İnsanlarla tanışın, hikayenizi yaşayın.

((düzenlendi. @alvarez )

Yılın Harita Tasarımcısı:
Yılın Grafik Tasarımcısı:
Yılın 3D Designeri:
Yılın İşletmecisi:
Yılın İşletmesi / İşyerisi:
Yılın En İyi Ev Tasarımı:
Yılın En İyi İşyeri Tasarımı:
Yılın Belediye Çalışanı:
Yılın Tanınmış Kişisi:
Yılın LifeInvader Hesabı:
Yılın Finder Hesabı:
Yılın En İyi Kadın Yüzü:
Yılın En İyi Erkek Yüzü:
Yılın En İyi Kadın Kombini:
Yılın En İyi Erkek Kombini:
Yılın En Sosyal Karakteri:
Yılın Admini:
Yılın Discord Moderatörü:
Yılın Discord Kahramanı:
Yılın Meme Üreticisi:
Yılın Fiyaskosu:
Yılın İllegal Birliği:
Yılın Legal Birliği:
Yılın Resmi Oluşumu:
Yılın İllegal Oyuncusu:
Yılın Legal Oyuncusu:
Yılın Savcısı:
Yılın Yargıcı:
Yılın Çetecisi:
Yılın Mafyası: @winteroad
Yılın Yarışçısı:
Yılın Motorcusu:
Yılın Polisi:
Yılın Trafik Polisi:
Yılın Şerifi:
Yılın Dedektifi:
Yılın US Marshall'ı:
Yılın Avukatı:
Yılın Doktoru:
Yılın Basın Mensubu:
Yılın Youtuber / Streamerı:
Yılın En Aktifi:
Yılın En İyilik Yapan Kişisi:
Yılın En Kötülük Yapan Kişisi:
Yılın Balıkçısı:
Yılın Otobüsçüsü:
Yılın Avcısı:
Yılın Tırcısı:
Yılın Kamyoncusu:
Yılın Çöpçüsü:
Yılın Hurdacısı:
Yılın Ev Hırsızı:
Yılın OOC Market Canavarı:
Yılın VIP Müdavimi:
Yılın Watchtube Kahramanı:
Yılın Zengini: @Thirsty
Yılın LifeInvader Bağışçısı:
Yılın Finder Bağışçısı:
Yılın Öğrencisi:
Yılın Öğretmeni:
Yılın Partneri:
Yılın Çifti: Yılın Ajanı:
Yılın Ticaretçisi:
Yılın Galericisi:
Yılın Emlakçısı:
Yılın Tüccarı:
Yılın Olayı: VITUS13 silah banı.
Yılın En İyi Rolü:
Yılın Skandalı:
Yılın Oyun İçi Yardım Yetkilisi:
Yılın Şikayet Yetkilisi:
Yılın Ticket Yetkilisi:
Yılın Hesap Başvuru Yetkilisi:
Yılın En İyi Teknik Güncellemesi:
Yılın En İyi Politika Güncellemesi:
Yılın Fantasy Kahramanı:
Yılın En Stil Sahibi Araç Modifiyesi:

Alıntı yapılan: Sizophrens - 22 Eylül 2025, 11:18:17567K kiloya ortalama 95-100K veriyor ortalama 2 saat falan uğraştırıyor, ekstra olarak mücevher atma bonusu da olabiliyor. Bence bunda sıkıntı yok fakat, günlük balıkçının değişmesi evet biraz saçma, tekneyi bir taraftan diğer tarafına götürmek yada araçla transfer etmek falan, Chumas iskelesi eski görünümünden kurtuldu evet fakat haritanın sağ tarafında kalan balıkçı ters bir konumda kalıyor.

Dostum yanlış anlama beni fakat öyle bir durum yok, iki saatten fazla uğraştırıyor. Yüksek ihtimal sen partner olduğun için o kadar para veriyor veya balık tutma oranın artıyor, benim kendi yaşadığım durumu söyliyeyim. 210k lık bagajı dolduruyorum üstüne 150k lık tekne dolduruyorum yetmiyor altmış da üstüme alıyorum ve karşılığında aldıgım para 60 70k civarı. Ve bunun için iki saatten fazla uğraştığımı söyleyebilirim. Bu durum rahatsız edici açıkcası tekrardan diyorum yanlış anlaşılma olmasın seni bir şeyle yargılamıyorum ama partner ve normal userlerin aldığı paralar arasında dağlar var.

Ben bu oyunu oynamaya başladığımdan beridir balıkçılık yapıyorum, sırf bu sebepten dolayı teknede aldım. Fakat şöyle bir durum var, açıkcası bu durum beni rahatsız ediyor ve diğer oyuncuları da rahatsız ettiğini düşünüyorum. Olay kısaca şu şekilde; Yani açıkca söylemek gerekirse balıkçılık mesleği aşırı bir şekilde nerf yemiş durumda, ben şu anda kamp çantasını full doldurduğum halde maksimum 9 alıyorum, minimum 6,5 7'ye kadar düşüyor. Saatlerimizi veriyoruz bunun için ve karşılığında araç sigortası ve modifiye yapıp saatlerce emek verdiğimiz para gidiyor, üstüne şöyle bir şey de var. Ben balıkları aracımın bagajında taşıyorum, balıkçılık noktası iki günde bir üç günde bir değişiyor ve bu durum can sıkıyor. Sırf 210k balık ve üstümde de diyelim 60k'lık balık var. Bunları o kadar yol götürüp üstüne hiç bir şey denecek kadar kazanmak insanı yoruyor. Kaldı ki tekrar 6 mil geri gidip bagajı doldurmam gerekiyor ekstradan satmak için. Şaka gibi bir para kazandırıyor, bu gün yaklaşık üç saatimi vererek kastığım balık 400 kilo civarı. Verdiği para 60 65k Böyle olunca tekne sahiplerine haksızlık olduğunu düşünüyorum, diğer mesleklerle kıyaslandığında çöp gibi oluyor. Buna bir dengelenme gelmesi şart çünkü meslek bu şekilde nerdeyse hiç yürümeyecek kıvama gelmiş

