henüz 6 yasindayim. bir hayli muhafazakar olan halamla beraber ev esyalari satan kucuk bir dukkandayiz. oracikta gozume carpan ic tarafi parlak, disi ise kadife kapli acilir kapanir kucuk bir levha var. parlak olan iç kisimda arapca allah'in adi yazili. cok hosuma gitti. cebime attim. eve gelince "hala bak ne buldum" dememle beraber halam bagirip kizmaya basladi hatta ellerime vurdu. "neden hirsizlik yaptin allah'in cezasi?".
basta "hirsizlik yapmadim" diye inkar ettiysem de halamin "hayir soyle, simdi sen caldin mi calmadin mi " diye israrla gelen sorularina dayanamadim ve itiraf ettim "evet caldim ama sonucta allah'in adi" dedim.
durdu kadincagiz oyle bakti bana uzun uzun, sonra cevab veremedi. ertesi gun ise dukkana gitmis parasini vermis adamin garip halam, guzel halam.
simdi on kusur yil gecmis ustunden olayin bakinca 6 yasinda siyasal islami cozmusum ya lan ben. o 6 yasindaki halimle mecliste 10 din istismarı yapan parti gucundeymisim ya. niye bu kulvarda devam etmedim ona yanıyorum. neyse yarın sabah sekizde ilk işim cv'mle beraber akp gençlik kollarına başvurmak olsun. Neyse işin kısası bir daha öyle işlere bulaşmadım bulaşmamda zaten yaşım küçük olduğundan bulaşmış bile sayılmazdım. Ama o gün hatırladığım en önemli nokta Allah bizi yaratandır Allah'ın ismini isteyen herkes taşıyabilir manasında bir tarzda konuştum o noktadan sonra zaten halamın gönlünü fethettim.