İnsanlarla tanışın, hikayenizi yaşayın.

Arolina Kanada'da küçük ve insanların birbirinin hayatına fazlasıyla karıştığı bir yerde büyüdü. Annesi Fransız kökenliydi, disiplinli ve soğuk bir kadındı. Babasıyla ise hiçbir zaman yakın olamadı. Küçük yaşlardan beri diğer çocuklar gibi hissetmiyordu; aynaya baktığında gördüğü kişiyle içinde hissettiği kişi aynı değildi. Bunu kimseye anlatamıyordu çünkü yaşadığı yerde farklı olmak direkt dışlanmak demekti.

Evde yalnız kaldığı zamanlarda annesinin makyaj malzemelerini gizlice kullanır, aynanın karşısında dakikalarca kendine bakardı. O anlarda ilk defa rahat nefes alabildiğini hissediyordu ama biri fark eder korkusuyla her şeyi geri topluyordu. Tek gerçekten yakın olduğu kişi üvey kız kardeşi Gisela'ydı. Gisela bir keresinde onu aynanın karşısında gördü ama hiçbir şey demedi, sadece gülümsedi. O gün Arolina ilk defa tamamen yalnız olmadığını hissetti.

Ergenlik dönemi onun için tam bir kabustu. Bedeni istemediği şekilde değişmeye başladıkça aynalara bakmak bile zorlaştı. Sesi kalınlaşıyor, yüz hatları sertleşiyor ve her geçen gün kendinden biraz daha uzak hissediyordu. Okulda zaten sessiz biriydi ama zamanla tamamen içine kapandı. İnsanların bakışlarından ve fısıldaşmalarından nefret etmeye başladı.

18 yaşına geldiğinde artık saklanamayacağını düşündü ve ailesine gerçeği anlattı. Bunun bir hata ya da dönem olmadığını, gerçekten böyle hissettiğini söyledi. Ama beklediği gibi olmadı. Evde büyük bir kavga çıktı, bağırışlar oldu ve babası onu evden göndermekle tehdit etti. Annesi ise sanki onu hiç tanımıyormuş gibi davranıyordu.

O gece odasında saatlerce oturduktan sonra birkaç kıyafetini çantasına koyup evi terk etti. Arkasında ailesini bıraktı ama ilk defa kendine yalan söylemeyi bıraktı.
Los Santos
Günümüz