Noemi Katre
Annesi Helena Katre, şehir kütüphanesinde çalışan sakin ve kültürlü bir kadındı. Kitaplara olan sevgisini küçük yaşlardan itibaren kızına aşılamıştı. Babası Tomasz Katre ise eski bir askerdi. Disiplinli, sert mizaçlı ve duygularını göstermeyi sevmeyen bir adam olarak tanınırdı.
Noemi'nin çocukluğu dışarıdan bakıldığında normal görünse de, evin içerisinde her zaman bir mesafe vardı. Babasının katı kuralları ve yüksek beklentileri yüzünden evde hata yapmaya yer yoktu. Annesi ise her zaman aradaki dengeyi kurmaya çalışıyor, kızının üzerinde oluşan baskıyı azaltmaya uğraşıyordu.
Noemi küçük yaşlardan itibaren sanata ve müziğe ilgi duyuyordu. Okuldan döndüğünde saatlerce odasında çizim yapar, hayalini kurduğu hayatları kağıda aktarırdı. Fakat babası onun bu ilgilerini zaman kaybı olarak görüyor, daha ciddi bir meslek seçmesi gerektiğini söylüyordu.
Lise yıllarına geldiğinde Noemi içine kapanık fakat oldukça zeki bir genç kız olmuştu. Okulda çok fazla arkadaşı yoktu ancak yanında duran birkaç yakın dostu vardı. Onlarla birlikte geleceğe dair hayaller kuruyor, Polonya'nın dışına çıkıp yeni bir hayat kurmayı istiyordu.
17 yaşına geldiğinde annesi ağır bir hastalığa yakalandı. Ailesinin maddi durumu zamanla kötüleşmeye başladı. Noemi hem okuluna devam ediyor hem de yarı zamanlı işlerde çalışarak annesine destek olmaya çalışıyordu.
Aradan geçen iki yılın ardından annesini kaybetti.
Bu kayıp Noemi'nin hayatındaki en büyük kırılma noktası oldu. Babası daha da sertleşmiş, ev artık yaşanması zor bir yere dönüşmüştü. Noemi kendisini yalnız hissediyordu.
Üniversiteyi bitirdikten sonra yıllardır biriktirdiği parayla yeni bir başlangıç yapmaya karar verdi. Hayatının geri kalanını geçmişinin gölgesinde geçirmek istemiyordu.
Bir gece eski fotoğraflara bakarken annesinin gençliğinde Amerika'da yaşadığı döneme ait mektuplar buldu. Mektupların çoğunda aynı şehirden bahsediliyordu:
Los Santos.
Annesi mektuplarında bu şehrin insanın hayatını değiştirebileceğini, yeterince cesur olan herkesin kendine yeni bir başlangıç bulabileceğini yazıyordu.
Noemi bu satırları okuduktan sonra kararını verdi.
Aylar süren hazırlıkların ardından evini sattı, eşyalarının büyük kısmını geride bıraktı ve tek yönlü bir uçak bileti satın aldı.
Polonya'dan ayrıldığı gün annesinin mezarını son kez ziyaret etti. Beyaz güller bıraktı ve sessizce veda etti.
Saatler sonra uçaktan indiğinde Los Santos'un sıcak rüzgârı yüzüne çarpıyordu.
Artık geçmişinden kaçan genç bir kız değil, kendi hikâyesini yazmaya hazır bir kadındı.
Onu nasıl bir hayatın beklediğini bilmiyordu.
Ama bildiği tek şey vardı:
Bu kez kendi kaderini kendisi çizecekti.
