaş asıl sahibine teslim oldu, ruhumda düzeldi sanki. Yirmi yaşına gelince Tayland'da o beklediği büyük ameliyatımı olduydum sonunda. Gözlerimi hastane odasında açtığımda dışarıda tuk-tuk kornaları çalıyordu ama benim içim hayatında ilk defa bi tapınak kadar sessiz ve huzurluydu işte.

            Ama Bangkok bana yetmedi. Geçmişin o boğucu havası, tanıdık yüzlere rastlama korkusu hep ensemdeydi. Ben de herşeyi geride bırakıp, hayatımı sıfırdan, en baştan yazmak için o tek yön bileti aldıydım: Amerika, Los Santos.

            Bugün Nalinee Srisuwan olarak o yepyeni, devasa şehrin caddelerinde topuklarımın sesiyle, başım dik yürüyorum. Geçmişin o çamurunu üzerimden silkeleyip attım resmen. Los Santos'ta kimse eski Kiet'i tanımıyor, kimse yargılamıyor. Her sabah aynada kendime göz kırpıp fısıldıyorum; "Bak Kiet, sonunda ait olduğumuz yerdeyiz" diyorum. Artık o korkak çocuk geride kaldı, şimdi Amerika'da kendi hayatımın başrolündeyim ve her nefesimi özgürce alıyorum.
       

   

   

       

            KART: 13/06/2003 Tayland doğumlu. Geçmişini silip Los Santos'ta sıfırdan bir hayat kuran, tırnaklarıyla kazıyarak var olmuş Nalinee Srisuwan. Eski adı Kiet'ti işte.
       

       
       

            Karakter hakkında kötü bişey yazmayın valla, forum kuralları falan biliyorsunuz işte. Herkes kendi hayatını yaşıyor sonuçta.
           
Forum Kuralları Md. 2
       

       

           

Eee güzelmiş