Belgrad, Sırbistan – 2024 Baharı

Zakharia Ummedov her sabah aynı rutini izlerdi: Koşu, sessiz kahvaltı, ardından boş duvara bakan uzun sessizlikler... Özel kuvvetlerden ayrılalı iki yıl olmuştu ama hâlâ geceleri uyandığında ter içindeydi, silahını arayan elleri boş kalıyordu.

Kapının altından sızan zarfı gördüğünde önce dikkat etmedi. Fakat üzerinde tanıdığı bir el yazısıyla yazılmış o isim vardı:

Zarfın içinden çıkan tek sayfalık mektup, onu olduğu yere çiviledi:

"Zakharia... Bu yazıyı sana yazacak vaktim olmadı. Ama biri sana ulaştıracaktır. Eğer bu mektubu okuyorsan, artık hayatta değilim demektir. Silahım yüzünden başım belaya girdi. Polislerden kaçarken... işler kontrolden çıktı. Korktum.

Sana bir şey söylemek istiyorum: Ne olursa olsun, hayatta kalabildiysen, lütfen Santosa'ya gel. Orada bir şey bıraktım. Beni tanıyanlar seni bulacaktır.

— Manzione Hale"

Zakharia, mektubun son satırında kalakaldı. Manzione Hale — eski dostu, geçmişin tozlu dönemlerinden kalma yegâne sırdaş. Silah taşıdığı için polisle karşı karşıya geldiğini öğrenmek Zakharia'yı sarsmıştı. Daha da kötüsü, intihar etmişti. Panik hâlinde, köşeye sıkışmış, sistemin hiçbir çıkış sunmadığı bir adam olarak hayata veda etmişti.

İçini bir öfke sardı. Sistem onu koruyamamıştı. Belki de hiç şansı olmamıştı. Ve şimdi, onun adıyla yanan bu mektup, Zakharia'nın elinde bir vasiyete dönüşmüştü.


Bölüm 2 – Santosa: Sessiz Ateş

Zakharia üç hafta sonra Santosa'ya vardı. Tropik nemin içini saran havası bile bu kasabanın içindeki çürümüşlüğü örtemiyordu. Manzione'nin ölümünden kimse açıkça bahsetmiyordu ama kulaktan kulağa yayılan fısıltılar vardı: Polis tacizi, sokak çeteleri, yozlaşmış yargıçlar... Herkes biliyordu ama kimse konuşmuyordu.

Manzione'nin küçük bir apartman dairesi vardı. Kapının arkasında eski belgeler, bir avuç defter ve tozlu bir silah... Ancak en dikkat çekici şey, odanın duvarına iliştirilmiş hukuk fakültesi başvuru belgeleriydi. Manzione, kendini savunamayacağını anladığında sistemi içeriden değiştirmek istemişti.

Zakharia için bu bir işaret gibiydi.

Zakharia, Santosa'ya yerleşti ve sessizce bir yaşam kurdu. Ancak her gece, mektubun son cümlesi kulaklarında yankılanıyordu:

"Orada bir şey bıraktım."

Sadece belgeleri değil, bir fikir bırakmıştı. Adalete ulaşamayanların sesi olma fikri. Ve Zakharia, bunu yerine getirecekti. 2024 sonunda, yerel bir üniversitenin hızlandırılmış hukuk programına kabul edildi. Yaşı geçmişti, ama zekâsı, disiplini ve keskin hafızası onu diğerlerinden ayırıyordu.

Bir yıl içinde mezun oldu. Şimdi bir avukattı. Ama diğerlerinden farklıydı. O, mahkemeye gelen dosyalarda değil, karanlık sokaklardaki fısıltılarda dava arıyordu.

Zakharia artık mahkemelerde, kimsesizlerin savunucusuydu. Santosa'da genç bir adamı döven polis memurları... Evsizlerin evlerinden edilmesine sebep olan kirli müteahhitler... Yerel çetenin susturmaya çalıştığı tanıklar...
O, onların gölgesiydi.

Ama bu mücadele kolay değildi. Manzione'nin ölümü sadece bir kıvılcım değil, aynı zamanda bir uyarıydı: Bu sistem, doğruları cezalandırıyordu. Ve Zakharia artık bir asker değil, savaşını kelimelerle, kanunla ve stratejiyle veren bir savaşçıydı.

Zakharia, ofisinin duvarına çerçeveletip astığı o mektuba her baktığında bir şey söylerdi:

"Ben burada olduğum sürece, sen ölmedin."

Aslanlarr kaçırdığız avukattan tam destek!!