(https://resmim.net/f/Lfk2DM.jpg)
Adolf Reichwein
(https://resmim.net/f/arffRw.jpg)
Temel Bilgiler
Ad Soyad: Adolf Reichwein
Doğum yeri: Almanya/Berlin Doğum günü: 1 Ocak 1983
Fiziksel Özellikleri: Boyu:1.89 | Kilosu: 76 Saç rengi: Siyah | Göz rengi: Kahverengi
Hoşlandığı şeyler: Bisiklete binmek, köpeğini gezdirmek, Idlewood'da beğenmediği insanlara içinden sövmek, fotoğraf çekmek, su içmek ve Almanlar.
Hoşlanmadığı şeyler: Alman olmayanlar, inatçılık, kıskançlık, gereksiz konuşanlar, Idlewood'da arabasına yaslanıp kız arayanlar ve ukalalık.
Hikaye
Ben Adolf Reichwein, yaklaşık beş gün önce babamı kaybettim ve şuan Münih trenindeyim, Münih'e gidiyorum. Trende bu biyografiyi yazmaya karar verdim.
1 Ocak 1983'de Berlin'de dünyaya geldim. Annem tipik bir Alman kadını, babam ise bir Alman askeriydi. Babamın bana Adolf ismini vermesinin sebebi; "Asil ve Kurt" anlamına gelmesiydi. Babam annem ve ben, gayet normal bir Alman ailesiydik. Gelirimiz orta halliydi, Berlin'de güzel bir apartmanda kalıyorduk. Tek çocuktum. Küçükken çok yaramazmışım. Aynı zamanda, duygusal ve bir o kadar da yalnızlığı seven biriymişim, hala da öyleyim. Yalnızlığı sevdiğimden ötürü, çok çekingen biriyim ve bu yüzden okul hayatımda hep ezildim. Annem, Berlin'de bana bakardı, babam ise asker olduğu için, genelde çok işi oluyordu. Bazen yaralandığında bile bizim haberimiz olmuyordu. Babam yılda sadece iki veya üç haftalığına izne geliyordu. Babam izne geldiğinde, sevinçden ölüyordum. Bana Alman-Avusturya klasiklerinden kitaplar getirirdi, okuma bilmesem bile bana okurdu. O kitaparın sayesinde, yaşıtlarımın aksine, çok kısa sürede okumayı ve yazmayı öğrenmiştim. O kitaplar bana, okuma sevincini aşılamıştı. Kitap okumayı çok seviyordum. Hep kitap okudum. Çocukluğum genelde böyle geçti, yaşıtlarım futbol oynuyordu, ben ise nefret ediyordum.
İlk okula başladım, gayet normal ve mutluydum. Okulda sosyallikten ve popilerlikten başka her şeye sahiptim. En sevdiğim ders, Matematik ve Tarih dersleriydi. En sevdiğim kitap, babamın bana aldığı, Johann Wolfgang von Goethe'in, "Genç Werther'in Acıları" adlı kitaptı.
Okul hayatımda, ismim Adolf olduğu için çok dalge geçildim. O konu hakkında konuşmak istemiyorum. En büyük hayalim, bir devlet adamı olmaktı.
Okul hayatım bu şekilde geçti, lise hayatıma kadar genelde böyleydim.
Lisede son sınıfa geldiğimde, Almanya'da terör olayları artmıştı. Babamla neredeyse bir yıldır görüşemiyordum. Liseyi bitirdikten iki ay sonra, babam terör olaylarında hayatını kaybetti. Haberi duyduğumda yaşadığım üzüntüyü, satırlara yazamam. Babamı kaybettikten sonra, kendimi bütün sorumlulukları üstlenmiş olduğumu hissettim. Artık diğer okul amaçlarımı bir kenara bırakmak zorundaydım, iş bulup çalışmalıydım. Münih'te tanıdığımız birinin fabrikası vardı. Bana, sana oldukça kazançlı bir iş vereceğini söyledi. Bende kabul ettim. O yıllarda, Amerika'da ki hayat beni meraklandırmıştı. İnsanlar orada çok rahat yaşıyorlardı. Sanki Amerika, özgür başka bir dünyaydı. Hedeflerimin arasına Amerika'yı ekledim.
Münih'te biraz para kazanıp, ailem ile birlikte Amerika'ya yerleşmek istiyordum, şuan ki hedefim buydu.
Aradan üç gün geçti ve ben Münih'e giden ucuz bir tren bileti ayarladım. Ve şuan Münih'e gidiyorum. Hayallerimin yolu buradan geçiyordu...ekleriz üşeniyom