İnsanlarla tanışın, hikayenizi yaşayın.

Leticia Moura, 2 Haziran 2002 tarihinde Brezilya'nın São Paulo kentinde dünyaya geldi.
On altı yaşına kadar hayatını doğduğu şehirde, annesi, babası, bir ablası ve bir abisiyle birlikte sürdürdü.

Ailesinin maddi durumu hiçbir zaman tamamen kötü olmadı. Ancak annesi, babası ve abisinin yoğun çalışma hayatları nedeniyle Leticia çocukluğunun büyük bölümünü ablasıyla geçirdi. Aynı evin içerisinde büyüyen iki kardeş, zamanla birbirlerine diğer aile bireylerinden çok daha fazla yakınlaştı.

Leticia için ablası yalnızca bir kardeş değil, çocukluğunun en önemli parçası haline geldi. Günün büyük bölümünü birlikte geçirmeleri ve aynı odayı paylaşmaları, aralarındaki bağı daha da güçlendirdi.

Çocukluğu dışarıdan bakıldığında sıradan ve problemsizdi. Fakat Leticia'nın kendi içerisinde anlamlandıramadığı bazı hisler vardı. Uzun yıllar boyunca bunları yalnızca kendisine ait, kimseye anlatmaması gereken düşünceler olarak gördü.

Leticia, dünyaya Isaias ismiyle ve erkek cinsiyetiyle geldi.

Çocukluğundan itibaren kendisini diğer erkek çocuklarından farklı hissettiği zamanlar oldu. Ancak küçük yaşlarda bu farklılığın ne anlama geldiğini bilmiyordu. Bu nedenle hissettiklerini yalnızca karakterinin bir parçası olarak kabul etti.

Isaias'ın hayatındaki en önemli değişimlerden biri, ablasıyla kurduğu yakın ilişki sayesinde ortaya çıktı. Ablasının odasında bulunan makyaj malzemeleri ve kıyafetler zaman içerisinde dikkatini çekmeye başladı.

Başlangıçta bunun yalnızca bir merak olduğunu düşündü.

Kimseye söylemeden makyaj malzemelerini kullanmaya, ablasının kıyafetlerini denemeye başladı. Fakat bu kıyafetleri giydiğinde hissettiği huzur, bunun basit bir meraktan çok daha fazlası olduğunu anlamasına neden oldu.

Aynanın karşısında kendisini erkek olarak görmek yerine bir kadın olarak hayal etmeye başlaması, Isaias'ın hayatındaki uzun ve sancılı sorgulama döneminin başlangıcıydı.

Isaias yaşadığı değişimi yaklaşık üç ay boyunca ailesinden sakladı.

Ancak ablası, kıyafetlerinin ve makyaj malzemelerinin kullanıldığını çoktan fark etmişti. Üç ayın sonunda bunları kullanan kişinin Isaias olduğunu kesin olarak öğrendi.

İlk başta kardeşinin eşyalarını gizlice kullanmasına şaşırsa da konuyu doğrudan ailesine taşımak yerine onunla konuşmayı tercih etti.

Bu konuşmalar sırasında ablası, Isaias'ın yalnızca cinselliği konusunda değil, kendi kimliği konusunda da ciddi bir sorgulama içerisinde olduğunu fark etti. Isaias kendisini kadın gibi hissediyor, erkek kimliğinin içerisinde rahat edemiyordu.

Ablası kardeşinin yaşadıklarının basit bir meraktan ibaret olmadığını anlamıştı. Ancak kendisinin de henüz yeterince büyük olmadığını düşündüğü için Isaias'a nasıl destek olması gerektiğini bilmiyordu.

Sonunda bu sırrı tek başına taşımak yerine ailesiyle paylaştı.

Isaias'ın aylar boyunca saklamaya çalıştığı gerçek artık ailesinin de bildiği bir durumdu.

Ailesinin tepkisi Isaias'ın korktuğundan daha ağır oldu.

Özellikle abisinin baskısı altında kalan Isaias, kıyafetleri, konuşma şekli ve davranışları üzerinden sürekli eleştirilmeye başladı. Erkek olması gerektiği konusunda gördüğü baskı giderek arttı.

Evden çıkması kısıtlandı ve aile içerisinde küçük düşürüldüğü zamanlar arttı.

Zaten kendi içerisinde kimliğini anlamaya çalışan Isaias için ailesinin tavrı, yaşadığı karmaşayı daha da ağırlaştırdı. Bir süre sonra kendi evinin içerisinde dahi rahat hareket edememeye başladı.

Ablasının desteğini kaybetmemiş olsa da aile içerisindeki genel baskı nedeniyle onun da kardeşine açık şekilde destek olması kolay değildi.

Isaias için ailesi, güven duyduğu bir yer olmaktan çıkıp mümkün olduğunca uzaklaşmak istediği bir yere dönüşmeye başladı.

Beklenmedik şekilde Isaias'a en fazla anlayış gösteren kişi babası oldu.

Babası diğer aile bireyleri kadar sert davranmadı. Oğlunun yaşadığı durumun tamamen kendi kontrolünde olmadığını anlamaya çalıştı ve onu doğrudan aşağılamadı.

Fakat toplumun ve çevresinin baskısından çekindiği için bu desteği hiçbir zaman açık şekilde gösteremedi.

Isaias'ın ihtiyaç duyduğu dönemde yanında durmaması, zaman içerisinde onun gözünde babasının da kendisini yalnız bıraktığı düşüncesini oluşturdu.

Babası onu diğerleri kadar incitmemiş olsa da sessiz kalması Isaias'ın yalnızlığını değiştirmedi.

On yedi yaşına geldiğinde Isaias, Brezilya'da kalmaya devam ettiği sürece istediği hayatı yaşayamayacağına inanmaya başladı.

Ev içerisinde maruz kaldığı baskı giderek artıyordu.

Sonunda Amerika'ya kaçmaya karar verdi.

Annesi ve babasının odasında sakladığı nakit birikimi alarak evden ayrıldı. Bu karar ani verilmiş bir karar değildi. Uzun süredir içerisinde büyüttüğü kaçış düşüncesi, artık onun için kesin bir karara dönüşmüştü.

Hedefi Los Santos'tu.

Brezilya'daki hayatından mümkün olduğunca uzaklaşmak ve kendisini özgür hissedebileceği yeni bir hayat kurmak istiyordu.

Amerika'ya ulaştığında hayatının kolaylaşacağını düşünmüştü.

Fakat karşısına bambaşka sorunlar çıktı.

Dil, para, barınma ve tek başına hayatta kalma mücadelesi Leticia'nın karşısına çıkan ilk engellerdi. Yine de Brezilya'ya dönmek istemiyordu.

Çeşitli işlerde çalışarak kendi geçimini sağlamaya başladı. Kazandığı paranın önemli bir bölümünü ise yıllardır hayalini kurduğu fiziksel değişim için biriktirdi.

Bu dönemde hâlâ Isaias ismini kullanıyordu.

Fakat kendi içerisinde artık kendisini Leticia olarak görmeye başlamıştı.

Zaman geçtikçe çevresindeki insanlara da bu isimle tanınmaya başladı.

Leticia, kendisini hissettiği kadın kimliğine daha fazla yaklaşmak istiyordu.

Ancak Amerika'daki düzensiz hayatı ve sınırlı maddi imkanları nedeniyle güvenilir sağlık hizmetlerine ulaşmakta zorlanıyordu. Buna rağmen bu isteğinden vazgeçmedi.

Maddi imkanlarının el verdiği ölçüde çeşitli merdiven altı kliniklerde işlemler yaptırmaya başladı. Bu seçimlerin taşıdığı risklerin farkındaydı.

Fakat yıllardır içerisinde taşıdığı kadın olma isteği, korkularının önüne geçiyordu.

Zaman içerisinde geçirdiği işlemler ve kullandığı çeşitli takviyeler sonucunda fiziksel görünümü değişmeye başladı. Aynaya her baktığında geçmişte zihninde canlandırdığı kadın görüntüsüne biraz daha yaklaşıyordu.

Şansının da yardımıyla geçirdiği işlemler ciddi bir sağlık problemi veya kalıcı hasar meydana gelmeden tamamlandı.

Fiziksel değişimiyle birlikte Leticia ismini daha fazla benimsemeye başladı.

Isaias olarak geçirdiği yılları tamamen unutmak mümkün değildi. O yıllar çocukluğunun, ailesinin, korkularının ve kendisini anlamaya çalıştığı uzun sürecin bir parçasıydı.

Fakat artık aynaya baktığında çocukluğundan beri zihninde hissettiği kadın görüntüsüne daha yakın birini görüyordu.

Bu değişim yalnızca fiziksel değildi.

Leticia için yıllardır içerisinde sakladığı kimliği dışarıya gösterebilmenin bir anlamı vardı.

Leticia'nın hayatı kolay bir yolculuk olmadı.

São Paulo'da başlayan çocukluğu, Isaias olarak geçirdiği kimlik arayışı, ailesinin baskısı, evden kaçışı ve Amerika'da tek başına hayatta kalma mücadelesi onun karakterinin şekillenmesinde önemli rol oynadı.

Ancak Leticia geçmişinde yaşadığı olayların kendisini tamamen tanımlamasına izin vermek istemiyor.

Artık amacı yalnızca geçmişinden kaçmak değil.

Kendi ayakları üzerinde durabileceği yeni bir hayat kurmak.

Bir zamanlar kendisini ifade etmekten korkan çocuk, bugün kendi kimliğini saklamadan yaşamaya çalışan genç bir kadına dönüşmüş durumda.

São Paulo'da başlayan hayatı, Isaias'ın kimlik arayışından geçerek Los Santos'ta Leticia olarak yeniden şekilleniyor.

Geçmişi hâlâ onun bir parçası.

Ama bundan sonrasını yazacak olan kişi artık yalnızca geçmişi değil, Leticia'nın kendisi.